De Verdwaalde Ooievaar

Met een bang hartje, maar ook enorm blij wil ik graag dit topicje voor het nieuwe jaar openen!

Nooit gedacht dat ik mij hier nog zou kunnen aanmelden, maar bij mijn miskraam 2 jaar geleden heb ik aan mijzelf beloofd dat ik er een volgende zwangerschap volledig voor zou gaan en dit hoort er dus bij

Ik hoop dus dat ik dit topicje niet vroegtijdig moet verlaten en hier zich nog vele dames bij kunnen aansluiten!
Na een woelig parcours van ongeveer 6 jaar weten we sinds zaterdag dat we zwanger zijn van onze tweede poging met eiceldonatie! HCG 11 dagen na TP was 160, progesteron 9,9 (tamelijk laag maar moest mij hier geen zorgen over maken). Dan 2 dagen gedacht dat het over en uit was omwille van geen zwangerschapssymptomen meer, maar vandaag superblij met telefoontje dat hcg gestegen is naar 760 (14 dagen na TP)! Vrijdag nieuwe bloedname...
Nog veel ongeloof en zelfbescherming na zovele teleurstellingen! Het besef zal hopelijk wel komen met de tijd, maar de onzekerheid zal er altijd wel een deel van blijven...

Normaal ben ik uitgerekend omstreeks 21 januari!

Hoop dat ik hier niet lang alleen blijf dames!

Proficiat met je zwangerschap Amarilo!
Dat bang afwachten, niet durven hopen hoort erbij , vrees ik... ik denk dat iedereen hier dat kan beamen.
Maar probeer het toch een klein beetje los te laten en erin te geloven!

zo confronterend om eenzelfde topic te zien staan dan het onze, maar dan een jaartje verder..!

Ik ga mij hier ook aan toevoegen. De ene website zegt dat ik voor 30 december ben uitgerekend, de dokter daarstraks op 1 januari... Dus waar hoor ik nu eigenlijk bij??

Wij weten sinds 25 april dat we zwanger zijn na onze 3e poging. De eerste in GHB en dan 2 in Jette. Er zijn 2 top-blastocystes teruggeplaatst op 14 april en vandaag bij de eerste echt op 7w2d gezien dat we 1 plakkertje hebben. Het hartje klopte al volop!! Super-voorzichtig-blij zijn we! Wat ook wel te zien was, zijn verschillende cystes. Maar die zouden verdwijnen na enkele weken. Het zijn de follikels die ze leeggezogen hebben die zich terug gevuld hebben met vocht. Ze doen een beetje pijn, maar niet onoverkomelijk. Volgende week mogen we voor de veiligheid nog een keer een echo en bloedname en afsluitgesprek in Jette. Gaat vreemd doen.
Mijn HCG op 7w en 2d staat op 85252 en progesteron op meer dan 60.

Loes xx

Leukleuk al dadelijk reactie!

Bedankt lieze81! ja jij hebt je baby'tje al in handen he! Ergens wil ik ook al zover zijn maar ga toch ook proberen genieten van zwangerschap hoewel ik mij ook hier voorbereid op een hobbelig parcours... Heb jullie topicje ook gevolgd, want gaf mij altijd positief gevoel dat de meesten wel zwanger geraken, eerste of tiende poging... dus trok mij daar wel aan op proficiat met jouw zoontje!

Loesje: ook jij proficiat met je zwangerschap! Kom hier maar lekker meekeuvelen! ik heb grote kans op vroeggeboorte dus wie weet is het hier ook niet voor volgend jaar jij staat alvast een stapje verder en mag toch al wat geruster zijn na dat kloppende hartje he! Nu is het verschil nog groot maar binnen dertig weken merken we hier niets meer van! geniet ervan en van je volgende echo! Ik wacht weer spannend af op resultaten vrijdag en hopelijk mag ik binnenkort ook zo een mooie echo in handen hebben!

Proficiat dames!!!

En idd he lieze, mega confronterend. Hoe raar dat we een jaar verder zijn en hoe raar om een datum te zien staan bij Amarillo die dit jaar de dag van mijn inleiding was.

Ik weet dat de tijd nu stilstaat voor jullie, en dat het lijkt of de zwangerschap tergend traag vooruit gaat, maar laat je niet vangen, eens de baby er is VLIEGT het voorbij...

Bedankt Ster! Moet inderdaad confronterend zijn zo een jaar later, het allemaal een beetje herbeleven waarschijnlijk maar je zal toch ook heel blij zijn dat hij er is! Ik kan al niet wachten
Toevallig dat dit je inleidingsdatum is! maar bij mij is het nog ruw geschat hoor
Leuk weetje misschien: zowel mijn ouders, zus, schoonbroer als ikzelf verjaren allen in januari dus het zal zo moeten zijn he!

Loes: wij zijn leeftijdsgenoten geloof ik als je van '86 bent? En ook jouw eerste kindje?
Heb je veel last van zwangerschapskwaaltjes? Wanneer is jouw volgende echo precies?

He, inderdaad, zo vreemd om ons topic met ander jaar te zien.
Amarillo, ook langs deze weg wens ik je nog een dikke proficiat! Loesje, voor jou natuurlijk ook! Ik hoop dat veel mensen hier mogen volgen en dat jullie allen zorgeloze zwangerschappen hebben.
Weet je wat grappig is, iedereen zit in bepaalde periodes van de zwangerschap met dezelfde vragen. In het groepje dat na ons kwam herkende ik zoveel. En dat zal bij jullie ook wel het geval zijn.

Hoi Amarillo,
ik ben inderdaad ook van '86. Bijna een nieuwe voordeur dus... de 3!!!!
Wou altijd voor mijn 25e kindjes, die datum moeten bijschaven naar 30 en nu ga ik er nipt over zitten want mijn verjaardag is 8 december en ik zou uitgerekend zijn voor 1 januari.
Het is ons eerste kindje, voor beide. Mijn vriend heeft een dwarslaesie door een duikongeval en daarom zijn we in het icsi-parcour beland.
Van zwangerschapskwaaltjes ben ik precies wat gespaard gebleven, af en toe voel ik me wel misselijk maar het gaat ook snel weer weg. Als ik rechtkom van de voeten van patiënten te wassen, voel ik me ook soms duizelig. Maar het grootste "kwaaltje" zijn de gevoelige borsten/tepels. Mijn vriend is een borstenman en vindt het verschrikkelijk dat hij er niet meer aan mag zitten
Volgende echo is volgende week dinsdag, omdat ik met enorme cystes zit, maar dan zien we meteen nog een keer dat kleine knipperlichtje! Want diegene die de echo nam, was meer geïnteresseerd in de cystes dan in het beebje, echt erg!!!
Dan gaan we op vakantie en 16 juni gaan we voor het eerst bij een nieuwe gynaecologe die de opvolging gaat doen. Best wel spannend. Dan zouden we ook meteen 12 weken zijn dus als dat goed zit, laten we het de wijde wereld los!

Loes xx

Ja das juist loesje, heb je verhaal al eerder gelezen! Hoeveel pogingen hebben jullie moeten doen?
Hier ook de wens om voor mijn dertigste er 2 te hebben en dacht dan ook geen probleem toen ik er op mijn 24ste aan begon... Helaas heb je dit niet voor het zeggen en zal ik nu blij zijn als er 1 gezond en wel ter wereld komt! Zal net geen 31 zijn als nu alles goed gaat... Hier is al een redelijk wijde wereld op de hoogte!
Kan mij voorstellen dat je man dat niet zo leuk vindt dat hij er niet meer aan mag komen Die van mij mag dat ook niet meer hoor. Ze doen geen pijn maar kan het gewoon niet verdragen
Oh, met eerst nog een echo en dan vakantie zal het wel snel vooruit gaan en voor je het weet ben je 12 weken! Ik wou dat ik voor mezelf ook zo'n planning had zodat het wat vooruit zou gaan. Je moet aandacht voor je beebje opeisen bij de echo he In welk ziekenhuis ben je in behandeling?

Amerillo, ik ben heel blij dat jouw naam hier ook eindelijk onder het zwanger topic staat! Proficiat!

Hoera, iemand heeft het gedurfd een topic te beginnen
Gefeliciteerd alvast!

Sinds vorige donderdag weten we dat ik zwanger ben van ons 2de kindje... Pilstop was mei 2004. Yes, 12 jaar geleden dus

Ik zal even copy-pasten uit het icsi topic:
Onze zoon is ontstaan uit De cryo poging van ICSI 4. ICSI 1 en 2 waren in Leuven, daarna bij Decleer gegaan. Nooit ervoren zwanger geweest, gewoon 1x na 5 jaar wachten en dat is een prachtkind geworden. Geboren okt '10.
Na zijn geboorte er meteen terug natuurlijk voor gegaan, maar ondanks dat er medisch 0,0 met ons mis is, lukte het niet. Na een dik jaar terug bij decleer begonnen. Poging 5 en 6 met de nodige CRYO's, maar altijd ondanks prachtige blastocystes, altijd negatief. Dan poging 7 en 8 ook Bij decleer. Hij bleef zeggen "het is niet OF, het is WANNEER".
Noppes. Ben eerlijk waar de tel kwijt over hoeveel terugplaatsingen het gaat.

Besloten te stoppen, maar omdat zo veel mensen langs hun neus weg zeiden "nooit in jette geweest? Die zijn toch het beste?" Daar nog 1 poging gedaan. ICSI 9 dus. Verse poging september 2015.
Weer niks. Wel 4 cryos. Om een of andere rede begon ik het idee van 4 "kansen" in de diepvries te hebben, aangenamer te vinden dan die kans te nemen en dan een definitief punt te moeten zetten. Dat heeft anderhalf jaar aangehouden. Onze verbouwing is deze maand eindelijk klaar, en ineens voelde ik de nood om van de 3de slaapkamer een invulling te geven. Sportkamer, logeerkamer, of zoiets. Dus met veel tegenzin de afgelopen maand een cryopoging gedaan. TP van 2 (wederom) perfecte blasto's was op 1 mei. Vrijde dag, dus mijn man én zoon waren mee. Super bijzonder maar we kaderden het meer in "kijk eens jongen, zo ben jij in mama gekomen".
Soit, 10 dagen weinig ermee bezig geweest tot ik ineens toch wel heel erg gespannen borsten bemerkte. Meestal krijg ik ver voor de testdag mijn regels, maar nu niet. Afgelopen donderdag kon ik me niet houden: urinetest na 2 seconden knalpositief. HUH????? In 10 jaar MMM dus maar 1x mee gemaakt he.
Vrijdag de bloedname waarvan ik vrijdagavond 20u15 wist: zwanger.

Kei kei kei gek. Ik geloof er niks van, mijn
Man nog minder.

Niemand weet er tot hiertoe van. We willen het van de daken schreeuwen, net als in 2010, maar stel dat er wat mis gaat, is het wel kei zielig voor de zoon als die zich al verheugd op broer/zus...

Morgen 2de bloedname. Daarna weet ik niet maar wellicht volgende week echo? Volgens de theorie uitgeteld voor 17 januari.

Er kan nog zo veel mis gaan, weet ik donders goed, maar kan maar niet beslissen hoe ik met de wetenschap moet omgaan. Gewoon VET genieten en dromen? Zo van "ik zal mijn portie toch zeker wel gehad hebben nu?" Of diezelfde nonchalante "het wordt toch niks-" houding aannemen die ik al 3 jaar aan neem...
Pffffff, mindfucking dit.

Van de huisarts vernam ik vandaag de waarde van vorige vrijdag (4w + 3): 1750.
De eerste waarde van mijn zoon 6 jaar terug was op 4w + 6: 1040.
Het gevoel zit helemaal goed, maar dat is allemaal geen zekerheid hè.
Bange tijden!

@Amarillo: Het is onze derde poging.
1e poging: GHB. Ze hadden 2 sperma-stalen ingevroren: een minder goed en een goed. Ik had 10 rijpe eicellen, ze hebben (desondanks onze vraag) het minder goede staal genomen, met als gevolg en als verwacht, geen bevruchting!! Tot op heden snappen we dit nog steeds niet. Dr. Peeraer heeft ons dan zelf naar Jette gestuurd omdat ze daar dagelijks TESE en FNA (fijne naald aspiraties) doen.
2e poging: Jette: 5 rijpe eicellen, door mezelf vers verkregen zaadstaal, 1 terugplaatsing van een goed embryo, geen innesteling.
3e poging: Jette: 8 rijpe eicellen, super veel stress want ik kon geen staal verkrijgen (gelukkig voelt mijn vriend niets vanaf de tepellijn dus hij voelde niet dat ik zijn piemel tot bloedens toe bewerkte om verse zaadjes te verkrijgen, sorry voor mijn taalgebruik, maar zo was het echt) Moest dit dan ook doen voor mijn pick-up en stond er als eerste op. Suuuuuper veel stress dus!! Dan toch maar naar de pick-up gereden, veel te laat. De verpleegkundigen zeiden tegen Dr. Blockeel dat ik super gestrest was omdat het niet wou lukken bij men vriend. Ongelofelijk hoe die man deed tegen mij!!! In super positieve zin!!! "Geen stress mevrouw, we regelen dat subiet, ik ga nogmaals een FNA uitvoeren (vorige was mislukt bij dr. Vloeberghs) en dan zien we wel. (we hebben ook nog steeds ingevroren in Jette als plan C). Zo gezegd zo gedaan, tussen de pick-ups door heeft dr. Blockeel nog een FNA uitgevoerd bij men vriend, en jawel, zaad gevonden!!!!
Van de 8 rijpe eicellen zijn er 5 bevrucht en op dag 5 2 top-blastocysten teruggeplaatst. Gisteren eerste echo gehad en het is 1 beebje met een kloppend hartje!!
Zo dit was mijn parcours in het heel kort, want alle details zal ik jullie besparen!

Loes xx

Bedankt Leniemienie! Ja het heeft lang geduurd he! Beetje surrealistisch om hier te kunnen schrijven. Hopelijk mogen we hier nu zeker nog 8 maand vertoeven...

Een dikke proficiat cimmeque! Amai er ook een heftig parcours opzitten! Super dat het nu wel weer gelukt is.
Je hcg waardes lijken me wel iets voor een tweelingzwangerschap, niet? Zo hoog! wij lopen ongeveer samen, ik had 2 dagen later TP!
Ik begrijp je verscheurdheid tussen erin proberen geloven of van het slechtste uitgaan om niet te fel teleurgesteld te worden... Het tweede heb ik vorige keer gedaan en dat is een miskraam geworden, dus ik probeer nu volop voor optie 1 te gaan! ik duim voor een goede stijging morgen, ik ben vrijdag aan de beurt! Voornamelijk mijn lage progesteron blijft wat in mijn hoofd spelen. Hcg stijgt erg goed tot hiertoe. Vandaag naar acupunctuur geweest om hier iets aan te doen...

Loesje, amai wat een verhaal! In Jette zijn ze over het algemeen wel heel meelevend ja! Hoeveel bloednames heb je eigenlijk gehad voor je eerste echo?

Amarillo schreef:Je hcg waardes lijken me wel iets voor een tweelingzwangerschap, niet? Zo hoog! wij lopen ongeveer samen, ik had 2 dagen later TP! ?

Had je dag 3 of dag 5 embryo's? Je zei uitgerekende datum 21/1 dus ik denk dag 3?
De mijne waren in dat geval 2 dagen ouder, kan het verschil verklaren. Als je de marges ziet waartussen hcg moet liggen is tweelingzwangerschap voor interpretatie vatbaar. Hoewel ik het ook al dacht mits het vergelijk met de vorige keer. Ik zou dat geweldig vinden: de enige hoop nog op ooit 3 kindjes. (Hoewel we ook nog 2 cryos hebben, maar als je ons parcours kent hecht ik daar geen waarde aan). Mijn man daarentegen zou echt flau vallen denk ik als dat moest blijken .