begin 2011 beginnen met IVF
-
*grietje*
- Berichten: 27
- Lid geworden op: 4 december 2010, 21:11
Hoi dames,
Ik ga ook alleen op baby-bezoek bij mijn vriendinnen. Andere collega's dat laat ik aan me voorbij gaan. Ik moet zeggen dat ik veel geluk heb met mijn vriendinnen. Natuurlijk praten ze over hun kinderen enzo maar het valt allemaal goe mee. Ik heb ook niet het gevoel dat ze te veel medelijden hebben met mij, een gezonde interesse zeg maar.
Maar het is niet altijd zo de beste vriend van mijn man heeft gisteren vernomen dat hij vader wordt en zit het nu constant onder mijn man zijn neus te wrijven dat het bij hen wel lukt en bij ons niet. En dan die uitspraken: Als ge wilt zal ik is komen helpe dan is het direct raak. DEGOUTANT!! Ook al is het bedoeld om te lachen, het komt toch hard aan.
En dan nu de periode van de lastige vragen. Tijdens familiefeesten komt telkens de vraag en wanneer beginnen jullie aan kinderen? Ik heb zelf geen zin om aan heel de familie te vertellen dat we bezig zijn en dat hij met IVF zal moeten gebeuren. Dus zit er maar 1 ding op en dat is een leugentje om bestwil. ( Dat is pas voor binnen een paar jaar, nu nog geen tijd voor.) Het is lastig om te moeten liegen maar ik denk dat het soms gewoon het beste is.
Hebben jullie het allemaal aan jullie ouders gezegd? Mijn ouders weten het maar die van mijn man nog niet. Hij wil het liever niet vertellen maar ik wel.
Kan je na een intake-gesprek onmiddellijk beginnen met de pil? Zijn er mensen die niet eerst de pil moesten nemen?
Veel succes aan iedereen!!
Ik ga ook alleen op baby-bezoek bij mijn vriendinnen. Andere collega's dat laat ik aan me voorbij gaan. Ik moet zeggen dat ik veel geluk heb met mijn vriendinnen. Natuurlijk praten ze over hun kinderen enzo maar het valt allemaal goe mee. Ik heb ook niet het gevoel dat ze te veel medelijden hebben met mij, een gezonde interesse zeg maar.
Maar het is niet altijd zo de beste vriend van mijn man heeft gisteren vernomen dat hij vader wordt en zit het nu constant onder mijn man zijn neus te wrijven dat het bij hen wel lukt en bij ons niet. En dan die uitspraken: Als ge wilt zal ik is komen helpe dan is het direct raak. DEGOUTANT!! Ook al is het bedoeld om te lachen, het komt toch hard aan.
En dan nu de periode van de lastige vragen. Tijdens familiefeesten komt telkens de vraag en wanneer beginnen jullie aan kinderen? Ik heb zelf geen zin om aan heel de familie te vertellen dat we bezig zijn en dat hij met IVF zal moeten gebeuren. Dus zit er maar 1 ding op en dat is een leugentje om bestwil. ( Dat is pas voor binnen een paar jaar, nu nog geen tijd voor.) Het is lastig om te moeten liegen maar ik denk dat het soms gewoon het beste is.
Hebben jullie het allemaal aan jullie ouders gezegd? Mijn ouders weten het maar die van mijn man nog niet. Hij wil het liever niet vertellen maar ik wel.
Kan je na een intake-gesprek onmiddellijk beginnen met de pil? Zijn er mensen die niet eerst de pil moesten nemen?
Veel succes aan iedereen!!
-
rainbow
- Berichten: 731
- Lid geworden op: 17 februari 2010, 14:31
hey
grietje: wat ongelooflijk ongepast en grof van die beste vriend van je man!
Die heeft duidelijk weinig inlevingsvermogen.. ofwel een typische mannenreactie als ze niet weten hoe te reageren? Ik zou een superscherp antwoord terug geven, alleen kan ik er zelf ook niet zo direct één bedenken
Als ik iets weet, kom ik het hier vertellen!
Onze ouders zijn allemaal al een hele tijd op de hoogte, ze wisten immers ook al lang dat ik een kindje wou en ja als het dan zo lang duurt..Ik wou zeker dat mijn ouders het wisten, mijn schoonouders goh ja, die reageren niet altijd gepast, maar ik snap wel dat mijn ventje het hen wou zeggen. Bij jullie dus blijkbaar omgekeerd..
Toen ik gebeld heb voor info ivm IVF spraken ze toch ook onmiddellijk over de pil..
liefs
grietje: wat ongelooflijk ongepast en grof van die beste vriend van je man!
Onze ouders zijn allemaal al een hele tijd op de hoogte, ze wisten immers ook al lang dat ik een kindje wou en ja als het dan zo lang duurt..Ik wou zeker dat mijn ouders het wisten, mijn schoonouders goh ja, die reageren niet altijd gepast, maar ik snap wel dat mijn ventje het hen wou zeggen. Bij jullie dus blijkbaar omgekeerd..
Toen ik gebeld heb voor info ivm IVF spraken ze toch ook onmiddellijk over de pil..
liefs
-
umm_nora
- Berichten: 129
- Lid geworden op: 3 december 2010, 18:54
hallo allemaal
mag ik me bij jullie voegen?
zal me eerst even voorstellen.
ik ben jessica, 27 jaar, getrouwd sinds 2004 en mama van nora. ze is geboren in november 2008 na eerste ronde stimulatie. bij haar is het redelijk snel gegaan, maar nu willen we graag nog een zusje of broertje voor haar maar het is nog steeds niet gelukt, wij zijn nu al bezig sinds augustus 2009.
wij hebben al veel stimulatierondes achter de rug, allemaal negatief en dan is deze maand onze 4de en laatste inseminatie ook mislukt. wij moeten eind januari op gesprek gaan bij de gynaeco over ivf.
ik heb ook al een kijkoperatie achter de rug. ik heb een hele lange of zelfs helemaal geen cyclus, dus zware pco, maar voor de rest was alles ok, niets speciaals ontdekt tijdens de kijkoperatie. en de zaadcellen van mijn man zijn ook ok. ik weet dus niet waarom het maar niet wilt lukken, maar ik hoop dat met ivf mijn droom eindelijk mag uitkomen, ik heb altijd gehoopt op een groot gezin, maar als ik al 2 gezonde kindjes heb, ben ik al heel content want ik vind het financieel en emotioneel behoorlijk moeilijk. ben heel blij dat ik deze forum gevonden heb, want andere mensen schijnen ons echt niet te begrijpen. aan iedereen hier veel succes en hopelijk zijn we het komende jaar allemaal zwanger, en hoe vlugger, hoe beter

mag ik me bij jullie voegen?
zal me eerst even voorstellen.
ik ben jessica, 27 jaar, getrouwd sinds 2004 en mama van nora. ze is geboren in november 2008 na eerste ronde stimulatie. bij haar is het redelijk snel gegaan, maar nu willen we graag nog een zusje of broertje voor haar maar het is nog steeds niet gelukt, wij zijn nu al bezig sinds augustus 2009.
wij hebben al veel stimulatierondes achter de rug, allemaal negatief en dan is deze maand onze 4de en laatste inseminatie ook mislukt. wij moeten eind januari op gesprek gaan bij de gynaeco over ivf.
ik heb ook al een kijkoperatie achter de rug. ik heb een hele lange of zelfs helemaal geen cyclus, dus zware pco, maar voor de rest was alles ok, niets speciaals ontdekt tijdens de kijkoperatie. en de zaadcellen van mijn man zijn ook ok. ik weet dus niet waarom het maar niet wilt lukken, maar ik hoop dat met ivf mijn droom eindelijk mag uitkomen, ik heb altijd gehoopt op een groot gezin, maar als ik al 2 gezonde kindjes heb, ben ik al heel content want ik vind het financieel en emotioneel behoorlijk moeilijk. ben heel blij dat ik deze forum gevonden heb, want andere mensen schijnen ons echt niet te begrijpen. aan iedereen hier veel succes en hopelijk zijn we het komende jaar allemaal zwanger, en hoe vlugger, hoe beter
-
FP
- Berichten: 50
- Lid geworden op: 4 december 2010, 22:22
hallokes iedereen,
dank je wel. Ik ben blij dat ik niet abnormaal ben.
gisteren zijn mijn broer en zijn vrouw komen vertellen dat ze zwanger zijn , mijn ouders waren er ook bij.
Ik ben echt blij voor hun , dat ze niet dezelfde lijdensweg moeten doorstaan en dat ze voor het eerste kleinkindje kunnen zorgen.
voor mezelf is dit natuurlijk weer een moeilijk moment. Maar ik heb gepast gereageerd , niet overdreven enthousiast maar toch wel blij voor hun.
Vandaag had ik dan mijn mama aan de telefoon.... en toen kwamen natuurlijk de traantjes...zij vindt het natuurlijk ook heel erg en het geeft haar een dubbel gevoel, ze is blij dat ze oma wordt maar ze had het liever bij ons eerst gehad.
jongens jongens , waarom is het zo oneerlijk?
dank je wel. Ik ben blij dat ik niet abnormaal ben.
gisteren zijn mijn broer en zijn vrouw komen vertellen dat ze zwanger zijn , mijn ouders waren er ook bij.
Ik ben echt blij voor hun , dat ze niet dezelfde lijdensweg moeten doorstaan en dat ze voor het eerste kleinkindje kunnen zorgen.
voor mezelf is dit natuurlijk weer een moeilijk moment. Maar ik heb gepast gereageerd , niet overdreven enthousiast maar toch wel blij voor hun.
Vandaag had ik dan mijn mama aan de telefoon.... en toen kwamen natuurlijk de traantjes...zij vindt het natuurlijk ook heel erg en het geeft haar een dubbel gevoel, ze is blij dat ze oma wordt maar ze had het liever bij ons eerst gehad.
jongens jongens , waarom is het zo oneerlijk?
-
FP
- Berichten: 50
- Lid geworden op: 4 december 2010, 22:22
kzal blij zijn dat we kunnen starten met behandelen in januari...ik wil voorruit denken... niet zo machteloos zitten wachten.
positief denken, relativeren, en geduld hebben...als ik hierin slaag , ben ik fier op mezelf.
Aan al degene die op dit forum zit :
kop op , houd de moed erin , voor iedereen zit er wel iets mooi in de lucht!
en iedereen is welkom , ook degene die denken dat ze hier niet thuis zijn.
We zijn er voor elkaar , zo voelen we ons minder alleen.
dikke knuffel,
X
positief denken, relativeren, en geduld hebben...als ik hierin slaag , ben ik fier op mezelf.
Aan al degene die op dit forum zit :
kop op , houd de moed erin , voor iedereen zit er wel iets mooi in de lucht!
en iedereen is welkom , ook degene die denken dat ze hier niet thuis zijn.
We zijn er voor elkaar , zo voelen we ons minder alleen.
dikke knuffel,
X
-
umm_nora
- Berichten: 129
- Lid geworden op: 3 december 2010, 18:54
je mag inderdaad fier zijn op jezelf, FP.
iedereen die op dit forum zit trouwens.
want tegenslag na tegenslag, toch nog de moed vinden om ondanks de pijn, twijfels, stress en wanhoop toch door te doen om onze droom in vervulling te zien gaan dat is alleen sterke vrouwen gegeven
we moeten elkaar door moeilijke momenten heen sleuren.
iedereen die op dit forum zit trouwens.
want tegenslag na tegenslag, toch nog de moed vinden om ondanks de pijn, twijfels, stress en wanhoop toch door te doen om onze droom in vervulling te zien gaan dat is alleen sterke vrouwen gegeven
we moeten elkaar door moeilijke momenten heen sleuren.
-
umm_nora
- Berichten: 129
- Lid geworden op: 3 december 2010, 18:54
ik heb nog een vraagje voor degene die al bezig zijn met ivf. ik moest altijd clomid innemen voor ik aan iui begon. is er bij een ivf dan geen clomid? want ik hoor meer over spuitjes en zo. of word clomid ook genomen voor een ivf en zijn spuitjes dan niet nodig? 't is niet echt duidelijk omdat het toch verschilt van persoon tot persoon.
-
chantal09
- Berichten: 7
- Lid geworden op: 4 november 2010, 14:28
Lieve meiden,
heb afgelopen vrijdag intake gehad in GHB, en mag ws deze week starten met onze 1e ivf, zitten in een lang pil schema, en ik ga decapeptyl spuiten.
Nu wil ik vragen wie heeft hier ervaring mee?? Hoor zoveel verschillende verhalen en ben een beetje huiverig voor de bijwerkingen en het spuiten op zich, ben alleen de Puregon en pregnyl gewend.
heb afgelopen vrijdag intake gehad in GHB, en mag ws deze week starten met onze 1e ivf, zitten in een lang pil schema, en ik ga decapeptyl spuiten.
Nu wil ik vragen wie heeft hier ervaring mee?? Hoor zoveel verschillende verhalen en ben een beetje huiverig voor de bijwerkingen en het spuiten op zich, ben alleen de Puregon en pregnyl gewend.
-
Yago
- Berichten: 1145
- Lid geworden op: 7 mei 2010, 17:35
hier nog ééntje die zal starten
na een buitenbaarmoederlijke zwangerschap deze zomer (3 de IUI) schakelen we nu over naar IVF
normaal start ik volgende week met syprefact neusspray voor 4 weken, daarna neusspray en spuitjes ... ben best wel zenuwachtig
hopelijk heb ik niet te veel last van de hormonen, bij IUI kreeg ik helemaal geen hormonen (alleen 1 pregnyl-spuit)
na een buitenbaarmoederlijke zwangerschap deze zomer (3 de IUI) schakelen we nu over naar IVF
normaal start ik volgende week met syprefact neusspray voor 4 weken, daarna neusspray en spuitjes ... ben best wel zenuwachtig
hopelijk heb ik niet te veel last van de hormonen, bij IUI kreeg ik helemaal geen hormonen (alleen 1 pregnyl-spuit)
-
Ellentje29
- Berichten: 244
- Lid geworden op: 3 december 2010, 14:17
Hallo
Mag ik ook bij het groepje?
Even kort voorstellen:
Ik ben 29 jaar. Wij zijn al sinds september 2008 aan t proberen.
Sinds vorig jaar april gaan we naar LIFE in Leuven. De zwemmertjes van mijn vriend zijn ok, maar de kwaliteit ligt iets onder het gemiddelde. Bij mij werd er eind juni via laparoscopie endometriose verwijderd van de eierstokken. Er was niet veel aanwezig, maar toch genoeg om problemen te geven.
We hebben nu 4 IUI's achter de rug en mogen in januari starten met IVF.
Sinds vorige vrijdag ben ik begonnen met de pil. Formulieren met schema en data voor bloedname worden met de post opgestuurd,dus ik hoop dat het nu vooruitgaat.
Ik ben ook een beetje ongerust voor de spuitjes en de bijwerkingen, maar we zijn nu al zo ver gekomen, dus nu gaan we ook door.
Ik heb ook al gemerkt dat het niet gemakkelijk is als vriendinnen en familie kindjes krijgen.
Mijn petekindje (zoontje van mijn broer) is nu 7 maanden. Ik zie hem doodgraag, maar telkens ik hem oppak, denk ik: het had de mijne kunnen zijn.
Hij was een ongelukje. Wel gewenst, maar niet gepland. Zij kunnen er niets aan doen, maar soms word ik daar gefrustreerd van. Zij zijn nog zo jong (19 en 23) en hebben dus nog alle tijd, terwijl ik volgend jaar (al) 30 wordt en bij ons lukt het maar niet...
Mag ik ook bij het groepje?
Even kort voorstellen:
Ik ben 29 jaar. Wij zijn al sinds september 2008 aan t proberen.
Sinds vorig jaar april gaan we naar LIFE in Leuven. De zwemmertjes van mijn vriend zijn ok, maar de kwaliteit ligt iets onder het gemiddelde. Bij mij werd er eind juni via laparoscopie endometriose verwijderd van de eierstokken. Er was niet veel aanwezig, maar toch genoeg om problemen te geven.
We hebben nu 4 IUI's achter de rug en mogen in januari starten met IVF.
Sinds vorige vrijdag ben ik begonnen met de pil. Formulieren met schema en data voor bloedname worden met de post opgestuurd,dus ik hoop dat het nu vooruitgaat.
Ik ben ook een beetje ongerust voor de spuitjes en de bijwerkingen, maar we zijn nu al zo ver gekomen, dus nu gaan we ook door.
Ik heb ook al gemerkt dat het niet gemakkelijk is als vriendinnen en familie kindjes krijgen.
Mijn petekindje (zoontje van mijn broer) is nu 7 maanden. Ik zie hem doodgraag, maar telkens ik hem oppak, denk ik: het had de mijne kunnen zijn.
Hij was een ongelukje. Wel gewenst, maar niet gepland. Zij kunnen er niets aan doen, maar soms word ik daar gefrustreerd van. Zij zijn nog zo jong (19 en 23) en hebben dus nog alle tijd, terwijl ik volgend jaar (al) 30 wordt en bij ons lukt het maar niet...
-
*grietje*
- Berichten: 27
- Lid geworden op: 4 december 2010, 21:11
Wie is er online
Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 2 gasten