IVF/ICSI-clubje

[amélise]

@ Giete: ik ben ook verpleegkundige Jammer dat we dat zo niet aan ons loon zien hè, dat we zo onmisbaar zijn Ik moet dikwijls van shift ruilen om op controle te kunnen gaan, en zelfs dan moet ik een reden hebben en een papier voor de personeelsdienst invullen!! Precies of ik kies hier allemaal zelf voor, ik ruil mijn shiften voor de leut! Ik kan mij daar echt druk over maken sè.
Ik ben nu in de running voor een cryo-poging, heb in totaal al 7 TP gehad (3 verse en 4 cryo's, tweelingzwangerschap na cryo 3 maar kindjes doodgeboren na 36 weken). Veel succes, goede moed en geduld, ik duim met je mee!

@ Ahiha: Ik voel de stress al door je verhaal!! De maatschappij is gewoon niet klaar voor jonge mensen op de arbeidsmarkt die een behandeling moeten volgen. Wij moeten gezond zijn en werken, ofwel ben je ziek en blijf je thuis. De combinatie behandeling-werken is nog heel moeilijk voor werkgevers.

Soms denk ik: welke politicus zou aan dat probleem iets willen doen? Wie zou er opstaan voor de rechten van de IVF-patiënten? Misschien moeten we zelf een partij oprichten... Kunnen we mee gaan onderhandelen met Elio en co

[giete]

@amélise:

Idd, we zien het niet aan ons loon dat we zo onmisbaar zijn!! En net als jij heb ik ook al tegen mijn collega's gezegd 'denken jullie dat ik hier voor de leute ruil, dat ik dat allemaal met plezier die behandelingen onderga, met plezier de pijn lijdt die elke poging met zich meebrengt'!!! En dan krijg je zo van die gezichten dat je denkt 'ja laat je commentaar maar achterwege'

Mijn duimen staan ook omhoog voor jou!!
Ikzelf heb een miskraam,op 10weken, gehad na cryo 3!! Mijn wereld stortte in!! Maar als ik jou verhaal lees denk ik 'giete,die 10weken van jou weegt niet op tegen het verdriet en de pijn van het verlies van Amélise haar tweeling!!!
Ik vind je een sterke madam, ook al ken ik je niet, maar uit je verhalen haal ik het wel!!!!

Wanneer weet je of dat je cryo-poging doorgaat?

@ahiha:

Kan me heel goed voorstellen dat het een stressmoment is tijdens dat op en af gerij!!!!
En ik zou ook vrijaf nemen tijdens die periode, stress is het eerste wat je kunt missen tijdens die periode hé!!!
Niks of niemand mag je koppie op hol brengen en zeker niet collega's!!

Maar tis zoals Amélise zegt, de maatschappij is niet gereed voor jonge mensen met arbeid en behandeling volgen!!

Meiden, mijn gedachten zijn bij jullie

Giete

[katrienc]

ja is jette dan vlaanderen of wallonië???

Nee jullie hebben allemaal gelijk. Alsof er geen middenweg is ofwel té bezorgd, té nieuwsgierig, té meelevend... ofwel kwaad en bot en verdenken ze ons van plantrekkerij zoals we hier zeggen.

Er zou idd wat meer mogen rond te doen zijn alhoewel dat ik vind dat het de laatste tijd toch vaak op tv en zo is geweest. Soms positief, ook wel minder positief.

En dan zei hier ook nog iemand, dat een kindje maken intiem moet zijn. Die reactie heb ik ook al gehad van een vriendin. Maar weer een bezorgde vraag: vind je het niet erg dat dat niet intiem is? ik heb erop geantwoord en dat meen ik ook dat heel deze ivf toestand wel best intiem is. Ik denk niet dat er veel mannen zijn die er zo bij stil staan. Nog nooit zoveel intieme gesprekken gehad, en knuffels en troostende woordjes. Nog nooit zo close gevoeld met iemand die je diepste gevoelens kent en ze zelf ook voelt. Ik vind het eigenlijk heel intiem. de tp als men man naast me zit vind ik ook altijd heel emotioneel en vanaf dan praat hij al tegen men buik en voelt hij zich echt al heel betrokken. Past hij ons dieet aan enz... 'de intieme momenten' hebben we wanneer we willen zeg ik dan! (weet zelf ook wel dat dit ergens is tussen de buien van de hormonen, de hoofdpijn van de suprefact, de pijn van de pu, de angst om iets mis te doen na een tp...sekskillers he ahhiha, zo noemde jij het ooit eens)

We zijn allemaal dreaming moms, we gaan ervoor he meiden dit jaar!

[Ahiha]

JA idd sexkillers ! Maar tis idd wel emotioneel zo'n Tp he. Emotioneler dan IUI. Er zit dan echt een kindje he. Maar mijn ventje is er nooit bij hoor. Sjans daw da zo hebben afgesproken. Hij zou anders al veel congé zijn kwijtgespeeld...

[~Joke~]

dag "collega's"...

Alles is zo herkenbaar. Je wil inderdaad dat kinderen maken tussen jou en je man is... spijtig genoeg.
Ik had er onlangs eventjes genoeg van. We hadden een pick-up gehad, en mijn moeder belde voor de score en het aantal eitjes... na de TP belde een collega dan of het er nog niet uit gevallen was.
Je voelt je eerder een oven dan een vrouw die kinderen wil.

Vroeger droomde ik altijd van het moment dat ik zwanger was. kadootjes kopen voor mijn man, hem verassen met het nieuws. 3 maand met zn tweetjes genieten van de zwangerschap, erna de familie en de collegas het leuke nieuws vertellen.
nu kunnen we dat allemaal niet meer doen.
Van iedere stap is iedereen op de hooogte.

OF was, want ik heb besloten om niets meer over de behandeling te zeggen behalve tegen mijn man. Als er nu iemand naar vraagt zeg ik "geen nieuws, is slecht nieuws".

ivm het werk heb ik mijn laatste pick-up mij thuis laten zetten. Ik moet al zeer veel op controle gaan omdat ik zeer grillig reageer op de medicatie. En ik ben er zeker van als je lichaam rustig is, dat de behandeling beter verloopt.
Heb in totaal 4 weken thuis gezeten, want erna nog wat complicaties gehad, en na slecht nieuws eventjes heel diep in de put gezeten.

Aicha, chapeau dat jij dat allemaal kan combineren. Ik zou die kracht niet hebben.

KatrienC, vind je dat niet raar als je man bij de behandeling zit? Van de PU herrinner ik mij nooit iets meer door de verdoving, alleen dat ik mijn man zie zitten met een 100% zicht op mijn edele delen. voor hem kan dat toch niet echt aangenaam zijn?

Giete en Amelise, ik hoop dat jullie snel zwanger zijn. Dan zijn jullie een paar maanden op zwangerschapsverlof en kunnen jullie veranwoordelijken dan eens zien hoe belangrijk jullie wel niet zijn..

Amai, blijkbaar moest er veel van mijn hart!

groetjes, en prettig weekend!

[katrienc]

joke, ik ben nog nooit verdoofd tijdens de pu. De eerste keer ben ik flauw gevallen van de pijn en was ik blij dat ik men man zag toen ik bijkwam. Ik lag toen met men hoofd bijna tegen de grond en men benen in de lucht... daarna kreeg ik enkel een valium vooraf maar geen verdoving dus was ik er echt wel heel bewust bij. Men man zit naast me en ziet buiten men gezicht en het scherm van de echo eigenlijk niets ze. de gyn zit al tussen men benen en ik ben geen turnster dus er kan geen twee man tussen hihi.

dat van die cadeautjes had ik ook altijd in men hoofd heb ooit zo eens op tv gezien dat er een vrouw babyvarkentje maakte met babyworteltjes en babybloemkooltjes en zo. vond dat wel origineel en heb me altijd voorgenomen het zo aan men man te vertellen tot nu dus. Het is waar die verrassingen vallen weg.

fijn weekend!

[lyse]

de gyn zit al tussen men benen en ik ben geen turnster dus er kan geen twee man tussen hihi.

hihi, katrien, je bent me d'er echt eentje zeg...

bij mij zat mijn man ook naast mijn hoofd tijdens de PU, hij zag ook alleen mijn gezicht en het scherm van de echo...

[~Joke~]

Tjah, bij mij was dat ds niet zo.
Ik kreeg ook valium en plaatstelijke verdoving, dus ik was wel "bij bewustzijn", maar het is alsof je superdronken bent. achteraf herrinner je maar vage dingen.
Mijn man mag dus niet naast mij zitten. Er is gewoon geen plaats meer. Hij mag een eindje verder zitten kijken.

[katrienc]

tja nu ik in jette ga gaan gaat men man er ook niet meer mogen bij zijn. Dr. de vos vroeg of ik volledig in slaap wou en ik zei nee want ik vind het leuk als men man naast me zit en ik dus met hem het samen kan beleven. Altijd spannend he het aantal eicellen. En toen zei hij: hier in jette mogen de mannen niet erbij zijn. We doen zoveel pu's per dag dat we echt geen tijd hebben om emotioneel te doen of om te wachten op mannen die hun moeten omkleden. Jammer maar alles voor het goede doel he!

groetjes katrien

[katrienc]

hey meiden,

ik had net een vrouw die ik ken die langskwam om te zeggen dat ze gehoord had dat we met ivf bezig waren en het niet zo goed lukte. Zij zelf is twaalf jaar geleden bevallen van een tweeling die er pas na proging tien zijn gekomen. Ze had elke keer wel veel eicellen maar er overleefden er nooit veel tot op de dag van de tp en ze ontdooiden ook slecht en als ze er dan goede had dan kreeg ze miskramen of bbz of was ze nooit zwanger. Ze heeft dan ook via via gehoord dat vitamine e zo goed zou zijn en heeft toen een doosje gaan halen bij poging tien en toen heeft ze dus die tweeling gekregen. Ze zei je kan nu zeggen dat dat toeval is maar ze voelde zich op dat moment met die vitamine e veel beter op alle vlakken. Het kan geen kwaad zei ze dus probeer maar. Ik ga het eens voorleggen aan dr de vos en daar vragen of het kwaad kan. Iemand hier ervaring mee? Het noemt e-med forte.

[~Joke~]

Was het maar waar door die vitamines te nemen dat we zwanger zouden zijn hé.

Ik heb ook al gehoord dat door een melkvrij dieet je sneller zwanger zou raken. Heb dit ook een half jaar gedaan, maar ik zit hier nog steeds op dit forum.
Gewoon gezond leven, voldoende rusten is ook al een pilletje gespaard denk ik.

Ze moeten eigenlijk ng een zwangerschapspilletje uitvinden. Dat zou pas wat zijn!
Pilletje nemen, en hups zwanger! weg met alde miserie

Spijtig dat in jette de mannen er niet bij mogen zijn.
Maar PU zijn inderdaad aan de band hé. de ene buiten, andere onmiddellijk binnen.
Ik heb nooit de vraag gehad of ik volledig verdoofd wou worden.

gisteren op het werk trouwens iemand die mijn proficiat kwam wensen. Mijn collega is zwanger, maar die dacht dat ik het was. Een beetje een pijnlijke situatie, maar bon. Ik kon er eigenlijk nog om lachen.

Donderdag mag ik eindelijk naar dokter om cryo-tp te bespreken! Joepie!

Noa, hoe gaat het met jou? voel je je al wat beter?

groetjes!

[gabriella]

joke ik moet donderdag ook naar het ziekenhuis maar dan voor een echo, ik ben wel benieuwd hoe dat allemaal in zijn werk gaat voor een cryo terug plaatsing want dat is de eerste keer voor ons.

ik moet zeggen dat als ik jullie verhalen allemaal lees over de ziekenhuizen dat ik daar zo geen ervaring mee heb ik voel me in genk met de pick-up geen nummertje maar met de besprekingen en echo's voel ik me wel een nummertje ik ben blij dat hun er zijn en dat ze dat allemaal kunnen doen.

gr gaby

[Nellie]

Beste iedereen!

Ik heb mijn verhaal bij IVF - 2de pick-up in januari neergepend en daar stelde Ruby voor om me bij jullie clubje aan te sluiten...

Ik start dinsdag met Suprefact snuiven voor onze 2de pick-up! De eerste is alweer van juli 2008 geleden... Toen hebben ze 20 eitjes kunnen plukken... De gevoelens herken ik nog! Blij en bang tegelijk! Maar eigenlijk ben ik nog banger door wat er gebeurd is met Elize vorig jaar... (infarct in moederkoek op 26 weken zwangerschap)

Ik heb de vorige pagina's van dit forum gelezen en een aantal dingen neergeschreven...

@ Amélise: Wij 'kennen' elkaar jammer genoeg van het forum 'als een zwangerschap niet eindigt zoals verwacht'. Ik heb 3 cryo-pogingen met Progynova en Suprefact gehad. Ik vraag me af of je terug 2 cryo's laat terugplaatsen?

@Joke: Hoe is het met de buikpijn? Is die al volledig over?

@Katrien: Probeer jij die vitamine E nu? Ik ben benieuwd... Jammer dat je schoonouders zo vervelend reageren! Die van mij hebben jammer genoeg 2 van de 4 kinderen (mijn ventje en zijn zus) met vruchtbaarheidsproblemen. Mijn ouders daarentegen reageren niet altijd gepast, maar dat zijn we gewoon aan het worden...

@ Ahiha en Lieskem: Jullie geven allebei les? Kleuter, lager of middelbaar? Ik halftijds in 't 6de leerjaar, een dag zorguren en een dag BuSo.

@ Giete: Een miskraam op 10 weken is een miskraam... Er bestaat niet erger of minder erg. Voor jou was dit op dat moment het ergste!! Maar het leert je wel relativeren als je zo'n verhaal zoals Amélise hoort, hé?

@ Noa en Nat: Wat jammer dat het verkeerd ging. Laat je lichaam maar rustig op haar plooi komen... Ik denk aan jullie!

@ Helena: Proficiat! Ik heb je niet met opzet als laatste gezet, hoor... Want jij bent ook belangrijk op dit forum! Jij geeft de anderen hoop dat het kan! Ik wil dat ook doen! Het kan!! Lieke kwam er ook via IVF! Ze is nu 15 maanden en een super-madam! Mijn schoonma zegt altijd dat IVF-kindjes speciallekes zijn! En zij kan het weten: ze heeft 5 kleinkinderen (eigenlijk 6 want Elize hoort er ook bij), waarvan 3 via IVF verwekt!!

Veel succes iedereen! 2011 wordt ons jaar!!

Groetjes, Nele

[L***]

hallo Nellie,
welkom hier!
altijd jammer natuurlijk, maar we zijn wel een fijne bende... waar je tegen wil en dank veel (en soms veel te lang) vertoeft
je klinkt heel positief, doet deugd!
ik probeer ook steeds de positieve te blijven en ik moet zeggen dat het meestal wel lukt.
maar hoop wel (nog) eens op een positieve test ook

fijne zondagavond allemaal
xxx

[Mupsje]

Hoi allemaal,

mag ik ook bij het clubje?
Ik ben vandaag begonnen met Suprefact snuiven en heb op 3/2 een eerste echo. Zoals de meesten heb ik een dubbel gevoel, blij dat er iets gaat gebeuren om onze droom in vervulling te brengen, en anderzijds ook bang voor de effecten van al die medicatie...
Even een beetje meer info over onze situatie; mijn ventje had zich 7 jaar geleden tijdens een vorige relatie laten steriliseren, en dat hebben we een jaar geleden ongedaan laten maken. We zijn dus sinds een jaar natuurlijk aan het proberen en hebben ondertussen ook al verschillende spermastalen laten onderzoeken. Er zijn gelukkig wel zaadcellen, maar niet genoeg en van te slechte kwaliteit voor een natuurlijke bevruchting of IUI. Vandaar dat we nu starten met IVF/ICSI (er wordt blijkbaar niet vooraf beslist welke techniek ze zullen gebruiken, dit is afhankelijk van de kwaliteit van het staal op het moment zelf). We zijn in behandeling in het Middelheim ziekenhuis.
Voilà, dat is het zo'n beetje. Dan wens ik iedereen hier nog héél veel moed en succes!

Tot snel!
Mupsje