De Verdwaalde Ooievaar

Na (veel te) lang wachten moet ik nu toch toegeven dat ik in het departement 'slapen overdag' hulp nodig heb van enkele ervaren mama's. Mijn kleine man is nu bijna 3,5 maand oud en het slapen overdag is een regelrechte ramp geworden!

Raar maar waar is het slapen 's nachts nooit een probleem geweest. Sterker nog, 's avonds lukt het altijd om hem rustig in zijn bedje te slapen leggen, een zoentje te geven en vervolgens steekt hij de nacht door zonder problemen en zonder huilen.

Overdag slaapt hij nu bijna niet meer, maar hij is duidelijk moe en raakt oververmoeid.
Ik heb de babyfluisteraar gelezen en ik voel me heel schuldig omdat ik besef dat ik de oorzaak ben van het slecht slapen overdag.
Toen hij pasgeboren was sliep hij wel goed overdag, maar ik hield hem soms in mijn armen (omdat ik hem zooooo graag knuffel). Na enkele weken (ik denk 5 weken ongeveer) sliep hij niet meer in zijn parkje, maar viel hij wel in slaap in mijn armen. Ik moet eerlijk bekennen dat ik dat totaal niet erg vond. Mijn man daarentegen vond dat 'niet normaal'. Maar ik heb het zo in stand gehouden omdat hij bij elke halfslachtige poging om hem in zijn parkje te leggen telkens begon te wenen, te krijsen en uiteindelijk volledig overstuur raakte. En ik kan dat niet aanzien. Je hebt baby'tjes die even huilen en dan in slaap vallen. De mijne niet. Hij kan loeihard krijsen, één keer heb ik het een half uur uitgehouden en toen ik hem tenslotte toch oppakte was hij helemaal van de kaart.
Vanaf 12 weken merkte ik dat hij niet graag meer op de arm in slaap viel. Hij pruttelde tegen en ik moest rondlopen en zingen. Ik weet het, helemaal verkeerd! Maar toch deed ik het. Nu zijn we nog een paar weken verder en lukt ook dat niet meer. Hij raakt overstuur op de arm en valt soms -na veel moeite- in slaap, maar wordt van het minste geluid wakker.

Ik weet eigenlijk ook niet goed hoe zijn slaappatroon er nu hoort uit te zien. Voor 12 weken was het zo: opstaan om 9u30, drinken en spelen (1u) en dan slapen (3u) tot de volgende voeding, slapen rond 23u.
Nu slaapt hij al heel wat minder, maar normaal gezien zou hij toch nog twee dutjes moeten kunnen doen overdag. Heel vaak lukt het in de voormiddag niet, in de namiddag wel (maar dan in de wandelwagen, want dan ga ik steeds met hem op stap na de middag).

Wat ik nog ga proberen:
- overdag in zijn bedje ipv in het park (de slaapkamer kunnen we volledig verduisteren en het is daar stiller)
- in bedje leggen van zodra hij begint te geeuwen
- één zoentje en dan weggaan (niet blijven hangen/zingen/handje vasthouden > da's meer voor de mama dan voor de kleine man)

En het strafste van al is: terwijl ik deze post zit te schrijven is mijn kleine man in slaap gevallen in zijn parkje. Ongelooflijk!!!
Maar voor mijn man is dat nu ook weer niet goed, want van mij moet hij dan stil zijn omdat ons kleintje niet zou wakker schieten. Hij is het daar niet mee eens, volgens hem moet een baby'tje maar gewoon worden dat er lawaai is.
Wat denken jullie?

Hey Kiya,

toen kabouter zo klein was en overdag slechter begon te slapen, begon ik ook met hem in bedje te leggen en kamer te verduisteren in de hoop dat hij echt de link zou leggen "donker => slapen" en dat hielp. 'k Zeg niet dat het een wondermiddel was hoor, maar toch vrij goeie oplossing. Andere oplossing is gaan wandelen. In de voiture/buggy vallen zo'n mannekes ook heel snel in slaap.

Succes!
nogeenkeer.

Ik moet eerlijk zeggen dat ik heel veel geluk gehad heb want ik heb (toen ze klein waren) 3 goei slaperkes gehad.

Een kindje van 14 weken zou ik inderdaad ook overdag in zijn bedje leggen maar de kamer niet helemaal verduisteren zodat hij 't onderscheid tussen dag en nacht leert.

Op die manier maakt hij een onderscheid tussen park = spelen, bed is slapen. Niet volledig donker, zonder slaapzak= dag; donker en slaapzak aan= nacht.

Ik heb nooit voor stilte gezorgd, bij ons derde was dat ook niet mogelijk met 2 luidruchtige zussen in huis. Ik had zelfs 't gevoel dat hij rustiger was bij drukte dan bij stilte. En nu nog mag ik zelfs boven stofzuigen terwijl hij slaapt.

Je moet je ook niet schuldig voelen over dat in slaap laten vallen tegen je aan. welke mama vindt dat niet zalig

veel succes

cinne

je zou eens kunnen proberen om een tetradoek waarin jouw geur hangt bij hem te leggen...

Gaan wandelen werkt prima, maar da's dan misschien ook een slechte gewoonte om hem zo te leren slapen?

Het slaapje in het park van daarnet heeft helaas slechts een half uurtje geduurd en nu is hij dus weer doodop. Hij heeft voor de rest nog niets geslapen vandaag. Ik moet zeggen dat ik ondertussen zelf ook bekaf ben...
Nu is hij aan het drinken en uiteraard sukkelt hij in slaap aan de borst, weeral een slechte gewoonte.

Ik ga de tips eens uitproberen en ik hou jullie op de hoogte!

Ik herken het volledig! Ik moet toegeven dat ik niet meer weet hoe ik het opgelost heb, maar het is opgelost geraakt. Ons meisje heeft ook altijd op de arm geslapen, nooit in het park, tenzij ze echt nog maar net geboren was. Na 4 maanden vond ik het wel tijd om weer eens wat in mijn huishouden te doen en wilde ik ook een oplossing, maar dat was buiten F. gerekend.

Ik heb haar inderdaad ook boven gelegd, meteen als ze moe leek (bij het allereerste signaaltje) naar boven met een duidelijk ritueel. Slaapzakje aan, liedje zingen, knuffeldoekje en tutje geven en muziekje opdraaien. Bij ons heeft dat uiteindelijk volgens mij gewerkt, samen met de 4 minuten regel, maar ik vond dat wel heel moeilijk en het heeft wel een tijd geduurd eer ze goed sliep hoor. Ze werd dan nog een hele tijd na een half uur wakker. Ik denk dat ik toen gewoon het ritueeltje herhaalde van muziekje en tutje enzo en dat ze zo uiteindelijk geleerd heeft om flink te slapen. Het was bij haar wel echt super belangrijk dat ik bij het minste teken van vermoeidheid ingreep (staren, in haartjes wrijven, aan de oortjes komen, in de oogjes wrijven,...). Als ik te lang wachtte zat het ernaast en lukte het niet meer om haar te doen inslapen.

Je moet je echt niet schuldig voelen want je hebt op dat moment gedaan wat jij dacht dat het beste was voor jullie beide.

Heel veel succes, ergens is hier ook een topic over slapen waar er heel veel geschreven staat rond deze problemen.

Nu slaapt dochterlief (vandaag 1 jaar oud) twee keer voor anderhalf tot twee uur.

Ik heb ons zoontje ook zeker bij 12 weken (denk zelfs al bij 8 weken) boven in zn bedje gelegd om te slapen. Beneden in zn parkje zag hij véél te veel en sliep hij echt niet meer. Hier ook elke keer hetzelfde ritueel:
- Overdag: andere pamper, broekje en sokjes uit, slaapzak aan en in bedje
- 's avonds: badje, pyama, pap, kwartierke bij mama om te boeren en in bed

Hij wordt volgende week 1 jaar en slaapt nu:
- 19u30-7u (geen onderbreking)
- 9u-10u
- 12u30 - 15u15

Ik leg hem steevast op die tijdstippen in bed, ook zonder signaal van moe en hij slaapt elke keer zeer snel in.

Ik moet over 3 weken bevallen van nummertje 2 en ik heb me voorgenomen de nieuwe baby héél snel boven in het bedje te leren slapen ipv parkje beneden. Ik ga de baby ook niet meer bij ons op de kamer nemen. Mijn zoon en wij sliepen allemaal beter toen hij naar zn eigen kamertje verhuisd is.

Bedankt voor alle suggesties lieve mama's. Morgen start ik vol goede voornemens!

Maareuh, nog één belangrijke vraag: wat is de vierminutenregel? Ik veronderstel dat het inhoudt dat je vier minuten moet wachten, maar wanneer, hoe en met wat??? Ik voel me soms zo een onbenul als het op babyweetjes aankomt

De 4-minutenregel houdt in dat je je kindje vier minuutjes laat huilen, dan binnen gaat om te troosten zonder het kindje uit bed te nemen. Ik heb het idee dat dat pas werkt als ze wat ouder zijn en effectief huilen om aandacht te krijgen. Toen F. een maand of 4 was had Kind en Gezin me dit geadviseerd, maar dochterlief geraakte echt helemaal overstuur en ze gaf totaal niet af. Ik weet zelfs dat ze op de duur doorhad dat als ik haar uit bed nam en ik richting de deur wandelde dat ze stopte omdat ze wist dat we naar beneden gingen. Eens ik terug de kamer binnen ging samen met haar huilde ze terug. Toen ze wat ouder was (een maand of 6) hielp die regel wel en merkte ik dat het dagelijks beter ging, maar in het begin dus niet dus ben ik er mee gestopt toen omdat dat echt veel druk op ons beide legde. Ik nam haar toen wel uit bed en zorgde er voor dat ze rustig in haar bedje ging.

De boeken van Pantley hebben me ook wel geholpen.

Herkenbaar! De eerste maanden wilde F ook enkel inslapen terwijl ik met hem rondwandelde op de armen. Uuuuuuren toertjes gelopen rond tafel. Als ik hem in bed legde, brulde hij alles bijeen... Bij ons was het wel zo dat eens hij sliep, hij makkelijk een paar uur aan een stuk kon slapen. Enkel het inslapen was héél moeilijk.

Hij heeft dat echt moeten leren. Zoals hierboven al vaak staat geschreven: in zijn eigen bed, in zijn eigen kamer, in 't donker (overdag liet ik het gordijn op een kiertje), met telkens hetzelfde ritueel: pamper verversen, slaapzak aan, gordijnen toe doen, klein lampje aan, naar mobiel kijken, rustig neuriën, klein toertje in de kamer, kus, in bed (lang ritueel, i know, maar ik geniet daar zo van - 't is ook een manier om hem wat rustig te krijgen).

In't begin brulde hij alles bijeen. Als ik zag dat hij over zijn toeren ging, nam ik hem er meteen uit en kalmeerde hem eerst door in zijn kamer wat rondjes te wandelen en te neurieën. Pas als hij terug kalmer was (ademhaling rustiger) legde ik hem er terug in. En zo deed ik dat meermaals tot hij in slaap viel of enkel wat jammerde (ik liet hem dan liggen tot hij in slaap viel). De eerste weken moest ik hem er soms 5 à 10 keer uithalen. Na een tijd moest ik enkel wat over zijn poep/rug wrijven en dan werd hij meteen kalm. Vanaf 5 maanden was hij meteen rustig als ik hem erin legde. Hij valt niet altijd meteen in slaap, maar hij brabbelt dan wat ipv te brullen. Als hij toch weent, laat ik hem eerst 4 minuutjes doen (tenzij ik zie dat hij overstuur geraakt, maar dat komt zelden meer voor). Vaak valt hij dan toch in slaap.

Het is vallen en opstaan, maar vooral: doorbijten en consequent zijn!

Wat bij F ook hielp: ik kwam ook vaak in zijn kamer om te spelen. Niet in zijn bed, maar op een dekentje of zo in zijn kamer. Of gewoon wat rondlopen en kijken naar de dingen. Op die manier associeert hij zijn kamer ook met iets prettigs. Het bed werd wel enkel gebruikt om in te slapen.

Succes vandaag en de komende weken! Niet te snel opgeven, het vergt wat tijd!

Eventjes snel een update:
Kleine man was aan het spelen met papa deze ochtend en papa had de 'signalen' gemist. Tegen de tijd dat ik gedaan had met mij te wassen kreeg ik een zeer lastige baby. Het angstzweet brak mij al uit Hij was zeer hangerig en begon daarna loeihard te brullen. Dus hij was er al 'over'.
Bovendien zijn ze wegenwerken aan het uitvoeren aan de achterkant van ons huis, dus de slaapkamers zijn absoluut niet rustig overdag! Ik dacht om hem nog een keer te laten slapen in mijn armen, maar hij raakte enkel nog meer overstuur.
Dan toch maar in bedje geprobeerd, eventjes gehuild (ik ben dan bij hem gebleven en hem op zijn buikje gewreven) en bijna meteen in slaap gevallen met zijn tutje en knuffeldoekje. Joepieeeee!!!!!

Hij ligt er nu al een uurtje en ik ben best wel trots op onze prestatie van vandaag. Ik denk niet dat het nog heel lang zal duren, temeer omdat ze nu weer aan het boren zijn achteraan (grrrr).
Ik ben een drietal keer binnen geweest omdat hij wat aan het jammeren was, tutje gegeven en direct weer weggegaan. Meer was er blijkbaar niet nodig.
De kleine kreetjes negeer ik.

Jammer genoeg wordt hij wel wakker als er veel lawaai is (hoe zou je zelf zijn), maar gelukkig valt hij snel weer in slaap. Dat was absoluut niet het geval in de woonkamer: geluid = wakker = ogen wijd opengesperd = mama zien = lachen en willen spelen.

Allright Kiya! Super goed gedaan! Mag je gerust trots op zijn.

Ondertussen proberen we het bedjeslapen overdag al een paar dagen en het loopt redelijk.
Enig probleem: hij slaapt echt niet lang. Ik probeer het steeds een beetje te rekken door hem niet bij het minste eruit te nemen, maar als hij echt heel hard huilt wel.
Ik maak me nu een beetje zorgen dat hij te weinig slaapt.
Een paar weken geleden sliep hij nog blokken van 2,5-3 uur. Nu slaapt hij hoogstens anderhalf uur aan een stuk, soms zelfs maar een goede 45 minuten.

Het inslapen verloopt heel vlot, weinig traantjes. Ik merk wel dat als ik hem in zijn bedje leg en de kamer verduister, hij het 'doorheeft' dat het slaaptijd is. Dan durft hij wel even reclameren en mijn moederhartje bloedt dan eventjes. Ik voel mij dan zo een monster dat ik hem wéér heel alleen leg, maar hij heeft zijn slaap nodig he. Ik hoop alleen dat hij geen degout krijgt van zijn bedje, want ik moet hem er nu toch overdag drie tot vier keer inleggen en dat vindt hij niet zo leuk.

Vandaag zit hij aan zijn derde dutje (in de voormiddag een uurtje, vroege namiddag nog een uurtje en nu een klein uurtje). Dus nu zal het heel hard rekken zijn tot aan de nachtslaap (rond 20u30).

Kiya, mijn zoontje wordt binnen enkele weken 3 jaar. Maar als baby had ik hetzelde voor als jij nu. Hij heeft tot hij 8 weken was in zijn wiegje beneden geslapen, maar werd vaak wakker door mijn geluiden en was voor mij moeiljkm iets te doen en hem niet wakker te maken.
Hij is dus heel jong boven in bed gaan slapen en na enkele dagen sliep hij goed. Wel merkte ik dat hij graag knus lag en hij een veiliger gevoel had met iets bj zijn oortje. Hij sliep dan met een tetradoekje en nu 3 jaar later slaapt hij daar nog bij.

Ik merkte bij hem ook na een tijd dat hij elke keer na 45 min wakker werd, maar blijkt dat kleine kinderen dan ook even uit hun vaste slaap komen. Eens ik dat doorhad, ging ik gewoon even boven. Rustig de kamer in, geen licht aan, niet praten, even ssstt zeggen, tutje geven en aaike over hoofde en weer buiten. Na een tijdje viel hij nadien gewoon terug n slaap. Eens hij wat ouder was, kon hij zonder mama terug in slaap vallen.

Blijkbaar is vanzelf in slaap kunnen vallen nodig voor het zelfvertrouwen van een kind. Ik werk in een kdv en merk echt dat kleine baby's vaak na inderdaad 45 mn wakker worden. Eens ze weten dat na het sussen ze terug moeten slapen en dat ook doen merk je na
een tijd dat de kindjes veel minder wenen, geruster zijn en blij.

Ebe heeft zelden problemen gehad om in slaap te vallen. Zelfs wanneer hij ' s nachts eens wakker wordt als hij eens pipi,in bed doet ( komt zelden voor maar s al gebeurt) roept hij. Ze andere lakens, poep wassen, andere kleren en hup bed in en hij slaapt verder.

Ik denk dat het belangrijkste voor kinderen ook is, dat wanneer ze moeten slapen dat je gewoon niet praat tegen hen. Zo hebben de meeste dat heel snel door.

Succes en je doet dat goed! Elke jonge mama vraagt zich af wat ze het beste doet en of je kind nu 3 maanden is, 3 jaar of 13 jaar we zullen ons steeds blijven afvragen of wat we doen, ook goed is...