Hallo,
Ik had graag in contact gekomen met vrouwen die ook bezig zijn met IVF met als reden: onverklaarbare onvruchtbaarheid zoals ik. Ik ben 29 jaar en bij mij en mijn man hebben alle onderzoeken niets uitgewezen (HSG-onderzoek, spermaonderzoek, genetisch onderzoek, regelmatige cyclus, elke maand eisprong, geen slechte kwaliteit eicellen, altijd goede embryo's bij IVF). In theorie zou het bij ons dus eigenlijk op de natuurlijke manier mogelijk moeten zijn. Maar ondertussen zijn we al 6 iui's en 2 verse IVF's verder en nog geen enkele keer zwanger geweest. In totaal zijn we nu ongeveer 2 jaar aan het proberen (met de natuurlijke manier erbij, en uiteindelijk begonnen met IUI na 1 jaar omdat de beweeglijkheid van de zaadcellen bij mijn man minder goed was maar zeker niet dramatisch genoeg om zelfs een spontane zwangerschap in de weg te staan).Wie herkent zich in mijn verhaal ? Stuur gerust een privéberichtje.
Of wie heeft ook ooit in deze situatie gezeten en hoe is jullie verhaal uiteindelijk afgelopen ? Ook succesverhalen zijn meer dan welkom, want soms is de moed bij mij ver te zoeken. Want het is zeer moeilijk om te beslissen om verder te doen of te stoppen als je niet eens weet wat de reden is dat het niet lukt.
groetjes,
Evy
IVF wegens onverklaarbaar onvruchtbaar: wie nog ?
-
Evy_
- Berichten: 734
- Lid geworden op: 26 april 2011, 20:55
IVF wegens onverklaarbaar onvruchtbaar: wie nog ?
Laatst gewijzigd door Evy_ op 5 oktober 2011, 21:07, 1 keer totaal gewijzigd.
-
Ellentje29
- Berichten: 244
- Lid geworden op: 3 december 2010, 14:17
Dag Evy
Mijn vriend en ik hadden ongeveer hetzelfde probleem. Ik had een eisprong, de hormonen in mijn bloed waren ok, zijn sperma was iets onder de norm, maar niet zo erg dat het problemen zou geven om normaal zwanger te worden.
Bij LIFE dachten ze dat de wand van mijn eicel te sterk was, zodat de zaadcel er niet kon doordringen.
Na de 2de terugplaatsing werd er besloten om met de terugplaatsing te wachten tot de embryootjes (bevrucht via ICSI) 5 dagen oud waren.
Bij de 3de tp was ik zwanger, maar kreeg ik een miskraam. En nu, na de 4de tp, ben ik 10 weken zwanger.
Dus het kan wel, maar in het begin moeten ze waarschijnlijk even zoeken voor ze de ideale methode voor jou gevonden hebben.
Mijn vriend en ik hadden ongeveer hetzelfde probleem. Ik had een eisprong, de hormonen in mijn bloed waren ok, zijn sperma was iets onder de norm, maar niet zo erg dat het problemen zou geven om normaal zwanger te worden.
Bij LIFE dachten ze dat de wand van mijn eicel te sterk was, zodat de zaadcel er niet kon doordringen.
Na de 2de terugplaatsing werd er besloten om met de terugplaatsing te wachten tot de embryootjes (bevrucht via ICSI) 5 dagen oud waren.
Bij de 3de tp was ik zwanger, maar kreeg ik een miskraam. En nu, na de 4de tp, ben ik 10 weken zwanger.
Dus het kan wel, maar in het begin moeten ze waarschijnlijk even zoeken voor ze de ideale methode voor jou gevonden hebben.
-
Evy_
- Berichten: 734
- Lid geworden op: 26 april 2011, 20:55
Ellentje,
Bij ons is er geen probleem bij de bevruchting. Wij doen geen ICSI, maar de gewone IVF en mijn eicellen worden altijd zeer goed bevrucht, dus bij ons ligt het zeker al niet aan de bevruchting. Het enige waar het dan wel nog aan kan liggen is aan de innesteling of aan de celdeling van de embryo's na de TP.
Niemand anders meer in mijn geval, heb nog niet veel reactie gehad ?
Bij ons is er geen probleem bij de bevruchting. Wij doen geen ICSI, maar de gewone IVF en mijn eicellen worden altijd zeer goed bevrucht, dus bij ons ligt het zeker al niet aan de bevruchting. Het enige waar het dan wel nog aan kan liggen is aan de innesteling of aan de celdeling van de embryo's na de TP.
Niemand anders meer in mijn geval, heb nog niet veel reactie gehad ?
-
Maya82
- Berichten: 220
- Lid geworden op: 4 april 2011, 12:00
heykes meideke,
ik heb ook die term op me geplakt gekregen, maar nog altijd niet met ivf bezig...
volgende woensdag 2e mening in jette en hopelijk dan wel start ivf.
tot nu toe ook niet echt problemen gevonden, volgens mezelf is men bms wel wat te doen, maar volgens hen niet, dus afwachten.
succes alvast
ik heb ook die term op me geplakt gekregen, maar nog altijd niet met ivf bezig...
volgende woensdag 2e mening in jette en hopelijk dan wel start ivf.
tot nu toe ook niet echt problemen gevonden, volgens mezelf is men bms wel wat te doen, maar volgens hen niet, dus afwachten.
succes alvast
-
Sun
- Berichten: 78
- Lid geworden op: 30 juni 2011, 18:36
Hallo Evy
Ik heb je oproep al een tijdje gezien, maar twijfelde of ik al zou antwoorden. Dan moet ik namelijk uitspreken dat ik momenteel zwanger ben en daar ben ik nog niet zo goed in, zo bang dat ik mezelf bevloek
Ik heb drie jaar in jouw situatie gezeten. Noch bij mij, noch bij mijn man is er ooit iets gevonden. Er was geen enkele reden waarom wij niet gewoon zwanger konden geraken en toch hebben we eerst 4 IUI's en 2 IVF's moeten doorstaan voor het zo ver was.
Nu ben ik zes weken ver, nog heel pril dus. Ik kan het nog altijd moeilijk geloven. Waarom nu plots wel en al die vorige keren niet? Nog altijd geen verklaring voor. De grillen van de natuur zeker?
Ik wil je met dit berichtje in elk geval een hart onder de riem steken. Ik vond het namelijk ook extra frustrerend dat niemand ons een verklaring kon geven voor onze vruchtbaarheidsproblemen. Ondertussen zit je er toch maar mooi mee.
Maar je mag de hoop niet opgeven, hoe moeilijk dat vaak ook is.
groetjes
Ik heb je oproep al een tijdje gezien, maar twijfelde of ik al zou antwoorden. Dan moet ik namelijk uitspreken dat ik momenteel zwanger ben en daar ben ik nog niet zo goed in, zo bang dat ik mezelf bevloek
Ik heb drie jaar in jouw situatie gezeten. Noch bij mij, noch bij mijn man is er ooit iets gevonden. Er was geen enkele reden waarom wij niet gewoon zwanger konden geraken en toch hebben we eerst 4 IUI's en 2 IVF's moeten doorstaan voor het zo ver was.
Nu ben ik zes weken ver, nog heel pril dus. Ik kan het nog altijd moeilijk geloven. Waarom nu plots wel en al die vorige keren niet? Nog altijd geen verklaring voor. De grillen van de natuur zeker?
Ik wil je met dit berichtje in elk geval een hart onder de riem steken. Ik vond het namelijk ook extra frustrerend dat niemand ons een verklaring kon geven voor onze vruchtbaarheidsproblemen. Ondertussen zit je er toch maar mooi mee.
Maar je mag de hoop niet opgeven, hoe moeilijk dat vaak ook is.groetjes
-
Elayna
- Berichten: 156
- Lid geworden op: 17 mei 2010, 13:50
Dat is een mooi positief verhaal Sun en het geeft moed voor degenen die nog onderweg zijn! Ik weet zeker dat alles goed zal verlopen voor je!!
Ik wilde hier ook even mijn verhaal neerpennen al is het niet helemaal hetzelfde. Wij zijn zonder omwegens direct bij ICSI aanbeland wegens een "obstructief probleem" bij mijn man (fout tijdens liesoperatie) dat men omzeilt door een TESE te doen. Verder niks mis bij hem, niks mis met mij, goeie ei- en zaadcellen, goeie bevruchting, mooie embryo's en toch zullen we binnen enkele weken waarschijnlijk starten met de 4de verse ICSI (dat zal dan de 7e TP zijn). De dokter noemt het een medisch raadsel
Zoals je zegt, Sun, de wegen van de natuur zijn ondoorgrondelijk... maar hopelijk mogen wij jou allemaal vervoegen binnen heel korte tijd!
Ik wilde hier ook even mijn verhaal neerpennen al is het niet helemaal hetzelfde. Wij zijn zonder omwegens direct bij ICSI aanbeland wegens een "obstructief probleem" bij mijn man (fout tijdens liesoperatie) dat men omzeilt door een TESE te doen. Verder niks mis bij hem, niks mis met mij, goeie ei- en zaadcellen, goeie bevruchting, mooie embryo's en toch zullen we binnen enkele weken waarschijnlijk starten met de 4de verse ICSI (dat zal dan de 7e TP zijn). De dokter noemt het een medisch raadsel
Zoals je zegt, Sun, de wegen van de natuur zijn ondoorgrondelijk... maar hopelijk mogen wij jou allemaal vervoegen binnen heel korte tijd!
-
aablesse
- Berichten: 1
- Lid geworden op: 5 oktober 2011, 16:36
Nooit opgeven!
Beste Evy
"De moed erin houden en nooit opgeven" : ik weet dat dit op sommige momenten makkelijker gezegd is dan gedaan. Mijn man en ik hebben er in totaal 3 jaar over gedaan om zwanger te raken. In 2006 raakte ik in het najaar spontaan zwanger maar kreeg helaas een miskraam na 7 weken. Nadien is het nooit meer goed gekomen. Anderhalf jaar tot twee jaar op natuurlijke wijze geprobeerd, allerlei testen gedaan (waaronder laparoscopie) waaruit is gebleken dat er geen enkel probleem was bij mij, noch bij mijn man. Alles was prima, alleen de natuur was spelbreker. We deden 5 IUI pogingen, tevergeefs. Eind 2009 raakte ik na een eerste ICSI behandeling zwanger. In juli 2010 kregen we een pracht van een dochtertje.
Intussen ben ik zwanger van ons tweede kindje, via IVF. Ook weer succesvol na eerste poging.
Wat ik met dit goede nieuws wil zeggen is dat ik maar al te goed weet hoe frustrerend het is als het niet wil lukken en vooral als men niet weet waarom en je als koppel kerngezond bent... Moeder Natuur heeft helaas het laatste woord.
Toch ben ik zelf altijd blijven hopen en hield ik me gedurende die lange en zware periode redelijk sterk. Het is onmogelijk om dit soort zaken te delen met vrouwen die hier geen ervaring mee hebben. Dus ik hoop dat ik je een hart onder de riem kan steken met dit bericht.
Veel succes en je zal zien...ooit heb je een kindje in je armen!
Het beste,
Sofie
"De moed erin houden en nooit opgeven" : ik weet dat dit op sommige momenten makkelijker gezegd is dan gedaan. Mijn man en ik hebben er in totaal 3 jaar over gedaan om zwanger te raken. In 2006 raakte ik in het najaar spontaan zwanger maar kreeg helaas een miskraam na 7 weken. Nadien is het nooit meer goed gekomen. Anderhalf jaar tot twee jaar op natuurlijke wijze geprobeerd, allerlei testen gedaan (waaronder laparoscopie) waaruit is gebleken dat er geen enkel probleem was bij mij, noch bij mijn man. Alles was prima, alleen de natuur was spelbreker. We deden 5 IUI pogingen, tevergeefs. Eind 2009 raakte ik na een eerste ICSI behandeling zwanger. In juli 2010 kregen we een pracht van een dochtertje.
Intussen ben ik zwanger van ons tweede kindje, via IVF. Ook weer succesvol na eerste poging.
Wat ik met dit goede nieuws wil zeggen is dat ik maar al te goed weet hoe frustrerend het is als het niet wil lukken en vooral als men niet weet waarom en je als koppel kerngezond bent... Moeder Natuur heeft helaas het laatste woord.
Toch ben ik zelf altijd blijven hopen en hield ik me gedurende die lange en zware periode redelijk sterk. Het is onmogelijk om dit soort zaken te delen met vrouwen die hier geen ervaring mee hebben. Dus ik hoop dat ik je een hart onder de riem kan steken met dit bericht.
Veel succes en je zal zien...ooit heb je een kindje in je armen!
Het beste,
Sofie
-
Mandy
- Berichten: 446
- Lid geworden op: 3 juni 2010, 23:30
Hallo!
Ook wij kregen de stempel onverklaarbare onvruchtbaarheid op ons gedrukt. Goede eisprong, goede hormoonwaardes, goede zaadkwaliteit, lapra oke, alebei nog jong... Dus niks om een zwangerschap in de weg te staan. Na ruim 1 jaar zelf klussen zijn we met IUI begonnen. Na 7 x nog geen zwangerschap, dus in juli 2010 starten met de pil voor daarna verder te gaan met IVF.
Maar al wachtende op mijn ms in juli die niet kwamen bleek ik zwanger van een natuurlijk wondertje. In maart zijn wij trotse papa en mama geworden van de mooiste en liefste jongen op de wereld. Dus moed houden hoor! T is t echt echt waard!
Xxxx
Ook wij kregen de stempel onverklaarbare onvruchtbaarheid op ons gedrukt. Goede eisprong, goede hormoonwaardes, goede zaadkwaliteit, lapra oke, alebei nog jong... Dus niks om een zwangerschap in de weg te staan. Na ruim 1 jaar zelf klussen zijn we met IUI begonnen. Na 7 x nog geen zwangerschap, dus in juli 2010 starten met de pil voor daarna verder te gaan met IVF.
Maar al wachtende op mijn ms in juli die niet kwamen bleek ik zwanger van een natuurlijk wondertje. In maart zijn wij trotse papa en mama geworden van de mooiste en liefste jongen op de wereld. Dus moed houden hoor! T is t echt echt waard!
Xxxx
-
betty
- Berichten: 95
- Lid geworden op: 13 juli 2011, 21:22
Ik lees al een hele tijd mee maar had nog nooit de moed om zelf iets neer te pennen.
Ik zit een beetje met hetzelfde verhaal als jullie.
Wij zijn 2 jaar bezig en er is nog niets van resultaat. Ik ben nog geen dag zwanger geweest.
10 gewone inseminaties, daarna kijkoperatie...ondoorgankelijke eileiders door littekenweefsel...niets erg. IVF/ICSI was de oplossing.
Ik heb altijd zeer goede embryo's, van topkwaliteit.
Bij mijn 4de icsi had ik 15 blastocysten. Volgens de dokter echt een zeer goed resultaat. Maar helaas...weer niets.
De dokter weet me altijd wel weer op te peppen. Bij elke nieuwe poging probeer ik er ook echt in te geloven.
En bij elk negatief resultaat crash ik een beetje.
En dan kan je niet anders dan jezelf oppakken en weer positief verder kijken.
Maar momenteel is dat zeer moeilijk. Zoveel kansen zijn er niet meer. En topembryo's of niet... zwanger worden doen we niet.
Ik vind het ook zeer frustrerend dat je niet weet aan wat het ligt.
Ik herken het wel wat Mandy hier zegt.
Ik denk dat we er allen in moeten blijven geloven.Ik heb al zeer veel positieve, schone verhalen gelezen hier.Dus ooit...ooit...ooit... zal het ons lukken.
Ik zit een beetje met hetzelfde verhaal als jullie.
Wij zijn 2 jaar bezig en er is nog niets van resultaat. Ik ben nog geen dag zwanger geweest.
10 gewone inseminaties, daarna kijkoperatie...ondoorgankelijke eileiders door littekenweefsel...niets erg. IVF/ICSI was de oplossing.
Ik heb altijd zeer goede embryo's, van topkwaliteit.
Bij mijn 4de icsi had ik 15 blastocysten. Volgens de dokter echt een zeer goed resultaat. Maar helaas...weer niets.
De dokter weet me altijd wel weer op te peppen. Bij elke nieuwe poging probeer ik er ook echt in te geloven.
En bij elk negatief resultaat crash ik een beetje.
En dan kan je niet anders dan jezelf oppakken en weer positief verder kijken.
Maar momenteel is dat zeer moeilijk. Zoveel kansen zijn er niet meer. En topembryo's of niet... zwanger worden doen we niet.
Ik vind het ook zeer frustrerend dat je niet weet aan wat het ligt.
Ik herken het wel wat Mandy hier zegt.
Ik denk dat we er allen in moeten blijven geloven.Ik heb al zeer veel positieve, schone verhalen gelezen hier.Dus ooit...ooit...ooit... zal het ons lukken.
-
rainbow
- Berichten: 731
- Lid geworden op: 17 februari 2010, 14:31
hallo Evy,
ik voel me zoals Sun, ik ben ook nog heel voorzichtig, maar ik ben intussen 8 weken zwanger..
Wij hebben er in totaal 4 jaar over gedaan om de eerste keer zwanger te raken. eerst alles laten onderzoeken, en ook bij ons niks te vinden waarom het niet zou lukken.
Vorig jaar hebben we 7IUI's gedaan, nooit gelukt, ondanks dat alles goed aansloeg en werkte.. In december vorig jaar, na de 7e mislukte poging was ik mentaal zo op, en ik ben er mee gestopt. Ik wou me mentaal wat sterker voelen en ben beginnen pilates en osteopathie volgen. Ik wou iets doen dat goed was voor mijn lijf, maar wou niet meer zo intensief met die zwangerschapswens bezig zijn. Ik stopte met op mijn eten letten en te gezond willen doen. We hebben een superleuke reis in juli achter de rug met vrienden, ik voelde me zo ontspannen.. Dan begin september weer beginnen werken.
We mochten dus vorig jaar al met IVF beginnen, maar ik zag het niet zitten. Ik bleef het maar uitstellen en kijk, na 9 maand pauze ben ik spontaan zwanger geworden!
Waar het nu aan ligt? een combinatie van allerlei factoren zeker..het 'loslaten' wat iedereen me zo aanraadde (al zal ik het nooit toegeven aan mensen die nooit in de MMM gezeten hebben) of pilates/osteopatie? het feit dat ik me weer gelukkig voelde ook zonder kindje?
Ik heb ook gelezen dat er vrouwen zijn die een vitaminetekort hebben (B12) die tot mindere vruchtbaarheid kan leiden, (interessante site trouwens: mens-en-gezondheid.infonu.nl )dus ik nam ook zo'n vitamninesupplement (Omnibionta Pronatal) en soms ook visolie, maar niet erg consequent (om er dus niet te veel mee bezig te zijn
)
Wat ik ook belangrijk vond, was dat ik weer blij wou zijn voor zwangere vriendinnen, hoe moeilijk voor mij ook. Dat is me door mijn mentale energie steeds beter gelukt, en daar was ook best blij/trots om.
Dus wie weet heb je wat aan mijn tips, maar ik weet dus ook héél goed hoe frustrerend het kan zijn als het niet lukt en je weet niet waarom.
Ik wens iedereen veel succes en proficiat aan de zwangere of reeds bevallen dames!
liefs
ik voel me zoals Sun, ik ben ook nog heel voorzichtig, maar ik ben intussen 8 weken zwanger..
Wij hebben er in totaal 4 jaar over gedaan om de eerste keer zwanger te raken. eerst alles laten onderzoeken, en ook bij ons niks te vinden waarom het niet zou lukken.
Vorig jaar hebben we 7IUI's gedaan, nooit gelukt, ondanks dat alles goed aansloeg en werkte.. In december vorig jaar, na de 7e mislukte poging was ik mentaal zo op, en ik ben er mee gestopt. Ik wou me mentaal wat sterker voelen en ben beginnen pilates en osteopathie volgen. Ik wou iets doen dat goed was voor mijn lijf, maar wou niet meer zo intensief met die zwangerschapswens bezig zijn. Ik stopte met op mijn eten letten en te gezond willen doen. We hebben een superleuke reis in juli achter de rug met vrienden, ik voelde me zo ontspannen.. Dan begin september weer beginnen werken.
We mochten dus vorig jaar al met IVF beginnen, maar ik zag het niet zitten. Ik bleef het maar uitstellen en kijk, na 9 maand pauze ben ik spontaan zwanger geworden!
Waar het nu aan ligt? een combinatie van allerlei factoren zeker..het 'loslaten' wat iedereen me zo aanraadde (al zal ik het nooit toegeven aan mensen die nooit in de MMM gezeten hebben) of pilates/osteopatie? het feit dat ik me weer gelukkig voelde ook zonder kindje?
Ik heb ook gelezen dat er vrouwen zijn die een vitaminetekort hebben (B12) die tot mindere vruchtbaarheid kan leiden, (interessante site trouwens: mens-en-gezondheid.infonu.nl )dus ik nam ook zo'n vitamninesupplement (Omnibionta Pronatal) en soms ook visolie, maar niet erg consequent (om er dus niet te veel mee bezig te zijn
)Wat ik ook belangrijk vond, was dat ik weer blij wou zijn voor zwangere vriendinnen, hoe moeilijk voor mij ook. Dat is me door mijn mentale energie steeds beter gelukt, en daar was ook best blij/trots om.
Dus wie weet heb je wat aan mijn tips, maar ik weet dus ook héél goed hoe frustrerend het kan zijn als het niet lukt en je weet niet waarom.
Ik wens iedereen veel succes en proficiat aan de zwangere of reeds bevallen dames!
liefs
-
Evy_
- Berichten: 734
- Lid geworden op: 26 april 2011, 20:55
Dag Rainbow,
Sorry dat ik het zo zeg, maar ik geloof niet dat je zwanger bent geworden doordat je het hebt 'losgelaten' of door al die andere dingen. Dat heeft er echt niets mee te maken. Sommigen vrouwen (waaronder wij) worden gewoon moeilijk zwanger, en dan mag je doen wat je wil.
Zoals het onverklaar was waarom ik zo lange tijd niet zwanger werd (zonder dat er een oorzaak werd gevonden), is het nu even onverklaarbaar waarom het deze maand nu plots wel is gelukt. Dus na 6 mislukte IUI's en 2 mislukte IVF's ben ik nu zwanger na een cryo TP van mijn tweede IVF (kan zelfs ook op natuurlijke manier gegaan zijn want er zaten 2 follikels klaar in die cyclus).
Ik had nochtans evenveel stress als anders, misschien zelfs nog meer. Ik heb na de terugplaatsing ook op niets meer gelet, ik heb gewoon mijn goesting gedaan (heb af en toe een warm bad genomen, nu en dan een glas wijn of cava gedronken, heb ook gesport (lopen), allemaal dingen die normaal niet goed zijn na een terugplaatsing en zie het resultaat ! Dus samengevat: je moet gewoon geluk hebben en in al de rest geloof ik niet meer!!!!!!!!!!!!!
Sorry dat ik het zo zeg, maar ik geloof niet dat je zwanger bent geworden doordat je het hebt 'losgelaten' of door al die andere dingen. Dat heeft er echt niets mee te maken. Sommigen vrouwen (waaronder wij) worden gewoon moeilijk zwanger, en dan mag je doen wat je wil.
Zoals het onverklaar was waarom ik zo lange tijd niet zwanger werd (zonder dat er een oorzaak werd gevonden), is het nu even onverklaarbaar waarom het deze maand nu plots wel is gelukt. Dus na 6 mislukte IUI's en 2 mislukte IVF's ben ik nu zwanger na een cryo TP van mijn tweede IVF (kan zelfs ook op natuurlijke manier gegaan zijn want er zaten 2 follikels klaar in die cyclus).
Ik had nochtans evenveel stress als anders, misschien zelfs nog meer. Ik heb na de terugplaatsing ook op niets meer gelet, ik heb gewoon mijn goesting gedaan (heb af en toe een warm bad genomen, nu en dan een glas wijn of cava gedronken, heb ook gesport (lopen), allemaal dingen die normaal niet goed zijn na een terugplaatsing en zie het resultaat ! Dus samengevat: je moet gewoon geluk hebben en in al de rest geloof ik niet meer!!!!!!!!!!!!!
Wie is er online
Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 3 gasten