De Verdwaalde Ooievaar

Na het verlies van onze zoon , zijn we nu eindelijk weer zwanger.
Om een lang verhaal kort te maken, om deze tragedie van vorige keer te voorkomen zijn we voor KID gegaan.

Wat niemand had gedacht is nu gebeurd, na de eerste poging ben ik zwanger geworden, na een dag of 2 euforie blijft nu niets anders meer over dan angst en paniek.

Wat als de baby alsnog gehandicapt is ?
Wat als ik het moederschap niet aan kan ?
Is dit alles het wel waard ?
Hadden we ons beter niet verzoend met ons lot en kinderloos gebleven ?

Herkennen jullie deze angsten? Hoe zijn jullie hiermee omgegaan ? En hoe is dit bij jullie geëvolueerd tijdens de zwangerschap ?

jep, volledig herkenbaar…

hier ook een zoontje verloren na zwschonderbreking na prenataal onderzoek en daarna via ivf zwanger geworden.
zwangerschap was een hel. dag per dag, uur per uur heb ik me proberen afleiden en geleefd vn echo nr echo.. je bent niet alleen

knuffel, meid!

liesje

Hallo
ik herken het hoor... Ik ben ook mijn zoontje verloren na 8 maanden zwangerschap. Na lang proberen ben ik nu opnieuw zwanger. Hoewel ik heel blij ben dat het gelukt is, ga ik dood van de stress. Ik loop de muren op en kan over alles piekeren. Ik ben nog maar 5 weken dus dat worden nog lange maanden. Ik hoop dat stukje bij beetje het vertrouwen mag groeien, zowel bij jou als bij mij.
Liefs

Wat fijn om te horen dat ik niet gek ben, en dat er nog mama's in spe zijn die zich gek tobben.
Ik zit nu ook pas in de 5de week, dus ja t gaan nog 8 lange maanden worden.
Maar misschien kunnen we elkaar er door praten ?
Ik ben vanaf morgen een weekje weg, maar daarna zal ik jullie zeker nog eens lastig vallen om raad

Bedankt voor het snelle antwoord dames !