Aftellen naar de bevalling
-
JD
- Berichten: 1468
- Lid geworden op: 9 mei 2007, 16:04
Zo spannend, net alsof ik zelf weer aan het wachten ben 
Maar ik had precies meer geduld, of zou dat te maken gehad hebben met het feit dat ik op het laatst nog zoveel moest doen?
Geniet maar van jullie laatste zwangere dagen. Hoe blij ik ook was/ben met onze zoon in mijn armen, ik heb het zwanger zijn toch heel rap gemist.
Maar ik had precies meer geduld, of zou dat te maken gehad hebben met het feit dat ik op het laatst nog zoveel moest doen?
Geniet maar van jullie laatste zwangere dagen. Hoe blij ik ook was/ben met onze zoon in mijn armen, ik heb het zwanger zijn toch heel rap gemist.
-
JufKaat
- Berichten: 428
- Lid geworden op: 9 mei 2009, 21:57
Haai
Logost, 10 aug binnen gaan en 11 aug zal ze geboren worden.
Dames, ik ben zoooooooooo nerveus. Echt ik ga eraan vanbinnen...
Nu vertelde ik aan mijn vriendin, die al 2 boelekes heeft, van die slijmprop. Da ik elke dag een beetje verlies en zo geel-groen (zoals een snotje)... en nu sprak die van een eventuele infectie. Moet sevens aan monitor, dus ga vragen of ze eens kijken zenne... nu ben ik helemaal wiwa...
Kiss xxxxxxxxxx
Logost, 10 aug binnen gaan en 11 aug zal ze geboren worden.
Dames, ik ben zoooooooooo nerveus. Echt ik ga eraan vanbinnen...
Nu vertelde ik aan mijn vriendin, die al 2 boelekes heeft, van die slijmprop. Da ik elke dag een beetje verlies en zo geel-groen (zoals een snotje)... en nu sprak die van een eventuele infectie. Moet sevens aan monitor, dus ga vragen of ze eens kijken zenne... nu ben ik helemaal wiwa...
Kiss xxxxxxxxxx
-
logost
- Berichten: 980
- Lid geworden op: 18 november 2009, 10:49
Amaai seg, jij moet wel veel aan demonitor he. Ik vraag me af of mijn gyn dat straks ook gaat voorstellen omdat ik nu officieel overtijd ben (enfin ja ze spreken pas van 'overtijd' als je 2 weken na je datum nog niet bevallen bent he).
Tja, een infectie is mogelijk maar dan zou je ook jeuk en pijn hebben meestal, dus ik denk dat je gewoon slijm verliest. Dat heb ik zelf ook sinds ik die vermoedelijke slijmprop ben verloren hoor.
Gek dat je schrik hebt voor de bevalling. Mijn man verbaast zich er steeds over dat ik er zo kalm over blijf. Blijkbaar besef ik niet wat me te wachten staat of haalt de angst mijn zin om een kindje te krijgen niet in.
Ik droom wel nog steeds dat ik ons kindje verwaarloos, maar dat hij niet tegenstribbelt. Vannacht was ik weer bevallen van een zoontje met blond haar en een klein beetje een apengezichtje maar hij had wel een aantal trekken van de papa (niet dat die dus op een aap lijkt). En ik moest daarna nog gaan werken. Ik was toen behoorlijk verontwaardigd maar ik had blijkbaar nog maar 5 dagen verlof staan dus ja, ik heb die de volgende dagen dan maar opgenomen. Ook had niemand ooit gevraagd of ik borstvoeding wou geven. Dus de volgende dag kwam ik erachter dat ik mijn kindje nog niet gezien had en dat ik hem ook geen bv had gegeven. Ik loop dus naar het ziekenhuis (zo een griezelig ziekenhuis met gotische gewelven (hoe zou ik daar nu opkomen) en met ergens een bus die stopte voor een lift waardoor we naar de materniteit konden) en daar zat onze jongen. Hij zat zelfstandig rechtop en was blij om me te zien en vroeg waar papa was... ik dus terug naar huis om mijn ventje te gaan halen maar die lag al te slapen. Na veel overtuigen kon ik hem dan toc overhalen om eens naar zijn kersverse zoon te gaan kijken. Dan reden we toch wel verloren zeker... Enfin ik vraag me echt af hoeveel schrik hieronder verborgen zit dat ik dit kindje niet graag zou zien. Ik heb daar dus werkelijk schrik van dat dat moedergevoel niet meteen zal 'wakker' gemaakt worden.
Tja, een infectie is mogelijk maar dan zou je ook jeuk en pijn hebben meestal, dus ik denk dat je gewoon slijm verliest. Dat heb ik zelf ook sinds ik die vermoedelijke slijmprop ben verloren hoor.
Gek dat je schrik hebt voor de bevalling. Mijn man verbaast zich er steeds over dat ik er zo kalm over blijf. Blijkbaar besef ik niet wat me te wachten staat of haalt de angst mijn zin om een kindje te krijgen niet in.
Ik droom wel nog steeds dat ik ons kindje verwaarloos, maar dat hij niet tegenstribbelt. Vannacht was ik weer bevallen van een zoontje met blond haar en een klein beetje een apengezichtje maar hij had wel een aantal trekken van de papa (niet dat die dus op een aap lijkt). En ik moest daarna nog gaan werken. Ik was toen behoorlijk verontwaardigd maar ik had blijkbaar nog maar 5 dagen verlof staan dus ja, ik heb die de volgende dagen dan maar opgenomen. Ook had niemand ooit gevraagd of ik borstvoeding wou geven. Dus de volgende dag kwam ik erachter dat ik mijn kindje nog niet gezien had en dat ik hem ook geen bv had gegeven. Ik loop dus naar het ziekenhuis (zo een griezelig ziekenhuis met gotische gewelven (hoe zou ik daar nu opkomen) en met ergens een bus die stopte voor een lift waardoor we naar de materniteit konden) en daar zat onze jongen. Hij zat zelfstandig rechtop en was blij om me te zien en vroeg waar papa was... ik dus terug naar huis om mijn ventje te gaan halen maar die lag al te slapen. Na veel overtuigen kon ik hem dan toc overhalen om eens naar zijn kersverse zoon te gaan kijken. Dan reden we toch wel verloren zeker... Enfin ik vraag me echt af hoeveel schrik hieronder verborgen zit dat ik dit kindje niet graag zou zien. Ik heb daar dus werkelijk schrik van dat dat moedergevoel niet meteen zal 'wakker' gemaakt worden.
-
Loeki
- Berichten: 12951
- Lid geworden op: 8 mei 2008, 9:30
Vanaf dat je uitgerekende datum overtijd is moet je om de x aantal dagen aan de monitor; dat zijn ergens algemene richtlijnen ofzo... Dus overal een beetje hetzelfde. Ik moest ook om de andere dag aan de monitor, de vv kwam dan aan huis met een draagbaar toestel, handig was dat! 
Kheb ook nooit schrik gehad voor de bevalling en volgende keer (hout vasthouden) ga ik dat ook niet hebben. Is echt nergens voor nodig, pijn zal 't doen dat weet je, maar ach, wat is pijn. Das maar fysieke pijn, je weet dat 't over gaat, en het valt in het niets in vergelijking met de emotionele pijn die voorafgegaan is aan het hele zwanger-worden-gebeuren vind ik. En bij mijn weten is hier niemand met een "bevallingstrauma", nochtans zitten er heftige bevallingen tussen.
Logost mss ben je een beetje bang voor de zorg van je kindje, zo interpreteer ik je droom. Tuurlijk ga je dat kindje graag zien! Maar dat kan idd een paar dagen duren, het is lang niet altijd liefde op het eerste gezicht. Maar dat is ook helemaal oké. Je moederliefde zal snel genoeg groeien, als ze er al niet meteen is. En vergeet je instinkten niet, je wordt er sowieso toe gedreven, naar 't zorgen voor je kind. Dus zelfs zonder initiele moederliefde komt dat allemaal goed!
Kheb ook nooit schrik gehad voor de bevalling en volgende keer (hout vasthouden) ga ik dat ook niet hebben. Is echt nergens voor nodig, pijn zal 't doen dat weet je, maar ach, wat is pijn. Das maar fysieke pijn, je weet dat 't over gaat, en het valt in het niets in vergelijking met de emotionele pijn die voorafgegaan is aan het hele zwanger-worden-gebeuren vind ik. En bij mijn weten is hier niemand met een "bevallingstrauma", nochtans zitten er heftige bevallingen tussen.
Logost mss ben je een beetje bang voor de zorg van je kindje, zo interpreteer ik je droom.
Tuurlijk ga je dat kindje graag zien! Maar dat kan idd een paar dagen duren, het is lang niet altijd liefde op het eerste gezicht. Maar dat is ook helemaal oké. Je moederliefde zal snel genoeg groeien, als ze er al niet meteen is. En vergeet je instinkten niet, je wordt er sowieso toe gedreven, naar 't zorgen voor je kind. Dus zelfs zonder initiele moederliefde komt dat allemaal goed!-
MayaC
- Berichten: 206
- Lid geworden op: 11 februari 2009, 17:06
JufKaat, waar ga jij ergens bevallen in welk ziekenhuis? Nog 2 daagjes voor jou, nu zal je waarschijnlijk toch wel wat zenuwachtig worden nee?
Ik althans wel! Ik was eerst nogthans rustig zoals jij zegt Logost, maar ik denk dat dit uit onwetendheid is voor wat ons te wachten staat
Maar nu ik weet dat ik woensdagavond binnen moet begin ik toch wel wat kriebels te krijgen!
En die dromen, man echt niet normaal!
Deze nacht echt de hele nacht nachtmerries gehad! Maar ja, je hebt zo van die mensen die met echte horrorverhalen afkomen (heel slim om zo een dingen te vertellen tegen iemand die dan en zwanger en over tijd is)Mijn man had ook zo een droom als jij logost, ons beebje was ook 'pas geboren' maar dan moesten we dat achterlaten en daarna als hij het ging halen kon het al stappen en praten! En hij zei dat het een lelijk kindje was, maar dat hij het zo graag zag!
Maak me vandaag wat zorgen, voel ons kleine meid niet echt bewegen zoals normaal! Ben daarom maar wat chocolade aan het eten omdat ze daar zo actief van wordt... Daarstraks zat ik in bad en had ik rechts een hele bult! Zou die nog kunnen draaien? Het leek echt of haar rugje nu rechts lag... Enfin, als ze binnen een uur nog niks heeft laten voelen zal ik maar eens bellen naar Gasthuis... maak me toch zo een zorgen de laatste dagen hé! Ben zo bang dat ik in bad zou zitten en mijn water breekt en ik weet het niet en dan... of dat ze zich in mijn buik zou ontlasten en dan dat ik dat niet weet en er iets zou gebeuren met haar pfff dat ik maar rap beval want ik kan er niet meer tegen! Zou zo kunnen janken van ongerustheid
Ik althans wel! Ik was eerst nogthans rustig zoals jij zegt Logost, maar ik denk dat dit uit onwetendheid is voor wat ons te wachten staat
Maar nu ik weet dat ik woensdagavond binnen moet begin ik toch wel wat kriebels te krijgen!
En die dromen, man echt niet normaal!
Deze nacht echt de hele nacht nachtmerries gehad! Maar ja, je hebt zo van die mensen die met echte horrorverhalen afkomen (heel slim om zo een dingen te vertellen tegen iemand die dan en zwanger en over tijd is)Mijn man had ook zo een droom als jij logost, ons beebje was ook 'pas geboren' maar dan moesten we dat achterlaten en daarna als hij het ging halen kon het al stappen en praten! En hij zei dat het een lelijk kindje was, maar dat hij het zo graag zag!
Maak me vandaag wat zorgen, voel ons kleine meid niet echt bewegen zoals normaal! Ben daarom maar wat chocolade aan het eten omdat ze daar zo actief van wordt... Daarstraks zat ik in bad en had ik rechts een hele bult! Zou die nog kunnen draaien? Het leek echt of haar rugje nu rechts lag... Enfin, als ze binnen een uur nog niks heeft laten voelen zal ik maar eens bellen naar Gasthuis... maak me toch zo een zorgen de laatste dagen hé! Ben zo bang dat ik in bad zou zitten en mijn water breekt en ik weet het niet en dan... of dat ze zich in mijn buik zou ontlasten en dan dat ik dat niet weet en er iets zou gebeuren met haar pfff dat ik maar rap beval want ik kan er niet meer tegen! Zou zo kunnen janken van ongerustheid
-
logost
- Berichten: 980
- Lid geworden op: 18 november 2009, 10:49
Meid toch...die verhalen van op 'google' doen geen goed hoor. Ik heb ook ooit zo'n verhaal gelezen van een kindje dat het benauwd kreeg en ontlasting had gedaan in de buik... Ik heb toen echt een aantal dagen niet anders kunnen doen dan wenen en ben toen ook eens naar de monitor gereden vlak voor mijn werk omdat ik echt dacht dat het gedaan was. Ik lag nog maar neer en ik voelde het alweer bewegen.
Ik had gisteren ook even een paniekmoment maar ben dan op de zetel gaan liggen en heb de laptop op mijn buik gezet en frisdrank gedronken en na 15 minutjes voelde ik een hele reeks bewegingen hoor. Dus frisdrank drinken helpt ook goed, net zoals dat je wel wat druk mag zetten op je buik als je je zorgen maakt. De warmte van de laptop helpt bij mij soms om hem wakker te krijgen.
Hihi gek dat jouw man ook die dromen heeft.
Ja Loekie, ik ben er nog niet achter of het schrik is voor de zorg of schrik omwille van de liefde. Ik heb een tijdje geleden het heel moeilijk gehad door steeds te denken dat mijn zoontje (vermoedelijk zoontje) genen langs mijn kant zou hebben en dus zo op mijn broers en vader enzo te lijken en sindsdien zie ik steeds een kindje voor me dat lijkt op mijn vader of oudste broer en ik heb daar dus helemaal geen goede band mee. Ik denk dat het nog steeds daardoor komt dat ik zo'n schrik heb voor die 'moederliefde'. Maar de kans dat (als het een jongen is) hij lijkt om mijn kant van de familie is natuurlijk kleiner dan dat het lijkt op de papa. Dus mocht het een zwarte kopje zijn, zijn al mijn zorgen op slag vergeten
Ik had gisteren ook even een paniekmoment maar ben dan op de zetel gaan liggen en heb de laptop op mijn buik gezet en frisdrank gedronken en na 15 minutjes voelde ik een hele reeks bewegingen hoor. Dus frisdrank drinken helpt ook goed, net zoals dat je wel wat druk mag zetten op je buik als je je zorgen maakt. De warmte van de laptop helpt bij mij soms om hem wakker te krijgen.
Hihi gek dat jouw man ook die dromen heeft.
Ja Loekie, ik ben er nog niet achter of het schrik is voor de zorg of schrik omwille van de liefde. Ik heb een tijdje geleden het heel moeilijk gehad door steeds te denken dat mijn zoontje (vermoedelijk zoontje) genen langs mijn kant zou hebben en dus zo op mijn broers en vader enzo te lijken en sindsdien zie ik steeds een kindje voor me dat lijkt op mijn vader of oudste broer en ik heb daar dus helemaal geen goede band mee. Ik denk dat het nog steeds daardoor komt dat ik zo'n schrik heb voor die 'moederliefde'. Maar de kans dat (als het een jongen is) hij lijkt om mijn kant van de familie is natuurlijk kleiner dan dat het lijkt op de papa. Dus mocht het een zwarte kopje zijn, zijn al mijn zorgen op slag vergeten
-
Loeki
- Berichten: 12951
- Lid geworden op: 8 mei 2008, 9:30
Mijn vliezen zijn gebroken in bad en ik heb dat duidelijk gevoeld. Het deed op zich geen pijn hoor, je hoort alleen zo precies een krak. Beetje raar, das alles. Ik had wel al weeën toen. Trouwens in 9/10 van de gevallen ofzo begint je bevalling met weeën, niet met het breken van de vliezen.
En mijn zoontje had ook in het vruchtwater gepoept, mss wel pas op het einde dat weten ze niet, en hij was vanaf seconde nul alive en kicking hoor!
Vooral relaxen helpt als je je kindje niet meer voelt. De deugnieten hebben de neiging rustiger te zijn als jij nerveus bent denk ik.
Maar ja ik kan zeggen wat ik wil hé, ik weet het hoor. Tis moeilijk, zelfs de laatste daagjes. Ik was toen ook extra ongerust. Maar 't komt allemaal goed!
Logost, naar het schijnt lijken ze in het begin meestal op de papa. Komt wel goed meid... Geef jezelf wat tijd en de nodige ruimte.
En mijn zoontje had ook in het vruchtwater gepoept, mss wel pas op het einde dat weten ze niet, en hij was vanaf seconde nul alive en kicking hoor!
Vooral relaxen helpt als je je kindje niet meer voelt. De deugnieten hebben de neiging rustiger te zijn als jij nerveus bent denk ik.
Maar ja ik kan zeggen wat ik wil hé, ik weet het hoor. Tis moeilijk, zelfs de laatste daagjes. Ik was toen ook extra ongerust. Maar 't komt allemaal goed!
Logost, naar het schijnt lijken ze in het begin meestal op de papa.
Komt wel goed meid... Geef jezelf wat tijd en de nodige ruimte.-
Katleentje
- Berichten: 371
- Lid geworden op: 28 augustus 2009, 19:00
Maya, om die bult zou ik mij geen zorgen maken hoor. Hier was dat ook een gewriemel van links naar rechts tot de laatste moment. Da's gewoon draaien rond hun as, zolang het hoofdje naar beneden blijft liggen is er volgens mij geen probleem.
Wat die mindere beweging betreft, zou het kunnen dat het boeleke wat rustiger wordt naarmate de bevalling dichterbij komt?
Maar als je je er zelf niet gerust in voelt, eventje bellen en dan kan je langsgaan om aan de monitor te liggen hè.
Logost, ik moest lachen om je droom, zo heb ik er ook heel veel gehad hoor. Onbewust zit je er toch mee in je hoofd, ik heb ooit gedroomd dat ik de maxicosi drie dagen in de auto laten staan had voor ik doorhad dat ik 'm vergeten was
Wat die moederliefde betreft, moet je je geen zorgen maken. Zoals Loeki al aanhaalde, misschien is het niet direct boem pats de grote bliksemschicht, maar dat is oke.
Bij mijn oudste had ik ook een paar dagen nodig om te wennen aan het idee. Ik was wel dolblij en opgelucht dat alles goed ging, maar die eerste dagen was een beetje 'kat uit de boom kijken'. En daarna was het daar echt wel hoor, dat moederinstinct. Nog eventjes en je kan je boeleke in je armen sluiten, knuffelen, kussen, voeden...
Jufkaat, je gaat dat goed doen! Tegen dat het zover is, ben je misschien al veel kalmer. Het doet inderdaad pijn, maar da's pijn die nodig is om je baby te laten geboren worden, en da's ook niet iets waar je bang van moet zijn. Je hormonen zullen waarschijnlijk ook nog voor een stuk helpen om je kalmer te maken, en voor je't weet ben je mama!!! Geniet ervan!
Wat die mindere beweging betreft, zou het kunnen dat het boeleke wat rustiger wordt naarmate de bevalling dichterbij komt?
Maar als je je er zelf niet gerust in voelt, eventje bellen en dan kan je langsgaan om aan de monitor te liggen hè.
Logost, ik moest lachen om je droom, zo heb ik er ook heel veel gehad hoor. Onbewust zit je er toch mee in je hoofd, ik heb ooit gedroomd dat ik de maxicosi drie dagen in de auto laten staan had voor ik doorhad dat ik 'm vergeten was
Wat die moederliefde betreft, moet je je geen zorgen maken. Zoals Loeki al aanhaalde, misschien is het niet direct boem pats de grote bliksemschicht, maar dat is oke.
Bij mijn oudste had ik ook een paar dagen nodig om te wennen aan het idee. Ik was wel dolblij en opgelucht dat alles goed ging, maar die eerste dagen was een beetje 'kat uit de boom kijken'. En daarna was het daar echt wel hoor, dat moederinstinct. Nog eventjes en je kan je boeleke in je armen sluiten, knuffelen, kussen, voeden...
Jufkaat, je gaat dat goed doen! Tegen dat het zover is, ben je misschien al veel kalmer. Het doet inderdaad pijn, maar da's pijn die nodig is om je baby te laten geboren worden, en da's ook niet iets waar je bang van moet zijn. Je hormonen zullen waarschijnlijk ook nog voor een stuk helpen om je kalmer te maken, en voor je't weet ben je mama!!! Geniet ervan!
-
Bjorn en Kim
- Berichten: 4308
- Lid geworden op: 24 augustus 2007, 10:56
Ze lijken in het begin meestal op de papa om duidelijk te maken dat hij echt wel de papa is heb ik altijd gehoord kwestie van zeker te zijn dat ze zich in het lab niet vergist hebben
Mijn vliezen zijn niet gebroken, zal zo volgende keer ook niet zijn, heb te sterke vliezen en is een familietrekje... Ik ben uit het niets weeën beginnen krijgen om de 10min plots was alles daar (dan moest ik nog 25u wachten)
kwestie van zeker te zijn dat ze zich in het lab niet vergist hebben Mijn vliezen zijn niet gebroken, zal zo volgende keer ook niet zijn, heb te sterke vliezen en is een familietrekje... Ik ben uit het niets weeën beginnen krijgen om de 10min plots was alles daar (dan moest ik nog 25u wachten)
-
Loeki
- Berichten: 12951
- Lid geworden op: 8 mei 2008, 9:30
Katleentje ik had dat ook. 't Eerste wat ik met Yveske gedaan heb is hem goed afgeveegd met mijn handen en gecontroleerd of alles eraan zat wat eraan moest zitten. En dat was echt niet met een vertederend gevoel ofzo, gewoon iets dat ik "eerst effe moest nakijken".
De eerste dagen was ik dan vooral gewoon moe. Yveske heeft toen veel bij de papa gezeten eigenlijk. Maar daarna hé... Mmmmmmm...
Kim sssstt, no horror.
En dat was echt niet met een vertederend gevoel ofzo, gewoon iets dat ik "eerst effe moest nakijken". De eerste dagen was ik dan vooral gewoon moe. Yveske heeft toen veel bij de papa gezeten eigenlijk. Maar daarna hé... Mmmmmmm...
Kim sssstt, no horror.
Wie is er online
Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 5 gasten