START IVF JULI

[Pindanootje]

Ja ik had vorige week nog zoiets van "ik neem mij deze keer voor elk pilletje heel bewust te slikken zodat ik 't nooit kan vergeten" en hupla zijn paar dagen verder en tis al op de automatische piloot en geen flauw idee watk binnen heb. Vorige keer had ik er een papier naast liggen met kruisjes zetten voor watk geslikt had. Zo te zien tijd om dat opnieuw neer te leggen

[mich75]

Elvira, ik zet ook een alarm en dan neem ik het ene al en ga het andere 'zo dadelijk' wel nemen en dan had ik blijkbaar het alarm al afgezet

Ik denk dat als mensen die niet in de mmm zitten dit zouden lezen iets hebben van OMG waar maken die zich druk om?

[Atalanta]

Haha heel herkenbaar allemaal. Van de 'shit heb ik nu net iets doorgeslikt of niet?' tot de drie strips progynova. Maar er liggen strips in de badkamer en in mn auto en dan neemk die door elkaar en kloppen de datums niet meer. Trouwens die utro, zo vreselijk voor ons seksleven

[Elvira]

Haha ja ik had mijn schema voor de spuiten aan een vriendin laten zien, die vond mij echt niet normaal Ook een papier met kruisjes en data en uren.... Maar zeg dat komt nogal nauw he! En inderdaad, die utro is echt een boeltje, ik voel me er niet echt sexy door

[Minosh]

Ik zette ook altijd mijn alarm, enkel de utro in de namiddag kon ik wel eens vergen .
Voorlopig neem ik niets, ook geen utro, het was een volledige hormoonvrije poging Hopelijk blijft dit zo

[Pindanootje]

Ja die utro is inderdaad niet mega sexy..
In de zomer toen die hittegolf was hadden we in onze tuin zo'n zwembadje vd action gezet ter afkoeling, en lagen we daar een keer in, ook beetje gaan frutsen aan elkaar en hup heel dat zwembadje vol met die witte troep, hebben er toen wel serieus om moeten lachen eig.
Konden we 't weer helemaal opnieuw gaan vullen met proper water nadien tot zover de spontane romantiek.

Nee ma überhaupt op vlak van seksualiteit vind ik dat heel dit traject me enorm heeft veranderd. Alle druk die erop gelegd is om verplicht te moeten vrijen int begin, heeft echt gemaakt dat ik nog heel zelden iets seksueel wil doen eig. M'n hele goesting is 0. Ook niet meer bij te houden voor hoeveel vreemde mensen ik al ruim een jaar om de haverklap de benen moet opengooien in het ZH. Hier en daar zelfs met de nodige stagiairs erbij die even meekijken. Vind 't enorm lastig om weer het zorgeloze plezier erin terug te vinden van vroeger...

[Minosh]

Pindanootje: Hier volledig hetzelfde gevoel qua seksualiteit. Het ontvrouwelijk je wat dit traject, door constant met je benen te moeten opliggen,...
Ik denk dat het wel terug komt zodra het gelukt is, dat hoop ik toch

[AnieN]

Hey dames, ik wil jullie geruststellen dat alles op het vlak van seksualiteit wel terugkomt. Je gaat ooit terug die sexy vrouw zijn en je goed voelen en die utrogestan kunnen laten. Tijdens mijn zwangerschap had ik dit gevoel zeker niet, mijn man had ook een beetje bang om met mij te vrijen Maar het komt allemaal terug in orde, je gaat het ooit "vergeten" op dat moment toch. Enkele jaren later ga je over sommige dingen ook wel kunnen lachen (de gigantische schaamlippen uit de playboy in "het hokje" in het UZA, de film die altijd hetzelfde is in Jette,...) En een voordeel... je kan bij elke gynaecoloog terecht want schaamte ken je toch niet meer Nog even doorbijten! Ik supporter aan de zijlijn.

[Toeti]

Hoi allemaal,

Wat zalig om al dat goede nieuws te horen over de positieve testen! Proficiat iedereen!

Jammergenoeg geldt de positieve vibe niet voor mij...
Vorige week steeg m'n hcg mooi door, had op donderdag een controle bij de fertiliteitsarts en ze zag toen nog niets met de echo, enkel dat het (weeral) een eisprong aan de rechter kant is geweest. Aangezien die rechter eileider de 'lelijkerd' is (verbreed en lang, maar wel perfect doorgankelijk) moesten we zeker een buitenbaarmoederlijke in ons achterhoofd houden. Het hcg was mooi gestegen, dus we probeerden positief te blijven (ale, vooral m'n vriend eigenlijk). Zelf was ik er niet gerust in. Vrijdagavond kreeg ik tijdens de namiddag meer buikpijn, maar andere buikpijn dan bij menstruatie. Even doorgebeten en m'n patiëntenlijst afgewerkt. 's Avonds bij het thuiskomen kreeg ik meer bloedverlies, dus toen wisten we al dat het sowieso niet goed zou aflopen. De buikpijn werd erger, maar ik besloot nog wat af te wachten en evolutie te volgen. De dag voordien had ik nogal een preek (goed bedoeld?) gekregen van m'n gyn dat ik het niet altijd moest controleren en dat ik het moest loslaten (yeah right...). Zaterdagmorgen was ik toch wat aan het twijfelen, wilde wat strenger zijn voor mezelf, maar bedacht mij toen ook dat ik in de eerste plaats patiënt ben en geen arts, dus toch maar even de verpleging opgebeld. Deze zei me om meteen te komen om controle hcg te doen, en ze raadde ook consult bij de arts aan. De gyn had een echo gedaan en zag al meteen dat er bloed/vrij vocht in mn buik was, wat al geen goed teken was. De echo werd dan verder gedaan en toonde dat ik een buitenbaarmoederlijke zwangerschap had in m'n rechter eileider. Ben dan meteen met spoed geopereerd zaterdagnamiddag: eileider en vruchtje werden weggenomen.. 2e laparoscopie op nog geen 4 maanden tijd... Kwam wel even binnen, ook vooral omdat ik owv covid alleen was en m'n vriend dus per telefoon op de hoogte moest brengen... Was wel even incasseren. Momenteel ben ik dus een week thuis aan het recupereren met wel wat pijn...
Dus nu wordt alles weeral opgeschoven ivm start IVF.. Ik heb geprobeerd het positief te bekijken dat er toch 'iets' geweest is, maar het is gewoon echt op de meest slechte manier afgelopen... Ben momenteel m'n gevoelens daarover wat aan het wegduwen en verdringen, kan het niet anders op dit moment..
Enige positieve is dat ik blij ben dat ik m'n eigen lichaam toch meer en meer begin te kennen en dat ik de juiste beslissing heb genomen om me te laten nakijken...
Sorry voor heel m'n verhaal, ik moest het even kwijt. Met momenten voel ik mij hier zo alleen in...
Veel liefs,
Toeti

[beldes]

Ow toeti,
Wat een vreselijk verhaal!
En wat lastig dat door die domme covid dat je dat even alleen moest verwerken...

Verdring de emoties niet allemaal eh. Je hebt het recht om even zeer triestig te zijn.
Ik kan mezelf niet voorstellen hoe pijnlijk zit fysiek zowel als mentaal moet zijn voor je.
Sterkte!

[Atalanta]

@Pindanootje: wat een heerlijk eerlijke verslaggeving alweer ik moet zeggen dat de pogingen nooit als een verplicht nummertje gevoeld hebben bij ons en dat seks niet anders geworden is door het traject. Maar waar ik wel meer en meer last van krijg is dat ik inderdaad voor iedereen met mn benen op moet gaan liggen. Ik vraag of stagiaires buiten willen wachten. Met mijn job is er altijd een kans dat ik ze later nog moet bezoeken dus dat risico wil ik sowieso niet nemen maar intussen doe ik het vooral voor mezelf. Hoe stoer ik me ook altijd voordoe bij de arts, ik ben ongelofelijk preuts daarin.

@Toeti: eerst en vooral: geen sorry zeggen omdat je dit met ons deelt! ik weet nog dat je hcg waardes er vorige week niet al te best uit zagen, maar wat een shock dat ze intussen je eileider weg hebben moeten nemen ik hoop dat je nu gewoon geen last meer hebt van die vervelende eileider en stiekem duim ik dat dit je kans op een natuurlijke zwangerschap verhoogt omdat je goeie eileider het nu zal overnemen. Wanneer zou je opnieuw kunnen starten met het ivf traject? Laat je niet intimideren door de gynaecoloog, ik heb meer en meer de indruk dat ze eigenlijk absoluut niet weten wat we allemaal meemaken. Goed dat je voor jezelf zorgt Het is mooi dat je op zoek gaat naar positieve dingen, maar soms mag je echt eens ‘fuck’ zeggen ‘ik heb geen geluk gehad’. Verzet je gedachten met hersenloze series en heb vertrouwen in de toekomst, hier moet je even door.

[Elvira]

Pindanootje wat een heerlijk verhaal weer al, jij brengt mij toch vaak aan het lachen wat ook belangrijk is in dit traject
Ik ben inmiddels in het ziekenhuis al wat minder preuts geworden, gewoon omdat er zo veel verschillende mensen zijn die mij al behandeld hebben. AnieN bedankt voor je geruststelling
Toeti wat een klap moet jij gehad hebben, slecht nieuws over je vruchtje maar ook een eileider meteen weggehaald Dat moet toch ff schrikken zijn. Waar moet je nu op wachten, omdat je zegt dat alles opgeschoven wordt? Je leert je lichaam zeker kennen maar vergeet ook niet om de emoties te laten gaan, zoals Atalanta zegt is dat ook belangrijk. Veel sterkte de komende dagen en een virtuele knuffel

[Toeti]

Dankjewel voor jullie lieve reacties. Doet deugd Ik moet idd nu vooral herstellen en proberen de gevoelens toe te laten.
Ivm natuurlijke manier zwanger worden: het lastige is dat m'n rechter eierstok dominant is en quasi altijd degene is die een ovulatie geeft, dus nu worden de kansen om op een natuurlijke manier zwanger te worden wel kleiner. Dus IVF is de beste optie.. Alles voor IVF lag al klaar in de koelkast, nu is het wachten tot ik genoeg hersteld ben. Ik denk dat ik sowieso een maand moet overslaan om te herstellen van de laparoscopie (was in oktober na m'n diagnostische laparoscopie ook, toen moest ik een maand wachten met IUI). Al hoop ik dat ik gewoon mag starten bij m'n volgende menstruatie. Maar na een EUG kan dat tot 6 weken duren. Moet donderdag op controle dus ga daar zeker eens vragen hoe dat juist gaat lopen.

Echt een serieuze rollercoaster vorige week.. In zo'n traject leer je echt om wendbaar en veerkrachtig te zijn. Maar deze zijsprong had ik écht niet durven denken...
Ach ja, alles komt goed zeker?
Veel succes aan iedereen!!!

[Minosh]

Amaai Toeti wat heftig seg... je verwacht veel in dit traject maar dit is wel heel heftig...
Goed dat jezelf kent en op tijd aan de alarmbel hebt getrokken. Verzorg je maar goed de komende periode...
Je lichaam heeft nu ff tijd nodig om te herstellen...
Sterkte!

[Pindanootje]

Amai Toeti wat een heftig verhaal meid vreselijk voor je dat het een BBZ bleek en ook nog eens met spoed je eileider is weggenomen dus. Een enorme klap.. Goed dat je naar je gevoel geluisterd hebt en op controle bent gegaan tijdig, want zo'n preek van een gyn kan hard binnenkomen en voor hetzelfde geld had je een controle uitgesteld en was 't erger afgelopen.
Hoorde van een vriendin die hetzelfde meemaakte vorig jaar dat na een tijd je andere eileider het wel overneemt en je lijf zich aanpast. Maar de kansen slinken idd wel dus ivf blijft de weg voor jou dan...
Neem eerst de tijd om zowel lichamelijk als mentaal hiervan te bekomen zou ik zeggen en daarna komt er vast goed nieuws voor je uit de bus! We duimen er allemaal voor mee!
Dikke knuffel