Zwanger na IVF

[Loeki]

Super nieuws Pelkie, gelukkig dat je gegaan bent voor de echo!!

Je moet ervan uitgaan dat het goedkomt, in de meeste gevallen komt het ook goed hé. Hoe je het ook draait of keert, als je met behandelingen bezig bent, heb je iedere behandeling meer kans dat het mislukt dan dat het lukt. Maar als je eenmaal zwanger bent, heb je de meeste kans dat er gewoon een heerlijk gezond boeleke van komt!
Idd geen zorgen maken over die vlak, tegenwoordig met die echo's zien ze ook alles hé. De gyn zal het wel weten.

Zucht maar eens goed dat al die spanning weg is en op naar de 12 weken.

[pelkie]

Yep. Ik denk dat die buitensporige emoties ook wel met de hormonen te maken hadden. Raar wat dat met een mens doet.
Maar plusplunt van 't hele gedoe is: ik voel me wel degelijk beter als eergisteren, heb zelfs weer zin in te sporten en ben niet meer zo'n dweil zonder energie! Nu positief blijven denken en we komen die 4 weken nog wel door tot de volgende echo!

[grootgevaarke]

Ik ben superblij voor jou, Pelkie.
Maandag ga ik ook wel met knikkende knieën op controle, maar ik verlies de moed en de hoop voorlopig niet. Ben trouwens al heel braaf geweest en lig bijna de hele tijd plat op mijn zetel...

[Loeki]

Klinkt misschien stom, maar ik herinner me een boek in de bib over de menopauze, kheb het ding zelfs niet vastgehad maar de titel blijft me bij. Het boek heet "eindelijk mezelf". Dus ja, hormonen maken van je een ander mens. Zelfs nu ik aan de anti-conceptie zit, wat heel lage dosissen zijn, voel ik dat ik ergens mezelf niet ben. Dat gaat wat geven als ik zwanger geraak...

Kdenk dat we allemaal aan je denken Grootgevaarke, ik alleszins zeker en vast. Verlies je nog altijd bloed, of ist gestopt? Niet opgeven in ieder geval hé, en probeer maar veel te rusten!

[grootgevaarke]

ik heb nog steeds wat bloedverlies en dat blijft me zorgen baren... pfff pfff pfff!!!
Maar ik besef ook wel dat het constant zorgen maken ook niets helpt! dus zal ik maar positief blijven denken hé.
Op gezondheid.be stond dat kans op miskraam klein is als bij onderzoek blijkt dat hartje nog klopt (maar niet uitgesloten). We leven dus op hoop.

[pelkie]

En ik heb echt al héél veel verhalen gehoord over bloedverlies tijdens de zwangerschap waar't uiteindelijk allemaal goed afliep! Zelfs van mensen die echt zeer veel bloed verloren, zoals tijdens een menstruatie. Dus kop op, komt écht wel goed. Je bent waarschijnlijk ook iets negatiever door je voorgeschiedenis. Moest je in de eerste ronde, boenk zwanger zijn geraakt, lag je hiervan zeker zoveel niet wakker van.
Teleurstelling wordt een gewoonte he;-)

[Kracht]

Hey Pelkie,

Ik ben heel blij om te lezen dat alles nog goed gaat met jullie kindje!
Ik wens je een heel fijne zwangerschap toe.

Mijn borsten beginnen terug wat gevoeliger te worden en ik voelde gisterenavond weer wat steekjes in mijn lies. Ik hoop dat alles toch nog in orde komt en dat we dinsdag het hartje gaan zien kloppen!!

Aan iedereen die zwanger is: een dikke proficiat en probeer er van te genieten! Aan al diegenen die nog aan het "strijden" zijn: veel sterkte en moed!! Vroeg of laat zal er bij ieder van ons een wondertje komen...

[Kracht]

Hey grootgevaarke,

Laat je iets weten als je de echo hebt gehad? Ik duim een hele tijd voor je!!

[Fluffy]

Hallo,

Ik ben blij te horen dat het bij jullie allemaal beter gaat.
Bij mij jammer genoeg niet.
Ben vrijdag naar de gynae gegaan omdat ik alweer nie gerust was. Had veeeel meer buik en rugpijn en het bruin bloedverlies nam toe.
Bij de echo heeft ze gezien dat de vruchtzak verschrompeld was en heb ik veel bloed verloren.
Het is een weekend met veel pijn geworden. Ben op zaterdag afgevoerd met ziekenwagen omdat de pijn niet meer vol te houden was. En heb toen een curritage gekregen. De pijn was weg, maar het lege gevoel blijft!

Vind het allemaal zo oneerlijk! Na 3 lange jaren eindelijk zwanger en dan wordt het zomaar weer afgepakt en alles gaat gewoon door.

En iedereen zegt hetzelfde. Het is 1 keer gelukt, dus zal het nog wel lukken. Zo snel mogelijk vergeten en op nar de volgende keer. Gemakkelijk gezegd, maar in mijn hoofdje gaat het nie zo makkelijk!
Moet nu aan 2de ivf cyclus beginnen

Grootgevaarke: veel moed en rust veel! Rust kan heeeel veeeel goemaken en tegenhouden. Ik duim voor je!

Pelkie: ik hoop ook voor jou dat je goed nieuws hebt gekregen! Probeer zo weinig mogelijk stress te hebben. Ik weet dat het veel makelijker gezegd dan gedaan is, maar toch!

[Loeki]

"Life goes on" klinkt inderdaad heel erg hard op zo'n momenten Fluffy.

Probeer je hoofdje wat rust te gunnen, je verdient het na al dat afzien...

Dikke knuffels!!!

[pelkie]

Ik heb't echt uit mijn kopke gebannen nu en ga straks bellen om de 12 weken echo te plannen.

Daarnet ook weer een ramp-verhaal gehoord. Het zoontje van een vriendin is gisteren doodgeboren, om 7 maanden. Ik vind't verschrikkelijk, 't was ook een wondertje na lang wachten.

Pffft, ik hoop zo dat alles op 12 weken er perfect uit ziet, ik kan gewoon niet geloven dat het nu weer mis zou gaan.

[Kracht]

Hey Fluffy,

Ik vind het echt verschrikkelijk voor je! Laat het verdriet er maar allemaal uitkomen en geef jezelf voldoende rust. Doe nu enkel de dingen waar jij zin in hebt (al kan ik mij voorstellen dat je nergens zin in hebt!). We denken aan je!!!

Dikke knuffel

[Fluffy]

Ja het is ook allemaal verschrikkelijk, en je staat er zo machteloos bij. Das nog het meest frustrerende.

nee heb idd nergens zin in. Ik weet wel dat het niet helpt om hier dagen te liggen wenen. Mag er gewoon nie te veel en te lang over nadenken, want dan word ik pas echt bang.
Bang dat het niet meer zal lukken of dat ik nog miskramen zou krijgen. Jullie horen dus wel dat ik zelf ook moeilijk positief kan blijven.

Heeft er iemand tips hoe ik me hier het beste overheen zet?

Maar Pelkie, hororverhalen ga je steeds horen, maar daar mag je niet bij blijven stilstaan. Het kan misgaan op 6 weken, op 6 maand en als je kindje geboren is kan er ook nog vanalles fout gaan. Daaraan mag je niet denken. Ik had en heb het daar ook zeer moeilijk mee, maar je gedachten kunnen veel beïnvloeden, dus blijf positief. Je bent nu toch al zo ver en alles ziet er nog goed uit!

[pelkie]

Ja, inderdaad, het kan altijd misgaan he.
Maar ik zit vooral in over haar, ze heeft er zolang op moeten wachten en dan zoveel stress tijdens die zwangerschap (er was bij elke echo wel iets mis, dat ze niet helemaal konden verklaren). En dan is't dus toch misgelopen.

Ik heb nu een afspraak voor de 12 weken echo, dus hebben we weer een datum om naar af te tellen.

[Fluffy]

Ja natuurlijk zit je in met haar. en jij zal nog beter dan iemand anders haar verstaan! Probeer haar maar zoveel mogelijk te steunen, hoewel je nu nie veel meer zal kunnen doen dan luisteren en er zijn voor haar.
Das een van de ergste dingen die kunnen gebeuren, en wa je nu ook zegt, ze zal er nie veel aan hebben. Haar verdriet zal te groot zijn, maar weten dat je vrienden hebt om op terug te vallen is een serieuze troost.

Ik heb ook al heel veel berichtjes, telefoons en bezoek gehad van vrienden en erover praten is toch belangrijk!

Wens haar in ieder geval heeel veeel sterkte toe!

Voor jou hoop ik dat de tijd snel voorbij gaat en je snel 12 weken bent! Dan is de gevaarljkste tijd voorbij!

Bij mij is het nu wachten tot ik aan de volgende cyclus mag beginnen.
De hoeveelste keer is dit nu bij jou?