De Verdwaalde Ooievaar

Borstvoeding; het geeft een aangenaam, innig gevoel, een speciale band met je kind. Het is prettig en je zou het niet willen ruilen.

Tot zover de promotieslogans. Ik heb nog niets van dit alles mogen ondervinden. In het begin doet het vreselijk veel pijn. Het is afzien en je kindje zuigt en heeft niets binnen de eerste dagen. Hij wordt boos na een paar dagen, want hij krijgt honger en je hebt nog geen melk om hem te belonen. Hij valt af, hij valt te veel af (in mijn geval). Je maakt je zorgen, je wil het beste voor hem maar dit kan toch ook niet goed zijn. Toch wil je niet opgeven. Je bijt op je tanden. Je hebt schrik elke keer hij huilt dat hij weer moet gevoed worden, want dan heb je terug pijn. Ik had heel veel pijn: komt doordat ik een heel grote tepel heb en onze Kaan een klein mondje (daardoor kan hij niet tepel en tepelhof innemen zoals hoort). Het was sukkelen, proberen met een tepelhoedje. Nog steeds pijn, maar toch al iets beter. Dan komt een andere vroedvrouw, weer zonder tepelhoedje. Dan moeten afkolven om melkproductie op gang te brengen. Tranen vloeien, want dit is niet wat je wil. Het is allemaal zoveel anders dan je je had voorgesteld. Babyblues krijgen de oppermacht. Niets kan je blij maken. Je mist de buik. Je wil hem terug in de buik. Ik kijk naar het dienblad dat ik gemaakt heb met foto's van Kaan id buik. Je wil terug naar dan. Alles was zoveel makkelijker. Je bent moe, want hij wil veel drinken. Je raakt uitgeput. Bezoek is er te veel aan.
Borstvoeding komt goed op gang, maar doet nog steeds pijn. Borsten beginnen te lekken. Afkolven moet gestopt worden na twee keer afkolven. Borsten zijn net Lolo Ferrari's (ik citeer een vroedvrouw van op de materniteit). Ik produceer nu te veel. Alles lijkt goed te komen. Je gaat naar huis. Je hebt zoveel melk dat het eruit sijpelt. Opvangen met potje tijdens het drinken: 40ml extra opvang. Twee dagen na thuiskomst, voelen borsten slap. Het zijn hangborsten. Je vertrouwen in jezelf zakt weg. Als controlefreak is dit vreselijk. Er is geen enkele manier om te weten of je baby genoeg drinken heeft. Je komt in een vicieuse cirkel, want je wil meer voor hem. Je wil hem het beste geven, maar maakt je zorgen dat je dat wel doet zoals je bezig bent. Het volle borsten gevoel is weg. Terug gebeld naar materniteit: terug aan het afkolven geslaan. Weinig melkproductie. Helemaal terug in de put. Babyblues krijgen terug de bovenhand. Je wil het beste maar het lukt niet. Bijvoeden is noodzakelijk; zelfs met kunstvoeding. Alles wat je niet wil, moet. Tranen vloeien rijkelijk. Je snapt het niet, want je had zoveel melk. Blijkbaar zou het normaal zijn door de thuiskomst (stress, vermoeidheid). En toch kan dit je niet troosten. Je voelt je falen als mama. Alles moet kunstmatig. Niets lukt natuurlijk. Je bent niets meer waard. En toch wil je niet opgeven. Je wil doorzetten. Je wil het beste voor hem. Dus aanleggen, flesje geven, afkolven: telkens een hele karwei. Er is geen plezier aan en het duurt allemaal een eeuwigheid.
Ondertussen komt de melkproductie terug volop op gang, en zijn de Lolo's terug. Maar allemaal dankzij het afkolven. Baby valt in slaap aan de borst. Je moet hem continu stimuleren: kleren uitdoen, pamper wisselen, aan de voeten kriebelen, .... Maar we zijn op goede weg.

Ik wil hierdoor niemand ontmoedigen, maar ik wil ook dat mensen de realiteit zien. Het is geen pretje om te starten met borstvoeding. Het is verdorie hard op de tanden bijten. Maar je weet waarom je het doet. En daarom geef je niet op. Het komt eindelijk een beetje beter op gang. Dus ik geloof er nog steeds in.
Hopelijk hebben jullie wel meer geluk dan ik.

Ik vertel wel eens nog meer in detail hoe het allemaal gelopen is.

Liefs,

Bokje

Meideke, bedankt om te delen....kan me voorstellen dat het niet makkelijk is en dat je je voelt mislukken als moeder, maar je doorzetten begint vruchten af te werpen he..'k hoop dat jullie snel het promotiefilmpje mogen beleven...

Lieve bokje,

Jouw verhaal is niet het eerste dat ik zo hoor. Maar als ik je een troost mag geven, bij de meeste vrouwen gaat het vanaf twee weken veel beter en is het echt genieten daarna... Ik hoop dat je bij die groep vrouwen hoort!
Vraag raad indien nodig en kom hier maar eens klagen als je nergens anders terecht kan!
Je zoontje verdient het beste en jij weet wat je hem het beste kan geven. Denk daarbij ook aan jezelf, dat je er niet onderdoor gaat.

Veel succes nog

Ik had dit zelf nog nooit gehoord. Ik had er nooit bij stilgestaan dat het wel eens niet kon lukken ook. Ik zei wel altijd "ik ga proberen en zie wel", maar eigenlijk ging ik ervan uit dat het een fluitje van een cent zou zijn. Het was voor mij dan ook een donderwolk bij heldere hemel te ervaren hoe een "hel" het eigenlijk kan zijn. En van pijn bij borstvoeding (tenzij als je kloven hebt of zo) had ik nog nooit gehoord.

Liefs,

Bokje

'k had er al wel van gehoord, maar je beschrijving maakt het wel heel duidelijk. Collega van mij haar dochter is geboren op 32 weken en moest tijdje in ziekenhuis blijven. Daar kreeg ze voeding via fles en zij had te horen gekregen dat ze dochter geen borstvoeding meer zou kunnen geven. Het heeft haar een maand bloed zweet en tranen gekost en stelselmatig afbouwen van flesjes en opbouwen van borstvoeding...maar het is gelukt...dus volhouden is blijkbaar de boodschap (maar had het me vroeger ook rooskleuriger voorgesteld,ziet er zo makkelijk uit he)

ik heb al eens mislukte borstvoedingspoging achter de rug. Ik heb die lolo's nooit gehad , de borstvoeding kwam gewoon niet op gang. Ik voelde me toen ook een grote mislukkeling en prees mezelf gelukkig dat ik niet 100 jaar vroeger bevallen was, want dan zou ik zelfs een voedster moeten hebben gezocht en dat zou ik helemaaaaal een ramp gevonden hebben...

Ik ben er nu heel wat nuchterder in. Ik ga het opnieuw proberen en zal er mijn uiterste best voor doen, maar lukt het niet, dan lukt het niet. Mijn zoon is met de flesjes ook groot geworden (en hoe!). bovendien is flesjesvoeding toch een stuk 'makkelijker'. Je weet hoeveel ze drinken, ze komen langer toe (vooral 's nachts een gigantisch verschil) en het is niet pijnlijk...

Maar ja, moedermelk blijft het beste voor je kindje...

Nog veel moed hoor Bokje!

Bedankt Bokje om je verhaal met ons te delen. Ik ga daar veel aan hebben en anderen hier ongetwijfeld ook. Je leest idd wel dat het in het begin "moeilijk" is, maar wat je je er dan precies bij moet voorstellen, ... Dat is bij deze toch iets duidelijker.

Ik denk dat Pelkie het hier ooit eens geschreven heeft, dat de eerste maand hel is, maar daarna wel zalig. Het zal ook wel voor iedereen anders zijn.

Misschien is hier ook het epidurale verhaal van toepassing. Voel je niet mislukt als het niet gaat (makkelijk gezegd alweer... ). En blijf proberen tot je voelt dat het genoeg geweest is. En als het dan echt niet gaat, kan je met gerust geweten volledig overgaan op flesjes, je hebt dan je best gedaan!


Krijg je nu nog ondersteuning Bokje? Er zijn lactatiedeskundigen hé waar je terecht kan...

Knuff meid!!! Kvoel zo met je mee...

Bedankt Bokje dat je dit allemaal zo eerlijk voor ons neerschrijft !

Die lactatiedeskundige op de info-avond heeft er ook alleen maar een positief sprookjesverhaal van gemaakt hoor. Dat zou eigenlijk ook wat genuanceerder moeten zijn.

Mijn vriendin heeft na haar bevalling mij eens onderhouden over al die minder prozaische dingen die je na bevalling hebt en waar iedereen altijd mooi over zwijgt...last met borstvoeding, pijn bij borstvoeding, weken zwaar bloedverlies, geen toiletpapier mogen gebruiken maar moeten afspoelen als je geknipt bent toch zeker, geen bad, baby blues, verschrikkelijk vermoeid,...

Maar ja, misschien dachten vroeger al die (mannelijke) dokters dat als men dat zou vertellen er geen klein mannen meer komen he.

Bij het vroedvrouwenteam waar ik ga zitten ook lactatiedeskundigen. Zou ook aan bod komen in de prenatale cursus. Ben benieuwd of het allemaal rozegeur en maneschijn gaat zijn daar...

Geen bad na bevalling? Das misschien alleen als je een knip hebt, omwille van de hechtingen?

Tja ik dacht ook als je geen knip had gehad. Mogelijks is baarmoedermond nog niet helemaal toe of zo en met dat zware bloedverlies, vreest men dan voor infectie

Haja, zou kunnen. Ze zullen het mij nog wel zeggen zeker...

Hoe zit dat dan met onderwaterbevallen, dan zit je toch ook in bad na de bevalling?

Tja de logica is mij soms ook zoek...Maar verschilt ook al van dokter tot dokter. Ben toen met mijn bloedingen bij 3 gyn's geweest en van 2 van de 3 mocht ik een tijd niet in bad, van derde wel. Die zei dat mijn baarmoederhals toe was en er dus geen probleem was (had ik natuurlijk nadien als vraag, hoe geraakt dat bloed eruit..) afin, een goeie cursus atonomie, dat zou ik nog wel eens willen volgen.

Wij hebben (nog) geen douche thuis. Ik ga lekker in bad. Is me niets over gezegd dat dat niet mocht.

En ik heb zaterdag een vroedvrouw aan huis laten komen. Ik zag het totaal niet meer zitten. Ze hft me het advies geg toch kunstvoeding bij te geven; hem telkens 10 min aan te leggen en dan flesje bij aan te bieden. Maandag is ze terug langs geweest. Kaan was flink bijgekomen. Vanaf dan mocht ik beginnen "spelen". Daarmee bedoelde ze eens zien hoe hij het doet zonder flesje bij, eens niet afkolven, ... (afhankelijk van hoe ik voelde dat hij dronk). Sinds gisterenmiddag heb ik niet meer afgekolfd en ook geen flesje meer bijgeg (heb al melk moeten wegsmijten en een potje in de diepvries gestoken). We zien wel hoe het verder loopt.

Liefs,

Bokje