overstap IVF

[Anneleen]

Hallo,

Even mijn hart luchten.
Mijn directe collega heeft me zonet via mail laten weten dat haar 1ste IVF geslaagd is. Ze heeft het al aan iedereen op 't werk verteld, behalve aan mij . Al had ik vandaag wel een vermoeden aangezien iedereen zo raar keek en ze op de gang stond te fluisteren.
Ik kan het niet helpen dat ik het hier heel moeilijk mee heb. Gedurende heel de behandeling konden wij af en toe eens met elkaar erover praten. En als 't dan uiteindelijk bij haar gelukt is, laat ze me vallen als een baksteen.
Ik zit echt in zak en as. Ik heb nu nog sterker het gevoel dat ik alleen achter blijf en dat 't bij ons niet meer zal lukken.
Wie kan me een beetje opbeuren ? Ben ik nu egoïstisch omdat dit me eigenlijk pijn doet?

Anneleen

[wiespergoy]

Hey Anneleen,

Ik begrijp hoe jij je moet voelen! Het is inderdaad niet leuk om het op zo'n manier te vernemen, maar misschien wist je collega niet precies hoe ze het aan jou moest vertellen en heeft ze het daarom op zo'n manier gedaan!
Ze weet ook dat jij er mee bezig bent en ze wist misschien niet goed hoe jij zou reageren!
Misschien spreek je haar zelf eens aan om uit te leggen hoe jij je er nu bij voelt en zal zij dan begrijpen dat ze dat zo niet had mogen doen!
En als ze dat niet kan begrijpen is dat jammer voor haar!
Geef vooral de moed niet op,jou beurt komt ook wel!
Zie het positief, er is weer iemand zwanger dat heeft ons een beetje hoop, en misschien zijn wij er de volgende keer bij
Kop op en probeer positief te denken en stap bij stap kom je er wel!
Groetjes.

[Katy]

Hoi allemaal


Terug van even weggeweest.
Ik heb inderdaad een periode van rust genomen. Goed voor mijn lichaam, maar ook goed voor mijn geest, denk ik dan maar.
Ik heb echter besloten IVF achter mij te laten en verder te doen met IUI, gezien ik na mijn laatste IUI weer zwanger was (die jammer genoeg geëindigd is in een miskraam).
Ik weet echter niet hoelang ik nog blijf doorgaan. Maar zolang ik nog de moed kan opbrengen om ervoor te gaan, blijf ik doorgaan.
Het is niet altijd even gemakkelijk, maar dan kom ik hier even lezen op het forum. En als ik dan lees hoeveel van jullie er blijven voor gaan, dan krijg ik terug wat moed.
Hopelijk kunnen we elkaar hier ondersteunen en aanmoedigen waar nodig .

groetjes

Katy

[liesje000]

Hoi allemaal,

Inderdaad we moeten er zeker voor blijven gaan. Ook ik ben aan mijn 8ste poging begonnen begin deze week. (6 keer iui en nu 2de keer ivf) We hadden nog 7 eitjes in de diepvries, maar hebben ze allemaal moeten ontdooien om er 2 mooie te kunnen terug plaatsen. Nu is het weer 14 dagen bang afwachten. Hopelijk nu eens eindelijk met een positieve noot.
Aan iedereen die de moed nog niet heeft opgegeven, heel veel succes, we zijn er om elkaar te steunen.

Liesje

[Anneleen]

Hallo iedereen,

Vandaag zijn we naar Leuven geweest voor terugplaatsing. Zwartkijker als ik ben, heb ik er weer niet echt een goed gevoel bij.
Van de 11 eicellen waren er 8 rijp, waarvan 6 bevrucht. Vandaag is er 1 teruggeplaatst en slechts 1 ingevroren. Is 1 cryo niet echt heel weinig of zie ik dit weer te negatief ?
Ik durf er echt niet op te hopen dat deze poging zal lukken, want dan is de teleurstelling waarschijnlijk weer zo groot. Nu weer dat ellendige lange wachten.
Ik weet in ieder geval dat er nog veel dames (en heren) moeten wachten nu, want er waren vandaag heel veel terugplaatsingen.

Hoeveel cryo's hebben jullie bij de eerste poging ?

Anneleen

[Silvie]

Anneleen, één cryo is niet weinig hoor. Er zijn veel vrouwen die nooit een enkele cryo hebben. Ik had bij mijn eerste IVF geen bevruchtingen, bij mijn eerste ICSI één TP maar geen cryo en nu bij de tweede ICSI wonder boven wonder drie cryo's. Hopelijk heb je je cryo zelf niet eens nodig hé. Probeer terug wat positief te denken, al weet ik dat dat héél moeilijk is. Niet te ver vooruit denken en alleen bij de kans stilstaan.

Katy,
Ik zie dat jij er ook nog steeds bent en ik hoop dat je volhouden echt beloond zal worden.

Er zijn er hier veel die een terugplaatsing hebben gehad de afgelopen dagen. Ik heb donderdag een TP gehad en zit ook weer in de vreselijke wachtweken.

Ik wens iedereen nog véél succes

[Katy]

hallo Kathleen


Hoe gaat het met je ?
Ik ben ondertussen terug met IUI behandeling gestart.
Het is weer afwachten, maar we zien wel weer, he.

groetjes

Katy

[kathleenchris]

Hallo iedereen,

Leuk dat jullie nog eens achter me vragen.
De derde IUI is mislukt. Het weekend dat ik m'n regels kreeg (was voor de bloedname) ben ik letterlijk door een hel gegaan.
Ondertussen heb ik voor mezelf de beslissing genomen om te stoppen met IUI. Het is psychogologisch zwaar, heel zwaar aan 't worden. Volgende maand is het twee jaar geleden dat we afscheid namen van ons meisje ... en ik voel dat m'n humeur er erg onder lijdt. Volgende week (de 31ste) heb ik m'n eindevalautie gesprek met de gyn. Indien verdere stappen zoals IVF ons een hogere kans geeft, dan ga ik nog 1 of 2 pogingen doen en dan stop ik definitief.
Tijdens de hormonenbehandeling heb ik steeds last van een slecht humeur, en ergens vind ik het niet eerlijk voor m'n man en m'n bengel. Het blijft alleen nog heel moeilijk dat de buitenwereld volop kindjes krijgt en niet meer met ons durft te praten. We geraken steeds meer geïsoleerd. Nu gaan we weer die rotte periode van 1 nov tegemoet (plots hebben we het recht om verdriet te hebben, terwijl dit een dag als een ander is). Haar verjaardag 'vieren' we altijd heel intiem.
Velen onder jullie hebben geen kindjes en zijn zelfs nooit zwanger geweest, en ik vind het daarom ook altijd moeilijk om uitleggen (omdat ik niemand wil kwetsen) dat deze behandelingen altijd zo dubbel aanvoelen. Als ze niet overleden was, zaten we nooit in het ziekenhuis met de behandelingen. M'n vorige kindjes zijn na de nodige wachttermijnen op een natuurlijk manier gekomen. Nu lukt het gewoon niet meer en het maakt me soms heel boos. Ondertussen zijn we al van 2000 bezig met onze kroost en sinds 2001 kennis gemaakt met de medische mallemolen ... Ik denk dat we er stilletjes aan een streep onder moeten trekken. In ieder geval houdt ik jullie op de hoogte van m'n gesprek eind deze maand !!!

succes meiden en bedankt voor het supporteren. Jullie hebben m'n 'angsten' voor IVF toch al wat verminderd. Jullie blijven er heel positief onder !

liefs,
mama van een bengel en een engeltje

[Anneleen]

@ KathleenChris,
Jullie zijn inderdaad al lang bezig. Dat vind ik heel moedig, dat jullie dit al zo lang kunnen dragen. Je moet zelf voelen wanneer het genoeg geweest is.
Maar 't lijkt me toch een hele stap om er een punt achter te zetten.

Ik heb al een paar dagen voortekenen van menstruatie: buikkrampen, enorme hoofdpijn, totaal geen gevoelige borsten. En deze avond wat ik al vreesde, een beetje bruinverlies.
Donderdag kan ik pas naar de gyneacoloog maar we weten de uitslag nu bijna zeker.
1ste IVF mislukt.
Wat een rotweek: vorige week donderdag 2 jaar geleden dat we een miskraam hadden op 11w,
dan ook nog grote spanningen op het werk (waar ik erg onder lijd).
En nu dit weer. Ook al had ik het wel wat verwacht. 't Is toch weer een slikken.

Wie kan hierop antwoorden: mag je na je regels onmiddellijk beginnen met een dooicyclus of moet je hier ook één natuurlijk cyclus tussen laten ?

Aan iedereen, succes!

Anneleen

[kathleenchris]

Hallo Anneleen,
en hoe is het ermee? Waarschijnlijk weet je nu al de definitieve uitslag ...
We hebben de woensdag ons gesprek gehad en we hebben weer wat moed bijeen gesprokkeld. We gaan verder met IVF. We beginnen sowieso in 2008. Deze maand is het twee jaar geleden dat we afscheid namen van ons engeltje en met de feestdagen wil ik geen opdoffer van meer in het ziekenhuis te zitten dan bij m'n zoontje. Want hem mag ik ook niet verwaarlozen. Dus we zien wel, maar we gaan op ons eigen ritme verder, omdat we (allé ik eigenlijk) het er wel heel moeilijk mee heb. Het is niet te onderschatten wat de hormonen doen, ammaai en dit was nog maar een voorproefje van IUI, ik vermoe dat IVF wel wat zwaarder is. In ieder geval we hebben weer iets om naar uit te kijken in 2008.
groetjes
kathleen