Net zwanger: aftellen naar de zomer van 2011

[sammie]

hello ladies!

oh ik wou dat ik ook al aan t verven kon maar zijn nog aan t werken om de kamer te verbouwen eerst....hopelijk raakt t allemaal op tijd klaar

hier ook lekkende tepels........eerst alleen rechts en voorlopig gelukkig alleen snachts.
ik ga ook bv geven, binnenkort infosessie ben benieuwd.

Ik was me aan t afvragen of jullie al nagedacht hebben wat je gaat aandoen voor de bevalling????? gekke vraag misschien maar ik weet t niet goed:)

Hier ook soms duidelijk harde buiken en inderdaad ook heel erg laag...ze zeggen dat dat geen pijn doet maar ik vind dat je dat toch redelijk voelt hoor, ofwel zijn dat nog steeds rekpijnen, beetje zoals vroeger zeurderige pijn voor mn regels maar dan maar efjes natuurlijk.ga dat toch eens navragen bij volgende controle.

hier heeft buik weer ne groeischeut gedaan, als dat dan bezig is voel ik me soms toch niet zo tiptop, beetje slap en rekpijn en echt zooooo bol maar een paar dagen later denk ik dan okee, het was weer een groeispurtje.......

Naam is hier ook al naar de dukker om op de doopsuikers gedrukt te worden, best spannend toch als dat dan zo vastligt, we hebben m wel al 2 eeuwen in ons hoofd maar nu is toch echt het moment van jaaaaaaaa dat wordt dan de naam van onze meid....en maar hopen dat niemand net nu dezelfde kiest


groetjes!

[Fien83]

@Philomeentje: Ik duim ook mee voor een goede detailecho binnen een paar weken. Ik vind het wel goed dat je gyn er op staat dat die toch nog gebeurt ook al denken ze dat alles oké is. Zo heb je toch weer net dat tikkeltje meer zekerheid hé!

@Fije: Mijn vroedvrouw zei dat je vanaf 17 weken harde buiken kan krijgen. Mijn gyn vroeg er vorige keer (op 24 weken) ook expliciet achter. Ons kindje zit ook heel laag hoor en ik voel dan soms als het beweeg het ruggetje (ik denk toch dat het dat is) tegen mijn buik drukken. Vorige week zaterdag lag ik 's ochtends in bed en toen had ik denk ik voor het eerst een echte harde buik. Dat was gewoon over mijn hele buik dat die helemaal hard werd. Het deed geen pijn, maar was wel even een gek gevoel. Dus ervaren mama's, is dit nu de bewuste harde buik geweest?

@Sammie: Ik heb ook al eens nagedacht over de kledij met de bevalling. Het moet iets zijn dat ik nadien kan weggooien, want heb geen zin om het nadien nog te wassen. Daarnaast dacht ik dat knoopjes misschien wel handig zijn omdat ze in het UZA de ukjes meteen voor minimaal een uur huid-op-huid contact geven met de mama's dus ik dacht persoonlijk aan een hemd ofzo van den hubby, jammer dat hij er geen slechte heeft liggen. Misschien eens bij mijn papa navragen... Wat droegen de mama's die een brusje verwachten?

Hier vlot het kamertje. Het ventje is flink aan het werken tijdens zijn vakantie . Ik heb net de adressen voor de geboortekaartjes in een bestandje gezet en eens gemaild naar de mensen va nwie we het adres niet meteen hebben liggen... 't Begint op te korten hé (jammer genoeg).

[Sterretje]

Hello ladies

'k zal effe proberen antwoorden op jullievraagjes

harde buik:
op 16-17 weken zit je baarmoeder nog niet tot aan het borstbeen dus voel je de harde buik idd maar tot halfweg je buik/navel
e harde buik bij mij is idd je hele buik die opgespannen staat en je kan er bijna geen putteke meer in duwen (behalve in m'n vetlaagje)
dit gaat normaal na een tijdje over
bij mij zijn de harde buiken het hevigst na een orgasme, bij e volle blaas, bij vermoeidheid.
zolang ze vrij snel overgaan is't OK.

kledij:
ik ben naar de materniteit gegaan in e joggingbroek en wit T-shirt
ik heb dit t shirt de hele bevalling aangehouden
toen het kindje geboren werd, werd het meteen in warme tetradoeken gewikkeld endan op mijn blote huid gelegd/ er waren e paar bloedvlekken op m'n tshirt maar ik heb het mooi kn uitwassen en koester inmiddels wel de herinnering.
dus ik zou niet speciaal zeggen dat je kledij klaar is om weg te gooien. Als je skin to skin contact wil, moet je toch je t shirt uitdoen...
voor naar huis te gaan uit het ziekenhuis ook een kledingstuk dat gemakkelijk aangaat en dat altijd past .
verwacht niet dat je terug in je oude jeans kan

veel plezier!!

[fije]

En het plassen blijft. Iemand ervaring met Monuril? Maandagavond genomen; zou dit niet al moeten verbeteren?

[hope_4ever]

hey fije ik kan je niet helpen meid anders eens bellen naar de dokter he meis!!!

hey sterretje denk nu ook niet dak in men oude jeans ga passen direct!!!ben nu nog niet zoveel bijgekomen maar denk dat erna de buik nog in de weg ga zitten...

hiergisteren de echo super goed in orde...ons babytje woog 2300gram en hij/zij is 42cm groot...nu za ik weer voor op schema zei ze en daarmee lig ik ook niet meer wakker van de vorige echo dat het niet zo goed was!!!

thanx meiden...

[Sterretje]

Super hope!
gek gevoel hé dat je kindje bijna 'klaar' is om op de wereld te komen...

fije,
denk wel dat het enkele dagen kan duren. mss nog een dagje afwachten en dan zeker nog eens informeren bij de dokter als je 't niet vertrouwt...

[sammie]

hello ladies!

Hope super dat je echo wel goed was dit keer!
Sterretje thanks voor de tips...........
alleen jammer dat ze misschien veel vroeger dan gewenst nodig zullen zijn ........

gisteren toch maar eens naar ziekenhuis gebeld omdat die zeurderige pijn laag in mn buik maar niet wegging,
heb ik aan de monitor gehangen, met kleintje alles tiptop en ook geen harde buiken te zien, maar baarmoederhals is al ingekort..........
dus nu lig ik plat op 28 weken al........
verdorie zeg tot nu toe zo'n vlotte zwangerschap dat kwam echt als donderslag bij heldere hemel.
Heb dan ook naar mn eigen gyne gebeld en die zei t zelfde, plat liggen tot minstens 32 weken dat zou n pak beter zijn als ze tot dan volhoudt.....

brrrrrr had dat echt totaal niet zien aankomen en voel me nu zo machteloos, kan alleen maar liggen en hopen dat ze blijft en zo veel mogelijk groeit.
Niemand had trouwens n verklaring voor die lage pijnen want zijn geen contracties, maar blijkbaar hebben ze toch een slecht effect he......

duimen jullie met me mee dat mn kleine meid nog lekker 10 weken bij mij blijft?????

groetjes

ongeruste Sammie

[Sterretje]

Sammie
ik zal zeker en vast duimen! Kan het me voorstellen dat het geen goed nieuws is en dat je het effe niet meer positief ziet!

JAmmer genoeg is het verloop van de zwangerschap zo onvoorspelbaar hé
om je gerust te stellen: mijn vriendin had exact hetzelfde op 28 weken: verweking en verkorte bm-hals.
onmiddellijk plat liggen.
enkele weken later geen beterschap en is ze in hetzkh opgenomen met weeënremmers en spuitje voor de longrijping. na enkele dagen was het gevaar ineens geweken en mocht ze naar huis. Na nog een week zei de dokter dat ze terug wat mocht rondlopen en dat het niet uigesloten is dat ze de 40 weken nog haalt! ze is nu bijna 37 weken!
een andere kennis is totaal onverwacht bevallen op 32 weken. Kindje woog 1,6 kg, moet wel in de couveuse maar haalt het zeker en vast.
De oorzaak voor de vroegtijdige bevalling is nooit achterhaald.

maar meestal komt het echt wel goed hoor. (zie maar naar Kruimel hier op't forum)
veel succes gewenst

[Fien83]

Oei sammie, dat moet geen fijn nieuws geweest zijn! Ik duim zeker en vast mee dat je kleintje het daar nog eventjes volhoudt, maar dat zal wel hé! Hopelijk kan je na 32 weken terug gaan werken of op zijn minst al iets doen hé. We duimen zelle!

Hier is het geboorteplan inmiddels opgesteld. Weer een stapje dichterbij... Pff, vind dat het wel heel snel gaat ineens. Bijna 27 weken...

@Sterretje: Merci voor de uitleg! Ik zag al heelder bloederige taferelen voor mij, maar fijn om te weten dat die kledij dus niet zo maar om weg te gooien is . Want het is zoals je zegt inderdaad wel een herinnering hé.

[Prins22]

Dag allemaal, hier ben ik weer met het SUA-verhaal. Deze morgen op extra echo in Jette. De SUA werd meteen bevestigd en daarna werd er nogmaals gekeken naar alle organen.

Helaas was er twijfel over een harttussenschot in de bovenste hartkamers. Ze waren niet zeker of dat helemaal dicht was. De doorsnede was niet ideaal, 2 gynaecologen hebben ernaar gekeken (de 2de mening was van Dr. Foulon, zijn naam ken ik wel van ergens). Dr. Foulon vermoedde dat alles ok was maar toch moet ik vrijdag nog eens teruggaan voor nieuwe echo. De kindercardioloog zal dan ook komen kijken en zijn gedacht zeggen.

Als het harttussenschot effectief niet helemaal dicht blijkt, adviseren ze me een punctie te laten doen om chromosomale afwijkingen te kn detecteren.
Ze gaan daar wel erg licht over in Jette, maar ik ben ondertussen wel 22 weken zwanger. Wat als ik een punctie laat doen en er is iets mis? Moet ik dan beslissen mijn kind te laten afkomen? Tegen dan ben ik mss al 25 weken zwanger... ik denk niet dat ik zo'n zware beslissing kan nemen.
Mijn man vindt het de logica zelf dat ik een punctie laat doen en dat een gehandicapt kind weggehaald moet worden, maar 't is wel in mijn lijf dat alles zich afspeelt, IK heb vorig jaar al een MK gehad en IK moet het ondergaan als we zo'n beslissing nemen.

Soms vraag ik me af wat het voordeel is aan een vergevorderde geneeskunde zoals we die vandaag kennen. Onze moeders waren tenminste onbezorgd zwanger, nu vinden ze dat ze alles eerst moeten kn uitsluiten vooraleer je onbezorgd zwanger mag zijn.

Pffff. Wat een hel! Ahja, op zich is een gaatje in zo'n tussenschot niet dramatisch (groeit vaak nog dicht tijdens zwangerschap), maar omdat ik ook die SUA heb zijn dat 2 indicaties van mogelijke chromosoomafwijkingen. Vandaar dus dat ze me een punctie willen laten doen.

[Fien83]

@Prins: Dit is ook niet het nieuws waar we op gehoopt hadden hé! Hopelijk brengt volgende week meer duidelijkheid en blijkt er uiteindelijk niets aan de hand te zijn. Ik begrijp dat dit een heel moeilijke keuze moet zijn voor jou, wel of geen punctie. Ik denk dat je moet nadenken over het feit wat je zou doen moest er iets uitkomen. Misschien eens navragen aan welke chromosomale afwijkingen ze denken en wat de overlevingskans zou zijn van een kindje dat hieraan zou leiden en op basis daarvan beslissen of je je kindje al dan niet zou laten weghalen. Want een punctie heeft mijn inziens weinig zin als je toch zou beslissen het kindje te houden. 't Geeft zekerheid, dat is waar, maar meer niet hé. Probeer rustig af te wachten en stapje per stapje te bekijken wat de resultaten zijn. Ik duim dat alles goed komt en dat de cardioloog volgende week geen problemen ziet! Veel moed hé meid want ik kan me voorstellen dat je je nu toch wel veel zorgen moet maken!

[grootgevaarke]

Prins, eerst en vooral een dikke knuffel: we hadden ander nieuws verwacht!

Ik zou toch ook eerst eens goed onderhoren wat die 'chromosomale afwijkingen' precies inhouden. Een vriendin van mij is bevallen van een dochter met "gaatje" in het hart en kind is daarna daaraan geopereerd (groeide niet vanzelf dicht bij haar), en dat is nu een meer dan gezond kind dat allerlei sporten kan doen.

Ik had zo een prachtige sexy schort van het ziekenhuis aan maar dat had alles te maken met keizersnede. Eerste bevalling had ik truitje aan met knopen. Mijn zoon werd niet eerst in doeken gewikkeld, die hebben ze zo op mij gelegd (op onze vraag) en we hebben hem eerst even laten bekomen van de bevalling. heeft zelfs eerst even aan de borst gelegen. pas daarna is men hem komen halen om te wassen...

Sammie, rusten is nu prioriteit hé! Het kan nog keren, dus niets zegt dat die verplichte rust tot aan je bevalling hoeft te duren...

[Sterretje]

Prins
dikke knuf met het overrompelende nieuws dat je kreeg
je zal wel met een hele hoop vraagtekens blijven zitten.
laat je goed informeren, maar blijkbaar zijn er wel al wat specialisten bij betrokken hé

hoop dat de testen allemaal goed meevallen. en zoals al gezegd is: ze kunnen tegenwoordig al heel veel, dus hopelijk valt alles al bij al nog mee!
we duimen hier voor e goed verloop hoor!

[philomeentje]

Hey Sammie,heb het afgelopen jaar van twee collega's gehoord dat ze moesten platliggen, longrijpingsspuitjes gehad en zo en ze hebben allebei nog 10 dagen'overgedragen' (of hoe zeg je dat?). 't zijn allebei kerngezonde kindjes. Dus: ik wens je veel geduld, moed, want platliggen is niet leuk - zo niks kunnen doen, maar je weet wel waarvoor je het doet, hè. Ook ik duim voor jou, meid!

Prins, ik weet maar al te goed wat je meemaakt, die onzekerheid en ongerustheid. Het is niet fijn dat je te horen krijgt, net als je hoopte een beetje onbezorgd te kunnen genieten van je zwangerschap (da's toch wat iedereen je vertelt), dat er iets niet in orde is met je kleintje. Ik heb mezelf de laatste weken ook al een paar keer de vraag gesteld, wat als er nu echt een afwijking is, wat doen we dan? Afgelopen maandag heeft de gyn nog eens alles goed bekeken en overlopen op de echo, en het is redelijk zenuwslopend om te moeten horen dat het een heleboel afwijkingen niet zijn, zoals - in ons geval dan- de cystes er nog steeds zijn, maar dat het geen waterhoofdje is, dat er geen open ruggetje is, dat de lippen gesloten zijn (in het kader van gehemeltespleet), dat het hartje okee lijkt, maar dat ze voor de zekerheid toch nog een detailecho gaan doen omdat die cyste er nog steeds zit, en dit toch nog heel wat afwijkingen kan geven. En het enige dat je kan doen, is wachten en hopen dat het goedkomt. En vertrouwen hebben in de professionals die zich erover buigen. Dus dat moeten we dan maar doen, hè. Ik wens je veel sterkte en succes, ook ik duim voor jullie dat alles in orde komt. De medische wereld kan tegenwoordig echt veel, en dat is niet altijd een voordeel, maar ze gaan je ook niets wijsmaken, ze vertellen gelukkig nog steeds oprecht dat ze zich zorgen maken, en dat apprecieer ik toch ook wel.

liefs*

[lyse]

Sammie, oei, rusten, da's niet zo prettig maar hopelijk is het maar een tijdelijke maatregel. Natuurlijk duimen we met z'n allen dat alles goed afloopt. Ook ik denk wel dat plat liggen de beste remedie is om het nog lang vol te houden. Op die manier kan je de situatie voor lange tijd stabiliseren. Ik hoop dat je ondertussen de tijd wat doorkrijgt, meid. Misschien kan je al een deel van de voorbereidingen doen die vanop de zetel ook lukken? Ik wil ook mijn envelopjes voor de geboortekaartjes brengen om adressen te schrijven...

Prins, amai, toch wel zware kost die jullie te verwerken krijgen. Het is heel moelijk om als koppel voor zulke dilemma's geplaatste te worden. Toen ze bij een van onze kindjes het neusbeentje niet zagen en mijn man en ik over een mogelijke punctie begonnen te praten kwam ook aan het licht dat we allebei anders dachten over wat we met het resultaat zouden gaan zien. Nu eerst maar even afwachten wat de opvolgecho van vrijdag zegt. Ik hoop uit de grond van mijn hart dat ook de kindercardioloog geen reden tot ongerustheid zal zien. Dat zou alvast een zorg minder zijn. Dikke knuffel, we leven met jullie mee!