De Verdwaalde Ooievaar

Hallo allemaal!

Ik zit even met een vraag. Ik vraag me namelijk af of het eigenlijk noodzakelijk/zinvol is om prenatale lessen te volgen. Daarmee bedoel ik dan echt: bij de kinesist (of eventueel vroedvrouw) bepaalde ademhalingstechnieken leren en zo... (het puffen zoals men zegt )

Toen ik net zwanger was, ben ik bij de vroedvrouw van de kraamkliniek geweest om uitleg te kijgen rond voeding/ kwaaltjes/ etc... Ik heb haar toen die vraag ook gesteld. Zij zei dat dit eigenlijk helemaal niet nodig is te doen. Het is wel belangrijk om infosessies te volgen rond wat de bevaling juist inhoud/ rondleiding op de kraamafdeling/ etc... Dat dit het belangrijkste is. Op die manier weet je als vrouw wat je te wachten staat en ben je al meteen stukken rustiger. Die sessies worden georganiseerd vanuit de kliniek samen met Kind en Gezin, we zijn ook van plan ze te volgen.

Ze zei ook nog dat het belangrijker is de 9 terugbetaalde kiné-sessies op te sparen tot na de bevalling. Dan heb je er meer nood aan om je lichaam weer in vorm te krijgen en bvb. je bekkenbodemspieren terug te trainen. Als ik toch echt iets wou doen, kon ik volgens haar beter zwangerschaps- Yoga of zwemmen volgen. Ik ben in elk geval van plan in de kliniek te bevallen (liefst wel zonder pijnmedicatie), en heb haar dat ook gezegd. Maar ze zei dat ook dit geen probleem is, de vroedvrouwen helpen me er wel door, maar op voorhand zijn die lessen echt niet nodig volgens haar...

Maar ik hoor toch vaak (familie, vrienden) dat die lessen wel belangrijk zijn en ik die zeker moet volgen... Dus nu weet ik het niet zo goed. Wat denken (of doen) jullie? Misschien ook mensen onder jullie die al een bevalling achter de rug hebben: heb je daar veel aan?

Groetjes,
Z/H

Hey, Zij en Haar, ik heb bij mijn kiné pre-natale gevolgd en was zelf wat teleurgesteld; het hield maar twee afspraken in waarbij ze leerde hoe mijn partner me kon ondersteunen (massage, hoe mijn benen te leggen, etc) en eentje waarbij ze me leerde hoe ik moest puffen en persen. Ze zei zelf dat als ik van plan was te bevallen met een epidurale, die sessies zelf niet nodig waren en dat als je besluit om te bevallen zonder pijnmedicatie, dat je zo in "trance" bent dat je de helft toch vergeet.

Dat vond ik op zich wat vreemd om van haar te horen, maar soit...

Ikzelf ben bevallen met epidurale en kan je dus niet zeggen of de puftechnieken om de pijn op te vangen echt nuttig zijn. Wel laat ik je weten dat het leren hoe je moet persen mij wel heeft geholpen (zeker als je minder voelt door de epidurale). Ik deed het dan blijkbaar ook erg goed tijdens het persen want mijn gyn zag het kindje er na elke persbeurt meer uitschuiven zonder quasi terug te schuiven wanneer de wee over was.

Ik weet niet of mijn ervaring je wat wijzer maakt.

Hoe dan ook, het is jouw zwangerschap, jouw bevalling... Doe waar jij je het beste bij voelt.

Succes!

ik heb bij m'n vorige zwangerschap pre natale kine gevolgd en was daar best tevreden van.
'k had er mss ook meer van verwacht, maar ja, wat moet je verwachten hé
ik heb vier of vijf prenatale sessies gehad: bekkenbodemspieren trainen, en ja, ademhalingstechnieken, leren puffen, naar het persen toe, hoe de weeen op te vangen...
post nataal vond ik eigenlijk minder interessant want ik kende de bekkendbodemspieren al, en kreeg enkel nog wat buikoefeningen voorgeschoteld.

nu, bij de bevalling vond ik de puf en relaxatietechnieken wel interessant. heb de weeën goed kn opvangen want de epidureale heeft niet veel geholpen

nu, bij deze zwangerschap wou ik eigenlijk wel een opfrissing vd prenatale en ik ben onlangs bij e andere kine geweest
zij heeft me in 1 sessie geleerd hoe te puffen, hoe bekken te kantelen voor te persen en hoe weeën op te vangen
de helft ben ik alweer vergeten.
maar in het zkh heb je echt wel geoefende en geduldige vroedvrouwen die je er op het heetst van de strijd wel doorhalen. geen zorgen!

Hoi Zij en Haar,

Mijn privé vroedvrouw en de vroedvrouwen in het UZA zeggen ook dat het niet nodig is om te leren puffen en persen bij een kiné. Je weet ten eerste op dat moment dat je de lessen volgt toch niet hoe het echt voelt en pers en puf je eigenlijk in het niets. Ten tweede weet je inderdaad misschien helemaal niet meer wat je juist moet doen als je effectief bevallen bent. Zij vinden het ook veel interessanter om ontspanningsoefeningen en ademhalingsoefeningen aan te leren als voorbereiding op de bevalling, daar zou je meer mee zijn. Ik volg hun raad hierbij en start volgende week in een groepje met zwangerschapsyoga. De eerste les is een partnerles waarbij mijn vriend bepaalde massagetechnieken aangeleerd krijgt om de weeën wat mee op te vangen en hij wordt ook wat ondergedompeld in het ademen en ontspannen. Daarna ga ik alleen verder doen in de 10 weekjes die mij nog resten voor de bevalling. Ik spaar mijn kiné ook op voor de postnatale omdat ik met een serieuse diastase zit.

hey,
ik vond het een complete waste of time.
Je leert er misschien wel puffen maar mijn ademhaling heb ik op de moment supreme zelf geregeld (zoals bij het joggen vond ik handiger)
Ik had bovenbeenweeën (komt soms voor) maar daar hadden we het niet over gehad ze...
Dat persen kan je je niet voorstellen hoe dat gaat tot het er is dus... En zoals sterretje zegt de vroudvrouwen en gyn sleuren je er wel door.
Bij ons werd er ook complete onzin verteld zoals dat jeje buik niet van boven naar onder mag insmeren omdat je je kindje dan naar beneden duwt

nu wij hebben maar 6 beurten gedaan dus...
De postnatale waren veel intressanter.

Maar je moet doen waar je je goed bij voelt dus...moelijke keuze

Ik had een heel goeie prenatale cursus (privé, bij een vv). Wat ik vooral interessant vond is wat er gebeurt met je lichaam tijdens het bevallen. Welke hormonen er vrij komen, hoe de baby zich in godsnaam door het geboortekanaal krijgt... Ook omdat ik dat allemaal interessant vond. Is natuurlijk niet voor iedereen zo. Quasi alles staat ook in "Veilig bevallen" van Beatrijs Smulders (ze heeft ook een "veilig zwanger"). Je kan dus ook perfect gewoon over die dingen lezen.

Qua ademen en puffen denk ik dat de oefeningen goed zijn om beginnende weeën op te vangen. In het ziekenhuis staan ze dan heus niet naast je bed om je te helpen, en dan is het wel goed dat je je plan kan trekken, dat je iets kan, iets geleerd hebt, vooral idd ook om rustig te blijven. Eenmaal je stevige weeën hebt ja dan neemt je lichaam het idd over en heb je niets meer aan die oefeningen. En persen is iets natuurlijks, dat gaat vanzelf mits een richtlijn hier en daar. Je voelt dat gewoon.

Ik vond het absoluut niet interessant. Ik leerde vooral hoe ik moest ademen tijdens oppervlakkige weeën, maar daar heb ik bitter weinig aan gehad.
De persles op zich was dan weer iets interessanters, ware het niet dat ik door mijn verplichte epidurale verdoving weinig tot niets van hevige persdrang gevoeld heb.

Ik heb niks van kine of lessen gedaan op voorhand, en heb daar ook helemaal geen spijt van. Ik heb lang aan een stuk weeën gehad, maar door af en toe ik bad te gaan en rustig te ademen heb ik het toch lang kunnen volhouden. En de bevalling zelf, daar heb je idd de vroedvrouwen en gyne die je wel voldoende instructies geven Het is nog altijd iets waar we voor "geprogrammeerd" zijn, en zolang er geen bijzondere problemen zijn en je niet in paniek bent, doe je instinctief wel het juiste. Lezen over wat er allemaal precies gebeurt met je lichaam en met je kindje vond ik dan veel belangrijker, om te begrijpen wat er nu allemaal juist gebeurt.
Succes!

Dag Dames,

Dank je wel voor de vele antwoorden...

Ik heb zo een beetje het vermoeden dat het voor iedereen helemaal anders ligt. Ik blijf heel positieve, en aan de andere kant: eerder teleurgestelde reacties horen.

Nu, ik kan het natuurlijk niet weten, als ik het zelf niet probeer... en er eventueel nut van kán hebben. Ik heb wel het geluk 2 kinesisten in mijn familie te hebben, en die willen mij alletwee wel eens de kneepjes van het vak leren. ha ha... Ik weet niet of dat zo handig is, zo met iemand die je goed kent... ik denk dat ik constant krom van het lachen zal liggen... Maar ah wat... dat is toch ook heel erg ontspannend!

Mijn partner zou bij nader inzien eigenlijk graag hebben dat ik op z'n minst "deftig" leer ademhalen, want naar het schijnt houd ik altijd een tijd mijn adem is als ik in paniek ben, of ween... en hap ik daarna heel vaak en kort naar mijn adem. Dus dat zal wel niet ok zijn als dit gebeurd tijdens het bevallen... Dus misschien ga ik toch maar eens op "puf-les" bij mijn schoonzusje.

Veel groetjes en nog eens bedankt,
Z/H

Mijn gyn (bij eerste zwangerschap) vond het vooral geldklopperij: zoals Dieke zegt: ofwel beval je zonder epidurale en vergeet je al die ademhalingstechnieken, ofwel beval je met epidurale en dan heb je die technieken niet nodig.

Ik ben destijds bevallen met epidurale; persoonlijk zie ik niet in waarom ik pijn moest lijden (maar dat is ook ieder voor zich)

En eens goed lachen, kan idd heel ontspannend zijn

Voor mij ook geen prenatale kine of oefeningen. Ik heb geen klachten en als onze kindjes zo halsstarrig op hun poepjes blijven zitten daarbinnen, wordt het toch een keizersnede... En zelfs als het een natuurlijke bevalling wordt, heb ik er vertrouwen in dat ik instinctief wel het juiste zal doen... Eerlijk gezegd zou ik nu na een drukke werkdag ook niet meer de fut hebben om mij daar naartoe te slepen 's avonds of in het weekend...

K vind dat wel gigantisch dapper van jullie allemaal hoor zo helemaal zonder voorbereiding ernaartoe.....Ik zou dat echt niet durven.
Ik heb wel n paar prive kine sessies gehad om me wat voor te bereiden en het helpt me wel, al is het maar psychisch het idee dat ik toch iets of wat weet wat er gaat komen en wat te doen om de weeen op te vangen.....

kan natuurlijk niet zeggen of dat in t echt ook gaat helpen als t zo ver is

Nog een heel leuk boek :

http://www.bol.com/nl/p/nederlandse-boe ... 0084543bn6

Ik heb al 2 kindjes en ik heb 1 prenatale les gevolgd voor de eerste. Het enige wat mij super geholpen heeft is een ademhalingsoefening: heel traag uitademen. En dan eigenlijk nog niet de oefening zelf, gewoon het feit dat ik bij de eerste op den duur wist dat na een 3-tal trage ademhalingen, de wee weg was, en de pijn dus ook .

Bij de tweede ben ik bevallen in minder dan een half uur, en heb ik alleen maar geschreeuwd van de pijn, en iedereen verweten, dus, weg nut van de prenatale lessen, en, help, morgen IUI bij dezelfde gyn als bij die geboorte .

Mijn huisarts heeft ook alles bij elkaar gebruld bij de bevalling van haar tweede, dus die gyns zijn wel wat gewoon. Niets om je over te schamen