Wij zijn 1,5 jaar geleden gestart met Clomid omdat ik om de 3 maanden een eisprong had.
Zonder resultaat... gewoon geen reactie op.
Overgestapt naar Menopur dit elke keer met een mooie follikel die klaar zat maar geen zwangerschap.
Steeds weer met de nodige teleurstelling.
Mijn gynaecoloog zag dat het mentaal wat zwaar begon door te wegen dus zijn we een stapje verder gegaan naar IVF.
Eerst een kijkoperatie en mijn man testen... geen van ons beide heeft een probleem dus mochten we starten.
Na de operatie ben ik ontslaan op mijn werk omdat ik zo stom ben geweest om eerlijk te zijn zodat ze zouden snappen waarom die afspraken bij de gynaecoloog zo belangrijk waren.
Maar goed, dan maar het positieve aan het negatieve koppelen...geen stress meer om excuses te zoeken waarom ik weer naar de dokter moest.
Mijn stimulatie ging prima, ik zet de spuiten zelf in mijn buik omdat je anders moet thuis blijven voor de verpleegster en op het einde zijn het er al 2 om te zetten, 1 's morgens en 1 's avonds. Ik heb wel een lichte overstimulatie gehad dus mijn
Pick-up was ondanks de 2 verdovende spuiten een hel! Rechts geen probleem maar links gewoon niet te doen!
terwijl de meeste hier slechts een lichte druk van waarnemen. 9 follikels geprikt en 3 bevrucht. Na 5 dagen 1 terug plaatsing gehad.
4 dagen na de transfer ben ik 's nachts wakker geworden van sterke menstruatiepijn dus ik dacht dat ik mijn regels zou krijgen, maar nee hoor, borsten deden pijn was ongelofelijk moe ....Test gaan halen en ja hoor.... Eindelijk zwanger!!
Ons geluk kon niet op! Bloedtest laten doen en alles ging de goed kant op totdat ik na 5 weken opeens minder moe was en mijn borsten deden niet meer pijn... Terug een bloedtest laten doen en mijn HCG was bijna niks meer.
Geloof mij als ik u zeg dat mijn hart gewoon brak. Hoe fel ge ook uw best doet om nog niet te houden van dat kleine guppytje in uw buik .... Onmogelijk gewoon.
2 dagen later is de bloeding begonnen ...
Ik heb 2 dagen geweent, niet altijd bij mijn man want met alle respect maar die snappen het niet volledig. Dit snap je alleen als vrouw.
De antwoorden van: beter nu dan over een paar weken.... of och ja volgende keer beter die zijn om gek te worden.
Nu is het op naar de volgende poging, ik weet wel niet hoe vaak ik dit ga aan kunnen want ben nog steeds niet over m'n eerste miskraam heen!
........
