De Verdwaalde Ooievaar

Sinds de geboorte van mijn dochtertje lijd ik aan zware depressies. Het is begonnen met een postnatale depressie en eigenlijk nooit verbeterd. Ik vind het heel erg voor mijn dochter maar ik kan me niet aan haar hechten. Het was een zware lijdensweg om zwanger te geraken. Maar deze problemen had ik nooit verwacht. Tussen mij en haar vader gaat het heel slecht.Ik ben naar een psychiater en psycholoog geweest.neem antidepressiva maar niets helpt. Ik haat mezelf maar weet gewoon niet hoe ik uit deze ellende weggeraak. Voor mijn dochter moet er een oplossing komen, ik denk aan pleegzorg maar mijn man denkt dat het wel zal beteren.hij wil de realiteit niet zien want het gaat alleen maar slechter

..

Dag Tinnekedj,

ook ik wens je heel veel sterkte toe.

Heb je al aan een moeder-kind-eenheid gedacht? Ik weet niet waar je vandaan komt, maar in Gent is er een psychiatrisch centrum (Sint-Camille) waar je met je kindje terecht kan. Er zijn zeker nog andere centra in België.
Er is ook een psychologe in het Gentse die gespecialiseerd is in mama's met postnatale depressies. Zij komt aan huis. Als je wil, kan ik je haar nummer doorgeven.
Via de mutualiteit kan je ook gezinshulp krijgen.

Hoe oud is je dochtertje nu?

Mijn mama heeft zelf ook zeer zware depressies doorgemaakt en heeft me uiteindelijk afgestaan. Het lukte haar niet om voor me te zorgen en er was ook geen hechting. Dat is 38 jaar geleden. Toen was het nog taboe om over postnatale depressies te praten en waren er ook geen voorzieningen.

Ik hoop dat het bij jullie zover niet hoeft te komen. Je hebt duidelijk al veel stappen gezet.
Ik weet natuurlijk niet hoe je je voelt, maar ik geloof er sterk in dat alles altijd goed komt. Maar sommige dingen vragen tijd. Veel tijd. Blijf er vooral in geloven. Je doet je best. Je gelooft het misschien niet, maar voor je dochtertje ben je de beste mama.
Kan je rekenen op familie om het even van je over te nemen? Of op je man?