De Verdwaalde Ooievaar

Onze T. heeft het nu toch al wel een week of 6 knap lastig. Hij kan niet meer alleen spelen. En met alleen spelen bedoel ik een 5 a 10 tal minuten hé! Als ik even in de keuken iets ga halen of even in de zetel ga zitten, begint hij te wenen. En hij blijft doordoen tot ik verder met hem kom spelen. Echt vreselijk vind ik dat. Eerst dacht ik nog dat het van een sprongetje kwam, maar daar zou hij toch allang weer uit moeten zijn hé?!
Heeft iemand van jullie tips? Moet ik hem negeren of toegeven aan zijn gemopper. 'k Zal er al eerlijk bijzeggen dat ik het met deze beide oplossingen moeilijk heb!

Hey NatSar, ik zou proberen geleidelijk op te bouwen. Hem aan het spelen zetten en even 1 minuutje naar de keuken gaan. Dan twee, dan drie, en ook wel tegen hem blijven babbelen dat hij weet dat je niet echt WEG bent.

Amelie heeft ook zo'n fase gehad. Wij hebben een open keuken maar ik heb nu een hekje over de hele breedte van de living zodat ik haar uit de keuken kan houden. Ze brulde altijd als ik haar achter het hekje zette om in de keuken te kunnen werken. Dan babbelde ik vanuit de keuken tegen haar en meestal stopte het brullen heel snel en ging ze wat spelen. Op de meer hangerige dagen duurde het al eens wat langer, en dan zette ik haar soms op haar hoge stoel in de keuken. Nu staat het hekje eigenlijk meestal open en loopt ze de keuken in en uit zonder echt te blijven hangen.

Natsar,

Zie topicje opvoeden. Ik heb het daar al regelmatig geschreven, ukje, bijna 17 maanden speelt ook amper alleen, nog geen minuut, en dit is al eeen heeeeele tijd zo hoor. Ferm lastig...

Ik heb geen tips , ik probeer er zo goed en zo kwaad mee om te gaan, soms heel vermoeiend.

Vereltje,
Wij hebben dus geen hekje tussen (open) keuken en living, nergens trouwens in huis (behalve binnenkort voor de inbouwhaard) en dan is het wel moeilijk soms om hem in de living te houden, of beter, om hem van de oven-vaatwasser...in de keuken te houden. Ik heb er nu een tafeltje staan met wat speelgoed op, maar daar kijkt hij nog niet naar...

een beetje zoeken zal t wel zijn NatSar
't klinkt als verlatingsangst
'k zou er niet altijd en niet te veel in meegaan maar proberen een middenweg te vinden
wat ik wel veel doe is haar gewoon in de keuken zetten of meenemen naar boven of waar ik zelf bezig ben. zodat ze altijd in de buurt is, maar ze moet zich wel zelf bezighouden.
en af en toe wel eens alles laten vallen en quality time samendoorbrengen. maar da's niet altijd mogelijk en zeker niet makkelijk!
't is vermoeiend. ik hoop dat het snel betert!

vermoeiend natsar, ons ventje heeft het ook gehad. Ik heb hem die weken overal naartoe gesleurd, van de keuken naar de slaapkamer, badkamer, wasmachine...

dan heb ik geleidelijk afgebouwd, ik nam hem nog wel mee maar zette hem iets verder van me af, nog wel int zicht maar wel wat verder van me. En dan op den duur nog wat verder. blijven praten en zingen als je weggaat(ik zat soms zlefs te zingen op toilet )
ik deed ook heel veel kiekeboe van verder af vond ie ook fijn.

Ons ventje is er helemaal door en kan nu soms tot 2uur ( vind ik zelf ook lang) alleen spelen...

succes meid!

Ik denk ook dat het verlatingsangst is, want elders dan thuis mogen we hem zelfs niet meer op de grond zetten of hij zet het echt op een brullen. Gelukkig gaat het over als hij de ruimte eens goed heeft mogen bekijken, maar toch. Het is soms echt heel vervelend.

Misschien is T. gewoon helemaal verwend geraakt door de 2 maanden die ik nu al bijna met hem doorbreng Pff, maar ik vind het dan weer zo zielig als hij daar zit te wenen...
Ik heb hem gisteren ook eens laten "helpen" in het huishouden en dat leek hij wel fijn te vinden. Hij vind het wel leuk als hij me kan achterna kruipen, maar als ik in de douche ofzo ga is dat niet mogelijk hé en dan ben ik toch al snel een 30min weg. En al die tijd zit hij daar dan maar te wenen. Zwijgt dan even en weent verder, zwijgt even, weent verder, zwijgt even,... enzoverder

kan je hem dan niet even mee in de badkamer zetten? heb ik ook gedaan . en dna af en toe men hoofd naar buiten...

Ja dat zou wel gaan, maar waar moet ik hem dan inzetten hé?
Gewoon los laten zitten lukt hier niet meer, want hij kruipt direct naar alles wat hij ziet. En dat vind ik niet zo veilig als ik hem niet constant in het oog kan houden. En zijn eetstoel verslepen is ook geen oplossing want die kan niet door de deur doordat er deurhekjes aanhangen. Moeilijk hoor!

Bij ons is de badkamer ook een probleem, omdat we een inloopdouche hebben en Amelie daar ook graag inloopt Dus probeer ik ofwel op te staan voor zij wakker wordt (wat de laatste tijd redelijk makkelijk is, ze slaapt nogal lang), ofwel loop ik in pyjama tot zij een dutje doet, ofwel wassen we ons tegelijkertijd. Dan was ik haar en zet haar in bad met een hoop eendjes, en ik spring zelf snel onder de douche (helder glas en op 1 m van het bad). Twee vliegen in één klap!

30 min douchen is wel lang hé

hij kan niet meer in een relax of bumbo stoeletje gezet worden?

een mens moet zich soms nogal aanpassen aan zo een kleintje hé!

hmmm ja das moeilijk. ons ventje kroop natuurlijk nog niet rond dat scheelt he....
ik blijf nadenken ...

Haha, ik bedoelde ongeveer 30 min om te douchen en mij aan te kleden.
Maar ik ben soms nogal traag van nature

Ik vind 30 minuten douchen net genoeg!

Wij hebben een aparte douche en bad. Dus ik kan in de douche terwijl meneertje in bad gaat, want ja, ook inloopdouche.

Yveske is natuurlijk wel ouder, ik kan hem gerust in bad zetten als ik hem maar vanop een paar meter afstand in de gaten kan houden is het oké. Zou dat voor T. al kunnen? Eventueel in een badzitje?