IVF/ICSI-clubje
-
lynn1209
- Berichten: 477
- Lid geworden op: 4 mei 2009, 22:55
Polly, de boosheid is hier ook enorm aanwezig. Waarom kan het gewoon niet gemakkelijk gaan!!! T zou toch zoveel moeite niet mogen kosten, laat staan dat ik meer en meer begin te twijfelen of we aan het einde van de rit niet met lege handen achterblijven.
k ben het gewoon gelaten aan het ondergaan de laatste paar maand. Ergens heb ik er gewoon genoeg van, maar opgeven kan ik niet zolang de pogingen nog terugbetaald worden. Mss niet echt de goede instelling, maar het maakt het verwerken wel iets makkelijker.
De bouw is hier idd bijna op zijn einde, in de week van 10 januari verhuizen we. Allee, hopelijk toch want er is nog wel wat werk. Keuken is geplaatst, elektriciteit wordt volgende week gekeurd dus dan kunnen we de verwarming opstarten. Badkamer moet nog afgewerkt worden en laminaat moet nog gelegd worden en nog veel 'finishing touchkes' maar t zal wel haalbaar zijn. Veel hebben we niet nodig he, zo voor ons tweeen.
Hop naar de kerstmarkt met vele lekere alcoholische drankjes.
k ben het gewoon gelaten aan het ondergaan de laatste paar maand. Ergens heb ik er gewoon genoeg van, maar opgeven kan ik niet zolang de pogingen nog terugbetaald worden. Mss niet echt de goede instelling, maar het maakt het verwerken wel iets makkelijker.
De bouw is hier idd bijna op zijn einde, in de week van 10 januari verhuizen we. Allee, hopelijk toch want er is nog wel wat werk. Keuken is geplaatst, elektriciteit wordt volgende week gekeurd dus dan kunnen we de verwarming opstarten. Badkamer moet nog afgewerkt worden en laminaat moet nog gelegd worden en nog veel 'finishing touchkes' maar t zal wel haalbaar zijn. Veel hebben we niet nodig he, zo voor ons tweeen.
Hop naar de kerstmarkt met vele lekere alcoholische drankjes.
-
L***
- Berichten: 2172
- Lid geworden op: 27 december 2008, 16:51
och lynn, dikke knuffel!
ik weet perfect hoe je je voelt. hier 6iui en 5 verse TP later... (en een miskraam)
gaat het ooit komen voor ons?
hier ook maandje (of langer) rust en intussen een verhuis. dus onze verhalen lopen wel heel erg gelijk.
voel me beetje alleen achtergebleven van de oude garde nu noa en fee ook zwanger zijn. maar gelukkig ben jij er nog én ahiha (en nat, maar jij vertrekt maandag ook met de bus vol kerstkoekjes).
er komen betere tijden.
ik open mijn gedachten ook al naar andere opties... beetje per beetje. nooit gedacht dat ik aan adoptie zou gaan denken.
hopelijk wordt het ook nooit nodig.
lieverds, komt wel goed, slaapwel
xxx
ik weet perfect hoe je je voelt. hier 6iui en 5 verse TP later... (en een miskraam)
gaat het ooit komen voor ons?
hier ook maandje (of langer) rust en intussen een verhuis. dus onze verhalen lopen wel heel erg gelijk.
voel me beetje alleen achtergebleven van de oude garde nu noa en fee ook zwanger zijn. maar gelukkig ben jij er nog én ahiha (en nat, maar jij vertrekt maandag ook met de bus vol kerstkoekjes).
er komen betere tijden.
ik open mijn gedachten ook al naar andere opties... beetje per beetje. nooit gedacht dat ik aan adoptie zou gaan denken.
hopelijk wordt het ook nooit nodig.
lieverds, komt wel goed, slaapwel
xxx
-
fije
- Berichten: 115
- Lid geworden op: 29 augustus 2010, 11:21
O lynn, sterkte meid. Ook wij wachten al zo lang om onze kamers te vullen. 't is onze tweede IVF maar we zijn al zo lang aan het proberen. Toen het verdict viel dat mijn man zijn zaadcellen niet goed waren, had hij lang te tijd nodig om IVF te accepteren.
OP 't werk was het precies een wedstrijd: wie wordt als eerste zwanger? Wij waren wel toen de enigen die al zo'n twee jaren bezig waren maar niemand wist het. En ze antwoordden steeds in mijn plaats, bij fije nog niet want zij moet eerst haar huis af hebben. Dat deed pijn. Ondertussen zijn we al meer dan een jaar verhuisd en is iedereen mij voorbij geschoven in het maken van kindjes. En nu krijg ik wel te horen, alé nu gij, waar wachten jullie op? En ben dan nog de oudste van de hoop.
Lynn, wat waren de symptomen dat je al een beetje deed vermoeden dat het niks ging worden, als ik vragen mag. Ik heb morgen BN en loop de muren op.
Man, man , man wij wij allemaal niet moeten doorstaan. We verdienen allemaal een dikke pluim in doorzettingsvermogen.
OP 't werk was het precies een wedstrijd: wie wordt als eerste zwanger? Wij waren wel toen de enigen die al zo'n twee jaren bezig waren maar niemand wist het. En ze antwoordden steeds in mijn plaats, bij fije nog niet want zij moet eerst haar huis af hebben. Dat deed pijn. Ondertussen zijn we al meer dan een jaar verhuisd en is iedereen mij voorbij geschoven in het maken van kindjes. En nu krijg ik wel te horen, alé nu gij, waar wachten jullie op? En ben dan nog de oudste van de hoop.
Lynn, wat waren de symptomen dat je al een beetje deed vermoeden dat het niks ging worden, als ik vragen mag. Ik heb morgen BN en loop de muren op.
Man, man , man wij wij allemaal niet moeten doorstaan. We verdienen allemaal een dikke pluim in doorzettingsvermogen.
-
~Joke~
- Berichten: 108
- Lid geworden op: 14 augustus 2010, 17:16
Lynn en L***, jullie zijn misschien wel de oude garde, maar we gunnen jullie het meeste hoor.
Vreselijk dat jullie al die pogingen moeten doorstaan zonder resultaat, of met een miskraam.
Ik bewonder jullie beiden dat jullie er volledig voor gaan. Zoals je zegt, je moet jezelf alle kansen geven, dan heb je jezelf niets te verwijten.
Ik duim voor jullie, niet opgeven, en ik hoop echt dat jullie ons binnenkort mogen "verlaten".
Ikzelf heb nog maar net mijn eerste PU achter de rug, ook negatief maar heb wel al 24 met hormonen gestimuleerde cyclussen achter de rug.
Stiekem zijn mijn man en ik al aan het denkenwat we gaan doen na de 6e cyclus. Adoptie of niet... dat is toch een zware keuze ook vind ik.
Je hebt net alle medische rompslomp achter de rug, en dan zou je moeten beginnen met alle administratieve formaliteiten rond adoptie.
Veel succes aan iedereen in deze moeilijke feestdagen, probeer er toch een beetje van te genieten, ondanks alle "gelukwensen".
Groetjes,
Joke
Vreselijk dat jullie al die pogingen moeten doorstaan zonder resultaat, of met een miskraam.
Ik bewonder jullie beiden dat jullie er volledig voor gaan. Zoals je zegt, je moet jezelf alle kansen geven, dan heb je jezelf niets te verwijten.
Ik duim voor jullie, niet opgeven, en ik hoop echt dat jullie ons binnenkort mogen "verlaten".
Ikzelf heb nog maar net mijn eerste PU achter de rug, ook negatief maar heb wel al 24 met hormonen gestimuleerde cyclussen achter de rug.
Stiekem zijn mijn man en ik al aan het denkenwat we gaan doen na de 6e cyclus. Adoptie of niet... dat is toch een zware keuze ook vind ik.
Je hebt net alle medische rompslomp achter de rug, en dan zou je moeten beginnen met alle administratieve formaliteiten rond adoptie.
Veel succes aan iedereen in deze moeilijke feestdagen, probeer er toch een beetje van te genieten, ondanks alle "gelukwensen".
Groetjes,
Joke
-
Ahiha
- Berichten: 1093
- Lid geworden op: 26 januari 2010, 19:49
Fee : proficiat!
Lynn : dikke knuf! Hoe langer het duurt hoe meer de angst om met lege handen achter te blijven er komt he. In het begin ben je superoptimistisch. Dan wat gelaten maar als die 6 dichter en dichter komt kan ik me inbeelden dat het heeeel zwaar wordt. Ik leef zo hard met je mee. Heel lastig als alle gesprekken dan nog eens alleen over beebies gaan. (of zijn we er gewoon zo erg op gefocust dt we juist deze gesprekken onthouden?)
L***: Wat zeg je er van als we onze cyclussen gewoon op elkaar afstellen? Samen Bn doen en gelijk zwanger? Zo moet er niemand alleen achter blijven. Dit is ook mijn angst. Hoe veel steun ik ook vind op dit forum... tmoment dat iedereen van de oude garde buiten ik zwanger zal zijn zal de steun weg zijn en zal t ook hier gewoon telkens een slag in t gezicht zijn dat het bij mij niet lukt... Ok, zo mogen we niet denken maar doen het toch he? Dus L*** : beste oplossing : samen zwnager
Donderdag MEGA goed gesprek gehad met de prof. Hij stond echt open voor al mijn ideeën en zorgen.
Blijkbaar was mijn bloeding het teken dat ik toch een ovulatie heb gedaan. Zou dus kunnen zijn dat noch surefact noch decapeptyl helpt bij mij. Dus ja, waarom nog die dure medicatie pakken als t toch ni lukt? Ik mag het nu in januari proberen in een natuurlijke cyclus. Wel met veel BN's om mijn oestrogeen op te volgen want dit was vroeger niet ideaal (waarde 42 ipv 100). Hopen dus dat het deze keer wel goed loopt. Indien niet, dan weer alles herbekijken. We'll see.
Verder gaat prof labo nu beslissen of we er meer mogen ontdooien. Met onze grote reserve in de diepvries wou ik wel es een kans nemen en veel ontdooien en zo echt te selecteren naar kwaliteit. Dus als labo akkoord is gaan ze er 5-tal ontdooien om zeker 2 over te houden. (hihi. Prof praatte zelfs over 3 maar da wou ik ni. Stel je voor dat ze dan plots wel allemaal pakken. Wat een buik heb je dan niet??
)
Voila, een heel verhaal om jullie wa up te daten.
Heb er weer een goed gevoel bij! Nu eerst hopen dat mijn hormonenhuishouding eens normaal doet. Dan hopen dat ze goed ontdooien. Dan hopen dat er 2 goede bijzetten en dan hopen op HET wonder.
Tworden weer lange hoopdagen. Maar das pas voor halfjanuari. Tot dan even zweven en blij zijn dat er naar mij is geluisterd.
Dikke knuf aan allen!!
Lynn : dikke knuf! Hoe langer het duurt hoe meer de angst om met lege handen achter te blijven er komt he. In het begin ben je superoptimistisch. Dan wat gelaten maar als die 6 dichter en dichter komt kan ik me inbeelden dat het heeeel zwaar wordt. Ik leef zo hard met je mee. Heel lastig als alle gesprekken dan nog eens alleen over beebies gaan. (of zijn we er gewoon zo erg op gefocust dt we juist deze gesprekken onthouden?)
L***: Wat zeg je er van als we onze cyclussen gewoon op elkaar afstellen? Samen Bn doen en gelijk zwanger? Zo moet er niemand alleen achter blijven. Dit is ook mijn angst. Hoe veel steun ik ook vind op dit forum... tmoment dat iedereen van de oude garde buiten ik zwanger zal zijn zal de steun weg zijn en zal t ook hier gewoon telkens een slag in t gezicht zijn dat het bij mij niet lukt... Ok, zo mogen we niet denken maar doen het toch he? Dus L*** : beste oplossing : samen zwnager
Donderdag MEGA goed gesprek gehad met de prof. Hij stond echt open voor al mijn ideeën en zorgen.
Blijkbaar was mijn bloeding het teken dat ik toch een ovulatie heb gedaan. Zou dus kunnen zijn dat noch surefact noch decapeptyl helpt bij mij. Dus ja, waarom nog die dure medicatie pakken als t toch ni lukt? Ik mag het nu in januari proberen in een natuurlijke cyclus. Wel met veel BN's om mijn oestrogeen op te volgen want dit was vroeger niet ideaal (waarde 42 ipv 100). Hopen dus dat het deze keer wel goed loopt. Indien niet, dan weer alles herbekijken. We'll see.
Verder gaat prof labo nu beslissen of we er meer mogen ontdooien. Met onze grote reserve in de diepvries wou ik wel es een kans nemen en veel ontdooien en zo echt te selecteren naar kwaliteit. Dus als labo akkoord is gaan ze er 5-tal ontdooien om zeker 2 over te houden. (hihi. Prof praatte zelfs over 3 maar da wou ik ni. Stel je voor dat ze dan plots wel allemaal pakken. Wat een buik heb je dan niet??
)Voila, een heel verhaal om jullie wa up te daten.
Heb er weer een goed gevoel bij! Nu eerst hopen dat mijn hormonenhuishouding eens normaal doet. Dan hopen dat ze goed ontdooien. Dan hopen dat er 2 goede bijzetten en dan hopen op HET wonder.
Tworden weer lange hoopdagen. Maar das pas voor halfjanuari. Tot dan even zweven en blij zijn dat er naar mij is geluisterd.
Dikke knuf aan allen!!
-
lynn1209
- Berichten: 477
- Lid geworden op: 4 mei 2009, 22:55
hey,
fije, mijn symptomen zijn altijd dezelfde, hoor. Eerst krampen die dan weer een paar dagen verdwijnen, dan pijn aan mijn benen, lage rugpijn en als laatste de hoofdpijn. Meestal begint dat een dag of 4 voor de bn om dan op de dag van bn weg te zijn en daarna in volle hevigheid toe te slaan (de hoofdpijn zeker vandaag, maar dat ligt eerder aan de gezellige kerstmarkt en afterparty dan aan mijn ms )
Veel succes alvast vandaag!!!!
L, die adoptie is zo'n logische stap voor vele mensen. Steeds meer en meer hoor ik die vraag: 'En, gaan jullie dan adopteren'. Krijg er nog grijzere haren van dan van de vraag of het nu niet eens onze beurt is. Ik sta er nog niet echt voor open. K denk als deze hele rompslomp op zijn einde komt, ik toch wel even tijd moet hebben voor mezelf (of voor ons) voor we ons weer in een nieuwe emotionele rollercoaster. Ik kan me nog altijd niet van het idee ontdoen dat bij adoptie andere mensen oordelen of je een goede ouder gaat zijn, zeker nadat je al zoveel jaar zoveel moeite doet. Waar halen die het recht vandaan? K weet dat het voor de 'veiligheid' van het adoptiekindje is maar op dit moment ben ik daar echt niet klaar voor.
Ik denk al langer eerder aan pleegzorg, maar mijn ventje zag dat een tijdje geleden niet zitten.
We zien wel en we moeten gewoon hopen dat het niet nodig gaat zijn, he!
Ahiha, die gesprekken over baby's dat lukt wel bij mij. Ik heb het eerder moeilijk met zwangerschap. Eenmaal dat die kleine eruit is ((om het mooi te omschrijven ) verdwijnt bij mij eigenlijk die jaloezie en boosheid. Ik kan gewoon niet boos zijn op zo'n klein prutske. Maar voor zwangere vrouwen doe ik wel mijn ogen toe en dan komt heel vaak de gedachte op: waarom zij en ikke niet?
Goed dat je een goed gesprek heb gehad. Een tp in natuurlijke cyclus kan een verademing zijn. Geef je lichaam even tijd om te recupereren van die hormonen want zelfs bij mij met mijn prachtcyclussen duurt het toch een 3 tal maand voor die terug volledig in orde zijn na stimulatie.
K hoop echt dat je eens een goede tp krijgt want zolang je daar niet aan komt, heb je helemaal geen kans, he! Veel succes
Wij zijn ondertussen ook bij de gyn geweest en die was eigenlijk heel positief behalve over het eindresultaat. 3 tps van drie topemmy's zonder fragmentatie is niet vaak gezien in een natuurlijke cyclus dus dat zit wel goed. We moeten volgens hem volhouden, met mijn laag amh (hoe minder eicelvoorraad hoe minder de kwaliteit van de eicellen) zit de kans erin dat zelfs topemmy's niet goed doorgroeien, maar dat kunnen ze spijtig genoeg niet onderzoeken. Volgens hem moet er gewoon eens eentje bij zijn dat sterk genoeg is en dat wilt blijven vechten. Aangzien ik mij goed voel bij de 3for1 gaan we die nog eens een poging (3dus) toepassen en hopen dat het nu wel eens 'pakt'.
K heb juist kinderaspirine bijgekregen om na de tp in te pakken.
Groetjes
fije, mijn symptomen zijn altijd dezelfde, hoor. Eerst krampen die dan weer een paar dagen verdwijnen, dan pijn aan mijn benen, lage rugpijn en als laatste de hoofdpijn. Meestal begint dat een dag of 4 voor de bn om dan op de dag van bn weg te zijn en daarna in volle hevigheid toe te slaan (de hoofdpijn zeker vandaag, maar dat ligt eerder aan de gezellige kerstmarkt en afterparty dan aan mijn ms
)Veel succes alvast vandaag!!!!
L, die adoptie is zo'n logische stap voor vele mensen. Steeds meer en meer hoor ik die vraag: 'En, gaan jullie dan adopteren'. Krijg er nog grijzere haren van dan van de vraag of het nu niet eens onze beurt is. Ik sta er nog niet echt voor open. K denk als deze hele rompslomp op zijn einde komt, ik toch wel even tijd moet hebben voor mezelf (of voor ons) voor we ons weer in een nieuwe emotionele rollercoaster. Ik kan me nog altijd niet van het idee ontdoen dat bij adoptie andere mensen oordelen of je een goede ouder gaat zijn, zeker nadat je al zoveel jaar zoveel moeite doet. Waar halen die het recht vandaan? K weet dat het voor de 'veiligheid' van het adoptiekindje is maar op dit moment ben ik daar echt niet klaar voor.
Ik denk al langer eerder aan pleegzorg, maar mijn ventje zag dat een tijdje geleden niet zitten.
We zien wel en we moeten gewoon hopen dat het niet nodig gaat zijn, he!
Ahiha, die gesprekken over baby's dat lukt wel bij mij. Ik heb het eerder moeilijk met zwangerschap. Eenmaal dat die kleine eruit is ((om het mooi te omschrijven
) verdwijnt bij mij eigenlijk die jaloezie en boosheid. Ik kan gewoon niet boos zijn op zo'n klein prutske. Maar voor zwangere vrouwen doe ik wel mijn ogen toe en dan komt heel vaak de gedachte op: waarom zij en ikke niet?Goed dat je een goed gesprek heb gehad. Een tp in natuurlijke cyclus kan een verademing zijn. Geef je lichaam even tijd om te recupereren van die hormonen want zelfs bij mij met mijn prachtcyclussen duurt het toch een 3 tal maand voor die terug volledig in orde zijn na stimulatie.
K hoop echt dat je eens een goede tp krijgt want zolang je daar niet aan komt, heb je helemaal geen kans, he! Veel succes
Wij zijn ondertussen ook bij de gyn geweest en die was eigenlijk heel positief behalve over het eindresultaat. 3 tps van drie topemmy's zonder fragmentatie is niet vaak gezien in een natuurlijke cyclus dus dat zit wel goed. We moeten volgens hem volhouden, met mijn laag amh (hoe minder eicelvoorraad hoe minder de kwaliteit van de eicellen) zit de kans erin dat zelfs topemmy's niet goed doorgroeien, maar dat kunnen ze spijtig genoeg niet onderzoeken. Volgens hem moet er gewoon eens eentje bij zijn dat sterk genoeg is en dat wilt blijven vechten. Aangzien ik mij goed voel bij de 3for1 gaan we die nog eens een poging (3dus) toepassen en hopen dat het nu wel eens 'pakt'.
K heb juist kinderaspirine bijgekregen om na de tp in te pakken.
Groetjes
-
*nat*
- Berichten: 1172
- Lid geworden op: 31 maart 2010, 15:09
Ahiha, dat is toch weer een stap vooruit hé, dat ze naar je geluisterd hebben, en het goeie gevoel is een extra bonus! Ik wens jou, L*** en Lynn ook het meeste toe dat jullie babydroom mag uitkomen, en wel zo snel mogelijk!
L***, merci voor je overtuiging, hier zijn de steekjes precies weer wat erger en er is geen bloed te zien, dus de hoop is groot, maar ja het zwarte gat is dan nog groter als het toch niet zou zijn...
Fije, ook hier veel angst voor morgen, ik ga morgen ook een testje wagen denk ik... Veel succes hé!
Warme knuffels aan iedereen.
L***, merci voor je overtuiging, hier zijn de steekjes precies weer wat erger en er is geen bloed te zien, dus de hoop is groot, maar ja het zwarte gat is dan nog groter als het toch niet zou zijn...
Fije, ook hier veel angst voor morgen, ik ga morgen ook een testje wagen denk ik... Veel succes hé!
Warme knuffels aan iedereen.
-
stienemien
- Berichten: 453
- Lid geworden op: 24 februari 2010, 9:34
-
stienemien
- Berichten: 453
- Lid geworden op: 24 februari 2010, 9:34
We weten nog niet waar het aan ligt. Ik heb donderdag een afspraak voor de nabespreking, maar ga maandag bellen om te zien of we vroeger kunnen langskomen.
Het was de eerste Ivf poging (na 6 mislukte IUI's), en ze hebben enkel ivf geprobeerd. Niets ICSI. Maar ik weet niet of ik nog durf hopen op icsi. Het enige wat heel de tijd in m'n hoofd rondspookt is dat we niet compatibel zijn. Vandaag ben ik nog pessimistisch... Het is gewoon zo moeilijk om te verwerken.
Morgen heb ik op de koop toe nog een doopfeest en babyborrel. En ik ben meter, dus ik kan niet afbellen. Ik denk niet dat ik sterk genoeg ga zijn om die tekstjes voor te lezen in de mis...
Het was de eerste Ivf poging (na 6 mislukte IUI's), en ze hebben enkel ivf geprobeerd. Niets ICSI. Maar ik weet niet of ik nog durf hopen op icsi. Het enige wat heel de tijd in m'n hoofd rondspookt is dat we niet compatibel zijn. Vandaag ben ik nog pessimistisch... Het is gewoon zo moeilijk om te verwerken.
Morgen heb ik op de koop toe nog een doopfeest en babyborrel. En ik ben meter, dus ik kan niet afbellen. Ik denk niet dat ik sterk genoeg ga zijn om die tekstjes voor te lezen in de mis...
-
Ruby
- Berichten: 204
- Lid geworden op: 19 september 2010, 11:06
Morgen doopfeest, dat zit niet mee...
Ik denk aan 2 dingen:
- de ouders van je doopkindje inlichten. En samen met hen een oplossing zoeken? Als je dan een traantje laat bij het voorlezen, zullen ze niet raar opkijken. Misschien kunnen jullie met 2 voorlezen, afwisselend, dan lijken de zinnen misschien minder lang?
- tijdens het voorlezen je focus 100% op je doopkindje leggen, want dat is ook een prachtig geschenk! En je mag er trots op zijn!
Je gaat het super doen stienemien, met of zonder tranen, dat is bijzaak. Heb maar vertrouwen in jezelf!
Ik denk aan 2 dingen:
- de ouders van je doopkindje inlichten. En samen met hen een oplossing zoeken? Als je dan een traantje laat bij het voorlezen, zullen ze niet raar opkijken. Misschien kunnen jullie met 2 voorlezen, afwisselend, dan lijken de zinnen misschien minder lang?
- tijdens het voorlezen je focus 100% op je doopkindje leggen, want dat is ook een prachtig geschenk! En je mag er trots op zijn!
Je gaat het super doen stienemien, met of zonder tranen, dat is bijzaak. Heb maar vertrouwen in jezelf!
-
Polly80
- Berichten: 204
- Lid geworden op: 16 juni 2010, 19:52
stienemien, wat een klap! om de muren van op te lopen. ik voel met je mee en hoop dat het lukt om de nabespreking te vervroegen. bij ons hebben ze uitgelegd dat soms het eiwitlaagje van de eicel te hard is om door te dringen of dat het kopje van de zaadcel een afwijking heeft waardoor het niet in de eicel kan indringen. via ICSI kunnen ze deze probleempjes omzeilen. hoeft dus niets te maken hebben met niet compatibel zijn.
goh, dat doopfeest is niet het ideale moment. focussen op je lieve metekindje, je eigen gedachten opzij schuiven, van je hart een steen maken en tegelijk warmte uitstralen en lief zijn voor dat gezinnetje voor je.. moeilijke opdracht - maar jij kan dat stienemien! we gaan allemaal aan je denken! en een traantje kan geen kwaad, zeg er maar bij dat het eentje van ontroering is.
*heel veel knuffels*
goh, dat doopfeest is niet het ideale moment. focussen op je lieve metekindje, je eigen gedachten opzij schuiven, van je hart een steen maken en tegelijk warmte uitstralen en lief zijn voor dat gezinnetje voor je.. moeilijke opdracht - maar jij kan dat stienemien! we gaan allemaal aan je denken! en een traantje kan geen kwaad, zeg er maar bij dat het eentje van ontroering is.
*heel veel knuffels*
Wie is er online
Gebruikers op dit forum: Geen geregistreerde gebruikers en 3 gasten