De Verdwaalde Ooievaar

hallo allemaal,

sommigen kennen me al, want ik ben een echte ancien hier op DVO, hoewel ik de laatste tijd meer een stille meevolger ben.

voorzichtig schrijf ik op dit toppic mijn angsten neer.
ongeveer een jaar later is het weer zover: na IVF 8 kregen we een 'positief' telefoontje. die ''-jes zijn wel noodzakelijk:

woensdag was bn-dag.
s morgens testje gedaan thuis, zo blanco als maar zijn kon, dus groot verdriet en teleurstelling: alle moeite voor niets?? (dit keer echt alles op alles gezet, met extra voedingssuplementen, laparoscopie, behandeling endometriose, immuuntherapie, ...)
dan naar de dokter die me de onzekerheid van plastesten probeerde duidelijk te maken, maar ik zat daar enkel met tranen.
s avonds telefoon: hcg 17, progesteron 25.
...
wat moet een mens daar nu weer mee?
het is een positieve test, dat wel.
en het start-hcg-cijfertje is identiek als dat van september/oktober vorig jaar, na IVF 4, toen was ik zwanger en is het hcg mooi gestegen, maar heb ik toch een miskraam gekregen op 6,5 weken.

ik ben wel weer helemaal hoopvol sinds woensdagavond, maar met een heel bang hartje. zondag nieuwe bn.

ik houd me zo rustig mogelijk, lig veel, de dokter heeft me thuisgeschreven.
ik hoop zo dat we niet wéér opnieuw moeten beginnen...

ik moest het even kwijt.


groetjes

Hoi L***,

die onzerkerheid is moordend hé... Ik heb al drie miskramen achter de rug en de laatste twee keer was het ook laag hcg en dan afwachten en zien of het steeg. Beetje gestegen, nog niet duideiljk, nog wachten enz enz
Bij mij is het uiteindelijk niet goed gekomen maar ik hoop uit de grond van mijn hart dat het bij jou wel goed uitdraait!. IVF 8 is ook al wel de moeite hé... Ik denk niet dat iemand je onzekerheid zal kunnen wegnemen maar misschien helpt het als we allemaal mee aan je denken en onze vingers kruisen??

Knuf!

dikke knuffel L***
ik duim mee voor een blijvertje
dat het deze keer wel mag lukken!
de weg is lang en onzeker en het is makkelijk gezegd dat je je rustig moet houden
het is goed dat de dokter je thuis geschreven heeft
zo kan je hopelijk toch beetje relaxen
x

L***: Ik weet niet of je me nog kent, maar we schreven ene tijdje samen op het IVF/ICSI topicje. Ik herinner me inderdaad jou verhaal. Ik hoop echt uit de grond van mijn hart dat dit keer de goede keer is voor jou en dat je een echt vechtertje in je lijf hebt zitten dat dolgraag binnen een 8-tal maanden naar zijn mama komt. Er wordt aan je gedacht en hopelijk heb je zondag een goede bloedname!

Slopend moet het zijn voor je, L***, dat slingeren tussen hoop en twijfel. Ik duim duim duim meee dat alles goed is zondag. Je zou het ZO ONTZETTEND HARD VERDIENEN! Goeie moed!