héy meisjes
klinkt idd zoooooo bekend.
maanden geleden zat ik zelf in een dipje omdat alles me over het hoofd steeg, de vermoeidheid de overhand nam, ik me een sloor en sloof voelde, intimiteit ook niet wat het moest zijn en was ook niet happy met mezelf.
intussen is dit vele en vele beter, dus ik hoop hierbij wat tips mee te geven.
- hou er rekening mee dat naarmate de kleine L wat ouder wordt hij toch meer energie gaat vragen: willen ronkijken/kruipen moet geëntertaind worden, vaste voeding moet (op uur en tijd) bereid worden, vaste dutjes, ... enerzijds zorgt dit voor beperkingen, anderzijds voor meer structuur.
- ook de peuter zal enerzijds zelfstandiger worden en anderzijds energie vragen om hem te helpen in zijn ontwikkeling
mijn man heeft de voorbije twee jaar veel tijd gevraagd (en gekregen) voor zijn hobby (sport en vrienden) en voor zijn job. hij trok meermaals zonder nadenken de deur achter zich toe, plande mannenavonden, etentjes met oud-collega's en vele sociale evenementen. het was als vanzelfsprekend dat ik bij kleine A bleef en later met baby in de buik en nog later met peuter + baby thuis bleef.
ik heb dan ook aan een noodrem getrokken. manlief heeft het wel ingezien en heeft in zijn job een stap teruggenomen. heeft sinds de geboorte van I betere werkuren, maar moet wel vaak in het weekend werken.
een geluk voor mij
was dat hij een ingreep moest ondergaan en daardoor enkele maanden niet kon gaan sporten. hij spendeerde veel meer tijd thuis en zag in hoe moeilijk ik het had en hoe veel werk twee kindjes wel niet geeft. Gaandeweg zijn we elkaar mee vrijheden gaan gunnen. we nemen ook regelmatig onze agenda's erbij en plannen dingen SAMEN en apart.
hoe we dit deden:
- ik plande mijn bodystyling. is een hap uit ons budget dus dat 'moet' renderen. man moedigt mij dan ook aan. ben hierbij 2x per week een uurtje van huis. vaak ga ik achteraf nog zwemmen als man hele avond thuis kan blijven
- manlief ging vaak zwemmen/lopen direct na zijn dagtaak
- koken werd niet langer een hobby maar een 'must' dus minder tijd in investeren, budgetvriendelijke en vooral tijdsbeperkende maaltijden bereiden. vaak koken voor de diepvries of voor 2 dagen. minder veeleisend zijn naar mezelf toe op dit vlak en af en toe eens pizza-dag inlassen. (nu niet meer wegens m'n dieet
)
ik neem wel vaak genoegen met een boterham terwijl ik zorg dat manlief een eenvoudige maaltijd zelf kan opwarmen.
- wij hebben via kortingsites vouchers gekocht voor restaurants. moet binnen de x maanden geconsumeerd worden. dus direct onze agenda's erbij en een datum prikken, reserveren EN babysit regelen
- op onze avondjes samen: eerst wat over de kindjes praten, en later op de avond enkel andere onderwerpen aansnijden. is in het begin wat zoeken, maar al was het dat je over het weer praat, zolang je maar terug een gemeenschappelijk interessepunt vindt.
- geef elkaar complimentjes, los elke dag een knuffelmoment in, geef elkaar vaak een kus. duurt niet lang, doet altijd deugd en onderhoudt je relatie.
- vriendinnentijd: kwestie van weeeeeken/maanden op voorhand agenda's samen te leggen en avondje/middagje te plannen. moet niet voor halve dag of meerdere uren zijn, maar een snelle drink, sportuurtje of filmpje meepakken kan zoooo zalig zijn
effe kletsen over de kinderen, zagen over de mannen, roddelen over de buren, ... iedere vrouw heeft dat af en toe eens nodig.
het is ook belangrijk om een of meerdere personen te hebben die kunnen babysitten. bij ons zijn dat grootouders en zussen. geluk dat mijn schoonmoeder dichtbij woont en ik moet heel vaak op haar een beroep doen, al was het maar om een half uurtje te overbruggen dat we beiden van huis zijn.
vaak laten we oma komen oppassen om samen eens te gaan zwemmen of sauna te doen.
het is dus ECHT wel kwestie van die agenda's te pakken en afspraken te maken. net zoals bij Liefje geldt hier ook: vaste dag, vast tijdstip geeft meer 'verplichting' om de afspraak na te leven.
bij ons loopt het de laatste maanden vrij goed op deze manier.
al heb ik ook mijn slechte dagen. dan ben ik slechtgezind omdat manlief me 'weer alleenlaat met twee lastige kinderen' en omdat ik mijn werk niet gedaan krijg, omdat mijn huis een varkensstal is, omdat mijn haar niet in de plooi ligt en mijn eten aangebrand is'. die baaldagen horen er nu eenmaal bij
wij plannen ook heel vaak gezinsdagjes. op zondag bijvoorbeeld, in plaats van de verplichte familiebezoekjes te doen gaan we samen gezellig weg met de kindjes: kinderboerderij, plopsaland, speeltuin, of gewoon gaan wandelen. soms vragen wij dan ook oma/opa mee of we combineren het een met het ander.
manlief heeft hier nog steeds de meeste vrijheden. en soms zien we elkaar ook amper. zoals vandaag: vanmiddag loopt manlief mee in Antwerpen. ik ben vanochtend met A gaan zwemmen. het brengt ook wat stress met zich mee, maar toch amuseren we ons elk apart geweldig.
ik voel me een veel betere mama, en een betere partner als ik ook af en toe eens mijn ding kan doen.
af en toe evalueer ik eens met mijn man en zien we wat er mis liep of wat we nog kunnen verbeteren.
zo komt er hoogstwaarschijnlijk toch een poets vrouw eens ik full time ga werken.
ik ben ook veel minder perfectionistisch geworden. de ontbijttafel hoeft niet altijd afgeruimd te worden, stofzuigen i pl v dweilen volstaat ook al eens, strijk blijft al eens liggen, zolang ik maar genoeg tijd kan maken voor mijn schatjes en voor mezelf!
oei, is lang epistel geworden, maar ik wil graag meegeven: het is niet onmogelijk! maar het wordt je niet in je schoot geworpen. je zal voor je me/we time moeten vechten. het gaat niet altijd zonder een traan en soms voelt het alsof je kids meer bij een ander zijn dan bij jezelf, maar over de hele lijn geeft het toch meer kwaliteit aan mijn dagelijks leven!
.Zoals velen onder jullie ben ik ook nog partner van, en langs die kant zijn er uiteraard ook verwachtingen. Aan een relatie moet je werken, das normaal.
Beginnen het nu wel te ondervinden hoor dat we dringend behoefte hebben aan een avondje uit samen ofzo.