De Verdwaalde Ooievaar

Hoi allemaal

Op dinsdag 24 augustus had ik een pick-up. 5 dagen later, op zondag 29 augustus, hebben ze 2 blastocysten teruggeplaatst.
Op vrijdag 10 september mocht ik voor een eerste bloedname gaan: mijn geluk kon niet op want deze was positief. Ik had een hcg van 75, wat men in het CRG nogal aan de lage kant vonden. Daarom moest ik op dinsdag 14 september voor een nieuwe bloedname gaan. Resultaat: hcg gestegen naar 340. Ik bleef met die waarde nog steeds onder de ondergrens van de curve, maar mijn waarden waren goed verdubbeld.
Diezelfde week, op vrijdag 17 september, weer een bloedname: hcg 1010. Omdat mijn waardes laag bleven moest ik op woensdag 22/09 voor een echo.
Die echo werd een ware ontgoocheling. Er was niets, maar dan ook niets te zien. Mijn hcg daarentegen was wel gestegen naar 2020. Ik was toen net 6 weken zwanger. Er waren 3 mogelijkheden: echo kwam te vroeg, er was een vroege miskraam of een buitenbaarmoederlijke zwangerschap. Men wilde me dan ook van nabij opvolgen. Dus moest ik op vrijdag 24 september voor een nieuwe echocontrole naar het crg. Op die echo zag men een klein vruchtzakje, te klein voor die zwangerschapsduur. Een bbz kon dus al worden uitgesloten. Opnieuw kreeg ik de keuze uit 3 opties: curretage, miskraam afwachten, of vaginale pillen om miskraam op te wekken. Ik heb gekozen voor de laatste mogelijkheid.
Op weg naar huis, in de auto, overlegde ik met mijn man. We vonden het beiden bizar dat er woensdag niets was te zien en vrijdag een klein vruchtzakje en dat men dan zomaar beslist om de vrucht te verwijderen. Even later belde het crg me op om te zeggen dat mijn hcg gestegen was tot 2600.
Dan ben ik ten rade gegaan bij mijn eigen gyn. Ik mocht direct komen en op de echo zag zij idd duidelijk een vruchtzak, en zelfs een hele kleine tweede. Ze heeft ook een collega van haar erbij geroepen. Beiden waren ze van mening dat ik best zo vroeg in een zwangerschap nog geen medicatie kon nemen, maar beter even kon afwachten. Ik kreeg een afspraak om woensdag 29 september terug te komen. Ik verwittigde het crg dat ik de pillen nog niet wilde nemen en wilde afwachten.
Vandaag ben ik dus terug geweest voor een echo. Ik ben, volgens mijn pick-updatum, 7 weken ver. Op de echo was de vruchtzak duidelijk gegroeid, maar er was nog geen embryo te bespeuren. Het beeld op de echo kwam volgens mijn gyn overeen met een zwangerschap van ongeveer 5 weken en 5 dagen. Hcg-bepaling: 6250! Ze raadde me aan om toch nog een weekje te wachten, maar ik word hier gek van. Ik leef tussen hoop en wanhoop, zoek het internet af naar gelijkaardige verhalen, maar daardoor wordt alles nog verwarrender. Ik lees over een diapauze, een groeiachterstand bij een embryo en hoop dat dat een verklaring is voor mijn bizarre verhaal. Nochtans zegt mijn verstand dat ik nuchter moet zijn en de waarheid onder ogen moet zien: dit is niet goed.

Weet iemand van jullie raad?

Dank je wel
Knuf

Hallo Knuf

Wat een vreemd verhaal. Ik leef met je mee. die onzekerheid is moordend...
Het is duidelijk dat men op dit moment nog niets kan zeggen over het vruchtje en over het al dan niet in orde zijn van je zwangerschap.

Ik heb dit zelf nog nooit gehoord, en zou het even frustrerend vinden als jij. Ik hoop dat je snel zekerheid hebt zodat je kan gaan genieten van je zwangerschap.

Een heel dikke knuffel en hopelijk kunnen we je snel proficiat wensen!!

Pfff meid, wat vreselijk is dit om al zo lang tussen hoop en wanhoop te leven. Ik kan je alleszins geen raad geven of zeggen wat je wilt horen. Ik kan je niet verlossen uit die vreselijke twijfel. Ik kan alleen meehopen met jou dat alles goed komt.
Mijn duimen draaien voor jou op volle toeren meid! Ik hoop dat je snel uit je lijden mag verlost zijn met positief nieuws.

Hallo knuf,

Ook ik heb nog nooit zoiets gehoord. Men zegt wel dat op 7wkn eigenlijk hartactiviteit moet zijn. Maar ja, echt al pillen nemen om mk op te wekken is ook zo drastisch hé. Wie weet komt het toch ok. Al lijkt de kans me wel klein, maar hoe klein ook je moet ze nemen. Ik duim en hoop voor je. En het moet idd verschrikkelijk zijn om dit mee te maken. Vruchtbaarheidsbehandelingen zijn op zich al een slinger tss hoop en wanhoop en nu dit. Dit moet nog zoveel erger zijn. Dikke knuf in elk geval al!

Liefs,

Bokje

Ik begrijp heel goed dat dit een vreselijke periode moet zijn voor je en dat je heen en weer geslingerd wordt tussen hoop en wanhoop.
Spijtig genoeg kan ik je niet verder helpen, maar ik zou je toch de raad willen geven om niet op te geven.
Bij mijn vorige zwangerschap had men na de eerste echo ook gezegd dat het vruchtzakje te klein was voor het aantal weken en dat ik een spontane miskraam zou krijgen. De dag erna kreeg ik bloedverlies, maar de echo erna bleek er toch nog een embryo'tje met een kloppend hartje te zijn. Ik was ondertussen al terug begonnen met mijn pil op aanraden van het vruchtbaarheidscentrum en dus in serieuze paniek. Gelukkig bleek dat de pil op dat moment nog geen invloed had en dat ik er gewoon mee moest stoppen. Wel moest ik platliggen om het bloedverlies tegen te gaan.
De hypothese achteraf was dat ik zwanger was geweest van een tweeling, dat het eerste (te kleine) zakje een miskraam had opgeleverd en dat het tweede zakje verstopt was achter het eerste op de echo.

Hoe moeilijk het wachten ook is, je wacht beter iets te lang dan dat je achteraf spijt hebt van wat er in tussentijd gebeurd is. Ik hoop echt dat je snel positief nieuws krijgt. x

Knuf, ik zou je ook aanraden om nog even te wachten en aan te zien, hoe moeilijk ook. Mijn ervaring is wel dat meestal als er iets eigenaardig is, dit vroeg of laat fout loopt. Maar persoonlijk blijf ik ook altijd hopen op een goede afloop en heb ik ook al gemerkt dat statistieken vaak omgekeerd geïnterpreteerd moeten worden. Er is altijd wel ergens een uniek geval dat toch net anders reageert....laat ons hopen dat jij dat in dit geval bent !

Dank jullie wel voor je reacties. Hoewel jullie me geen concrete raad kunnen geven, doet het toch deugd om het gevoel te hebben ergens naartoe te kunnen met je verhaal.

Cara, is dat die keer bij jou doorgegroeid naar een goede zwangerschap? Hoeveel weken was je zwanger toen je die echo kreeg met het te kleine vruchtzakje? Weet je nog iets van je hcg-waarden?

Dank je wel
Knuf

Knufje,
ook ik sta hier met mijn mond vol tanden..maar ik wil je absoluut laten weten dat ik met je meeleef en hoop dat tijd echt raad brengt.Dit mot echt zwaar zijn voor jou, die onzekerheid..Ik hoop alleszins op een goede uitkomst !
Sterkte!

Kan je jammer genoeg ook niet helpen, maar wens je veel succes en hoop mee op een toch nog goed einde/begin!

knuf schreef:Cara, is dat die keer bij jou doorgegroeid naar een goede zwangerschap? Hoeveel weken was je zwanger toen je die echo kreeg met het te kleine vruchtzakje? Weet je nog iets van je hcg-waarden?

Als je zekerheid moet hebben, moet ik eens checken, want ik heb alles in een worddocumentje staan op mijn vriend zijn pc, maar daar kan ik momenteel niet op.

Ik weet wel dat mijn HCG-waarde goed was (eerste meting op NOD was al meer dan 100).

De eerste echo was op 6 weken, de tweede (na de 'miskraam') op 7 weken.

En je eerste vraag, die is heel moeilijk te beantwoorden. Onze Thomas* is uitgegroeid tot een zeer gezond foetusje. Ik had door het bloedverlies echter een grote bloedklonter in mijn baarmoeder en op een bepaald moment is daardoor mijn vruchtwaterzakje gescheurd. Om een lang verhaal kort te maken, onze Thomas* had hierdoor geen overlevingskansen na de geboorte en ik ben moeten bevallen op 18 weken. Had die bloedklonter er niet geweest, dan had ik nu waarschijnlijk een gezond jongetje van bijna 4 maand oud in mijn armen gehad. Volgens de gyn, de specialist en de vroedvrouwen heb ik gewoon dikke pech gehad.
Voor jou is echter het belangrijkste dat mijn kleintje goed gegroeid was en een volkomen gezond baby'tje was.

Knuf ook ik leef met je mee. Volg je hart meid... We duimen allemaal dat 't nog goed komt. Waarschijnlijk zijn de kansen idd niet zo goed, maar wat geeft dat, je moet maar dat ene kansje hebben... En ook al zeg je 1000 keer tegen jezelf dat je niet mag hopen, je doet 't toch, daar kan je niets rationeels tegen in brengen.

Laat je maar meeglijden op die domme rollercoaster van gevoelens; tis een cliché, maar tijd brengt raad... En hoe moeilijk deze periode ook is, er komt een einde aan, vroeg of laat krijg je zekerheid, het blijft niet duren.

Veel sterkte meisje.

Knuf, ik kan je geen raad, geen hoop geven... Enkel een dikke knuffel !! Veel sterkte, wat een moeilijke tijd...

Wow... knuf... ik begrijp jouw keuze voor 100%. Ik zou die miskraam uitlokkende pil ook niet genomen hebben. Wat vreemd dat je HCG zo hard stijgt. Echt logisch dat je het zekere voor het onzekere neemt.

Ik vind het ook knap van je dat je zo realistisch blijft. Het kan ook idd negatief zijn. Daar moet je je goed op voorbereiden. Maar weet wel... al is het resultaat misschien negatief... er is "iets" gegroeid in jouw buik... dus naar een volgende poging toe weet dat het wel KAN hé!

Hou ons op de hoogte hé! Ik duim in elk geval heel erg hard mee voor jullie! Hopelijk zit er een heel erg verlegen embryooke in jouw buik, dat zich niet zo snel wil voorstellen!

Dikke zoen en veeeeeeeeel sterkte en geduld!

Even een snelle update...

Gisteren om 18.45u kreeg ik nog telefoon van het crg. Ze willen dat ik volgende week dinsdag of woensdag terugkom voor een bloedname én echo!
Toen ik vroeg waarom, kreeg ik eerst het antwoord dat ze dachten aan een buitenbaarmoederlijke zwangerschap. Dat wuifde ik weg door te zeggen dat dat onmogelijk was gezien ze vorige vrijdag een vruchtzakje zagen zitten. Blijkbaar is men daar ook het noorden kwijt en begrijpen ze het niet helemaal. Uiteindelijk zei hij dat er mss nog een klein waterkansje bestaat dat het goedkomt als er een echte late innesteling geweest is.

Ik heb ondertussen voor dinsdagavond al een afspraak bij mijn eigen gyn. Ik ben eens benieuwd.

Wordt vervolgd...

Duim Duim Duim !