Bevallen najaar 2012

[Pixie]

Hello allemaal,

Het is misschien nog een beetje voorbarig om dit nu al op te starten, maar naar het idee van lieve Elie: ziehier een vervolgtopicje voor de meiden van het "IVF/ICSI clubje start 2012". Het is daar zo'n gezellige bende en daarom lijkt het ons fijn elkaar hier verder op te volgen eens die ellendige wachtweken positief zijn uitgedraaid. Maar natuurlijk zijn ook andere lotgenootjes hier heel erg welkom!

Beginnen we met een korte historiek? Ik heb zelf pas heel recent ontdekt dat ik zwanger ben van mijn eerste ICSI poging. A true miracle, na al die tijd hopen en dromen, want we hebben ervoor een erg lange weg afgelegd. Maar ik mis "ons" forum nu al en heb nog heel veel angsten en onzekerheden, dus lijkt het me wel fijn die hier met jullie te delen! Doen jullie mee? Beebje hier is ongeveer uitgerekend voor midden oktober - man man, ik kan het nog altijd niet geloven als ik het hier neerschrijf

Hebben jullie ook zo'n schrik dat er nog vanalles mis loopt in het begin van jullie zwangerschap? Dan denk ik: Pixie, je hebt nu zo lang naar dit moment verlangd, geniet gewoon! En meestal lukt dat ook wel, maar het angstmonster duikt soms heel vluchtig op: "er gaat toch niks misgaan"... Wellicht herkenbaar?

Laat maar van jullie horen he meiden!
Ik hoop hier gauw veel lotgenootjes van ons clubje terug te mogen zien!

Love, Pixie

[olleke]

hallo pixie,

super goed idee. Ik heb maandag mijn eerste echo. Ik ben zwanger van mijn tweede tp (cryo) van mijn eerste icsi.
Ik ben immens aan het stressen totdat ik ga zien dat alles normaal is.

[Yago]

proficiat meiden, probeer al een beetje te genieten.....
Ik hoorde vorig jaar in het topic bevallen in het najaar van 2011. Ik ben 22 oktober bevallen van mijn eerste zoontje na 3 IUI (bbz) en 1ste IVF-poging.
Wat gaat het toch snel hé....
en hier, op dit onderdeel van het forum heb je ook ongelofelijk veel steun hoor!! Als jullie vragen hebben, vuur maar af!!

[Liefje]

Zo, wat een lange titel!! Ik zal me hier enigszins schorvoetend aanmelden ... had eigenlijk nog een weekje willen wachten. Komende vrijdag zullen we onze eerste echo hebben met (hopelijk) een kloppend hartje op 7 weken.
Wij zijn Liefje en Marb, en hebben al een dochtertje Fien van juist 2 jaar. Zij is gekomen na een spontane zwangerschap, voorafgegaan door 2.5 jaar onverklaarbaar onvruchtbaar en 3 iui's. Nu zwanger door 2e iui, na een jaar zelf proberen. Behandeld in UZA.
VBD 6 oktober 2012.
[Het voelt heel raar om het hier zo op te schrijven, bijna als het lot tarten ... ]

super veel succes aan iedereen toegwenst!

[Kimzie]

Dikke proficiat Liefje en Marb! Ik bleef voor jullie meeduimen, maar durfde je er niet naar vragen. Ben echt blij voor jullie!

[fee]

hoi,

Mag ik er ook bij, weliswaar met een bang hartje.
Wij zijn zwanger van onze 5de verse IVF-poging.
Zaterdag hebben we onze eerste echo, ik zal dan vermoedelijk een kleine 7 weken zijn.
Hebben jullie ook zo weinig symptomen?

[molly27]

ik kan me hier ook aanmelden, net zoals liefje nog een beetje onwennig.
Maart 2011 ben ik bevallen van ons eerste zoontje na 4 jaar proberen. Nu ben ik na de eerste IUI terug zwanger van een brusje. Op 28 febr heb ik mijn eerste echo, ik zal dan 8.5 weken ver zijn en ik ben begin oktober uitgerekend.
Ergens ben ik veel geruster dan de eerste keer maar toch zijn er momenten dat ik erg bang ben. De hormonen slaan soms op hol
De misselijkheid is hier ook sinds enkele dagen begonnen voor de rest heb ik weinig symptomen.

Hopelijk komen er snel veel zwangeren bij!

[Pixie]

Hoi meiden!

Aan de zwangeren: alvast een hele dikke proficiat

Olleke, véééél succes voor vandaag! Laat iets weten he

Ik herken je gevoel, ben zelf momenteel ook heel erg bang. Vorige week donderdag - een paar dagen te vroeg, normaal pas zondag - te horen gekregen dat HCG 154 was en natuurlijk over the moon met dit nieuws. Maar ondertussen zit ik me alweer gek te piekeren: "en wat als er toch nog iets gebeurt", "en wat als mijn HCG niet stijgt"... Ik had hier namelijk eens rond gepiept en gelezen dat, in tegenstelling tot wat ik dacht/hoopte, niet de hoeveelheid HCG telt, maar de verdubbeling ervan. Dat het dus absoluut niet wil zeggen omdat je hoog HCG hebt, dat alles goed blijft gaan. En sinds dan: donderwolken van paniek boven mijn hoofd (en de hubby kwaad dat ik vanalles zit op te zoeken en mezelf volgens hem compleet gek maak).

Soit, morgen heb ik mijn tweede bn, ik zou nu bijna 5 weken moeten zijn, en ik die dacht dat de ellendige ww voorbij waren! Men zegt mij "leer nu toch eens genieten van dit wonder en stop nu met panikeren", en ik kan alleen maar bang zijn en weer ongeduldig naar de klok zitten staren. Ik voel mij echt abnormaal nu, ondankbaar, zoals je zegt Liefje: het lot tartend Gelukkig zijn er hier nog een paar meiden met dezelfde angsten, afin, ik wens het jullie niet toe hoor, komt er wat verkeerd uit, maar ben wel enigszins opgelucht dat ik niet de enige ben die bang is. Maar ik hoop dat jullie twijfels gauw verdwijnen! Fee, Ik voel ook nog niets abnormaals, behalve menstruatie-achtige krampen... wat mij dan weer elk half uur naar de wc doet lopen om te broekloeren aaarggh ik word zot van mezelf, maar vind momenteel echt geen rust!

Aan alle prille mama's hier: veel fijne echo's en weinig stressy times toegewenst! Molly, Yago en Liefje, fijn trouwens dat er ook al wat ervaringsdeskundigen zijn Kunnen jullie het deze keer dan beter "relativeren" en minder stressy zijn? Tot hoe ver hebben jullie die vieze utrobollen moeten opsteken?

PS: wanneer is meestal de eerste echo gepland? Rond 7 weken lees ik hier meestal? Hebben jullie dan ook meerdere bn moeten doen daarvoor? Bij mij heeft de gynae nog niet van echo gesproken... Ik denk dat ik dan pas echt gerust ga zijn... en dan nog

Love, Pixie

[fee]

pixie,

zo herkenbaar, ik heb geen 2de BN moeten doen en loop al dagen te piekeren of dat HCG wel goed verdubbeld is. Ik kan gewoon niet genieten. Een jaartje geleden heb ik een missed abortion gehad op 8weken. Ik dacht altijd, geen bloed is goed nieuws. NOT!
Ik heb wel pijnlijke borsten gehad, maar nu niet meer ARGGHHHHHHHHHHHHHHH, nog geduld hebben tot zaterdag ... pfff
fee

[elie]

Pixie en alle anderen,hier ben ik dan !mijn verhaal is een beetje apart dus ik durf me nog niet aan te sluiten maar wil me wel al eens introduceren.26 jaar en al 6 jaar in de mmm,na een mislukte operatie toen ik 13 was vergat de gynaecoloog om mijn blaas dicht te naaien.gevolg, buikvlliesinfectie,coma,1 dichte eileider en 1 gedeeltelijke ondoorgankelijke eileider.na 4 tp's IVF in leuven,namen we een pleegkindje op in ons gezin,hij was toen 3 jaar en nu ondertussen 6 geworden!voor de 5de tp gingen we naar jette,en ja hoor na 4 jaar eindelijk een plakkertje,ik ben op 13april 2011 bevallen van een prachtige dochter femi!nu waren we in januari naar jette geweest voor te starten voor een brusje.we mochten starten eind maart.maaaaar deze cyclus bleef ik maar overtijd en na lang piekeren deed ik toch een test,compleet belachelijk vond ik want de kans op zwangerschap is 5% waarvan 4% kans op bzz.en ja hoor er verschenen 2streepjes,dus vlug naar de gyea om bzz na te kijken(dit was vorige woensdag).de gyea zag niets in de baarmoeder alleen en verdikt baarmoeder slijmvlies,maar hij zag ook niets in eileider.hij dacht mss een prille zwangerschap?en dat bevestigde de bn,Hcg 93.vandaag terug echo en hopelijk kan
Hij nu wel iets zien,en hopelijk in
Mijn baarmoeder,maarja,ik hoop,maar moet ook realistisch zijn,de kans dat het emmyke vast zit in eileider is groot!mocht het lot me toch goedgezind zijn,dan sluit ik me hier graag aan!

[Pixie]

Elie'ke, ik hoop uit de grond van mijn hart dat je hier morgen volop begint mee te pennen ) Ik brand een kaarske voor jou!!

Ik begrijp je gevoel heel goed, ik voel me hier zelf nog niet op mijn plaats. Vorige week kort ff euforie, en nu weer kapot stressen voor morgen. Fee'ke, idem hier! Rot gevoel he (en dan denk ik, tgo de meeste lotgenootjes mag ik gewoon niet klagen!). Borsten waren vorige week ook veel gevoeliger dan nu, enkel 's avonds soms (maar dan denk ik "da's van de kou"). Heb jij ook menstruatie-achtige krampen? Dikke knuf voor je rot gevoel! En ik steek je virtueel in de teletijdsmachine naar zaterdag! Ik vraag me af of dit bezorgd gevoel heel de zwangerschap gaat blijven duren, hoop het niet! Denk nu (mss naïef) dat kloppend hartje ons wel wat vertrouwen gaat geven, denk je niet?

Véééél moed alleszins en dat de klok maar gauw vooruit gaat xx

[molly27]

hey elie, zo leuk je hier te zien. Bij onze eerste spruit zaten we ook in hetzelfde subforumke he. onze kids schelen maar 3 weken. Ik hoop dat je vandaag goed nieuws krijgt want wondertjes bestaan echt hoor! laat ons zeker iets weten!
Pixie: tijdens de zwangerschap ben je nooit gerust. Als je de baby begint te voelen gaat het wel iets beter. Ik was de eerste keer enorm bang dat het tijdens de laatste weken of tijdens de bevalling nog zou mislopen. Exact één maand na de bavalling van ons zoontje hebben wij een zwaar verkeersongeval gehad waardoor ik nu nog steeds beng ben om hem te verliezen, dus nee gerust ben je vanaf nu nooit meer.
Die menstruatiekrampen zijn heel normaal en gaan nog een hele tijd blijven duren, dus daar moet je je geen zorgen over maken.
Bij ons zoontje heb ik verschillende testen en bloedtesten laten doen. Nu enkel 2 bloedtesten, hcg is toen van 42 op NOD naar 1027, 5 dagen na nod, gegaan. een goede stijging dus ik ben wel 'gerust'. dat neemt niet weg dat ik elke dag op de kalender kijk hoeveel dagen het nog zijn tot de echo.
Pijn aan de borsten komt en gaat hier. Bij mijn zoontje had ik hier erg veel last van maar ik denk dat ik toen al wel een aantal weken verder was, maar daar maak ik me dan ook weer wat zorgen in omdat ik er niet echt last van heb!

Ach ja we gaan het moeten nemen zoals het komt vrees ik, met de nodige stress en zorgen er bij. Het zal weer elke keer aftellen worden naar de volgende echo ed. Maar het gaan de mooiste maanden uit ons leven worden, daar ben ik zeker van want zwanger zijn is zo magisch en zalig!En dat genieten gaat echt nog wel komen

[elie]

Pixie,bedankt voor het kaarsje!
Fee,zo leuk te lezen dat het eindelijk gelukt is!ik herinner je nog van het vroegere IVF clubje!veel succes meid!
Molly,idd,we meet again!lleuk hé!ik hoop dat ik je hier mag blijven vergezellen!

Ik mag om 16.15 naar de gynea,pfffff,de zenuwen gieren door mijn lijf!

[framboos]

dag iedereen,

Pixie, bedankt voor de uitnodiging, ik had het topicje nog niet gezien

Aan iedereen: een heel dikke proficiat met jullie zwangerschap! Molly, wat leuk om je hier terug te zien! We hebben elkaar nog net gekruist in het iui-clubje! Super zeg, van de eerste keer!!

Ik zal me kort even voorstellen voor wie me nog niet kent: na 8 IUI's in Kortrijk, ben ik na de 1e ICSI in Jette zwanger. Dolgelukkig uiteraard!

Maar na ook reeds een mk gehad te hebben vorig jaar, zit ik hier toch maar met een heel klein hartje te genieten.

We hebben vorige week donderdag de 7 weken echo gehad. Ik was dan volgens mijn berekening (vanaf de pu) 7 weken en 1 dag. We hebben een hartje zien kloppen, kon dus niet op van blijdschap. Gewoon prachtig om te horen! Alleen was het vruchtje volgens zijn grootte (8.2 mm) 6 weken 4 dagen... de dokter zei dat dat geen probleem was, maar ik ben er toch niet helemaal gerust in.

Ik lees immers zo vaak dat dat een teken kan zijn dat het toch nog misloopt (vorige keer was het ook al van in het begin te klein)...Ik zou beter wat minder lezen dus...

Dus pixie'tje, om op je vraag in het clubje te antwoorden, eigenlijk ben ik dus toch nog niet gerust. Maar morgen zie ik mijn gyn, dr de vos, voor afsluiting dossier en aan hem zal ik eens goeie uitleg vragen en als hij me ook verzekert dat dat niets negatiefs betekent, zal dat voor mij een hele geruststelling zijn.

Fee, ik heb ook geen symptomen en vind dat heel vreemd. Maar wie weet zijn we bij de gelukkigen die geen last hebben

Veel succes met de eerste echo’s!! Olleke, hoe is het vrijdag bij jou geweest?

Framboosje

[Pixie]

Hi meiden,

Molly, wat vreselijk dat jullie dat hebben moeten meemaken! Ik kan me heel goed voorstellen dat dat ook niet echt helpt om je minder zorgen te maken. En ik vreesde inderdaad ook al dat het een illusie was Er hangt ook zoveel van af he! Tegen mij wordt dat gezegd "tja, bij vrouwen die natuurlijk zwanger worden is dat juist hetzelfde hoor, die zijn ook bang" en dan denk ik "nou ja allicht wel, maar wij moeten er toch net iets meer moeite voor doen, dus is het net iets complexer als het misloopt"! Niet dat het dan niet erg is he, integendeel! Maar omdat het nu gelukt is, heb ik precies geen recht meer om ongerust te zijn, terwijl er nog zoveel mis kan lopen. Ach ja, het is wat het is, ik probeer me er niet te veel door te laten meeslepen. Maar het helpt wel dat jullie het net zo ervaren, meiden! Ik zou zoooo graag al die medische shit achter me laten en onbezonnen genieten...

Framboosje: ik snap volledig je angst, zeker na die mk. Dikke knuf. Hopelijk kan De Vos je morgen gerust stellen. Volgende keer met je gsm het geluid van dat hartje opnemen, dan kan je ernaar luisteren als je panikeert! Probeer daar aan terug te denken... 't zal wel dat dat magisch is! Stiekem ietsie jaloers, kwou dat ik ook al in dat stadium zat!

Blijkbaar heeft de meerderheid hier in dit vroege stadium nog geen of weinig symptomen, toch ook iets om ons aan op te trekken. En dan nog is elke vrouw anders he. Mss zijn we daar nog gelukkig om binnen een paar weken Zeg vaak tg de hubby dat ik met plezier 9 maanden kotsmisselijk rondloop, maar hij zegt dat ik daar nog wel van zal terug komen. Hij heeft wellicht wel een punt

Elie, nog een uurke! Duimen draaien hier overuren xx