Hallo, ik ben een vrouw van 28 jaar. Ik ben nu tweede keer zwanger buiten de baarmoeder in 6 maanden tijd. Nederlands is niet mijn moedertaal. Dus als jullie mijn schrijffouten kunnen corrigeren is het ook mooi meegenomen.Hopelijk is het niet echt storend om te lezen. Ik ben getrouwd met een Belg, en ik woon sinds 2003 in België.Ik heb dus bij de eerste EUG meer dan 2 liter bloed verloren en mijn eileider was weggenomen. Ik had zo veel pijn dat ik wou dat ik stierf , mijn gin zei alles was ok, omdat het mijn eerste zwangerschap was, dacht ik dat het zo 9 maanden zou duren. ik dacht dat ik zot zou worden. Ik ben van gin veranderd, wat ik storend vind dat ik hem(mijn vorige gin) nog soms zie, en hij is kwaad op mij, omdat ik naar de andere ga. Maar ja, ik dacht ik ben 28 en ik heb nog maar 1 eileider en ik wil die niet kwijt. Ik heb die tweede eileider laten controleren, alles was ok, die is doorgankelijk , maar ja , HCG stijgt niet genoeg, ik had op 29 mei laatste regels, en het is nog niks te zien in de baarmoeder. Ze hebben op donderdag chemospuit gegeven , het is methotrexaat, een celdodend middel, om embryo te doden. Methotrexaat wordt ook gebruikt om kanker te doden , (bloedkanker) maar de dosis is veel lager. En mijn HCG moest dalen , maar ze hebben vandaag bloed geprikt en mijn waarde .........stijgt. Van 1920 naar 2880 in 6 dagen tijd. Vandaag heb ik nog een spuit gekregen, en donderdag moet ik bloed geven. Als het blijft stijgen , dan moet ik weer op de operatietafel kruipen. En nu sta ik voor een dilemma , moet ik nog eens via natuurlijke manier proberen, of moet ik geen tijd verliezen en voor ivf kiezen. Ik denk dat ik weet wat bij ons een probleem is. Toen ik 15 jaar was, had ik een zware ontsteking in mijn linkse eierstok. Het was in de winter, ja de winters bij ons zijn veel kouder, het kan gemakkelijk tot -25 oplopen, en ja, als je jong en dom ben, en rokjes draagt bij -25 dan heb je het. Mijn eierstok was enorm vergroot, het kon gered worden, maar nu heb ik de gevolgen. Mijn eileider is doorgankelijk maar die haren die in de eileider zitten, werken niet meer , en ze bewegen niet en ze sturen mijn bevruchte eicel niet terug naar de baarmoeder, dus die blijft daar plakken.
Ik ben zo bang, dat ik nooit een kind zou hebben. En die druk nog van buiten, wanner beginnen jullie , wanner kopen jullie een kind, o, ik ben al die vragen beu.
Ja als ik hier wat lees, dan voel ik mij zo dom, al die afkortingen, daar begrijp ik niet veel van, zoiets leer je niet in de school tijdens de cursus Nederlands als tweede taal. Omdat ik die chemospuit heb gekregen , mag ik pas binnen 3 maanden weer proberen om zwanger te worden. En nu maar wachten, o ik ben al zo beu als ik een woord Wachten hoor. Ik kijk uit naar jullie reacties. Is er iemand die toch een kindje heeft na twee keer EUG op natuurlijk manier gemaakt? OF ben ik aan het dromen? Ik heb geen ivf kindjes in mijn omgeving , dus ik kan het aan niemand iets vragen. Ik weet zoveel als niks erover. Ik weet echt niet wat mij te wachten staat. Ik heb nooit gedacht dat ik het ooit zou doen.( Ik woon in Antwerpen )
2 keer EUG in 6 maanden tijd, is IVF mijn laatste kans?
-
Yuliya
- Berichten: 9
- Lid geworden op: 28 juli 2010, 12:12
-
lyse
- Berichten: 1446
- Lid geworden op: 19 juni 2009, 16:59
Dag Yuliya,
Zelf heb ik nooit een buitenbaarmoederlijke zwangerschap gehad dus daarmee kan ik je spitjig genoeg niet echt helpen. Ik wou je gewoon welkom heten hier, al is het ook heel spijtig dat je hier ook terecht komt. Het was natuurlijk veel beter geweest als je gewoon vlot een kindje gekregen had en hier nooit had moeten komen.
Ik wou je graag zeggen dat je je zeker nooit schuldig moet voelen omdat je van dokter veranderd bent. Het is jouw lichaam, jouw leven en jouw toekomst en je hebt het recht om bij een dokter te gaan die je 100% vertrouwt. Heb je al met een in fertiliteit gespecialiseerde dokter gesproken? Heb je al eens een kijkoperatie gehad? De beslissing of je al dan niet ivf doet moeten jullie vooral zelf nemen, maar een gespecialiseerde dokter kan je waarschijnlijk meer vertellen over wat de kansen zijn met en zonder ivf. Dat kan jullie helpen om te beslissen. Weet je, weinigen onder ons hadden ooit gedacht dat we ivf nodig zouden hebben. Mijn man en ik zijn intussen al 1 1/2 jaar in behandeling. We hebben al 1 IVF gehad en er is een volgende gepland. Ik kan soms ook nog altijd niet geloven dat dit ons overkomt. De dokters vinden geen reden waarom het niet lukt bij ons. Alles lijkt normaal en toch hebben we ivf nodig. In mijn familie of vriendenkring ben ik ook de enige die een IVF behandeling ondergaat. Toen we pas pas begonnen met ivf wist ik er zo goed als niets over. Maar je leert snel. Al de afkortingen die wij hier op het forum gebruiken, kenden wij vroeger ook niet hoor. Als je iets niet snapt, vraag gerust, er is altijd wel iemand die kan helpen. Op de website van De Verdwaalde Ooievaar staat ook een lijst met alle afkortingen maar ik vind hem nu even niet. Al bij al vind ik ivf wel meevallen. Het is soms zwaar, vooral als je na al die moeite gedaan te hebben het nieuws krijgt dat het toch niet gelukt is. Maar met de steun van mijn man, enkele goeie vrienden en naaste familieden en DVO, lukt het wel. En we blijven hopen dat het ooit eens mag lukken voor ons. Bijna elke dag is er hier op het forum wel iemand die het nieuws komt brengen dat ze zwanger is via ivf.
Je hebt al een moeilijke weg afgelegd. Al dat wachten, piekeren en twijfelen is lastig he. Ik wens je veel goeie moed en vooral veel succes voor de toekomst.
Liefs,
Lyse
Zelf heb ik nooit een buitenbaarmoederlijke zwangerschap gehad dus daarmee kan ik je spitjig genoeg niet echt helpen. Ik wou je gewoon welkom heten hier, al is het ook heel spijtig dat je hier ook terecht komt. Het was natuurlijk veel beter geweest als je gewoon vlot een kindje gekregen had en hier nooit had moeten komen.
Ik wou je graag zeggen dat je je zeker nooit schuldig moet voelen omdat je van dokter veranderd bent. Het is jouw lichaam, jouw leven en jouw toekomst en je hebt het recht om bij een dokter te gaan die je 100% vertrouwt. Heb je al met een in fertiliteit gespecialiseerde dokter gesproken? Heb je al eens een kijkoperatie gehad? De beslissing of je al dan niet ivf doet moeten jullie vooral zelf nemen, maar een gespecialiseerde dokter kan je waarschijnlijk meer vertellen over wat de kansen zijn met en zonder ivf. Dat kan jullie helpen om te beslissen. Weet je, weinigen onder ons hadden ooit gedacht dat we ivf nodig zouden hebben. Mijn man en ik zijn intussen al 1 1/2 jaar in behandeling. We hebben al 1 IVF gehad en er is een volgende gepland. Ik kan soms ook nog altijd niet geloven dat dit ons overkomt. De dokters vinden geen reden waarom het niet lukt bij ons. Alles lijkt normaal en toch hebben we ivf nodig. In mijn familie of vriendenkring ben ik ook de enige die een IVF behandeling ondergaat. Toen we pas pas begonnen met ivf wist ik er zo goed als niets over. Maar je leert snel. Al de afkortingen die wij hier op het forum gebruiken, kenden wij vroeger ook niet hoor. Als je iets niet snapt, vraag gerust, er is altijd wel iemand die kan helpen. Op de website van De Verdwaalde Ooievaar staat ook een lijst met alle afkortingen maar ik vind hem nu even niet. Al bij al vind ik ivf wel meevallen. Het is soms zwaar, vooral als je na al die moeite gedaan te hebben het nieuws krijgt dat het toch niet gelukt is. Maar met de steun van mijn man, enkele goeie vrienden en naaste familieden en DVO, lukt het wel. En we blijven hopen dat het ooit eens mag lukken voor ons. Bijna elke dag is er hier op het forum wel iemand die het nieuws komt brengen dat ze zwanger is via ivf.
Je hebt al een moeilijke weg afgelegd. Al dat wachten, piekeren en twijfelen is lastig he. Ik wens je veel goeie moed en vooral veel succes voor de toekomst.
Liefs,
Lyse
-
Yuliya
- Berichten: 9
- Lid geworden op: 28 juli 2010, 12:12
2 keer EUG in 6 maanden tijd, is IVF mijn laatste kans?
Dag Lyse
het is heel lief en leuk om zo rap een reactie te krijgen en horen dat ik hier welkom ben. Ik was wel verschoten dat er zo veel paren zijn die zwangerschapsproblemen hebben. Ik denk dat voor jou is ook niet gemakkelijk als je niet weet wat er scheelt. Dat is toch raar dat ze niks kunnen vinden, maar ja, soms ligt het aan het klein ding, blijven hopen en niet opgeven. Ik vraag mij soms af, waarom is alles zo oneerlijk. De ene wil een kind , is bereid om alles te doen, om al die pijn doorgaan, en de resultaat is negatief, de andere moet niks van weten, is zwanger en toch bereid om abortus te doen. Ik ben niet tegen de abortus, nee, er zijn situaties dat er niet anders kan. Maar het maak mij wel verdrietig als ik mijn buurvrouw hoor roepen tegen haar kleine kinderen. En dat is bijna dagelijks, discussies om pamper te wisselen, dan denk ik dat zo mensen beseffen niet hoe gelukkig ze zijn.
In fertiliteit met gespecialiseerde dokter heb ik nog geen gesprek gehad. Ik dacht dat ik daar niet zo maar binnen kon kloppen. Ik dacht dat ik eerst doorgestuurd moest worden door mijn gynaecoloog. En als ik iets aan hem vraag over IVF, dan zegt hij dat ik eerst over EUG moet denken, en in de buurt van ziekenhuis blijven want het kan nog altijd zijn dat mijn tweede eileider springt. Morgen is zo ver, moet weer bloed geven, hopelijk is mijn waarde daalt na die tweede MXT spuit. Na die chemospuit moet ik 3 maanden wachten, maar mijn man zegt dat we al misschien nu een afspraak kunnen maken voor oktober , want er is waarschijnlijk ook lange wachttijd. Toen ik eerste keer zwanger was buiten de baarmoeder, had mijn dokter geen vermoede, ik had al foto van mijn embryo van 5,2 mm in de baarmoeder. Wat was het voor een dokter, schandalig. Ik was via spoed s nachts geopereerd, het was heel nipt, ik had al twee weken inwendige bloeding, ik was al bijna in coma. Ik moest van woensdag tot en met maandag in ziekenhuis blijven want ik heb heel veel bloed verloren en mijn koorts was stabiel 39 . Ik heb hem 1 keer gezien na de operatie. Ik zal het nooit vergeten, o, zei, hij, je bent niet de eerste hier, na een jaar sta je hier naast mij met zo grote buik. En hij was gewoon weg, geen uitleg, geen excuses. Ik ben nog steeds kwaad als ik aan hem denk. En ik ben overgestapt naar die dokter die mij toen s`nachts opereerde. Hij heeft dus andere kant bekeken tijdens operatie en er was alle ok volgens hem, geen cyste, niks. Na paar maanden heb ik mijn enigste rechter eileider laten controleren of die doorgankelijk was. Het resultaat was positief, die was goed. Maar ja , die embryo blijft hangen in de eileider.
Nu komen mijn vragen.
1 Hoe moet ik mij voorbereiden voor het eerst gesprek? Moet ik alle erfelijke ziekten kennen van alle familieleden ?
2 Kunnen ze zeggen dat ik niet aanmerking kan komen voor IVF omdat mijn hormon Prolactine hoger is dan normaal?
3 Die hormonen dat ze toevoegen, om veel eicellen te verkrijgen, word ik daar dik van. Niet dat ik een dieet volg, maar ik ben nu 73 kg, en als ik te veel weeg, moet ik misschien vermageren om te kunnen zwanger worden.
4 En nog iets, ik heb gelezen dat er is hoge kans op EUG tijdens de IVF. Is het zo? Ik heb het al 2 keer gehad, en ik weet heel goed wat dan mij te wachten staat.
Alvast bedankt
Groeten Yuliya
het is heel lief en leuk om zo rap een reactie te krijgen en horen dat ik hier welkom ben. Ik was wel verschoten dat er zo veel paren zijn die zwangerschapsproblemen hebben. Ik denk dat voor jou is ook niet gemakkelijk als je niet weet wat er scheelt. Dat is toch raar dat ze niks kunnen vinden, maar ja, soms ligt het aan het klein ding, blijven hopen en niet opgeven. Ik vraag mij soms af, waarom is alles zo oneerlijk. De ene wil een kind , is bereid om alles te doen, om al die pijn doorgaan, en de resultaat is negatief, de andere moet niks van weten, is zwanger en toch bereid om abortus te doen. Ik ben niet tegen de abortus, nee, er zijn situaties dat er niet anders kan. Maar het maak mij wel verdrietig als ik mijn buurvrouw hoor roepen tegen haar kleine kinderen. En dat is bijna dagelijks, discussies om pamper te wisselen, dan denk ik dat zo mensen beseffen niet hoe gelukkig ze zijn.
In fertiliteit met gespecialiseerde dokter heb ik nog geen gesprek gehad. Ik dacht dat ik daar niet zo maar binnen kon kloppen. Ik dacht dat ik eerst doorgestuurd moest worden door mijn gynaecoloog. En als ik iets aan hem vraag over IVF, dan zegt hij dat ik eerst over EUG moet denken, en in de buurt van ziekenhuis blijven want het kan nog altijd zijn dat mijn tweede eileider springt. Morgen is zo ver, moet weer bloed geven, hopelijk is mijn waarde daalt na die tweede MXT spuit. Na die chemospuit moet ik 3 maanden wachten, maar mijn man zegt dat we al misschien nu een afspraak kunnen maken voor oktober , want er is waarschijnlijk ook lange wachttijd. Toen ik eerste keer zwanger was buiten de baarmoeder, had mijn dokter geen vermoede, ik had al foto van mijn embryo van 5,2 mm in de baarmoeder. Wat was het voor een dokter, schandalig. Ik was via spoed s nachts geopereerd, het was heel nipt, ik had al twee weken inwendige bloeding, ik was al bijna in coma. Ik moest van woensdag tot en met maandag in ziekenhuis blijven want ik heb heel veel bloed verloren en mijn koorts was stabiel 39 . Ik heb hem 1 keer gezien na de operatie. Ik zal het nooit vergeten, o, zei, hij, je bent niet de eerste hier, na een jaar sta je hier naast mij met zo grote buik. En hij was gewoon weg, geen uitleg, geen excuses. Ik ben nog steeds kwaad als ik aan hem denk. En ik ben overgestapt naar die dokter die mij toen s`nachts opereerde. Hij heeft dus andere kant bekeken tijdens operatie en er was alle ok volgens hem, geen cyste, niks. Na paar maanden heb ik mijn enigste rechter eileider laten controleren of die doorgankelijk was. Het resultaat was positief, die was goed. Maar ja , die embryo blijft hangen in de eileider.
Nu komen mijn vragen.
1 Hoe moet ik mij voorbereiden voor het eerst gesprek? Moet ik alle erfelijke ziekten kennen van alle familieleden ?
2 Kunnen ze zeggen dat ik niet aanmerking kan komen voor IVF omdat mijn hormon Prolactine hoger is dan normaal?
3 Die hormonen dat ze toevoegen, om veel eicellen te verkrijgen, word ik daar dik van. Niet dat ik een dieet volg, maar ik ben nu 73 kg, en als ik te veel weeg, moet ik misschien vermageren om te kunnen zwanger worden.
4 En nog iets, ik heb gelezen dat er is hoge kans op EUG tijdens de IVF. Is het zo? Ik heb het al 2 keer gehad, en ik weet heel goed wat dan mij te wachten staat.
Alvast bedankt
Groeten Yuliya
-
Kruimel
- Berichten: 500
- Lid geworden op: 14 mei 2010, 22:53
Hallo Yuliya,
Mijn informatie klopt misschien niet helemaal voor jou, omdat ik in Nederland woon. Maar hier is het zo dat je een verwijsbrief van de huisarts nodig hebt, dus niet van de gynaecoloog, om bij een fertiliteitscentrum te belanden. De richtlijn die ze daar grofweg voor hanteren is een onvervulde kinderwens na een jaar gericht (dat wil zeggen om de dag gemeenschap tijdens je vruchtbare periode) proberen. Maar soms tref je en arts die je eerder verwijst. Wij kregen eerder een verwijzing, mijn huisarts zag hoe erg ik eronder leed. Was maar goed ook trouwens, want ik zat met een myoom in mijn baarmoeder waar ik erg veel last van had. Die is verwijderd en vanaf dat moment zijn we in het fertiliteits-circus beland.
Ik zou dus gewoon even naar je huisarts gaan voor een gesprek.
Wat betreft je vragen:
1 Bij ons was het eerste gesprek een soort wederzijds kennismaken. Ik denk dat je grootste voorbereiding het opschrijven van al je eigen vragen is. Waar wil je verduidelijking over hebben? Zorg ervoor dat je niets vergeet te vragen.
Waarschijnlijk zal de arts vragen of er in de vrouwelijke lijn van je familie een geschiedenis is van miskramen en BBZ (buitenbaarmoederlijke zwangerschappen). Verder hebben ze wel een vragenlijst, maar volgens mij konden wij die zo uit ons hoofd beantwoorden.
Zorg dat je dit gesprek samen met je lief voert. En overweeg om er een tolk bij aanwezig te laten zijn. Je geschreven Nederlands is behoorlijk goed (ben onder de indruk), ik weet niet hoe je verbale taalvaardigheid is. In Nederland heb je volgens mij recht op een (vergoede) tolk bij doktersbezoek.
2 Hier heb ik geen antwoord op. Ik heb in elk geval nog nooit gehoord van iemand die hierom uitgesloten is. Maar, wederom, geen idee...
3 Als je BMI (body mass index, kun je berekenen door je gewicht te delen door het kwadraat van je lengte) tussen de 20 en 25 is, is er volgens mij geen medisch probleem om zwanger te worden. Er zijn wel topicjes geschreven over overgewicht en zwanger worden dacht ik. Ik weet niet hoe lang je bent?
Ik ben niet echt aangekomen door de medicatie, wel zijn mijn borsten vergroot. De stress rond het behandelen heeft er wel voor gezorgd dat ik wat meer at, daardoor kwam ik wel wat aan.
Het was wel aan mijn lijf te zien dat ik hormonen gebruikte, maar het ging om kleine schommelingen.
Op dit moment ben ik 7 weken zwanger, na 4 IUI's (In Utro Inseminatie, oftewel kunstmatige inseminatie), een IVF en een cryo-TP (een Terug Plaatsing van een cytoblast (da's dan weer het voorstadium van een embryo) dat overbleef na de IVF en is ingevroren). Ik krijg nu mijn eigen gezicht weer terug (was iets ronder geworden tijdens de medicatie). Sterker nog, ik ben behoorlijk aan het afvallen omdat ik doorlopend een beetje misselijk ben. Kan hier geen kwaad, heb nog wel wat kilo's teveel
4 Een IVF geeft een iets verhoogde kans op een BBZ. Dat heeft volgens mij te maken met het feit dat het cytoblast (dus de versmelting van het eitje en de zaadcel) niet via de eileider naar de baarmoeder is 'gegolfd.' En omdat je eileiders verwijd zijn door de hoeveelheid eitjes die er gerijpt zijn. Daardoor is de kans dat de cytoblast 'terugzwemt' naar de eileider wat groter, dacht ik. Maar dit lijkt me duidelijk een vraag voor jullie intake.
Ik wens je veel sterkte. En kijk maar wat verder rond op het forum. Ik heb er veel aan om hier steeds vrouwen tegen te komen die in hetzelfde schuitje zitten als ik. Dat geeft moed en hoop.
Mijn informatie klopt misschien niet helemaal voor jou, omdat ik in Nederland woon. Maar hier is het zo dat je een verwijsbrief van de huisarts nodig hebt, dus niet van de gynaecoloog, om bij een fertiliteitscentrum te belanden. De richtlijn die ze daar grofweg voor hanteren is een onvervulde kinderwens na een jaar gericht (dat wil zeggen om de dag gemeenschap tijdens je vruchtbare periode) proberen. Maar soms tref je en arts die je eerder verwijst. Wij kregen eerder een verwijzing, mijn huisarts zag hoe erg ik eronder leed. Was maar goed ook trouwens, want ik zat met een myoom in mijn baarmoeder waar ik erg veel last van had. Die is verwijderd en vanaf dat moment zijn we in het fertiliteits-circus beland.
Ik zou dus gewoon even naar je huisarts gaan voor een gesprek.
Wat betreft je vragen:
1 Bij ons was het eerste gesprek een soort wederzijds kennismaken. Ik denk dat je grootste voorbereiding het opschrijven van al je eigen vragen is. Waar wil je verduidelijking over hebben? Zorg ervoor dat je niets vergeet te vragen.
Waarschijnlijk zal de arts vragen of er in de vrouwelijke lijn van je familie een geschiedenis is van miskramen en BBZ (buitenbaarmoederlijke zwangerschappen). Verder hebben ze wel een vragenlijst, maar volgens mij konden wij die zo uit ons hoofd beantwoorden.
Zorg dat je dit gesprek samen met je lief voert. En overweeg om er een tolk bij aanwezig te laten zijn. Je geschreven Nederlands is behoorlijk goed (ben onder de indruk), ik weet niet hoe je verbale taalvaardigheid is. In Nederland heb je volgens mij recht op een (vergoede) tolk bij doktersbezoek.
2 Hier heb ik geen antwoord op. Ik heb in elk geval nog nooit gehoord van iemand die hierom uitgesloten is. Maar, wederom, geen idee...
3 Als je BMI (body mass index, kun je berekenen door je gewicht te delen door het kwadraat van je lengte) tussen de 20 en 25 is, is er volgens mij geen medisch probleem om zwanger te worden. Er zijn wel topicjes geschreven over overgewicht en zwanger worden dacht ik. Ik weet niet hoe lang je bent?
Ik ben niet echt aangekomen door de medicatie, wel zijn mijn borsten vergroot. De stress rond het behandelen heeft er wel voor gezorgd dat ik wat meer at, daardoor kwam ik wel wat aan.
Het was wel aan mijn lijf te zien dat ik hormonen gebruikte, maar het ging om kleine schommelingen.
Op dit moment ben ik 7 weken zwanger, na 4 IUI's (In Utro Inseminatie, oftewel kunstmatige inseminatie), een IVF en een cryo-TP (een Terug Plaatsing van een cytoblast (da's dan weer het voorstadium van een embryo) dat overbleef na de IVF en is ingevroren). Ik krijg nu mijn eigen gezicht weer terug (was iets ronder geworden tijdens de medicatie). Sterker nog, ik ben behoorlijk aan het afvallen omdat ik doorlopend een beetje misselijk ben. Kan hier geen kwaad, heb nog wel wat kilo's teveel
4 Een IVF geeft een iets verhoogde kans op een BBZ. Dat heeft volgens mij te maken met het feit dat het cytoblast (dus de versmelting van het eitje en de zaadcel) niet via de eileider naar de baarmoeder is 'gegolfd.' En omdat je eileiders verwijd zijn door de hoeveelheid eitjes die er gerijpt zijn. Daardoor is de kans dat de cytoblast 'terugzwemt' naar de eileider wat groter, dacht ik. Maar dit lijkt me duidelijk een vraag voor jullie intake.
Ik wens je veel sterkte. En kijk maar wat verder rond op het forum. Ik heb er veel aan om hier steeds vrouwen tegen te komen die in hetzelfde schuitje zitten als ik. Dat geeft moed en hoop.
-
klavertje4
- Berichten: 288
- Lid geworden op: 19 januari 2010, 15:15
dag yuliya....
je verhaal is zo herkenbaar...ook ik heb tijdens een natuurlijke poging een bbz gehad....bn was positief maar had volgende cyclus bloedverlies...mk was het verdict van mijn gyn want hij zag geen vruchtje (hcg ging ook naar beneden )....goed gyn vertrokken op reis....ik ging mijn gangetje verder...had last van duizeligheid en af en toe steken....kreeg opnieuw ms...pijn werd erger...verschrikkelijk gewoon...naar gyn...niks te zien (hij had een bn moeten doen!!)...was een ellende tot en met...buik gezwollen (inwendige bloedingen)...tot op een zondag het niet meer dragelijk was (en verloor dik donker bloed niet normaal!)...smorgens dokter van wacht gekomen (buikgriep zei ze!!!! en zware ms!!)....uiteindelijk ventje naar voetbal (brugge was aan het verliezen en hij kan daar niet tegen!! dus is hij teruggekeerd voor de match klaar was!! wat een geluk!!) ben het bewustzijn verloren en ventje bracht me naar spoed (waar hij ook werkt)....daar ddll gezegd dat hij dacht dat het iets met dat "mk" moest te maken hebben...en ja!!! bbz! en ddll spoedoperatie met keizersnede....(ik weet zelfs niet hoelang ik ermee rondgelopen heb!)...maar die gyn!!!! ik verfoei hem!! we hebben in al onze kwaadheid een klacht willen indienen maar ja...ben ook mijn eileider kwijtgespeeld en eierstok hebben ze kunnen redden oef)...die pijn vergeet ik nooit!....en die schrik om terug hetzelfde mee te maken zit er natuurlijk in...intussen is er veel veranderd (doodgeboorte van mijn dochtertje, verdere testen)...ben te weten gekomen dat ik drager ben van slecht gen...dus over natuurlijke zwangerschap werd niet meer gesproken en doe ik nu ivf(icsi)/pgd....ik hoop dat ik nu de juiste weg gevonden heb (bewandel ze al een eindje)....in ieder geval.. voel me nu wel rustiger omdat ik weet dat ik nu in goeie handen ben (want was het vertrouwen in medische wereld volledig kwijt!)en van zeer dichtbij word opgevolgd!
begrijp dat die ene eileider je heel dierbaar is! en dat je nog met schrik zit! Een andere opinie kan geen kwaad....
ik wens je veel succes!!!
je verhaal is zo herkenbaar...ook ik heb tijdens een natuurlijke poging een bbz gehad....bn was positief maar had volgende cyclus bloedverlies...mk was het verdict van mijn gyn want hij zag geen vruchtje (hcg ging ook naar beneden )....goed gyn vertrokken op reis....ik ging mijn gangetje verder...had last van duizeligheid en af en toe steken....kreeg opnieuw ms...pijn werd erger...verschrikkelijk gewoon...naar gyn...niks te zien (hij had een bn moeten doen!!)...was een ellende tot en met...buik gezwollen (inwendige bloedingen)...tot op een zondag het niet meer dragelijk was (en verloor dik donker bloed niet normaal!)...smorgens dokter van wacht gekomen (buikgriep zei ze!!!! en zware ms!!)....uiteindelijk ventje naar voetbal (brugge was aan het verliezen en hij kan daar niet tegen!! dus is hij teruggekeerd voor de match klaar was!! wat een geluk!!) ben het bewustzijn verloren en ventje bracht me naar spoed (waar hij ook werkt)....daar ddll gezegd dat hij dacht dat het iets met dat "mk" moest te maken hebben...en ja!!! bbz! en ddll spoedoperatie met keizersnede....(ik weet zelfs niet hoelang ik ermee rondgelopen heb!)...maar die gyn!!!! ik verfoei hem!! we hebben in al onze kwaadheid een klacht willen indienen maar ja...ben ook mijn eileider kwijtgespeeld en eierstok hebben ze kunnen redden oef)...die pijn vergeet ik nooit!....en die schrik om terug hetzelfde mee te maken zit er natuurlijk in...intussen is er veel veranderd (doodgeboorte van mijn dochtertje, verdere testen)...ben te weten gekomen dat ik drager ben van slecht gen...dus over natuurlijke zwangerschap werd niet meer gesproken en doe ik nu ivf(icsi)/pgd....ik hoop dat ik nu de juiste weg gevonden heb (bewandel ze al een eindje)....in ieder geval.. voel me nu wel rustiger omdat ik weet dat ik nu in goeie handen ben (want was het vertrouwen in medische wereld volledig kwijt!)en van zeer dichtbij word opgevolgd!
begrijp dat die ene eileider je heel dierbaar is! en dat je nog met schrik zit! Een andere opinie kan geen kwaad....
ik wens je veel succes!!!
-
Yuliya
- Berichten: 9
- Lid geworden op: 28 juli 2010, 12:12
2 keer EUG in 6 maanden tijd, is IVF mijn laatste kans?
Dag meisjes, Ik ben wat later met mijn antwoord, ik ben pas terug van ziekenhuis. Woensdag nacht ging mijn man werken, en ik kon slecht slapen, had zo veel pijn , mijn lever deed wat lastig. Donderdag ging ik naar Klina om bloed te testen, en die HCG was gezakt, ik dacht die tweede spuit heeft zijn werk goed gedaan, de waarde is goed gezakt van 2880 naar 1780. Maar dan begon alles opnieuw, ik had diarree, dus ik belde naar mijn gin, en vroeg of ik iets kon nemen , hij zei, dat het normaal was, het is de werking van die chemo spuit. Ik zat de hele dag op wc met mijn diarree, en om 17 uur heb ik nog wat rijst gekookt, dat moet helpen dacht ik tegen die diarree. Dus ik heb nog goed gegeten en gedronken. En dan kon ik die pijn niet meer verdragen, ik belde hem weer en ik zei dat het niet alleen diarree maar ook verschrikkelijke maagpijn heb. Ik mocht direct komen. En mijn tweede en de laatste eileider is ook gesprongen. Dat is geen maagpijn dat je hebt, dat is bloed die tegen jouw middenrif drukt, zei hij. En om 19 uur was ik al op de operatietafel. De eileider is weggenomen, mijn embryo zat in de eileider naast de baarmoeder , die was al bijna erin. Ik had toch spijt dat ik die rijst had gegeten, was zo misselijk bij ontwaking. Heb minder bloed verloren dan de eerste keer, het was maar 600 ml. En dan hoor je het ergste, dat je nooit via natuurlijke manier een kind zou krijgen. Want ik ben nu zoals iemand die gesteriliseerd is. Ergens wist ik het al , maar er was nog kleine hoop. Dus die dilemma is nu opgelost. IVF en niks anders.
Kruimel: merci voor de antwoorden, nou hoor, ik kan merken dat je een Nederlandse meisje bent. Dat is zonder bijbedoeling, hoor. Ik vind jullie uitsprak zo schattig, maar helaas, kan ik het niet nadoen. Dus ik ben blij dat ik in Belgie zit want plat Antwerps is veel makkelijker voor mij om te uitspreken. Als ik in Nederland zou wonnen, dan zou ik inderdaad een tolk nemen, ik wist niet dat het kon. En heel goede tip. Maar in Antwerpen, kan ik mijn plan goed trekken. Ik versta goed ook goed plat Antwerps, wegens mijn schoonmoeder, ze kan haar mond geen 2 min dicht houden en plus nog alles in plat Antwerps.
In België denk ik inderdaad een beetje anders, ik heb al met mijn huisdokter gebeld, maar hij zegt, dat de gin alles moet regelen ivm IVF. Maar ik ga op donderdag naar mijn huisdokter, om de draaitjes eruit te halen, dus ik zal zeker nog eens aan hem vragen. Mijn gin gaat op verloof vanaf woensdag.
3: O, deze antwoord doet mij glimlachen , ik wist niet dat ik normaal was, ik dacht altijd dat ik te dik was,
, ik ben 170 cm , en 73 kg. En ik had altijd de verkeerde beeld van die medicatie gekregen , ik dacht als ik hormonen zou innemen, zou ik tot 30 kg bijkomen, dus 30 plus 73 das is al 103 en dan plus zwangerschap nog plus 24 kg, dan zal ik 127 kg wegen, bijna als mijn vader , hij is 130 kg. En dan denk ik als het niet lukt, zit ik zonder kinderen en met kilo's.
Over prolactine moet ik geen zorgen maken, was het antwoord van mijn gin, en BBZ kan ik nog altijd hebben zelfs zonder eileiders, theoretisch gezien wel, maar de kans is kleiner. Ik hoop dat het de laatste bbz was.
En Proficiat met de zwangerschap, ik wens jou een goede en rustige verloop van de zwangerschap. Dan ben je voor maart uitgerekend? Ik verwacht in maart dan een prachtige foto's.
klavertje4: wat een verhaal. Ik heb ook heel veel pijn gehad bij de eerste bbz. Ik heb alles beschrijven op de forum " 9 maanden" Ik zal het kopiëren. maar volgens mij had je nog langer met die pijn rondgelopen dan ik. Ik was aan het bloeden van 19 januari tot 3 februari , heb 2 liter bloed verloren, 7 kg vermagerd maar ik was nog bewust. Ik was ook heel kwaad op die dokter en zoals je wou ik ook een klacht indienen, maar dan dacht ik , hij zal toch gelijk krijgen, en mijn eileider krijg ik niet terug.
Maar ik denk dat die pijn dat ik heb gehad is niks in vergelijking met die pijn van jou ivm de doodgeboren dochtertje. Ik wist niet of het een jonger of een meisje was, het hartje was nog niet gevormd. Maar als je weet dat alles goed gaat, en het zal al meisje zijn, dan maak je al plannen en dromen, en dan ineens stort de hele wereld in . Het moet verschrikkelijk zijn om zo nieuw te horen krijgen. Ik weet echt niet wat ik moet zeggen. Ik denk praten met mensen die hetzelfde mee hebben gemaakt , dat is de enigste wat kan helpen. Ben toch blij, dat je verder bezig bent, en niet in diepe put zit met de depressie. Ik wens je veel sterkte .
Kusjes Yuliya
Kruimel: merci voor de antwoorden, nou hoor, ik kan merken dat je een Nederlandse meisje bent. Dat is zonder bijbedoeling, hoor. Ik vind jullie uitsprak zo schattig, maar helaas, kan ik het niet nadoen. Dus ik ben blij dat ik in Belgie zit want plat Antwerps is veel makkelijker voor mij om te uitspreken. Als ik in Nederland zou wonnen, dan zou ik inderdaad een tolk nemen, ik wist niet dat het kon. En heel goede tip. Maar in Antwerpen, kan ik mijn plan goed trekken. Ik versta goed ook goed plat Antwerps, wegens mijn schoonmoeder, ze kan haar mond geen 2 min dicht houden en plus nog alles in plat Antwerps.
In België denk ik inderdaad een beetje anders, ik heb al met mijn huisdokter gebeld, maar hij zegt, dat de gin alles moet regelen ivm IVF. Maar ik ga op donderdag naar mijn huisdokter, om de draaitjes eruit te halen, dus ik zal zeker nog eens aan hem vragen. Mijn gin gaat op verloof vanaf woensdag.
3: O, deze antwoord doet mij glimlachen , ik wist niet dat ik normaal was, ik dacht altijd dat ik te dik was,
, ik ben 170 cm , en 73 kg. En ik had altijd de verkeerde beeld van die medicatie gekregen , ik dacht als ik hormonen zou innemen, zou ik tot 30 kg bijkomen, dus 30 plus 73 das is al 103 en dan plus zwangerschap nog plus 24 kg, dan zal ik 127 kg wegen, bijna als mijn vader , hij is 130 kg. En dan denk ik als het niet lukt, zit ik zonder kinderen en met kilo's.Over prolactine moet ik geen zorgen maken, was het antwoord van mijn gin, en BBZ kan ik nog altijd hebben zelfs zonder eileiders, theoretisch gezien wel, maar de kans is kleiner. Ik hoop dat het de laatste bbz was.
En Proficiat met de zwangerschap, ik wens jou een goede en rustige verloop van de zwangerschap. Dan ben je voor maart uitgerekend? Ik verwacht in maart dan een prachtige foto's.
klavertje4: wat een verhaal. Ik heb ook heel veel pijn gehad bij de eerste bbz. Ik heb alles beschrijven op de forum " 9 maanden" Ik zal het kopiëren. maar volgens mij had je nog langer met die pijn rondgelopen dan ik. Ik was aan het bloeden van 19 januari tot 3 februari , heb 2 liter bloed verloren, 7 kg vermagerd maar ik was nog bewust. Ik was ook heel kwaad op die dokter en zoals je wou ik ook een klacht indienen, maar dan dacht ik , hij zal toch gelijk krijgen, en mijn eileider krijg ik niet terug.
Maar ik denk dat die pijn dat ik heb gehad is niks in vergelijking met die pijn van jou ivm de doodgeboren dochtertje. Ik wist niet of het een jonger of een meisje was, het hartje was nog niet gevormd. Maar als je weet dat alles goed gaat, en het zal al meisje zijn, dan maak je al plannen en dromen, en dan ineens stort de hele wereld in . Het moet verschrikkelijk zijn om zo nieuw te horen krijgen. Ik weet echt niet wat ik moet zeggen. Ik denk praten met mensen die hetzelfde mee hebben gemaakt , dat is de enigste wat kan helpen. Ben toch blij, dat je verder bezig bent, en niet in diepe put zit met de depressie. Ik wens je veel sterkte .
Kusjes Yuliya
-
Loeki
- Berichten: 12951
- Lid geworden op: 8 mei 2008, 9:30
Yuliya, als je in België woont, mag je zomaar de telefoon nemen en bellen naar een fertiliteitscentrum voor een afspraak!
Je hebt helemaal geen doorverwijzing nodig, van niemand.
Hier op de site vind je een lijstje van fertiliteitscentra. Er is er ook één in Antwerpen.
Met verhoogd prolactine kan je niet meteen beginnen aan IVF, maar je kan eenvoudige medicijnen nemen die het prolactine gehalte verlagen. Je nieuwe fertiliteitsarts in Antwerpen zal je dat wel allemaal uitleggen. Dus een echt probleem is het niet.
Veel succes!
Je hebt helemaal geen doorverwijzing nodig, van niemand.
Hier op de site vind je een lijstje van fertiliteitscentra. Er is er ook één in Antwerpen.
Met verhoogd prolactine kan je niet meteen beginnen aan IVF, maar je kan eenvoudige medicijnen nemen die het prolactine gehalte verlagen. Je nieuwe fertiliteitsarts in Antwerpen zal je dat wel allemaal uitleggen. Dus een echt probleem is het niet.
Veel succes!
-
Yuliya
- Berichten: 9
- Lid geworden op: 28 juli 2010, 12:12
Dames, merci voor de info, ik woon idd in Antwerpen, ik heb al een contact opgenomen met UZ Edegem, en ik mag eind oktober komen voor het kennismakingsgesprek. Ik moet natuurlijk nog wachten tot februari, dat is ca 6 maanden na die spuit MXT, zodat alle vergift uit mijn lichaam kan uit. En ik moet een dokter hebben die mij zou kunnen begeleiden van begin tot einde, want mijn gin is gespecialiseerd in kanker, en niet in IVF. Ik dacht aan dr. Koenraad Clasen, heb veel goede dingen over hem gehoord. Maar eerst ga ik eens op vakantie, voor 2 weken, om mijn ouders te bezoeken, het zal zalig zijn, ik word daar altijd te veel verwend.
Liefs Yuliya
Liefs Yuliya
Wie is er online
Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 2 gasten