De Verdwaalde Ooievaar

dag iedereen,

ik wou bij de meer ervaren mama's eens polsen hoe zij zouden omgaan met volgend 'probleem'.

Mijn dochtertje (anderhalf, schat van een meisje) bevindt zich al volop in de peuterpuberteit, en kan om niets erg boos worden. 30 seconden later is dat meestal weer voorbij. Maar als ze boos is, slaat en schopt ze haar mama en papa. En dat doet ze nu al een paar weken verschillende keren per dag. Vooral als we haar in haar bedje gaan leggen, of gaan verversen.

We zeggen haar telkens dat het niet mag, en ze geeft nadien altijd vrijwillig (en opnieuw lief) een aaitje over ons gezicht. Alleen heb ik de indruk dat ze zo leert dat slaan OK is, zolang ze nadien maar een aaitje geeft.

We hebben al vanalles geprobeerd: negeren, in de hoek zetten, stem verheffen, ik heb zelfs al een keer op haar handje geslaan (soms doet ze me echt pijn), maar niets lijkt te helpen... Het slaan is bij haar echt reflexmatig als ze zich boos maakt om iets dat wij doen. En ik wil er graag vanaf.

Heeft er iemand tips voor ons? Bedankt!

Leisje,

Ik denk dat je al veel probeert, maar de reden dat precies niets helpt, heeft volgens mij te maken met haar leeftijd. Op die leeftijd begrijpen ze nog niet altijd even goed wat mag en niet mag, ook al berisp je haar eindeloos. De "Oorzaak en gevolg" link is er dan nog niet, komt pas als ze een jaar of twee zijn en dan nog hoor, hier ook nog heeeeel veeel manieren uit de kast halen om iets duidelijk te maken en hij is 25 maanden. Ik merk wel dat een vaak een fase is, bv hier was dat enorm hard krijsen, vaak voor niets, en baby begon er steeds door te huilen. Na een paar maanden deed hij dat niet meer, maar we krijgen dan weer ander gedrag in de plaats!

Mss ook eens wat lezen bij peuterperikelen en opvoeden, daar staan waarschijnlijk ook nog andere ervaringen en tips.

Veel succes, en vooral, veel geduld, want tis soms moeilijk he!

Leisje,

Bij ons is dat begonnen op 16 maand, ze bonkt met haar kop op de grond van driftigheid, ze speelt machtspelletjes bij het eten, ze negeert en ontwijkt mij , ze huilt krokodilletranen, ze doet moeilijk over bedtijd, ze gooit dingen 1àà keer op de grond en krijst het huis bij elkaar als je het niet slaafs opraapt..

We blijven corrigeren, we blijven neen zeggen en ik heb zoveel mogelijk geprobeerd me niets aan te trekken van het negeren naar mij toe.
Dat laatste is na een maand eindelijk verbeterd, nu is ze plots enorm knuffelig... Maar ze blijft driftig en uitdagen, al heeft ze ook wel al geleerd dat na 3 keer neen op de handjes wordt gepetst en met hoofdje bonken geen aandacht oplevert, integendeel.

Het is nu eventjes wat beter, maar ik weet dat ze zeker opnieuw een opstoot gaat krijgen.

En tegen dat ze 2 zijn komt er denkik nog een andere puberteit of niet?

Neenee, das dezelfde peuterpuberteit, vanaf anderhalf is maar een aanloopje...

waar ik het meeste aan gehad heb is de tip: 'pick your battles'
maak niet overal een strijd van.
zorg ervoor dat ze zelf geen gevaar lopen, zet ze gewoon eventjes op de grond, in een afgesloten kamer, ... laat ze eventjes bekoelen.
en laat ze soms ook eens hun zin krijgen (consequent wel zijn daarin)
wat je echt TE erg vind om te negeren, bestraf je, maar maak niet overal een gevecht van
en ja, op anderhalf snappen ze echt nog niet veel. pas vanaf twee jaar heeft echt straffen en belonen al wat zin, afhankdelijk van of je kindje er klaar voor is of nu
van anderhalf tot twee is het ergste. maar mijn ervaring zegt ook dat het meestal fases zijn. die het snelste overgaan als je er zelf het minste mee begaan bent
wat niet wil zeggen dat het lastig is en keer op keer aartsmoeilijk!

Ik heb er geen probleem mee dat ze boos is, ook een kind heeft dat recht..

Ik laat haar dan idd bekoelen en zet haar dan op een 'veilige' mat (uiteraard laten we haar niet met haar hoofd keihard tgn de grond bonken).. LOL

Maar ik ben toch wel best streng over dingen die ik vind die niet kunnen: geen handjes op ramen of kasten, niet aan tv komen, niet aan afstandbediening, niet aan radioknopjes prutsen, niet aan stopcontacten, niet aan de laptopdraad of de laptop, niet op de wastafel klimmen of de trap... Uiteraard gaat ze dagelijks id fout, maar een strenge NEEN heeft nu meestal effect, nu zeggen we ondertussen al op voorhand 'niet aankomen' (om niet op haar handjes te hoeven petsen) en dan kan ze zich echt ongelooflijk boos maken (om eerlijk te zijn kan dat best grappig zijn). Maar het gaat best wel vlug over.


Wat ik wel doe is haar enorm prijzen als ze iets flink doet. De papa die wou bv niet dat ze met haar puffertjes speelde, met gevolg dat ze dan zat te krijsen tijdens het puffen (wat niet goed is want dan werkt dat niet). Discussies dat ik met hem had daarover en hij maar volhouden 'ze mag niet spelen met medicatie' en ik dan 'het is toch beter dat ze medicatie met iets plezant associeert'.

Ondertussen heb ik haar al geleerd om het dopje vast te houden en het dan opnieuw op te zetten en in doosje te steken. Nuz ag ik onlangs de papa hetzelfde doen en hurray discussie gedaan en happy peuterke dat braafjes puft; Maar dus, bij dat soort dingen of als ze luistert en aan iets niet aankomt dan is het bij ons echt wel belonen met woordjes 'JAAAAAAA, FLINK KERSJE, WAT HEB JE DAT GOED GEDAAN'
Je moet eens zien hoe ze dan zit te blinken. En ik zeg dat echt elke keer consequent, overal.
Zelfs in de Colruyt ofzo en iedereen dan in de lach schiet omdat ik zo enthousiast sta te doen.

Zo is er elk dag wel iets om positief over te zijn, naast het voortdurende corrigeren. Ik denk echt dat dat bij haar wel zijn nut heeft. Ze zal ook eerder liever hebben dat je haar zot in de lucht gooi dan dat je haar knuffelt. Hebben jullie kindjes dat ook?
S morgens en 's avonds is ze wel into knuffelen maar zo overdag kan ik haar daarmee echt niet veel plezier doen...

mijn dochtertje is een echt knuffelaapje, vooral inderdaad als ze moe is. Soms denk ik dat ik eens op zoek moet naar een draagdoek voor peuters, omdat ze 's avonds de hele tijd wil dat ik haar pak, en ze wat zwaar begint te worden. Bovendien heb ik mijn handen dan niet vrij.

In het algemeen heb ik er geen probleem mee om met haar om te gaan. Ze begint ook hoe langer hoe beter te luisteren. Als ik zeg: niet aan de TV komen of ik zal je in de hoek moeten zetten, dan komt ze niet meer aan TV.

Maar dat slaan he. Ik vind dat ik dat niet kan negeren. Ze doet ons - doelbewust - pijn. Ik heb zo'n opvoedingsboek van dktr. spock, daar staat dat het normaal is dat kindjes tijdens driftbuien rond zich heen slaan, en dat je dat best kan negeren 'als ze zich niet tegen de ouder richten, wat zelden gebeurt'. Maar het gebeurt hier dus wel, en in de hoek zetten helpt wel om haar te kalmeren, maar verhindert niet dat ze het de volgende keer gewoon opnieuw doet...

tja, geduld hebben zeker...

Leisje,

De onze die slaat/wappert heel heftig met haar handjes in de lucht voor haar gezichtje, echt zo heel afwerend van 'ga weg, laat me gerust'.

Heel uitzonderlijk heeft ze al eens gebeten, maar dat was niet uit boosheid, eerder een soort van kusknuffel. Ik kan het moeilijk uitleggen maar ze doet iets heel geks wat haar manier is van 'kusjes' denkik. Ze doet dat op teddybeertjes of als ze eenhondje in boekje ziet doet ze het daarop ook. En ze heeft nu al een keer of 3 in een maand tijd toen ze zich zo tegen ons aan drukte op onze arm per ongeluk gebeten. ALs we dan oprecht aaauw zeiden keek ze echt heel verbaasd, ze doet het dus niet bewust. Ze is ook wel in een 'ik bijt overal op'-periode.

Tot nog toe heb ik zeker nog geen verhalen van agressiciteit naar andere kindjes gehoord, maar dat is ook nog veel te vroeg denkik voor anderhalf jaar.

Dat slagen das echt heel vervelend, maar ik denk dat je wel moet blijven aangeven dat het niet kan. En helaas veel geduld hebben.

Ik kan mijn dochter helaas nog niet in de hoek steken, want ze kan nog niet alleen staan maar zodra ze het kan, vliegt ze er ook in zenne!

Wat herkenbaar wat ik hier allemaal lees
Hier heeft M. ook zo van die dagen...
Alles wat vroeger vlot ging en evident was, is het nu niet meer: pap eten, boterhammen eten, drinken, ... Bij alles komt er wat kijken, moet het op HAAR manier.
Ze wil iets 'doen' tijdens het eten: in een boekje lezen, met iets prullen, ... Maar alleen eten = saai.
Ze wil niet op haar verschoningskussen. Meteen als we haar erop leggen = sirene!
Ze kan lopen, maar als we ze op de grond zetten, kiest zij de richting... Houd haar dan maar eens tegen = scène in de winkel.

We zitten nu in de 'vermijd-fase'. Proberen alles wat voor conflicten zorgt te elimineren wat natuurlijk niet de beste manier is, maar ik ben 37 weken zwanger en kan haar uitbarstingen nu beter wat omzeilen...

Ik vind het soms moeilijk om goed te begrijpen wat het 'probleem' is: is ze moe, gefrustreerd, wil ze gewoon 'dwars doen', zijn het haar tandjes ... ?!


Help

het is niet altijd even gemakkelijk he, Emma, en zeker niet als je hoogzwanger bent!

Ik vroeg gisteren in de crèche eens of ze daar sloeg. Ze keken heel verbaasd en zeiden van neen (ze waren wel zo tactisch om eraan toe te voegen dat ze nog een kindje hadden dat thuis sloeg, maar op de crèche nooit, zo krijg ik niet het gevoel dat het aan mij ligt ). De crèche wordt uitgebaat door een koppel met erg veel ervaring, en dus vroeg ik ook hoe ik er het beste mee kon omgaan. Ze zeiden om altijd kordaat neen te zeggen, maar er verder niet teveel aandacht aan te besteden... Dus is dat hoe we het vanaf vandaag aanpakken... Gewoon 'neen', niet meer in de hoek, en niet meer komen aaien nadien.

In de crèche is het echt een volledig ander kind. Speelt er op haar eentje (soms toch, en dat doet ze thuis nooit), en maakt er nooit een scène.

Ik leid daar ook wel een beetje uit af dat zij aanvoelt dat ze het bij ons wel zo bont kan maken (omdat wij, zeker als het over opvoedingsproblemen gaat, niet altijd weten hoe we het moeten aanpakken). Van die onzekerheid maakt zij dan gebruik om haar willetje door te drijven.

Het vermijden van conflictsituaties doen wij hier ook hoor. En zoveel mogelijk positieve aandacht geven. Want wat is het schattig als ze in de auto 'broeder jacob' zit te zingen, of als ze mij of haar papa kusjes komt geven. Die goeie momenten maken veel goed

Hoi,

Ja, onzekerheid, hier ook! Ongelooflijk!

Probleem is dat we zo sommige belangrijke zaken gewoon opzij plaatsen... Zoals: tanden poetsen.
Is nu zo'n ramp dat we het zo maar laten of raprap doen. Gewoon om pure miserie voor het slapengaan te vermijden
En negeren vind ik toch moeilijk hoor of gewoon 'neen' zeggen.
Je krijgt tegenstrijdige tips: kort houden nu het nog kan en negeren... Mannekes toch!

Mijn zoontje op een ander ook altijd voorbeeldig, luistert goed en speelt flink. Thuis worden de grenzen afgetast. Liever zo, en ik denk dat dat bij de meeste kindjes zo is.

Mijn zus is kleuterjuf en zij zegt: als alle kindjes zich gedragen in de klas zoals soms thuis, wordt niemand nog kleuterjuf!

hier helpt in de hoek zetten toch al wel hoor. ikben er rond 13maand met begonnen. En hij beseft toch goed dat ie er staat. en moet blijven staan. Hij staat gewoon naast de zetel (zo met het gezicht naar de muur vind ik zo erg )
Ik vind dat ie ook beseft wat mag en niet mag, wat hem niet weerhoudt het nog es te doen maar je ziet het wel aan zen snoetke

Hij staat hier zelden in de hoek moet ik zeggen. Ik ben een strenge maar veel zaken mogen wel. vroeger mocht hij niet aan de afstandsbediening komen maar ik heb geleerd dat als het wel mag, hij ze vastneemt en gewoon komt brengen. Dus geen probleem denk ik dan. En ik dnek dikwijls hij moet zoveel ontdekken. als de poes aan de achterdeur staat te miauwen dan vind ik het maar logisch dat hij met handen en gezicht tegen de deur staat de babbelen.
zelf de trap op en de kasten allemaal opendoen mag niet.Maar eigenlijk zeg ik gewoon mag niet of nee niet opendoen en dan zorg ik voro wat afleiding.

ach als ik er aan denk aan dat deugenietje smelt ik alweer weg hihi

mogen jullie kindjes op de zetel staan (voor de staandertjes dan). Ikzelf heb er niet zoveel problemen mee (als ze haar schoentjes uitdoet), maar bij mijn schoonbroer bvb mag het niet (en dat begrijpt ze dan weer niet omdat ik er thuis niets van zeg). Wat doen jullie thuis?

bwa hier wordt dat semi getolereerd. Hij staat op 1 zetel om naar buiten te kijken. maar er mag niet over en tweer gelopen worden.