sommigen kennen me al, want ik ben een echte ancien hier op DVO, hoewel ik de laatste tijd meer een stille meevolger ben.
voorzichtig schrijf ik op dit toppic mijn angsten neer.
ongeveer een jaar later is het weer zover: na IVF 8 kregen we een 'positief' telefoontje. die ''-jes zijn wel noodzakelijk:
woensdag was bn-dag.
s morgens testje gedaan thuis, zo blanco als maar zijn kon, dus groot verdriet en teleurstelling: alle moeite voor niets?? (dit keer echt alles op alles gezet, met extra voedingssuplementen, laparoscopie, behandeling endometriose, immuuntherapie, ...)
dan naar de dokter die me de onzekerheid van plastesten probeerde duidelijk te maken, maar ik zat daar enkel met tranen.
s avonds telefoon: hcg 17, progesteron 25.
...
wat moet een mens daar nu weer mee?
het is een positieve test, dat wel.
en het start-hcg-cijfertje is identiek als dat van september/oktober vorig jaar, na IVF 4, toen was ik zwanger en is het hcg mooi gestegen, maar heb ik toch een miskraam gekregen op 6,5 weken.
ik ben wel weer helemaal hoopvol sinds woensdagavond, maar met een heel bang hartje. zondag nieuwe bn.
ik houd me zo rustig mogelijk, lig veel, de dokter heeft me thuisgeschreven.
ik hoop zo dat we niet wéér opnieuw moeten beginnen...
ik moest het even kwijt.
groetjes