De Verdwaalde Ooievaar

Hallo,

Ik ben nu 21 weken zwanger van mijn tweede kindje, telkens via IVF. Bij mijn zoontje (2.5 jaar) moest ik op 28 weken dringend naar het ziekenhuis om baxters met tractocyl te krijgen wegens teveel weeënactiviteit en bijna volledig verstreken baarmoederhals. Na een week naar huis voor platte rust en prepar tot 37 weken. Gelukkig is alles goed afgelopen en heb ik zelfs de 40 weken nog gehaald.

Deze keer had ik op 9 weken al een ingekorte baarmoederhals (2.5 cm) en moest ik het zeer rustig aan doen. Op 18 weken kreeg ik al harde buiken en begon mijn baarmoederhals verder in te korten (2 cm). Ik ben dan moeten stoppen met werken, moet rusten (zoveel mogelijk liggen, maar nog geen volledig platte rust, ik mag me wel nog eens een boterham smeren bv.) en om de 3 uur een prepar nemen. Bij de controle op 20 weken leek alles even gestabiliseerd, dus dat geeft wel wat vertrouwen. Sowieso moet ik prepar nemen en rusten tot op het einde, maar als het verslecht, wordt het volledig platte rust en dan ziekenhuisopname. Maar mijn grootste schrik is natuurlijk dat het toch te vroeg komt en het duurt nog zo lang voor ik de grens van levensvatbaarheid, laat staan prematuriteit bereik.

Aangezien ik vaak ongerust ben en nog veel tijd moet overbruggen met weinig te doen, vroeg ik me af of er anderen zijn die in een gelijkaardige situatie zitten. Dan kunnen we elkaar hier wat steunen en samen aftellen.

Blondie, ik kan je nu (nog) niet vergezellen tijdens de eenzame platte rust, maar ik weet helaas ook wat het is (vervang de "28w" in je post door "26w", en de "40w" door "38w", en je hebt ongeveer mijn verhaal).

We waren hier 2 jaar geleden wel met enkele platliggers, en hadden een topic daarover:
http://www.deverdwaaldeooievaar.be/foru ... php?t=4173
(nuja, ikzelf had na een tijdje grote ruzie met mijn man, maar laat je daar niet door ontmoedigen! Je zal de valkuilen ook wel kennen na vorige keer, zeker?)

Het allerbelangrijkste voor mij was het vieren van elke week, samen met mijn man (of zelfs zonder grrrr).
Ik hoop ook dat ik deze keer niet hetzelfde zal voorhebben (ben nu 17w), ook al is de kans wel groter natuurlijk... het lijkt me met een peutertje erbij echt wel vreselijk....

Veel goeie moed hoor!!

Bedankt, Mies, ik lees jullie posts zeker eens door (weer wat tijd gevuld ).

Ja, is lastig he, als je alles aan je man moet vragen. Hij doet dat goed hoor, maar na al het 'geregel' is er wel geen tijd (en bij mijn man geen goesting) meer om ook gewoon eens te praten. Terwijl ik daar 's avonds echt naar snak. Ik probeer wel bezoekjes van vriendinnen te regelen, maar ook niet simpel als iedereen werkt.

Goed dat je nu al zover bent geraakt zonder problemen. Doe het wel heel rustig aan he, voorkomen is beter dan plat liggen. En volgens mijn gyn is de kans op herhaling echt wel groot. Ik duim dat je het nog lang zo kan volhouden!

Ik vier idd elke week en zelfs halve week, vandaag dus 21.5

Ik doe in gedachten met je mee. 2 jaar terug lag ik ook plat en dit van 22w tot 28w. Elke dag heb ik afgeteld tot 26 weken en daarna elke dag opgeteld. Ik vierde dus letterlijk elke dag.

Onze spruit is wel een prematuurke geworden maar doordat ik al longrijping had gekregen op 26w, deed hij het toen (en nu nog) fantastisch.

Het is inderdaad goed dat je wat bezoek regelt. Het kunnen echt wel lange dagen worden. Ik zorgde voor mezelf ook voor een zekere routine. 's Morgen las ik, in de namiddag keek ik tv of computerde ik wat. dat laatste ging zeer moeilijk omdat ik geen los klavier op mijn laptop had maar 't was leuk om wat contact met de buitenwereld te houden.
Ik probeerde ook wat hulp in te schakelen zodat echt niet alles op mijn man terecht kwam. Zo streek mijn schoonmoeder de was en kwam mijn ma af en toe eens poetsen (maar dat was niet elke week).

Toi, toi, toi in ieder geval! Er wordt aan jou gedacht!