De Verdwaalde Ooievaar

Tja, ik denk dat de meesten onder jullie mijn Tut-perikelen ondertussen al wel kennen.

Meis heeft dus sinds enkele dagen haar Tut terug, nadat haar duim ineens vervaarlijk gemakkelijk richting mond ging.

Dan enkele dagen geen duim meer gezien en ineens vandaag continu op haar duimpje aan het zuigen Ik moet verschrikkelijk opletten en voortdurend zorgen dat ze haar Tut in haar mond heeft zodat ze haar duim er niet in steekt.
Maar madam duwt nu zelfs "per ongeluk" met haar handje de Tut uit haar mond waarna ze vrolijk de duim van datzelfde handje in de plaats steekt...

Ik dacht eerst dat het nog bij het handen-verkennen hoorde, maar het is steevast dezelfde rechter duim, en veel verkennen is er niet meer bij. Ik vermoed dat ze het vannacht geleerd heeft, want het was een relatief rustige nacht...
En vannacht had ze dus niet preventief krabwantjes aan omdat mijn man ze gisteren verloren heeft Dus nu heeft ze dan maar schoen-kousjes om haar handen... ik hoop dat het in dit stadium nog helpt

Hoe zat dat met de kindjes die geen Tut willen/wilden? Kaan, Mien, nog anderen? Hebben die een tijdje op hun duim gezogen en toch terug "afgeleerd", of niet?

Ik maak me echt zorgen, wil echt niet dat het een duimzuigertje wordt (al is het dan wel mijn dikke schuld )

dag Mies,

ik heb een tutterke en een halfslachtig duim/tut kindje. Aan mijn halfslachtig kindje krijg ik wel een tut verkocht, dat lijkt bij Meis ook zo te zijn. Dus da's alvast een goed punt. Wat ik doe is gewoon wanneer ik zie dat het al te neig richting duim gaat en ik zie het dan bied ik haar een tutje aan. Meestal vindt ze dat ook OK. soms wordt tut aan de kant geschoven, dan is het maar zo. Ik doe het nu al een tijd zo (een maand of 4) Bij ons loopt het wisselend. de ene keer is er geen duim aan de pas andere keer is alleen een duim goed genoeg... Gho ik jaag mij er ondertussen niet meer zo fel in op als in het begin. Zolang ze het tutje niet resoluut weigert de hele tijd, ben ik nog content. Als ze nu gaat duimen, dan vind ik dat ik genoeg gedaan heb. Wat mij helpt is dat haar tweelingzus een enorme tutte-madam is en ik heb bij beide kindjes net hetzelfde aan geboden. Het is zoals het is.

En mies, het is zeker niet jou schuld. mijn twee verschillende meisjes tonen mij elke dag hoe weinig impact je als moeder hebt in de kleine gewoontetjes van je kind(eren).

Ik duim voor een goede afloop!
Miepje

Miepje heeft 't mooi gezegd vind ik Mies. Als Meis persé wil duimen, kan je daar niet zo heel veel aan doen denk ik... Proberen wat te beperken zoals je doet maar als zij uiteindelijk voor de duim kiest, dan is dat zo vrees ik. Je kan 'm moeilijk afpakken hé...

t voordeel van de duim is dat ge hem s nachts niet moet terugsteken

Mies, zoals de anderen al zeggen, dat duimen is zeker niet jouw schuld, als zij daar behoefte aan heeft, zal ze het zeker doen !

Wat de krabwantjes betreft, tot welke leeftijd doen jullie die aan ? Marie heeft ze nog altijd aan, ze is nu vier weken. Gisteren heeft de vroedvrouw van het Wit-Gele Kruis haar nageltjes wel geknipt. Ze zijn nu dusdanig dat de wantjes eigenlijk uit kunnen. Maar ik heb de indruk dat Marie ze zo gewoon is, dat ze ze nodig heeft om te slapen.
Maar ik kan haar toch niet eeuwig zulke wantjes aanlaten ? Met blote handjes heb ik de indruk dat de tut nog sneller uitgeraakt. Maar anderzijds, met de wantjes aan gaat ze hem ook nooit zelf kunnen terugsteken (is ze nu nog wel veel te klein voor). Ik ga alvast proberen haar overdag zonder te laten slapen. Voor mijn eigen rust, 's nachts dan voorlopig nog met.

Hier een halfslachtig tutterke maar geen duimer.

Wel nog handjes sabberen overdag, en tutje als het aangeboden wordt, maar als ze geen zin heeft, gaat die tut er sneller uit dan in...
Heel soms duimt ze, maar dan bied ik ook de tut aan.
's nachts wordt ze amper wakker en als ze aan haar nacht begint, heeft ze ook de tut niet nodig. Dus verder kan ik daar geen advies in geven.
maar hé, je kan je kindje nu nog tot niks 'dwingen' hé. Je kan ze moeilijk in de hoek zetten als ze niet luistert. Dus ik vind de raad van Miep wel goed: als je ze ziet duimen, gewoon tut aanbieden en verder niet in opjagen.

Lisa Marie, mss de ene nacht met en de andere nacht zonder krabwantjes tot ze het stilaan gewend is?
Amber heeft maar enkele nachten met de wantjes geslapen, maar nu krabt ze zichzelf wel nog vaak in het gezicht en de wantjes worden hier niet meer aanvaard hoor...en de handjes moeten steevast boven het deken liggen 's nachts... niets aan te doen hé

Mies, je kan alleen doen zoals Miepje zegt. Verder heb je er echt geen zeg in en ook geen schuld aan. Bij Kaan vreesde ik op een bep moment ook dat het duimer ging worden. En meer dan de tut aanbieden als ik het zag deed ik ook niet hoor. Je kan denk ik echt niet meer doen. Gelukkig was hij toen in een fase dat hij de tut begon te aanvaarden. Dus dat lukte goed. En nu hft hij denk ik liever de tut. Maar soms zie ik hem nog die duim erin steken zenne. Maar ik ben al blij met het resultaat dat ik geboekt heb. Het is zoals Miepje zegt, je kan jezelf niet meer verwijten. Alleen je best doen.

Lisa Marie, Kaan hft nooit wantjes aan gedaan. Hij krabt zichzelf nu meer dan toen. Zijn nageltjes moeten we om de twee/drie dagen knippen. Maar zoals Sterretje zegt, de handjes wil hij steevast boven de lakentjes. Ik stop hem onder en het eerste dat hij doet is zijn handjes terug boven halen.

Liefs,

Bokje

Fleur heeft enkel de eerste dag wantjes aangehad want toen trok ze ze al uit met haar mond...niet bewust, maar ze steekt altijd haar vuistje in haar mond en sabbelt erop..

verder gebruikt ze mama's of papa's vinger naast tut. Tut is vooral overdag even om in slaap te vallen, maar eens ze slaapt, niet meer nodig. Gelukkig maar want ze tut zo hevig dat hij er constant uitvliegt

Vannacht heeft Marie de tut ook niet echt nodig gehad. Na haar laatste fles heeft ze hem zelfs niet gehad en zo in slaap gevallen. En na haar nachtfles heb ik hem één keer gegeven, hij is wel uitgevallen maar ze is zo in slaap gevallen.

Ik heb nu nog iets nieuws geprobeerd, en het lijkt wel een gunstig effect te hebben : ten eerste heb ik haar sinds gisterenavond voor de nacht voor de eerste keer een slaapzakje aangedaan (de vorige nacht had ze het lakentje en het dekentje compleet van zich afgestampt). Die leek haar wel behaaglijk te zitten. En dan had ik naast haar hoofdje ook een badstoffen spuugdoekje gelegd, waar ik de nacht ervoren op had geslapen. Zo heeft ze mijn geur bij haar. En toeval of niet, ze draaide haar hoofd wel naar die kant. Vannacht heb ik dan weer op een ander doekje geslapen, en vannavond wisselen we ze om !

Wel heeft ze vannacht haar wantjes toch nodig gehad. Overdag heeft ze ze de hele dag uit gehad, maar ze lijkt het fijner te vinden met. Maar ik probeer ze te laten ‘afkicken’ en ga ze overdag dus uitlaten.
Nu ligt ze tegen de slaap te vechten in het park, dat gaat gepaard met maaiende bewegingen met haar handjes en natuurlijk de tut die constant uitvalt…

Heb net de wantjes maar terug aangedaan, ze had zo'n koude handjes. En.... ik vrees dat schoonmoeder dadelijk gaat langskomen. Op donderdag is haar vrije dag en dan komt ze meestal eventjes in de voormiddag.
En ik wil dat Marie slaapt tegen dat ze komt, anders wil ze ze weer pakken, en dan is ze uit haar doen, dit zijn echt haar slaapuurtjes !


Update : ze slaapt !!! Laat schoonmoeder nu maar snel komen (en weer gaan !)

Op het gevaar af om als manipulator afgeschreven te worden, heb ik vannacht Meis terug ingebakerd. In een grotere inbakerdoek (geleend om te proberen).
Ze heeft me natuurlijk een miljoen keer wakker gemaakt owv haar Tut, maar vanochtend heb ik haar nog niet echt kunnen betrappen op duim-sabbelen.
Wie weet?

Al mag een kind natuurlijk altijd zijn wie ze is. Als Meis per se wil duimzuigen dan is dat maar zo...
(ik zal al maar gaan sparen voor de orthodontist zeker? En ze moet niet afkomen dat ze zo'n speciale kaakbeugel niet wil dragen )

Gniffel gniffel !!! Om half 11 kwam schoonmoeder toe. Het eerste wat ze zei 'ik dacht dat ge ze weer op de arm zou hebben'.
Toen ik zei dat ze sliep was ze natuurlijk enorm teleurgesteld. (vorige week op hetzelde uur was ze toevallig wakker). Ze moet nu binnen 10 minuten wakker gemaakt worden voor haar fles (4 uur geleden), dat had ik haar natuurlijk niet gezegd, ze is nu net vertrokken, tja, als Marie slaapt heeft ze er niet veel aan. Had ik gezegd dat ze om half twaalf haar fles moet hebben, was ze natuurlijk nog wat gebleven.

Goh... ik ben toch slecht hè !

Goed Gedaan Lisa Marie,

wees jij maar lekker egoïstisch! Een ander zal later wel de kans krijgen jouw kindje nog eens vast te nemen (als ze zestien zijn of zo )

Lisa Marie zo slecht zijn, schitterend!

Loslaten Mies! Uiteindelijk zal Meis zelf wel beslissen wat ze doet, ik denk dat haar karaktertje al wel duidelijk is intussen... En toch liever zo dan een suf kind, ja toch?

Ik zie het al voor me... NEE mama ik wil die beugel NIET! (en mama mag dan op haar hoofd gaan staan allemaal tevergeefs...)

Yveske heeft regelmatig schrammetjes in zijn gezichtje, nochtans worden de nageltjes twee keer per week geknipt. Kdoe hem niet graag die wantjes aan want dat hindert hem nu in het leren vastpakken enzo hé. Ik herinner me van eczeemwantjes dat ze het dragen overdag heel fel afraden, omwille van de ontwikkeling.

Ik heb Kaan gisteren ook terug betrapt op het duimzuigen, maar so be it hé. Ik denk hé zolang ze toch nog de tut wll dat het nog ok is.

Goed zo Lisa Marie! Ik zou het zelf ook durven hoor. Wees maar lekker egoïstisch.

Liefs,

Bokje