Volledig uitgeput door 1e IVF-poging

[grittel]

Ik onderging vorige maand mijn eerste IVF-poging. Nu was mijn vraag of iemand van jullie ook zo'n last ondervindt bij het nemen van die hormonen en pillen (Cetrotide en Gonal F, Diazepam). Ik heb serieus met hartkloppingen gezeten en na de behandeling was ik volledig uitgeput. Ik heb zelfs een week ziekteverlof moeten nemen. 4 dagen heb ik geslapen!!!
Dat is toch niet normaal? Of wel?

Mijn gyneacoloog (dr. Decleer) zegt dat hij me de volgende behandeling andere hormonen zal voorschrijven. Niet alleen doordat ik er zo fel op reageer, maar ook omdat ik slechts 4 follikels aangemaakte. Maar als ik hem vraag of de kans erin zit dat het de volgende keer terug zo afloopt, beweert hij stellig van niet. Ik geloof hem niet echt. Hoe kan hij nu weten hoe mijn lichaam deze keer zal reageren?

Ik raak al in paniek als ik denk aan de volgende behandeling. En nog eens een week ziekteverlof nemen, zie ik ook echt niet zitten...dan kan je aan iedereen gaan uitleggen waarom je (weer eens) afwezig was op je werk. En eerlijk gezegd loop ik met dit probleem liever niet zomaar te koop...

[Wies]

Hoi Grittel,

ik moet zeggen dat ik ook enorm uitgeput ben van mijn eerste IVf-poging, zou ook constant willen slapen; maar heb er gelukkig geen ziekteverlof voor moeten nemen.

Het is inderdaad moeilijk te voorspellen hoe je op medicatie zal reageren. Ik nam voor de IUI als gonal-f, pregnyl en utrogestan, en was toen nooit zo uitgeput als nu, wel natuurlijk een hogere dosis gonal-f (maar nog startdosis voor ivf) en cetrotide erbij, dus misschien ligt het daaraan. Evenals de extra stress.

Ik had ook niet zo heel veel follikels, 8 en 6 eicellen, dus ik vermoed dat mijn medicatie ook zal worden aangepast.


Heb je nu een rustmaand?

[Elmi]

Hoi wies en grittel,
Ik begin morgen aan mijn eerste IVF/ PGD poging. Jullie bericht is niet rooskleurig..
Ik probeer het zoveel mogelijk van dag tot dag te benaderen, want je kan het toch nooit helemaal inschatten hoe het zal zijn.
Als leerkracht heb ik het geluk dat mijn twee wachtweken in het paasverlof vallen, dus dat komt net goed uit!
Ik begin morgen met suprefact en maandag met puregon 150..
Veel sterkte voor jullie!

[Wies]

Hoi Elmi,

Iedereen reageert anders op de medicatie hé, dus je hier niet door laten afschrikken!

Inderdaad wel goed dat je wachtweken in het paasverlof zullen vallen! Kan je voor enerzijds veel rust en anderzijds lekker veel afleiding zorgen!

Ik hoop dat de terugplaatsing van mijn cryo ook rond die periode valt, want ben dan ook van plan om wat verlof te nemen.

[rumba]

Hallo,

Zelf heb ik 4 IVF's achter de rug, hoofdreden is dat ik niet veel eicelreserve niet meer heb dus ik had steeds 1-3 eicellen.
Ik was ook telkens moe, ik denk eerder van al de spanningen die de pickup voorafgingen: injecties op tijd, hoe het werk organiseren tijdens mijn afwezigheid ed, hoe op tijd 's ochtends in het ziekenhuis zijn en uiteraard de stress rond de onzekerheid dat je niet weet hoeveel embryo's er zullen uit voortkomen.
Wat me heel erg geholpen heeft is open kaart te spelen op het werk: zowel mijn directe collega's als de personeelsdienst, de rest niet. Ik had en heb nog steeds hun volledige steun. Natuurlijk weet ik niet goed hoe de zaken er bij jou aan toe gaan maar mijn collega's wisten dan ook waarom ze mij sommige dagen moesten vervangen en dat heeft geholpen.
Laat je niet ontmoedigen!

Rumba

[grittel]

Hallo,

op mijn werk weten ze het allemaal. Ik geef les in het buitengewoon onderwijs en mijn directeur stelde zelf voor het hen te vertellen de eerste keer dat ik naar het ziekenhuis moest. Dit omdat mijn collega's me dan moeten vervangen en ik heb liever dat ze de reden van mijn afwezigheid weten. Mijn directeur en zijn vrouw hebben 6 jaar vruchtbaarheidsbehandelingen gedaan, dus die heeft dat ontzettend goed uitgelegd en blijkbaar kon je een speld horen vallen toen hij het hen vertelde. Ze hebben echt wel erg veel begrip en steunen me enorm. Doordat ik na die eerste keer IVF zo 'geschrokken' was van de impact ervan, heb ik ook met onze orthopedagoog gebabbeld en zij stelde voor om mijn klas over te nemen als het me echt niet gaat (al is het maar 10 minuten). Dus echt wel steun genoeg, ook van mijn familie en beste vriendin. Mijn andere vriendinnen weten er niets van, omdat zij nog totaal niet aan kinderen denken...

Ik ben verleden donderdag een nieuwe IVF-behandeling begonnen met andere hormonen nu. Ik verzorg mezelf echt goed (ga elke dag om 21u slapen en in het weekend doe ik een dutje). Ik voel me stukken beter nu. Geen hartkloppingen, veel minder stress, wel weer wat moe, maar met genoeg slaap lukt het precies wel. Woensdag echo om follikels te controleren en dan zullen we zien... Ik hoop dat het eindelijk eens goed gaat nu... na 3 jaar proberen mag een mens al eens goed nieuws krijgen, zeker?

Hoe denken jullie trouwens over stress en zwanger worden?
Na alles gelezen en uitgepluist te hebben, heb ik daar ergens (diep vanbinnen) toch nog mijn twijfels over.

Groeten,
Griet

[Wies]

Hoi Grittel,

Wat mooi hoe ze er bij jou op het werk mee omgaan!

Ik zou het ook eens moeten proberen, iedere dag op hetzelfde uur gaan slapen... zou me ook wel helpen denk ik... maar wil altijd nog wat lezen en dan vergeet ik de tijd.

Stress en zwangerschap... in natuurlijke cyclussen kan dat volgens mij een belemmering vormen, want het stresshormoon heeft invloed om je progesteron enzo. Merkte dat vroeger goed als ik examens had, dat ik dan wat vaker tussenbloedingen had, dan anders. In kunstmatige cyclussen denk ik dat het minder invloed heeft, aangezien je al kunstmatig hormonen krijgt toegedoend en je gemonitored wordt, en dus je hormonen op het optimale pijl worden gebracht. Ik heb ook ooit eens een artikel gelezen dat stress geen invloed heeft op de slaagkans van ivf. Maar best, want ongestresst in IVF-behandeling doormaken is maar weinigen gegund denk ik ...