De Verdwaalde Ooievaar

Heeft iemand hier ervaring mee?

Op 9 w had ik wat bloed: niets aan de hand

Op 21 w een plotse bloeding, die al heel vlug minder werd en stopte. Baby was helemaal ok...

Nu op 23 w bruinverlies en niet zo'n beetje, het is echt slijmerig en zo hier en daar stukjes precies (sorry voor plastische omschrijving)

Heeft iemand daar ervaring mee? Ik mag straks bij de gyn, maar ik weet echt niet meer wat gedaan, ik heb me nochtans zo kalm proberen te houden..
Ze denken dat het eventueel iets met placenta te maken heeft die vooraan ligt, maar is dit dan gevaarlijk???

Ik maak me echt ongerust.

Ik moet denken aan het opschuiven van de placenta, dat kan gepaard gaan met bloedverlies. Ook met bruin, dus oud, bloedverlies. Als de placenta te dicht bij de uitgang ligt, kan dat problemen geven bij een vaginale bevalling. Vaak schuift 'ie op gedurende de zwangerschap, soms dus met een bloeding als gevolg. Het is dan vooral fijn dat 'ie opschuift.
Maar... Ik ben geen arts! Ik hoop dat je zo gerustgesteld wordt. Vraag ook even wat je op dit vlak nog kun verwachten!

Hoe was het meid?

Kaarsje brandt!

Liesje

Ik denk ook meteen aan placenta. Mijn zwangerschap is gestart met bloedverlies, op 8 weken nog eens, op 17 weken nog eens,... 't Bleef maar doorgaan. Mijn placenta zat eerst achteraan om uiteindelijk naar voor te verschuiven en telkens had ik een bloeding. Ik ben telkens op controle gegaan omdat ik nogal ongerust was om het te laten checken hoor. Ik ben trouwens gewoon bevallen hoor, ik voelde alleen veel minder kindsbewegingen hé.

Weet je al iets meer?

Engel niet direct het ergste denken. Ik had een placenta previa. Op 11weken bloedingen beginnen krijgen tot aan 23weken. erna is mijn placenta blijven liggen. Het is elke keer schrikken maar eens je weet vanwaar het komt kan je er rekening mee houden. Succes!

Mij hebben ze steeds verteld dat bruinverlies niet erg was. Vermoedelijk is dit nog "oud bloed" van de vorige bloeding die nu pas naar buiten komt.

Zelf heb ik ook 2 bloedingen gehad: 1 op 8-9 weken en 1 op 12 weken. Het bruinverlies hield daarna nog zeker 6 weken aan.

Maar plezierig is inderdaad anders en zorgt ook steeds weer voor veel ongerustheid

Hier een hele zwangerschap bloedingen gehad! Maar dat kwam inderdaad omdat ik 'placenta-problemen' had, namelijk de placenta die voor de uitgang lag en nadien bleek die ook in het litteken van vorige keizersnede gegroeid te zijn. Alles is gelukkig prima afgelopen. Maar ik ben wel zeer goed opgevolg
Ik duim voor je mee!

Ik had ook last van een wel heel zware bloeding, bij mij zat er een hematoom in de baarmoeder en die was leeg gelopen... Het 'gevaar' hiervan hangt een beetje af van de plaats van het hematoom, maar dit heeft (bij ons) geen invloed gehad op ons kleintje... Er kunnen dus vele oorzaken zijn... Ik hoop dat alles goed verlopen is bij de gynae... We kijken er allemaal naar uit om meer nieuws te horen. Alvast nog veel succes!

Engel, weet je al iets meer ? kdenk aan je !

Hallo,

Het bruinverlies kon de gyn niet meer steken op placenta, die was ondertussen goed opgetrokken..
Wel was mijn baarmoederhals inmiddels van extreem lang (70 mm) naar 33 mm gekrompen. Dit deed wat wenkbrauwen fronsen bij de gyn, maar 33mm is maar ietsje minder dan gemiddeld, dus wou hij het nog even aanzien. De baby zelf deed het geweldig. Bij volgende echo opnieuw baarmoederhals meten en kalmaan doen was het advies.

5 dagen later: opnieuw een bloeding (niet superveel weer) met bloedklonters, baby die mindr bewoog, zeurderige pijn. Ditmaal verplichte opname ter observatie op materniteit (leuk hoor, lig je tussen de pasbevallen mama's met schrik dat je misschien je kindje aan het verliezen bent).
Harttoontjes baby zitten goed, dus afwachten tot de dokters wat meer tijd voor me hebben...
EIndelijk mag ik opnieuw op echo, baby doet het geweldig, baarmoederhals is nu zelfs ietsje langer 34 à 35 mm.
Het ziet er niet superalarmerend uit, maar de gyn vertrouwt het echt niet.
Hij vraagt 'heb jij soms last van druk onderaan?'
Ik kijk verbaasd en zeg: ja tuurlijk ik heb constant het gevoel dat de baby er gaat uitvallen en ik dit niet houd.
Opnieuw wordt het stil, de gyn kijkt heel bedenkelijk... Kijk, ik heb geen goed gevoel, je draagt extreem laag en zeker voor een 2e, met zo'n prikkelbare baarmoeder kan het dat deze de druk niet meer ankan en dat de baarmoedermond zich opent. Mocht die echo niet zo goed 'lijken' dan zou ik voor alle zekerheid je baarmoeder afbinden.

EUh? wat ? Uiteindelijk heb ik weeënremmers gekregen om baarmoeder te laten tot rust komen en gewoon de boodschap dat we dit van heel kortbij moeten opvolgen.
Misschien moet ik wel platte rust nemen, voorlopig mag ik proberen met veel thuiswerk en rust en de pilletjes...

Maar eigenlijk kan ik dus niets doen en hopen en afwachten.. Als de baby nu komt, dan is het uiteraard gedaan. Het plan is nu om richting 34 weken te gaan, dat is het richtdoel. Ik hoop echt dat ik de baby zo lang kan binnenhouden...

Niet plezant, meid... Op materniteit met allemaal mama's met pasgeboren kindjes rondom en zelf niet in dat geval zitten, ken het jammergenoeg ook...

Denk dat de gyn met 'afbinden' een cerclage bedoelde, wordt vaak gedaan ter preventie vn vroeggeboorte.

Heel veel sterkte, niet echt het aangenaamste verloop vn een zwangerschap, hé!

Liesje

Hey, even een bemoedigend woordje van een ervaringsgenote.

Onze eerste kerel is te vroeg geboren op 28w 5d doordat de baarmoederhals uitzakte. Op 21w had ik toen een dikte van 0,8 cm(!!). Er kon toen geen cerclage (idd. opbinnden van baarmoeder) gebeuren gezien de kans op miskraam te groot was. Ik heb toen gerust en gerust en gerust tot mijn water brak op 28w 4 d.
Mede door de longrijping op 26w hebben we ondertussen een gezonde kapoen van 3j.

Tijdens de zwangerschap van de dochter is er wel een cerclage gebeurd. De baarmoeder is daar uiteindelijk verdund tot 2,5 cm op 25w maar hield stand tot aan de bevalling op 37w 5d!

Ik wens je dus van harte veel succes! Weet dat je in goede handen bent nu ze het op tijd hebben bemerkt. Men zal zeker geen risico's nemen. PM me gerust als je vragen hebt.

Groetjes van Eva

Ik ken er niet veel van, maar mijn baarmoederhals was rond 28 weken (eerste keer gemeten) 35 mm, en toen zei de gyn dat dat was zoals in de boekskes, 4 weken later was hij 33 mm, en toen zei ze dat het 'ideale' 34 mm was, dus dat alles ok was.

Intussen ben ik wel al 36 weken, maar ik heb ook al weken het gevoel dat ze er zo kan 'uitfloepen'. Een gevoel zegt niets, hé!

In ieder geval veel sterkte, en hopelijk blijft het babytje inderdaad nog zo lang mogelijk zitten.

Rond kerstdag (dus zo'n 7 weken geleden) had ik ook enorm veel harde buiken, en soms ook pijnlijk, nu heb ik bijna gene meer, ik veronderstel dus dat dat ook kan veranderen van dag tot dag.

Hallo Eva en Liesje,

Ik put daar idd moed uit: dat iedereen voldoende alert is en dat er nog best wel veel kan gedaan worden om de baby ter plaatse te houden..

Ja hij bedoelde wel degelijk cerclage. Ik had de indruk dat daarmee het gevaar volledig zou afgewend zijn, maar de gyn wilde ook niet halsoverkop dergelijke maatregel nemen aangezien de baarmoeder op echo althans er vrij goed en stabiel uitzag. Maar hij kan dat moeilijk rijmen met die bloedingen en plots inkorten van bmhals.
Er is dus wat onrust in die baarmoeder van mij en de vraag is of ze nu gaat braaf haar werk blijven doen of niet...

Om heel eerlijk te zijn, ben ik echt geschokt. Bij mijn eerste zwschap liep ik constant vol angst rond en dat is pas gebeterd na 20w.
Nu was ik veel relaxter en begint de miserie precies vanaf 20 w... Ik had nooit gedacht op dit moment in mijn zwschap zo'n schrik te moeten hebben.

Engel0405 schreef:Om heel eerlijk te zijn, ben ik echt geschokt.

Dat is ook iets waar je als zwangere vrouw geen rekening wil mee houden, he. Bij onze A. viel ik ook volledig van mijn wolk. Ik kan niet meer zeggen "roze wolk" want we hadden toen al 1 van de 2 baby's verloren rond 10-12w maar we schrokken wel enorm. We hadden ons net wat herpakt, waren op actieve wandel-fietsvakantie geweest en doordat ik daar problemen ondervond (nml. druk en pijn in de onderbuik), is de bal aan 't rollen gegaan.

Ik kan me dus 100% inleven in 't feit dat je geschokt ben. Een mens zou trouwens voor minder.

Een tip: luister naar je lichaam en ga regematig op controle. Ik ging vanaf week 21 bij A. en vanaf week 13 bij H. om de 14 dagen op controle. Niet alleen waren ze er dan snel bij indien het toch mis zou gaan, het was ook een geweldige emotionele ondersteuning.