De Verdwaalde Ooievaar

Dames,

Ik zou nog eens iets willen vragen. Niettegenstaande we goed nieuws gekregen hebben maandag, ben ik toch dagelijks zeer bang ... Dat de tijd maar zeer snel vooruit gaat, dat ik die eerste periode voorbij ben en dan vol op kan genieten.

Ik wil hier even iets zeer privé schrijven, maar het is gewoon om een gerustellende reactie te ontvangen. Heeft er van jullie ook iemand zoveel last van verlies? Ik heb daar blijkbaar heel veel last van, met als gevolg dat ik bijna om het half u naar de WC ga met de schrik dat mijn regels er doorgekomen zijn ... volgens de gyn normaal, maar ja?!? Ik heb zodanig veel rugpijn, precies menstruatiepijn waardoor ik me dus zorgen maak natuurlijk ... zijn er nog die dat gehad hebben in het begin van de zwangerschap? Ik zit nu op 6,5wk ongeveer!

Groetjes,
Jas

dit is inderdaad heel normaal hoor, samen met de krampen die je hebt!
Helaas dragen de meeste onder ons een hele bagage met zich mee waardoor je niet gerustgesteld kunt worden...niemand kan immer een garantie van 100% geven dat het goed zal gaan...
Ben nu 26 weken ver van mijn tweede en derde kindje en de schrik blijft elke dag precies even groot...

Ik sluit me bij Yago aan, het verlies en de krampen zijn heel normaal maar met onze bagage jaagt het ons de stuipen op het lijf. De krampen zullen wel minderen eens je een beetje verder bent, da's zo heel typisch in het begin. Ik lag soms dubbel van de pijn. En ik moet ook zeggen dat die magische 12 weken grens misschien een heel klein beetje rust brengt, maar ook ik blijf dagelijks broekloeren en heel onzeker. Alles gaat prima, maar in mijn hoofd is het soms elke moment voorbij...

Verlies weet ik niet meer maar de krampen wel. Wel ergere krampen in de mislukte poging dan in deze poging. Bij de mislukte pogingen was de pijn ook onmiddellijk na TP terwijl bij de gelukte poging meer rond de periode waar jij nu zit.

Telkens verzet je je grens 'dan zal ik gerust zijn'. Mijn versie is momenteel: wanneer ze geboren is en de kinderarts alles getest heeft... (moet over 3 weken bevallen)

Jas, ook ik kan mij bij de andere dames aansluiten. Verlies had ik ook veel vooral in het begin. De krampen vielen nogal mee maar wel vreselijke menstruatiepijn thv van mijn lage rug. Heb echt meermaals gedacht, nu is het echt over en uit, maar blijkbaar heb ik toch een plakkertje.

Wat de angst betreft, die blijft. Eens je je kindje voelt was ik met momenten wat geruster ( de momenten dat ik het voel besegen dus) maar de angst blijft bij mij ook echt heel intens. Elke ochtend als ik wakker word grijp ik naar mijn buik en kan precies maar weer ademenen als het eens goed heeft geshot. Maar binnen enkele weken hoop ook ik wat geruster te zijn, als er een flink ademend, roze babytje zal zijn.

Dankjewel voor de bemoedigende woorden!

Ondertussen weet ik weer wat meer. De lage rugpijn, is te wijten aan verandering van de baarmoeder. Het verlies is normaal, zelfs lichtjes bloedverlies kan.

Donderdag in spoed naar gyn nadat ik onwel was geworden van de pijn. Blijkbaar cyste gesprongen met als gevolg dat mijn buik vol met vocht zit, wat enorm drukt. Ik ben natuurlijk zwanger geworden in een rustperiode, maar van de cysten nog niet verlost. Nu moet ik het kalm aan doen en rusten, want eigenlijk moet die ander cyste nog mooi blijven zitten om de zwangerschap in stand te houden ... Soms snap ik er niks meer van...

Het vruchtje zit nog goed, en nu het hartje echt zeer duidelijk gehoord. Toch wel wat gerust gesteld...

Misselijkheid is wel zo goed als weg. In ruil heb ik precies continu honger ! Als ik lang wacht om te eten even misselijk dan.

ZiJn er van jullie ook die in t begin meer last hebben van minder vaste stoelgang? Ik dacht dat je vooral geconstipeerd zou moeten zijn?!? Soms kan ik 2 dagen niet gaan, daarna plots meer...

Zo zoek ik achter alles zeker?

oei jas, wat vervelend die cystes!! rust maar goed!!
heb tijdens zwangerschap ook al veel meer slapper gehad dan constipatie hoor....vond ik ook altijd zo raar

Ja vandaag ook weer zo hevige pijn in buik gehad, beginnen zoeken en lezen op het internet: niet zo'n slim idee!

We zitten ondertussen al aan de 8 wk en alles loopt nog steeds goed. Maandag nog eens een controle gehad ...

de hevige buikpijnen kwamen vooral van de cysten die gesprongen zijn, mijn buik zat vol met vocht. Tot twee keer toe is er een gesprongen. Ook dat hebben we weer overleefd!

De gyn is positief, ik probeer ook zo positief mogelijk te zijn. Maandag was ik zeer positief, dinsdag ook nog maar vandaag weer eens wat minder. Hoofdpijn dat ik heb, niet normaal ... Ik mag zo echt niks hebben anders maak ik mij direct zorgen. Een mens zou soms willen dat hij dagelijks tot 3x boven de pot hangt om zeker te zijn !

We moeten afwachten, en blijven hopen. Positief blijven!