Hoi allemaal, dank jullie wel voor de steun.
Het doet nog steeds erg veel pijn, vorige week wisten we niet goed hoe we in godsnaam een derde miskraam zouden moeten overleven en verwerken. Het leven gaat echter gewoon weer door op alle vlakken... Soms frustrerend, soms net goed want dan kan je niet te veel nadenken over het waarom etc.
Wat de toekomst brengt? Geen idee, we bekijken het dag voor dag, verder lukt me/ons niet. Binnen 6 weken hebben we resultaat vd genetische testen van ons 2 en ik ben als de dood voor het finale verdict: 'het zal nooit lukken mevrouw'... Dan kan je zwanger worden en willen die freggeltjes gewoon niet blijven plakken

Dag voor dag dus.
Alsof de miskraam an sich nog niet genoeg was ben ik na een halve dag werken vandaag terug thuis met helse buikpijn. Al bij de dokter geweest, ofwel infectie, ofwel appendicitis.
Shit it is...
Ik zie het einde ad tunnel eventjes niet meer. Kan er iemand een stomme mop of zo komen vertellen, of gewoon een leuk nieuwtje van vandaag? Ik wil toch 3 keer gelachen hebben of iets leuks horen, anders kruip ik in mijn donker, triest holletje en tis daar nie wijs en eenzaam.
Uitkijkend naar stomme lollen
x