De Verdwaalde Ooievaar

Gewoon om even op de moeilijke momenten naar terug te kijken en weer vertederend te glimlachen en je te realiseren dat er ook zoveel mooie momenten zijn...

Dag 0 : Fleurtje wordt geboren en zet onmiddellijk haar longetjes uit. Een beetje later piept ze als een klein aapje (vandaar Fleurtjes eerste bijnaam)
Dag 2: Fleurtje lacht naar mama, oh zo mooi !
Dag 7 : Fleurtje heeft haar oogjes nu veel meer open en kijkt wat rond. Zou ze mama zien ?
Dag 9 : Fleurtje kruipt omhoog van mama's borst naar mama's gezicht en 'drinkt' van mama's neus Hevige meid
Dag 10 : Fleurtje volgt papa's vinger
Dag 11 : Fleurtje klemt voor het eerst een doek vast. En houdt haar oogjes wijd open en geeft indruk van herkenning. Fleurtje lacht als mama haar aanraakt als ze op schoot zit bij oma (oh smelt smelt)

Vorige week donderdag : Yveske "dronk" even aan de borst. Morgen donderdag een week later : Loeki beslist de BV en het afkolven op te geven? (misschien, en misschien wordt het later een mooi moment...)

Als ik me wat beter voel komen er vast wel fatsoenlijke mooie momenten!

Zoals toen hij voor het eerst zijn mobieltje zag. Of gisteren, toen had hij ineens met zijn handen zijn voeten ontdekt.

Of 27/4/09, toen ze belden van het fertiliteitscentrum, "mevrouw ik ga uw dag goedmaken vandaag". Want toen is het begonnen eigenlijk...

Ik ben vandaag in zo'n euforische dag:

Op 6 weken: "Mevrouw en meneer, het hartje klopt zeer mooi: luister maar...."
Op 10 weken: "Kijk het maakt een salto..."
Op 13 weken: "Perfecte nekplooi..."
Op 16 weken: "De niertjes werken want het blaasje is mooi gevuld..."

En dan het allermooiste moment (na de eerste hartslag horen) op 18 weken en 5 dagen: het schopt!!! IK voel m'n schatje bewegen. Ik kan niet anders dan er dolverliefd op zijn en ik kan me ook niet meer voorstellen dat het nog kan fout lopen want ik ben zoooo ongelofelijk verliefd. Dit gevoel vergeet ik nooit van m'n leven!

27/11/2008: 'Proficiat mevrouw, u bent zwanger'
29/12/2008: 'Mevrouw, ik zie twee vruchtzakjes...idd, 2mooie hartjes'
26/06/2009: 2 mooie jongens worden geboren
29/06/2009: ik zie mijn 2allerliefste schatten eindelijk!
30/06/2009: Matthias mag even bij mama en papa
01/07/2009: Alexander mag even bij mama en papa
22/07/2009: Mijn 2schatten komen eindelijk naar huis!!
3 maand: de eerste bewuste lachjes verschijnen
4 maand: de speelmat brengt eindelijk iets op
6 maand: 2de poging voor groentepap met iets meer succes!
7maand: Fruitpap geven en dat is wel een succes!
7maand: Matthias rolt op zijn buik!
8maand: Alexander rolt op zijn buik!
8.5maand: Ze beginnen zich stilletjes aan in mooie rechte zithouding te zetten en zitten al enkele seconden alleen
Ik kan er niet juist meer een dag opplakken. En eigenlijk zijn er 1000 mooie momenten. De eerste keer dat ze hun beide handjes naar mijn gezicht toe brachten om vervolgens mijn kaak onder te kwijlen , De eerste brabbeltjes, de eerste keer 'doorslapen',...
Zoveel om op te noemen! Het blijft magisch, en elke dag waan ik me de gelukkigste vrouw van de wereld. Zoals ongetwijfeld velen onder jullie

Ooh als ik die prille stapjes hier terug lees smelt ik weg.

Tibo is ondertussen al bijna 15 maand en stapt aan het handje, nog niet helemaal alleen.

gisteren is hij over de rand van het bad gesprongen met z'n hoofd naar beneden. Met kleren en al het bad in. Gelukkig kon ik hem nog vastgrijpen voor hij botste tegen de bodem van het bad

Ik wil geen party pooper zijn, versta me niet verkeerd. Ik denk voorlopig nog niet dat Meis een domme is, maar ik kan helaas niet blij meeschrijven bij "yes I can".
Ofwel merk ik haar vorderingen gewoon niet op?

Ze kan lachen, ze kan trappelen, ze houdt haar hoofd overeind als je haar aan de armpjes in zitstand trekt, ze kan draaibewegingen maken met haar handjes, ze volgt met de ogen en het hoofd, en ze kan "hoow" zeggen. Dat is het zowat. Gene vette voor 10 weken he?
Toch niet als ik lees dat jullie koters naar dingen graaien, dingen vasthouden, eh-eh-eh zeggen, "spelen"... vaak al op veel jongere leeftijd...
Ze lijkt me permanent in een sprongetje te zitten als ik haar moeilijk gedrag bekijk, maar ik merk nooit dat ze iets bijleert.

Meis kan alleen maar wenen en reclameren. Als de beste.

Mies, dat zijn toch al heel wat dingen die Meis kan !!! Lees je berichtje maar eens na !!! Echt dat is al heel wat !!

En focus je vooral niet op wat andere kindjes doen, ieder kindje volgt zijn eigen ritme en zal sommige dingen eerder doen dan andere kinderen en andere dingen weer wat later.

Afin Mies!! Wacht, effe vergelijken. Yveske is maar een weekje jonger hé.

Hij houdt zijn hoofd niet altijd overeind als ik hem rechttrek aan zijn armpjes. Soms wel, maar toch meer niet dan wel.

Hij kan geen draaibewegingen maken met zijn handjes. Hij kan ook nog niet echt iets vastnemen, soms doet hij 't wel maar volgens mij is het per ongeluk dan.

Volgen met het hoofd doet hij ook niet veel, ook wel denk ik omdat hij zelf beslist wat het interessants is, en tot nu toe is dat nog altijd een venster of het plafond.

En zo naar buiten kijken als ze in de auto zit, is ook niet aan Yveske besteed. Die is al naar dromenland vertrokken nog voor we de oprit af zijn. Wat ook zijn voordelen heeft natuurlijk...

Mss ben je te moe om de vooruitgang te zien.

Gisteren zijn we van maatje pamper veranderd (eindelijk), hij draagt nu maatje 2.

En we hebben de riempjes van de maxi cosi versteld. En ik vraag me af wanneer dat verkleinkussen eruit moet, want hij ligt daar nu toch echt wel een beetje ingepropt.

Dit alles met vreugde maar toch ook een beetje sipjes, wordt ie nu echt zo snel groot? (wat goed is natuurlijk dat ie flink groeit)

afin jullie snappen 't wel...

Dat verkleinkussen heeft er bij ons ook lang ingelegen... gewoon eens uithalen en het verschil bekijken!

Yes I can!
Nelle rustig achtergelaten bij de papa en zelf flink gaan sporten gisterenavond. Ik ben fier op mezelf!!

Ook bij ons hft het verkleinkussen er lang in gelegen. Ik denk dat we het nog maar twee wkn geleden eruit hbb gehaald. Eigenlijk te laat, want hij lag er al een tijdje ingepropt. Sinds we het eruit hbb gehaald weent hij veel minder als we hem id maxi cosi doen. Dus ik denk wel dat dat er iets mee te maken had .

Kaan hft deze morgen zelf zijn tut uit zijn mondje gehaald (wat hij al langer doet) en het is hem gelukt om het er zelf weer in te steken ook . Ik denk wel dat het eerder toeval was dat zijn poging lukte maar toch. Je ziet hem echt proberen.

Liefs,

Bokje

Go for it Kaantje !!!

Woooooohooooo Kaan!! Ik ben fan van u, Kaan!!
Kan je dat ook eens leren aan Meis aub?

Meis draagt ook nog maatje 1 van pamper hoor. Hmmmm nu begint er mij iets te dagen. Ze wacht waarschijnlijk tot ze eindelijk in maat 2 de BabyDry kan dragen. Volgens de reclame slapen ze dan toch door he

Wij hebben trouwens een verkleinkussen in twee delen (maxi cosi pebble). Geen idee wat wanneer eruit moet

Onze twee koters doen nog bijna niets. Brent probeert wat te brabbelen, maar lukt nog niet echt. Wel bewust lachen sinds een paar dagen. Hoofdje ook nog niet recht bij rechttrekken.
Larissa is nog een beetje achter, niks geen babbelen, en lachen is een unicum.
Beiden hebben ze wat last met drinken, Brent schijnt te vergeten hoe hij moet zuigen tussen zijn voedingen, en Larissa trekt haar bovenlip wat teveel naar binnen.
Wat ons wel verteld werd, is dat we de 6 weken die ze te vroeg waren, wel mogen aftrekken in hun ontwikkeling het eerste jaar...