Leuke manieren om zwangerschap aan te kondigen

[logost]

In mijn poging om te vertrekken op een roze wolk ben ik wel eens benieuwd hoe jullie het aan jullie ouders, broers/zussen, grootouders, collega's hebben verteld dat jullie zwanger waren.
Ik heb nog wel wat tijd gezien wij echt wel gaan wachten tot we 12 weken zwanger zijn, maar ik vind het wel leuk om er over te brainstormen. Ik vroeg me ook af of jullie het er zouden bij vertellen dat het zwanger worden niet vanzelf is gegaan. Niemand weet van ons probleem en iedereen in de vriendenkring heeft al minstens één kind. Behalve een bevriend lesbisch koppel dat aan het begin van de behandelingen staat.

[wat is er mis?]

Aan mijn ouders en zijn ouders hbb we het niet op een speciale manier verteld. We gingen skiën op 6wkn zwangerschap en ik mocht niet hoger dan 2500m. Dus ik moest wel hen verwittigen dan al (anders was het ook zeker maar op 12wkn geweest).
Onze vrieden en een groot deel van de familieleden hbb we het verteld op 14wkn op een verrassingsfeestje voor mijn dertigste verjaardag. We hbb er toen ook bij verteld hoe Kaan ontstaan is. Niemand wist vooraf ook over onze problemen. Maar ik vond het belangrijk om dat erbij te vertellen.
Maar mijn collega's en een aantal vrienden heb ik verwittigd via een email. Hieronder was een bijlage; een brief. De brief schetste kort de weg en de daarbijhorende gevoelens. De meeste reacties waren heel tof.

Veel succes met het vertellen. En geniet nu maar al van de manier waarop (alleen al het bedenken kan miss wel tof zijn).

Liefs,

Bokje en Kaan

[logost]

Ik word 26 een weekje voor we 12 weken zullen zijn en dus zal het waarschijnlijk ook daar verteld worden aan familie en vrienden. Behalve aan de ouders natuurlijk. Ik denk dat ik de weg die we aflegden ook wel aan onze ouders zullen vertellen en aan degene die erachter vragen of het snel prijs was

Ik zie dat jouw Kaantje je nacht weer eens heeft doorbroken Goed dat je dan het forum hebt he.
Tof voor je reactie!

[mies]

Bij ons was het een beetje mislukt eigenlijk, die aankondiging. We wilden aanvankelijk ook wachten tot 12 weken.
Maar schoonzus was 4 weken verder dan ik, en heeft het op 12 weken heel schoorvoetend aan ons verteld. Zij heeft wel de feeling gehad om aan te voelen dat het voor ons niet zo'n evidente boodschap zou zijn.
Dus het gesprek ging een beetje zo:
schoonzus: "euh, wij moeten jullie iets vertellen"
wij (hadden het wel door na dergelijke formulering): "ah zo"
zij: "ik ben zwanger"
wij: "ah, proficiat!"
mijn man: "wij wouden het eigenlijk nog niet zeggen, maar mies ook!"

Ja, daar ging mijn moment! Ach ja, de vreugde was er niet minder om

[logost]

Hihi bij ons is het net omgekeerd. Ik zou het ook al aan de mensen willen vertellen maar mijn man (en het angstmonster) houden me nog wat tegen.
Gisteren vroeg een vriendin hoe het nog was in Jette (ze is zelf 20 weken zwanger van hun tweede) en we hebben dan maar gezegd: heel goed alles zal wel normaal zijn wanneer we eind januari terug moeten. En ik maar naar mijn man kijken of we nu iets zouden zeggen

Dit weekend dacht ik even dat ik het zou krijgen. We kwamen op tweede kerstdag bij mijn ouders en mijn schoonzus zat daar (is net getrouwd en wilt liefst gisteren al kindjes) en ze zat daar met iets rond haar arm en pols. Ik dacht ow neen nu gaat zij voor het eerste kleinkind zorgen... gelukkig was het niet waar en was het voor een of andere studie.

[Loeki]

M'n zus heeft het over de telefoon vernomen, ze wist dat ik voor bloedname moest dus ja... niet kunnen zwijgen.

Voor haar kindjes en m'n ouders had ik gewoon gezegd dat ik iets wilde laten zien, en heb ik de video opgezet die we gemaakt hadden van de 11,5 week echo.

Geniet van het bedenken van jouw ideale vertelscenario logost! Ook al vertel je het anders, het helpt je zeker en vast de roze wolk op!

[Bjorn en Kim]

Bij ons wist iedereen dat wij met icsi bezig waren. de dag van de uitslag was iedereen al aan het bellen van "en en en"...

Nu weten onze familieleden dat we een nieuwe poging gaan starten en dat we hopen in februari goed nieuws te hebben rond mijn verjaardag (14feb) We zullen normaal begin feb wel onze uitslag hebben maar we willen niet dat iedereen weer zo aan het bellen is, was wel lief maar nu mag het iets kalmer.

Voor vrienden en zo gaan we een t-shirt maken voor onze tibo met daarop "grote broer" en die aandoen als we erbij gaan, ze zullen het zo wel doorhebben zeker... Soit het moet eerst nog lukken he!

[meisje100]

aangezien ik al bijna 8 weken zwanger was, toen de gyn de zwangerschap vaststelde, was het voor onszelf zo een grote 'schok' dat we dit nieuws echt niet lang voor onszelf konden houden.
Aan mijn mama heb ik de eerste echo getoond: ze wist eerst niet goed wat ik haar wou zeggen, maar daarna kwamen de traantjes natuurlijk, want ze was op de hoogte van onze - tot dan toe - vruchteloze poging.
Mijn collega's wisten het toen ik 10 weken was: ik had nu en dan een bloeding, en was dus soms eens afwezig, en omdat ik niet wou dat ze zouden gaan denken dat ik 'profiteerde' (want niemand wist van onze situatie) heb ik het dan maar verteld dat ik zwanger was en dat ik door een paar probleempjes al een paar keer thuis was gebleven. Ik heb er toen ook bijverteld dat het voor ons niet evident was om kinderen te krijgen, en iedereen reageerde daar zeer tof ook. Ik kreeg dan ook veel begrip toen ik een maand later 2 weken verplicht thuis moest blijven van de gyn...
Ik denk wel dat ik voor een tweede wat langer zou wachteN, zowel om het tegen mijn ouders als tegen de collega's te vertellen: het gevoel dat je met zen tweetjes een geheimpje deelt: dat is toch zàlig?

[meisje100]

Oh ja: er is nog iets heel speciaals, waardoor mijn mama waarschijnlijk zelf een beetje geschokt was toen ik vertelde dat ik zwanger was ...
In de zomer van het jaar voordien was ze langsgeweest bij een waarzegster: die had haar voorspeld dat ik zwanger zou zijn in maart van het volgende jaar en dat ik zou bevallen van een zoon...
Op 28 februari wisten wij dat we zwanger waren... en ik ben inderdaad bevallen van een prachtige zoon ... Freaky!!
We hadden het dus niet moeten vertellen, mijn mama wist het al! (bij wijze van spreken hé)
Diezelfde vrouw heeft trouwens voorspeld dat ik en mijn man in totaal twee kindjes zullen hebben ...

[logost]

Hihi ik vind het leuk om voorspellingen te krijgen. Alleen als ze positief zijn wel te verstaan...
Ik heb me 3 keer laten pendelen. Gezien die alle drie een ander resultaat gaven, ben ik er wel zeker van geworden dat die dus 100% niet betrouwbaar zijn. Maar toch je houdt de uitslagen steeds in je achterhoofd he. 1 had gependeld dat ik pas succesvol zwanger zou zijn in 2011. De andere had voorspeld dat het een meisje zou zijn in april 2010 en de andere had voorspeld dat het een jongen zou zijn in januari 2010.
Het is dus december 2009 geworden. Ik hoop dat de tweede voor 2011 is (dat die gewoon gependeld had op tweede kind ofzo

Das wel leuk dat die waarzegster al gezegd heeft dat je twee kindjes zult krijgen. En eenmaal zat ze er al compleet op dus dat is misschien wel betrouwbaar he.

Ik denk eraan om het aan mijn mama te vertellen met een fotoboekje. Zeggen dat ze eens moet komen kijken naar de foto's van de bouw en dan op het einde een echo steken
Waar ik ook aan denk is om de familie uit te nodigen voor taart of gewoon zomaar eens en dan als ik het eten breng op de borden schrijven: opa, oma, tante, nonkel...
Zooooveeel ideeën

[Loeki]

Leuk hé, "het nadenken over".

[logost]

Inderdaad. Gewoon super. Je kan dan toch niet anders dan met een gigantische smile rondlopen. Ik vind het ook wel leuk om zo een 'geheimpje' te hebben voor mijn familie. Alleen stom dat het op zo'n uitgelezen moment komt. Binnen 2 weken verhuizen we en nu begint iedereen te vragen: "En wanneer begint ge aan kinderen..." Dus een complete verassing zal het niet zijn. De verassing zal pas komen als we zeggen hoelang we al bezig waren en dat we bij die 1 op 6 koppels horen die hulp nodig hebben.
Maar goed: het kan me allemaal niet schelen want vandaag heb ik weer een goede echo gehad en ben ik dus weer vollop aan het fantaseren geraakt.

We zouden met de familie pictionary kunnen doen en dan moet mijn man 'out of the blue' een baby uitbeelden en moet ik antwoorden: "ons kindje". Maar misschien is dat een beetje te gek

[meisje100]

logost,
dat idee van die foto's van de bouw met op t laatste een echo is echt super: doen!

[logost]

Hihi die gaan hun wel echt doorschrikken en de mama zal wel weer wenen enzo... De oma niet te vergeten ook en de papa? mmm misschien wel.
Ik vind het echt schitterend om met dit geheimpje te zitten. Hoewel ik al serieuze stukken van mijn tong heb moeten bijten om het niet tegen iederen te gaan vertellen, zeker met die feesten...

[JD]

Wij hebben een echofoto ingescand en daar de vermoedelijke bevallingsdatum bijgezet. Die foto hebben we vervolgens op een fles champagne en op een fles kinderchampagne gekleefd, ingepakt en cadeau gedaan aan mijn ouders...

Later hebben we hetzelfde gedaan bij mijn zus (mooie fles luxe limonade) en bij mijn grootouders (kleine flesjes Bailys). Voor mijn ouders en zus was het direct duidelijk, mijn grootouders hadden een woordje uitleg nodig van mijn ouders

't Was zo leuk om hun reactie te zien bij het openen van de verpakking en zo gezellig bij het leegmaken van de flessen (vandaar 1 fles kinderchampagne).