De Verdwaalde Ooievaar

Dag meisjes,

Onze zoon is nu bijna 6 weken oud en heeft totaal geen ritme. De kinderarts adviseerde ons om hem wakker te houden overdag zodat ie 's nachts slaapt ( hij valt 's nachts pas in slaap rond 3u en slaapt dan nog eens een paar losse uurtjes hier of daar in de namiddag, zeker niet lang genoeg zodat mama wat kan bijslapen), maar ik kan het kind echt onmogelijk wakker houden.
Als ie slaapt, mag er een bom ontploffen voor zijn part...

Zonder te klagen: ik ben echt doodop aan het geraken.
Hij kan ook uuuuuuren aan een stuk wenen (altijd ' s avonds en 's nachts!) en ik heb geen flauw idee waarom: niks in de pamper, pas eten gekregen, geen hysterische buien en gebalde vuistjes die krampjes doen vermoeden,...

De kinderarts (zelf mama van een 1-jarige) zei dat ik 'm gerust mag laten schreeuwen in zijn bed, dat ie moet leren dat het nu tijd is om te slapen. Dat ik wel eens in zijn kamer mag gaan en hem eens strelen zodat ie weet dat mama in de buurt is.
Ik heb dat gisteren geprobeerd, maar na een uur geschreeuw heb ik 'm weer bij me genomen, maar dat veranderde niks: hij bleef schreeuwen.

Ik heb 'dokter google' dan maar geraadpleegd en voel me nu niet zo super door wat ik daar allemaal las. Op zowat elk forum zijn er ik-wijs-je-lekker-met-de-vinger-vrouwen die moord en brand schreeuwen wanneer je je kleintje laat wenen.

Wat doen jullie? Of hebben jullie advies?Moet ik 'm gewoon volgen en nog maar wat doorbijten? Is het normaal wat ie doet?

Alvast bedankt!

Lie,

Mijn zoontjes hadden de eerste twee maanden ook geen ritme hoor, en wisselden dag en nacht (wakker 's nachts, overdag slapen) supervermoeiend, maar komt veel voor. Hem wakker houden overdag doe je volgens mij beter niet, een vermoeide baby slaapt nog moeilijker (in). De reden van het wenen kan ik natuurlijk niet inschatten, sommige baby's wenen vaak, om onverklaarbare redenen. Soms is het van krampjes, reflux, pamper vuil, mama-honger, verveling, huiluurtje (meestal in de avond)... Laten schreeuwen vind ik al helemaal geen optie, wat een advies van de KA seg!
Ik kan je alleen maar zeggen dat het waarschijnlijk de komende weken wel wat zal beteren. Ondertussen zou ik wel nog een second opinion vragen ivm het wenen, om alle medische oorzaken uit te sluiten. Je had toch een moeilijke bevalling meen ik mij te herinneren he, misschien eens een goede kinderosteopaat raadplegen, doet bij velen wonderen. Dikke knuffel, tis niet altijd rozegeur en maneschijn he.

ik ben ook van mening dat kindjes niet zomaar huilen.
en kindjes onder de 3-4 maand (zelfs onder de 6 maand) laat je geen uren huilen zonder troost te bieden.
dus nee, laten huilen gaat in tegen mijn moederinstinct.
jammer genoeg huilt jouw babietjes vaak 's nachts. dus ermee rondlopen, in draagdoek, in schommelstoel zetten zijn geen opties als je zelf graag wil slapen.
slaapt hij overdag wel makkelijk in? heb je intussen al trucjes gevonden waardoor hij makkelijk inslaapt overdag?
al eens proberen inbakeren of in puckababy?

ik zou ook eens een kinderosteopaat raadplegen. (Lie, ik ken er eentje in het waasland) en evt second opinion om medische redenen uit te sluiten.

dikke knuf, dat is slopend hé. hopelijk vind je snel een oplossing!

Nja, het komt grover over dan wat de bedoeling was hoor. De kinderarts (een heel fijne vrouw trouwens) heeft niet gezegd dat ik 'm uuuuuuren moet laten schreeuwen, maar dat ik er dus niet direct naartoe moet lopen en 'm opnemen, maar om de zoveel tijd zijn kamer binnen te stappen en hem eens te aaien over zijn gezicht of buik zodat ie weet dat ik er wel ben.

Bij de osteopaat ben ik al 2x geweest -ook op aanraden van de KA- omdat zijn nekje wat geblokkeerd zou zijn doordat ik zolang tevergeefs heb moeten persen.
Toeval of niet, maar het is nog veel erger geworden sinds die 2 bezoeken...

Draagdoek, ermee rondrijden in zijn kinderkoets, schommelen... Lukt allemaal om hem even te doen dutten, maar wanneer ik 'm opneem en in zijn bedje leg, is het binnen de 5 minuten weer bal. ook wanneer ie in zijn lodger (en de warmte in zijn bedje dus hetzelfde blijft) ligt.

dag LIe,

ik herken het helemaal hoor. Tot 8 weken hier ook niet veel slaap s nachts met om de 3u eten en wenen. Bij T bleek het verborgen reflux te zijn, dus telkens als ik hem na het eten neerlegde kwam er geween na een tijdje. Ik wist het omdat hij de hele tijd precies aan het kauwen was op iets (maar dus nooit melk uitspuwde zoals bij echte reflux). Nu geef ik gaviscon en dat helpt goed.

En net zoals ze in de boekjes zeggen, vanaf 8 weken wordt het beter. En nu op bijna 12 weken zie ik weer dat we een stapje vooruit gaan. Al een week geen nacht voeding meer en slaap van 23u tot 5u

Nog even geduld en het komt allemaal goed!

Dori, blij te horen dat het terug goed gaat met je ventje, hier ook verborgen reflux, en al zo lang doorslapen?! Daar kan ik alleen maar van dromen...en hij is 16 weken.

Lie,
Raar dat het erger is na de bezoekjes aan osteopaat...Enne, het komt toch niet grof over? Je bent toch maar bezorgd, moe en vraagt raad, niks mis mee. Waarom leg je hem niet in de draagmand naast je bed? Dat bespaart je heel wat heen en weer geloop. En hij is nog zo klein he om al goed (lees rustig te worden) door hem ff te aaien. Ik heb de eerste weken vaak met L op mijn buik of in mijn armen geslapen, zowel overdag als s' nachts, als hij bleef wenen. Verborgen reflux is toch uitgesloten he, of heeft de KA daar niet naar gevraagd? Geef je flesjes of BV? Bij ons is het wenen verergerd 's nachts bij het stoppen van de bv, met vermoeden koemelkintolerantie (broer had dit ook) en sinds ik andere melk gebruik, zijn de nachten rustiger.

amai Lie, nie echt plezant, hé...

Ons paté had (in materniteit) ook de indruk 's nachts (van 11 u tot 6 u) te moeten party-en en haar dutjes overdag te doen (tot groot jolijt vn bezoek wnt die vonden het allemaal ge-wel-dig om zo'n rustig kindje te zien).
Doodmoe (elke nacht maar twee uurtjes slapen) zijn we thuisgekomen vn materniteit en met 't ventje dat meteen weer aan de slag moest en mezelf die niet te gevoelig is aan extreme slaapdeprivatie hebben we de eerste nacht een ander beleid dan op materniteit uitgedokterd. let wel: op materniteit hadden we al uitgedokterd dat haar 'wakker zijn' en niet willen slapen (bij in bedje leggen hevig protest) niet was omdat ze honger had, pijn had, kakapamper had of iets anders, wel gewoon omdat ze haar 'wakkere uurtjes' had en wou clusteren en actief zijn.

De eerste nacht thuis (na de eerste dag thuis heel strikt om de drie uur een voeding gegeven te hebben) hebben we haar de eerste nachturen (na laatste voeding):
-ingebakerd
-tuutje gegeven (al gemerkt dat ze bij terug aanleggen gewoon bleef tutteren)
-in een kamer apart (wel met babyfoon) gelegd
-goed gelet op verduistering (nooit vol licht aangedaan)
-van ons hartje een steen gemaakt en gezegd dat het nu nacht was en ze nu moest slapen
-om het kwartier bij haar langsgegaan en zachtjes gezegd dat we er nog waren maar haar niet uit bedje nemen

Na drie uur (kwelling voor onszelf) haar een voeding gegeven waarna ze doodop was en in slaap viel.
Volgende nacht kwam mijn moeder slapen en nam zij de eerste shift over en zelfde scenario mr dan niet met constant huilen.
Derde nacht sliep ons patéke vn 1 tot half zes terug op onze kamer door... waarna nog een slaapje vn zes tot negen. 's nachts zijn we vrij sec bij eventuele verzorging. Het komt dan neer op eten geven, eventueel verversen, inbakeren en terug in bed.
Bedjes (ook wieg) staan hier allemaal in 20° inclinatie, ventje is overtuigd vn preventief beleid inzake reflux...

Doet ze (met soms uitzondering) nog steeds. We merken dat ze overdag meer wakker is, vaker actief wil zijn en 's avonds (rond 9 à 10) vn zich laat horen. Ook heeft ze 's avonds graag nog een extra voeding (clusteren) en wil ze liefst heel dicht bij moeke en papa zijn.
Denk ook wel dat een kindje huilt om een reden (in ons geval haar 'wakkere uurtjes en dus verveling). Lastiger is het om de reden te vinden en te verhelpen, eh.

Sterkte meid, is ontzettend vermoeiend...

Liesje

Hier idem de eerste weken met onze dochter. Alles geprobeerd: laten wenen, osteopaat, draagdoek... 's Avonds en 's nachts constant krijsen, wat we ook deden. Ook hier bleek het verborgen reflux, werd duidelijk na een ph-metrie. Ze kreeg toen medicatie (losec mups) en na 1 nacht sliep het kind door! Wij blij!

Courage Lie, hopelijk betert het snel want het is enorm slopend.

Alle adviezen gegeven denk ik, gewoon een dikke knuffel.

Wat hier ook hielp, maar dan voor de mama, was het op een gegeven moment gewoon opgeven (na al wat hierboven staat geprobeerd te hebben), zeggen tegen je kleintje "ik heb nu alles geprobeerd wat ik weet, ik kan niets meer doen, maar ween maar, tis goed, ik ben bij je". En ik hield die dan gewoon vast, overdag in de draagdoek, 's nachts soms gewoon in bed. Heeft gelukkig niet lang geduurd die "fase" (of wat het ook was). Het gaf me ergens rust in mijn hoofd op de een of andere manier, waardoor ik het gehuil beter kon verdragen.

Laten huilen en apart leggen heb ik nooit gekund, maar das persoonlijk hé.

Lie, hoe ist met jou en je zoontje?

Mijn man is 2 dagen geleden thuis gekomen met zo een puckababy en het lijkt beter te zijn momenteel. De voorbije 2 nachten toch geslapen van 1u 's nachts tot 7u 's morgens.
Maar ach, ik heb de afgelopen uren weer ferm kunnen relativeren.
Eén van mijn beste vriendinnen haar baby'tje (amper 2 weken oud) heeft een hartoperatie niet goed verteerd en is gisteren tot ons grote verdriet overleden.

Wat loop ik dan te zagen over wat slaapgebrek, niet?

zucht zo erg

tleven kan oneerlijk zijn !

Amai Lie, wat een vreselijk nieuws Dan kan ik begrijpen dat je opnieuw alles relativeerd...

Amai Lie, wat een slecht nieuws...daar krijg ik het even koud van...

Uiteraard relativeer je dan je eigen probleempjes, maar toch fijn te horen dat hij al wat beter slaapt.

pff Lie, tranen komen in mijn ogen. dat is het meest verschrikkelijke dat je kan meemaken hé. hopelijk vind je vriendin veel steun in deze moeilijke tijden!

idd, dan is jouw slaapgebrek maar peanuts meer hé

maar kom, hopelijk verbetert het slaappatroon van jouw kleine man snel!