Aftellen naar 12 weken

[Loeki]

Ik ben vandaag 11 weken en 1 dag (hoihoi) en het begint letterlijk en figuurlijk te spannen.

Enerzijds ben ik nog heel bang om het te vertellen (je zal zien dat het twee dagen nadien toch nog misgaat ), anderzijds wil ik het graag vertellen.

Ik loop nu rond met haarrekkertjes tussen knoopsgat en knoop in die laatste broeken die nog net passen met de knop open, en ik denk dat iedereen die mij kent al lang gezien heeft dat ik een "dikke buik" heb. Het wordt hoe langer hoe moeilijk het buikje te verstoppen, en bovendien heb ik helemaal geen zin meer om het te verstoppen en in slobberkleren rond te lopen.

Wanneer gaan jullie het vertellen of hebben jullie het verteld (aan "iedereen" bedoel ik dan)? Na de 12 weken echo? De dag na de effectieve 12 weken?

Woensdag heb ik echo. Kben dan 11 weken drie dagen. Ik hoop stiekem dat de gyne zegt dat ik gerust mag "afronden" naar 12 weken, en dat ik er dan eindelijk "door" ben... Vraag is, zou ik het dan al zeggen? Ik heb nog één echo te goed na die van woensdag. Normaal gezien zou ik die dan de week erop krijgen, op 12 weken 3 dagen, maar misschien wordt ie nog een week uitgesteld. En tot dan kan ik toch niet wachten? Mijn buikje groeit explosief, heb ik al gemerkt. Een week niks, en dan ineens een groeispurt. Nog één zo'n groeispurt en de haarrekkertjes vliegen eraf. Ik weet niet eens of ik de solden ga "halen".

Kweet het hoor, moet ieder voor zich beslissen, maar ik vroeg me wel af hoe jullie daar over nadenken.

[Wappie]

Hey Loekie,

Ik heb het vrij vroeg verteld eigenlijk. Ik was nog maar net zwanger en dan wisten mijn ouders en zussen het al. Het was mijn papa zijn verjaardag en we hebben een kaartje geschreven en dan ondertekend met onze namen + een vraagteken.
Ik heb het eigenlijk ook vroeg verteld omdat mijn zussen mijn cyclus soms beter kende dan ik En ik kon het niet meer verstoppen. Ze hadden het trouwens ook al door.
Tegen mijn beste vriendinnen heb ik het gezegd als ik ongeveer 8weken was. Ik weet het, vroeg, maar ik kon echt niet zwijgen en ik ben altijd van mening geweest "Als het fout loopt weten ze het ook..." Misschien geen juiste instelling.
Ik kan me inbeelden dat je nu serieus aan het aftellen bent!! Maar het komt wel in orde! Je bent nu zover geraakt. De duimen blijven omhoog meid!!!
Wanneer mag je terug voor 12-weken echo??

[Loeki]

Dat ga ik woensdag weten, wanneer de 12 weken echo zal zijn.

Ik bedoelde eerder de collega's enzo... Heb je het aan hen ook al zo vroeg verteld?

't Komt zo dicht hé. Familie en vrienden maak ik me geen zorgen over, m'n zus weet het al, das het merendeel van de familie , en vrienden zijn er eigenlijk niet zo veel. Iedereen heeft al lang kindjes en we hebben met de meesten al lang geen contact meer, dus ja. Kwas dan ook niet van plan in zeven haasten die mensen te gaan afbellen...

Tis de baas, en de collega's... En als ik het eenmaal verteld heb, "moet" ik ook voor kinderopvang enzo gaan kijken. Brrrrr... Ben ook wel wat bang voor alle "zorgeloze" vragen die ik ga krijgen... Zoals "en hoe lang hebben jullie moeten proberen" ofzoiets. Ze weten hier van niks, en m'n ventje heeft ook niet graag dat ik er iets van zeg.

Spannend!

[Wappie]

ik heb een heel goede band met 2collega's, 1 ervan is mijn baas. Ze hebben eigenlijk ook heel het 'proces' meegemaakt. Dus zij wisten het ook vrij snel. Ze hebben mooi hun mondje gehouden. Ik heb het aan de rest van de collega's verteld na de 12weken echo. Zo was ik toch zeker dat alles ok was.

[wat is er mis?]

Ik moet het niet vertellen zeker wanneer ik het verteld heb .
Maar met die kinderopvang zou ik toch niet te lang meer wachten.

Liefs,

Bokje

[Loeki]

Jouw verhaal ken ik Bokje.

Kinderopvang... Nog één echootje wachten. En dan nog een, ...

Net al gezien dat mijn favoriete collega die het eerste mag weten net volgende week met verlof is. Kwil het ook niet zeggen als ze er niet is. Anders moet ik het haar al donderdag zeggen... Brrrrr!!!
En tis nog maar afwachten wanneer de baas er nog eens zal zijn. Kzal hem een mailke sturen, haha.

Of wachten...

[jufke]

Ik ben vandaag 11 weken en 3 dagen, vrijdag 12 weken.
Een aantal mensen zijn al op de hoogte omdat ze ook wisten dat we met ivf-icsi bezig waren. Zij hebben het van in het begin kunnen volgen. Op mijn werk weten een aantal collega's het al. Aan de anderen zal ik het waarschijnlijk gewoon zeggen zonder er al teveel ophef rond te maken (ook al zou ik dit mss leuker vinden). Maar mijn liefste collega-vriendin is zelf al een tijdje aan het proberen en nu overgeschakeld op ivf en we weten allemaal hoe frustrerend het is als ze in je omgeving zwanger worden...

[Sterretje]

Loekie,

Ik heb het blijde nieuws aan ouders en zus verkondigd op 9 weken, omdat het dan Pasen was
Was heel emotioneel moment omdat ik dan ook eindelijk niet meer geheimzinnig moest doen over afspraken die ik niet kon nakomen en de vermoeidheid eindelijk kon uitleggen.
Ze hebben ons verzoek om te zwijgen gerespecteerd en de rest van de familie en vrienden + collega's hebben we ingelicht met ventje zijn verjaardag, toen waren we net geen 12 weken ver geloof ik.

Wachten op nog een echo had niet veel zin vond ik. Zwnger ben je al van in het begin, en ook al loopt er nog iets mis met het vruchtje, je kan die zwangerschap niet negeren.
Ik heb gemerkt dat het echt terapeutisch werkt om over de zwangerschap te praten en dat ik stilaan meer het besef en de vreugde begon te voelen.
Maar ja, iedereen maakt het voor zich uit en doet waar hij / zij zich het beste bij voelt.

ik vond het trouwens wel keer op keer leuk om het op een 'speciale' manier te verkondigen, zonder al te veel in de belangstelling te staan en met ieders gevoelens rekening te houden.

[Sisterdew]

Ik heb het één week nadat ik het wist aan mijn baas verteld. Moest van de arbeidsgeneesheer (die hing al bij hem aan de lijn toen ik het mailtje stuurde :s).
Ik kom voor m'n werk vaak in contact met kinderen en een aantal zaken mag ik niet meer doen, waardoor ik het toch al aan een paar collega's heb 'moeten' vertellen.
In m'n directe werkomgeving heb ik ook al opgevangen dat ze zelf al vollop puzzelstukjes aan het samenleggen zijn, maar daar heb ik het nog niet aan iedereen bevestigd, en ze moeten nog even zwijgen.
Het is gewoon heel vervelend omdat ik zelf nog niet eens weet hoe ver het is... . Volgende week eindelijk wel .

Ik heb voor mezelf ook de redenering gemaakt, als het dan misloopt, dan weten ze het ook...en kunnen ze er eventueel rekening mee houden.

Merk zelf ook wel dat hoe meer mensen er iets van weten, hoe 'echter' het voor mezelf wordt. En dat kan ik precies ook wel gebruiken.

Uiteindelijk moet iedereen natuurlijk doen waar ze zich het best bij voelt natuurlijk.. .

[Loeki]

Kheb waarschijnlijk weer gewoon schrik. Voor wat eigenlijk, tja...

Nu ja, tzal in ieder geval niet lang meer duren, ofwel moet ik het donderdag vertellen ofwel moet ik nog een hele week wachten, ... . De beslissing zal wel vallen.

Morgen in ieder geval echo, en het ventje gaat filmen als dat mag. Dan kan ik het filmpje doorsturen aan de "beste vriendinnen".

[wat is er mis?]

Loeki,

Ik had schrik om het te vertellen omdat ik dacht dat het dan net mis zou gaan. Dat is net hetzelfde als met het kopen van zw-kledij. Of de baby-uitzet. Of de baby-kamer schilderen. Of ....

Liefs,

Bokje

[Loeki]

Inderdaad, ik zei gisteren nog tegen het ventje "je zal zien, dan vertel ik het en twee dagen later loopt het mis"...

Vreemde gedachte eigenlijk hé.

[luna1809]

Loeki

Ik ben morgen 11wk in princiepe we weten het niet echt goed omdat ik spontaan zwanger ben geworden in mijn wachtcyclus voor de cyropoging ik ga ook om de twee weken gelijk jij naar de gyn voor echo omdat ik in begin bloeverlies had nus al 4 weken niet meer maar toch neemt hij geen risico en vorige week woensdag had ik mijn echo 10wk en toen zei gyn met groot grijns dat we het stillekes aan iedereen mochten vertellen
Nu mijn ouders en beste vriendin wist het direct want met de hele medische circus leefde iedereen mee op mijn werk moest ik het ook zeggen heelvroeg want kon niet zo blijven verdwijnen naar ziekenhuis jette ezv in begin met die bloedingen en sinds ik zelfstandige ben was een ziekenbriefje geen optie.
Ons vrienden weten het nog niet maar we vertrekken zaterdag op verlof en daar gaan veel van ons vrienden koppels ook zijn ( wat we trouwens niet wisten) dus zal moeilijk worden om het nog te verbergen op het strand of ze zouden moeten geloven in een heel erge constipatie
Koop gerust je kleren maar want zo je aanspannen is ook niet goed voor je bb

Ps
Bokje hoe is het met je ?? Want hoor je niet meer op 9maand

Liefs luna xx

[luna1809]

Loeki

Ik ben morgen 11wk in princiepe we weten het niet echt goed omdat ik spontaan zwanger ben geworden in mijn wachtcyclus voor de cyropoging ik ga ook om de twee weken gelijk jij naar de gyn voor echo omdat ik in begin bloeverlies had nus al 4 weken niet meer maar toch neemt hij geen risico en vorige week woensdag had ik mijn echo 10wk en toen zei gyn met groot grijns dat we het stillekes aan iedereen mochten vertellen
Nu mijn ouders en beste vriendin wist het direct want met de hele medische circus leefde iedereen mee op mijn werk moest ik het ook zeggen heelvroeg want kon niet zo blijven verdwijnen naar ziekenhuis jette ezv in begin met die bloedingen en sinds ik zelfstandige ben was een ziekenbriefje geen optie.
Ons vrienden weten het nog niet maar we vertrekken zaterdag op verlof en daar gaan veel van ons vrienden koppels ook zijn ( wat we trouwens niet wisten) dus zal moeilijk worden om het nog te verbergen op het strand of ze zouden moeten geloven in een heel erge constipatie
Koop gerust je kleren maar want zo je aanspannen is ook niet goed voor je bb

Ps
Bokje hoe is het met je ?? Want hoor je niet meer op 9maand

Liefs luna xx

[luna1809]

oeps 2x gepost