IVF/ICSI-clubje

[Liesbetje]

Hihi Lyse, stiekem hoop ik dat de misselijkheid nog een paar maanden blijft... dat zou een goed teken zijn!

Nogmaals een dikke proficiat hè Lyse! 2 kloppende hartjes! Ongelooflijk! Ik wil jouw voorbeeld heel graag volgen!

Es, weet jij al iets meer? Spannend!

[Liesbetje]

Sorry, ik vergis mij. Helena heeft vandaag bloedname. Es, jij moet nog geduld hebben tot maandag! Succes alvast!

Weet jij al iets Helena?

[Noa09]

Oh Lyse,

TWEE hartjes, machtig toch he!
Ben zo blij voor je dat alles goed is!
En ja, ik wil jou heel snel volgen samen met de anderen hier!

Noa09

[Ahiha]

[quote="lyse"]Vanmorgen twee hartjes zien kloppen op de echo van exact 6 weken. Alles zit mooi op schema... quote]

ooooohhhhh... smelt smelt!! Wat een fantastisch moment moet dat geweest zijn. Ik hoop op een vlug ontslag!

Hier niks nieuws onder de zon. Tja... pillen. Tis ni echt spannend he. Maar 1 week down 2 more to go.

[lyse]

Ik was Lynn ook nog vergeten, die zal binnenkort ook al weer in de wachtweken zijn. Nu ja, jullie snappen me wel he. Ik WIL gewoon dat IEDEREEN HIER ZO SNEL MOGELIJK naar het zwangerschapstopic kan...

[He_lena]

Dag meiden,

Helaas kan ik de goede serie van Lyse, Miera, Fien niet doorzetten. Zelfs een 'topembryo'ke' heeft het niet naar zijn/haar zin in mijn buik.
Nu een maandje rust en zoeken naar die moed om door te gaan.

liefs,
Helena

[Ruby]

Helena,
Als ik kon, dan stuurde ik je een pakketje moed. Hoop dat het via deze weg ook lukt.
Veel sterkte!
Ruby

[Liesbetje]

Helena, jammer dat het voor jou niet mocht zijn deze maand. Die moed komt heus wel weer terug. Maar nu eerst ne keer (of een paar keer) goed bleiten. Dikke knuffel!

[*nat*]

Lyse, Miera, Fien, driedubbeldikke proficiat (eigenlijk vierdubbel, hé Lyse...)

Helena, een dikke troostknuffel.

Ahiha, ik pil (on)rustig mee, nog tot de 12e november...

[Ruby]

hé Fien, ik heb je nog geen proficiat gewenst! bij deze een hele grote!

[skiwi]

Alleen komt dit heel verrot uit voor mijn man en zijn werk, dus dat is wel gruwlijk balen. Hij kan geen vrij krijgen. Als hij vrij neemt krijgt hij neit uitbetaald.
Maar is even overleggen, misschien een collega mee ofzo.
Pff.

de dag van PU krijgt m'n man een briefke van 't ziekenhuis voor 'sociaal verlof', maar dat is ook een onbetaalde dag hoor.

nuja, die ene dag ontbetaald ... bij mij is dat hetzelfde hoor. Ik heb wel ziekteverlof, maar doordat ik nog in m'n proefperiode zit is m'n eerste ziektedag steeds een carensdag ...

achja, dat is het minste van m'n zorgen, die ene dag op een maand, 'k ga er niet minder van eten

[elie]

skiwi,huismeester,wou even meegeven dat zowel mijn man als ik een ziektebriefje krijgen op de dag van pu en tp,zo is blijft alles mooi doorbetaald.

[Huismeester]

Het is niet dat hij vandaag geen vrij kon krijgen, maar aankomende maandag.
En de afgelopen maand heeft hij al een dag of 7 verplicht verlof op moeten nemen omdat er te weinig werk was. En zolang hij nog op uitzendbasis werkt, is het nog geen vetpot, na 14 maanden werkeloos geweest te zijn.
7 dagen geen loon is erg veel.

Maar in ieder geval, manlief aanwezig (anders is het lastig semen af te geven), vandaag PU gehad.
OH MY GOODNESS!!!

Dat was de eerste en laatste keer.
Ik heb diazepam gekregen om mij rustig te houden, en vervolgens nog een shot heerlijke morfine....

Rustig werd ik er zeker van, heb heerlijk geslapen voor de PU... en toen overzetten naar de PU.

Nou, eerst de verdoving van de baarmoedermond… die voelde ik echt wel… maar ja, het is een verdoving, dus dan zal de rest wel meevallen, dacht ik zo….
Dat klopt ook wel, ik heb de naald niet naar binnen voelen gaan, maar de PU van de eitjes wel. En goed ook.
De eerste 3 vielen mee, ze begonnen links omdat die het pijnlijkst zou wezen…
Naja, dan zou het wel goed komen dacht ik zo.
Nou, dus niet.
Vooral de laatste pickup….
Ik heb echt daar zitten janken, ze hebben me moeten vasthouden op de stoel.
Als een oud vrouwtje van 90 ben ik teruggelopen naar het bed, en toen begon de pijn echt.
Alsof door die laatste prik de verdoving compleet was uitgewerkt.
Ik heb anderhalf uur liggen rollen van de pijn, zitten janken en wist niet waar ik het zoeken moest.
Mijn man was ondertussen al naar Amsterdam, het VU om alles af te geven, dus ook geen steun van manlief.
Oh wat heb ik me beroerd gevoeld.
Mijn man kwam rond 13.45 weer terug en heeft me naar de auto gebracht in een rolstoel.
De terugreis was ook niet fijn met alle hobbels in de weg (die verdulde rotondes, gaten in de weg en de keien op het laatste stuk was ook niet fijn).
Afijn, rond 15.15 waren we thuis, en heb me met veel pijn en moeite op de bank gezeteld.
Paar Ibu’s naar binnen gewerkt, en nu gaat het redelijk. Maar vraag me niet de marathon te lopen…

Maar in totaal zijn er puncties geweest en bij het VU zeiden ze dat er ook 7 eitjes in zaten………
Dus dat is heel positief.
Zondag mogen we bellen om te vragen hoe het met de bevruchting zit en dan maandag of dinsdag TP.
Ergens hoop ik dat ik zondag al mag, dan kan mijn man mee, maar als dat niet gaat lukken, dan ga ik maandag met mijn liefste collega die kant op. Ze bood het gelijk aan. Echt super gewoon.

Afijn, mijn verhaal van een beroerde PU.
Ben echt superblij met mijn 7 eitjes, nu maar hopen dat ze allemaal bevrucht worden en dat er een aantal in de vriezer gaan, zodat ik deze hel niet weer hoef mee te maken.

Heb voorgaande berichtjes niet allemaal even intensief gelezen, daarvoor ben ik wel een beetje teveel groggy voor.

[Huismeester]

Ohja,
Mijn naam is Sandra, en ik kom uit Nederland. Ben 34 jaar en vanaf 9 november heb ik een nieuwe baan, als huismeester.

Misschien even handig om ook hier neer te zetten.

[katrienc]

oh meiden wat heb ik jullie gemist hier!!!! met zoveel spannend nieuws voor de boeg hadden we internetproblemen, alsof onze computer het wist! Hier is iemand van telente geweest maar die kreeg het ni opgelost en ging iemand anders maandag sturen maar gisteren heeft een klant van me zelf aangeboden om het te komen oplossen en voila net heb ik jullie nieuws kunnen lezen.
Fien ik had zo een goed gevoel bij je en hup het was nog waar ook! wat fantastisch voor je! Ik hoop dat je waarden sterk stijgen en dat je snel veilig naar het zwangerenclubje kan samen met miera en lyse. Maar man, ik ga jullie verdomd hard missen hier! Soms denk ik er aan dat ik hier ooit nog alleen over blijf... Maar ik ben echt heel oprecht supergelukkig voor je!!!!
huismeester, sandra, wat is een huismeester eigenlijk??? Wat erg voor je dat je zo een pijnlijke pu hebt gehad. Maar zeg echt niet nu is het men laatste keer want bij mij was elke pu heel anders, heb ook een heel pîjnlijke achter de rug, men eerste en toen ben ik zelfs flauw gevallen, en bij men tweede heb ik amper iets gevoeld. In ieder geval heb je zeven eicellen dus is de kans groot dat je nooit nog een pu moet laten doen. Wat erg voor je man dathij er neit bij kon zijn, hij zal zich wel ongelooflijk schuldig voelen niet? Het is heel moeilijk om alles te regelen op het werk bij mijn man is het ook zo en hij heeft altijd maar overuren opgenomen want ziekteverlofbriefjes durft hij ook ni afgeven.
Helene, wat erg voor je. Probeer maar je tijd te nemen om rustig dit te verwerken en dan hup erweer tegenaan, want de enige manier om dit te kunnen verwerken is de hoop naar een nieuwe poging, een nieuwe kans. Ik denk aan je meid!

Aan alle rest van de meiden, ik hoop dat ik hier niet meer van die internetcrashes krijg op cruciale op momenten zoals nu. En als jullie na al dit positieve nieuws ineens samen beslissen om allemaal zwanger te worden neem me dan aub meee!!!!! Jullie ook al opgevallen trouwens dat in elk foldertje tegenwoordig het babyweek is??? pffff