Broer jaloers?

[Lie_29]

Meiden,

Ik ben na +/- 6 jaar miserie doorspekt met miskramen 9,5 weken zwanger en het ziet er voorlopig allemaal goed uit.
Deze week wilde ik mijn broer inlichten.
Mijn schoonzus en hij zijn ergens eind vorig jaar met de pil gestopt en waren vrij snel zwanger. Helaas is het ook fout gelopen. Ze zagen bij de eerste echo op 7 weken dat er geen hartactiviteit was. Curretage drong zich op.

Toen ie ons kwam vertellen dat ie vader ging worden (met het nodige enthousiasme) was dat voor ons een bonk van de hamer, maar we hebben 'm gefeliciteerd en 'm meer dan een uur laten babbelen over hoe gelukkig ie wel niet is en al. We stelden 'm ook allerlei vragen, kortweg: we toonden interesse ook al bloedde onderwijl ons hart.
Na de miskraam hebben mijn man en ik met hen gepraat, hen getroost etc...

Ik weet dat ze pas deze maand opnieuw mogen starten (en dat zal wel geen prob worden aangezien ze zo snel zwanger werden), dus na een pauze van 2 maand krijgen ze nieuwe kansen.

Deze week dus vertelde ik 'm dus heel neutraal dat ik zwanger ben. Die is kwaad op mij geworden en weigerde mij te feliciteren. 'Neen, ik zeg geen proficiat, ik weet dat het nog altijd fout kan lopen' en nog een paar uitspraken waarvan ik perplex stond, ik kon geen antwoorden verzinnen. Op een gegeven moment zei ie zelfs letterlijk 'Zwijg er over, 'k wil het niet horen'.

Mijn broer is niet mijn allerbeste vriend, maar wel mijn 'broer' hé. Normaal steekt die zo geen stoten uit. Stikjaloers of zo? Geen idee... Maar hoe kan je nu je zus die veeeeeeeeeel meeeeeeeer meegemaakt heeft en heeeeeeel lang heeft moeten wachten dit nu misgunnen? 't Is alsof de slechthorende kwaad is op de dove, zeg.
Hij heeft ook niet naar mijn man gebeld om 'm proficiat te wensen en zijn vrouw zwijgt ook in alle talen.
Zijn er nog meiden die in zo'n situatie zaten? Hoe pak je dat aan?

't Ligt echt op mijn maag.

Groetjes,

Lie

[mies]

Hmmm Lie. Allereerst van mij wél een HELE DIKKE PROFICIAT!! Echt waar meid, jij hebt het verdiend hoor!

Wat je broer betreft: ik weet natuurlijk verder niets van achtergrond van hem (en het zijn mijn zaken ook niet). Ikzelf heb in mijn leventje naast de ferti-stuff (die al bij al nog niet zo erg was als bij anderen hier op DVO), enkele serieuze tegenslagen gehad. Ik heb doorheen de jaren gemerkt dat andere mensen écht wel in hun eigen wereldje leven. Voor sommigen is een bad hair day een ramp, omdat ze nul perspectief hebben. Kindjes wenen hartverscheurend als hun pop kwijt is, pubers denken dat hun leven maar beter stopt als hun lief het uitmaakt, en jonge mensen over het algemeen hebben meestal alleen wat relatieleed, studie- of jobleed, of evtl enkele bouwperikelen achter de kiezen. Voor mensen die vlotjes zwanger worden en voor de rest in het leven veel chance hebben gehad, is een miskraam het allerergste dat ze ooit al hebben meegemaakt. Ik heb het ook gezien bij vriendinnen. En als ze daarna niet in de eerste 2 rondes zwanger worden, vertonen ze een hopeloosheid die heel veel moedige mensen hier op DVO overtreft. Ik kan me dan ook bij die bepaalde personen op dit moment echt niet voorstellen hoe ze zouden reageren als de kinderwens jarenlang uitblijft, als ze een doodgeboorte meemaken, als hun kindje sterft of ze later kanker krijgen. Het is leed op een totaal ander niveau, maar zij ervaren dat wel als verschrikkelijk erg (en "erger" dan de rest van de wereld omdat ze liever hun oogkleppen ophouden).

Ik weet niet of er bij jouw broer en schoonzus zoiets aan de hand zou kunnen zijn? Iets waarbij zij nu denken dat hun situatie erger is dan de jouwe, omdat omwille van een vervormde logica hun miskraam een ergere impact heeft gehad op hen dan jouw jarenlange weg met veel meer miskramen op jou?

[Sterretje]

Lieve Lie,

eerst en vooral, van harte een dikke proficiat! Ik ben heel blij voor jou dat je na alle miserie positief nieuws hebt, zij het met een bang hartje. Ik hoop echt dat alles goed mag komen en je een prachtige baby in je armen mag houden.

wat mies hier al gezegd heeft, klopt als een bus. Mensen zien dikwijls hun eigen miserie als het ergste ter wereld. ze hebben oogkleppen op en sluiten zich precies af voor de wereld (en ellende) rondom hen.

net zoals mies heb ik ook mijn portie ellende al gehad de voorbije jaren. ik loop er niet mee te koop maar heb er wel veel aan met lotgenoten te praten of herinneringen op te halen, ... ik voel dan ook veel medeleven met mensen die iets gelijkaardigs meegemaakt hebben. Maar om een voorbeeld te geven: als iemand mij zegt dat e familielied, partner, ... kanker heeft. dan zeg ik: veel sterkte. hoe zit het met de behandeling etcetra... de mensen zijn dikwijls hoopvolg gestemd terwijl ik zelf heel fatalistisch geworden bent en diep binnen in denk van: dit komt niet goed (uit mijn eigen ervaring). ik zou nooit die mensen hun hoop ontnemen, maar ik geef wel aan dat ik het ook meegemaakt heb, en veel erger...

wat ik persoonlijk denk over de reactie van je broer (ik ken hem natuurlijk niet hé, noch de sitauatie) is dat hij handelt uit zelfverdediging. dat hij zich afsluit voor herinneringen, mogelijk slecht nieuws. of dat hij jou wil behoeden voor een teleurstelling. dat hij diep binnenin hoopt dat je geen miskraam zou krijgen en dat hij pas oprecht blij kan zijn als voor jou de kritieke grens (als je die al kan definieren) gepasseerd is.
ik zou zeggen: geef hem wat tijd, ezn als het bij jou blijft knagen: praat hem er over aan. zeg dat na al wat jij meegemaakt hebt je wel een beetje sympathie van hem verwacht had. laat hem inzien dat jij ook een grote portie ellende gehad hebt en dat je best wat positivisme kan gebruiken.

ik hoop dat het allemaal goed komt!

veel liefs

[mindyke]

Hey Lie,

Een dikke proficiat!

Ik sluit me een beetje aan bij sterretje. Soms reageren mensen zo uit verdediging en angst.
Je broer zal wel blij zijn voor jouw maar door zijn ervaring zal hij zich misschien een beetje afschermen van het geluk.
ik zou ook eens praten met hem , vragen of hij niet blij is voor je omdat je verschoot van zijn reactie. Vertel dat je je portie ook al hebt gehad maar dat je je moet vasthouden aan elk portie geluk dat er is. Misschien heeft ie wel een peptalk nodig om alles terug even in perspectief te zetten.

Misschien zag hij zich nu als de volgende voor een kindje en dan steekt dat even. (zo voelde ik het toch als er weer iemand me voorbijstak )
maar als je even praat met hem dan denk ik dat hij wel zal inzien dat hij misschien wat Te was en je gekwetst heeft.
ale das mijn mening he...

knufje xxx