Combinatie IVF & werk

[MLiesje]

Hey
Na een 6 tal behandelingen IUI zijn ook wij overgegaan naar IVF en vandaag gestart met goeie moed met de Menopur... maar ik vraag me af, heb het al zo moeilijk met het feit dat ik moet volgen om hetgeen we zo graag willen en helaas voor ons niet vanzelf gaat.. maar hoe combineren jullie dat met het werk??? ik denk er van tijd aan om een "pauze" te nemen want met die echo's, afwezigheden enz zijn ze bij ons toch liever kwijt dan rijk om het zo te zeggen... wat nog maar een een extra! stresspunt geeft
Ik denk maar dit is toch zooooo belangrijk, ik doe mijn werk graag maar toch, mij lijkt het dat ze meer begaan zijn dat het werkvolk er is dan mijn toestand allé ja...
En onze kansen zijn al zo beperkt
X
MLiesje

[piepken]

hey,

Vanaf dat ik wist dat we gingen beginnen met icsi ben ik naar mijne chef gestapt en haar verteld dat we bezig waren voor een kindje maar dat dat niet vanzelf ging. En dat we dus gingen voor icsi. Had dan ook uitgelegd dat ik soms tijdens de uren een afspraak had.
Ze had er wel veel begrip voor. Dus ik kwam gewoon soms te laat. Maar vroeg wel elke keer een briefje aan de gyn dat ik op afspraak had.
Dus bij ons ging dat eigenlijk heel vlot en zonder problemen. Vanaf de punctie was ik dan 5 dagen thuis en was ik gewoon ziek.

Zo ik hoop dat je er iets van opsteekt en dat het toch allemaal goed komt op het werk.

groetjes
piepken

Ps veel succes en moed

[Mandy]

Toen bij ons duidelijk werd dat we met ivf gingen starten heb ik dit ook gelijk verteld op t werk. Werk in de zorg, een vrouwe bedrijfje en had t gevoel dat mijn teamleidster hier begrip voor ging hebben. Ik moest tijdens de 7 IUI's regelmatig voor controles onder werktijd even weg. Ik zei dat ik naar t ziekenhuis moest en er werd mij nooit gevraagd waarom, ook voor mijn ziekteverlof tijdens lapro (ik werkte er nog maar 3 maand!) werd niet gevraagd en niet moeilijk gedaan. Ik voelde mij min of meer verplicht uitleg te geven omdat ik zo vaak even weg moest. Toen ik mijn teamleidster even apart vroeg voor het ivf gebeuren uit te leggen, zie ze: Ik weet al wat je wil zeggen, je ben zwanger. Ik: Slik, nee juist niet. Ze bleek zelf ook een kindje door clomid en IUI te hebben, dus was t ijs eigenlijk snel gebroken.

Hopelijk hebben jullie net zoveel begrip en steun op jullie werkplek!

[1234]

Hey,

Ik heb ook vanaf de start met icsi uitgelegd aan de collega's wat dat inhoudt enzo, ik werk voltijds en het gebeurt dus regelmatig dat ik later kom door de echo's. In het begin vond ik dat heel erg, de collega's draaien er ook een stuk voor op natuurlijk. Maar ze zijn altijd heel begripvol en ze steunen mij er ook volop in.
Het blijft een moeilijk punt en zorgt wel eens voor stress als je langer moet wachten bij de gyn of bloedname, maar uiteindelijk kiezen wij daar ook niet voor. We zouden allemaal wel spontaan zwanger willen worden he!

Ik kan me voorstellen dat niet op alle plaatsen er zo goed wordt gereageerd als bij mij en dat maakt heel het proces nog veel moeilijker.

Niet opgeven en al zeker niet omdat je werkomgeving dat vraagt of laat uitschijnen dat het vervelend is!

[buffalogirltje]

Ik vind het toch ook niet evident. Ik sta in het onderwijs, dus kan geen dag verlof nemen. Bij ons zoontje had ik het verteld op het werk, dus was er alle begrip. Maar nu zouden we het zo graag eens als verrassing tegen iedereen kunnen zeggen, want de vorige keer wisten teveel mensen het. Mijn cryopoging is mislukt, maar viel net in een vakantie. Bezoekjes aan de gyn doe ik voor of na school. Maar volgende week zal ik PU en TP hebben en ik weet nog niet wat ik ga zeggen, maar zeker niet de waarheid. Mijn directie weet het wel, maar voor de collega's zal ik wss een griepje hebben ofzo :s

[Amaliya]

Hey Mliesje

Tijdens de iui heb ik ook neits gezed aan mijn verantwoordelijke of collega's. Het viel allemaal heel goed in te plannen met de nodige smoesjes.

Nu dat ik weet dat ik veel flexibeler ga moeten zijn voor de ivf heb ik gekozen om het te zeggen tegen mijn verantwoordelijke. Maandag ben ik echt met lood in de schoenen naar haar toegegaan, en met een klein hartje heb ik het haar verteld. Ik had het niet eens over mijn lippen of ik barste in tranen.Waarna ze me knuffelde. Ik heb een geluk een geweldige verantwoordelijke die me hier helemaal in steunt, en me heeft gezegd dat ik alle tijd moet nemen die ik nodig heb en dit bij niemand hoef te verantwoorden. Ik heb haar ook gevraagd dit confidentieel te houden, omdat ik er niet klaar voor ben het aan de grote klok te hangen.

ik ben enorm opgelucht dat ik het haar heb verteld, want het was toch wel een issue dat me bezighield.

[MLiesje]

Hey, het doet goed om te horen dat het op sommige plaatsten toch goed gaat
Zelf ben ik deels Diest/Leuven in behandeling en ga ik ook na een psychologe in Leuven op advies vd gyn en ze zei ook wel, wat is nu het belangrijkste voor u en dat is niet moeilijk mijn toekomstig gezin...
Ook heb ik op werk het al veel eerder moete zeggen, van zodra dat ik begon met IUI heb ik het ook al moeten zeggen omdat ik van 9 tot half 7 werk, fulltime heb dus ook niet kunnen zeggen van ja strak / morgen ben ik laten en als ik het nu weet dat ik 's morgens op controle moet, moet ik de voormiddag verlof nemen, al lijkt dit mij ook niet echt correct.
Mijn collega's vinden het ook wel erg voor mij maar bij mij komt het over als een situatie die op het verkeerde moment komt maar idd zoals jullie schreven, wij vragen er ook helemaal niet om verre van zelf, was het maar anders hoewel ik hun begrijp dat het werk ook moet gedaan zijn, blijft het hetzelfde, nu morgen, de week erna enz maar ik, mijn gezin niet, onze mogelijkheden zijn beperkt en ik wil zoals iedereen het de best mogelijke kansen geven en mijn werk maakt het zwaar al ben ik miss ook snel emotioneel en neem ik het persoonlijk op, toch. maar vind het niet alleen moeilijk voor mij maar zit er voor iedereen mee in die in deze sutatie zit en ermee zit,wat niet zou mogen zijn! maar ben al blij dat ik het hier kan vertellen X ps dames SUCCES!!!