START IVF JULI

[Mitte]

X

[Mitte]

X

[Sara1987]

Hoe vreugde ineens kan omslaan. Net thuis van de echo. En geen goed nieuws. Ik ben vandaag 7w5d ver. Embryo heeft de grootte van 6w3d en een trage hartslag.
De gynaecoloog zei meteen dat het er slecht voor staat. Sprak meteen van ofwel met medicatie stoppen zodat er een bloeding komt, of een curettage laten doen zodat ze het embryo kunnen onderzoeken.
Ik was op geen van beide opties voorbereid. Ik voel nog vanalles van symptomen. Het embryo zit er nog. En toch. Omdat ik nog niet wil kiezen en er nog een hartslag is, mag ik nog een week verder medicatie nemen. Volgende week dinsdag terug echo en dan moeten we wel beslissen.
Kijk je zo lang uit naar die eerste echo. En dat dit.

Hoi Sanne,

Ik wil je toch even sterkte toewensen (hoewel ik met IUI bezig met en niet met IVF). Dit is kl$é&te hé. Je gaat voor de eerste echo met het idee om je baby'tje al een eerste keer te zien, hoe klein dan ook, en dan krijg je zo'n koude douche. Ik kan me niet voorstellen hoe moeilijk dit moment is, ik vond het al zo moeilijk toen er niets te zien bleek te zijn (op 7 weken & op 8 weken). Als je wel een embryo ziet, en je hoort wel een hartslag, dan moet het helemaal hartverscheurend zijn.

Ik merk op andere fora dat er in Nederland veel minder druk wordt gelegd op vrouwen om snel, snel een beslissing te nemen. Je hebt zeker nog tijd om alles te laten bezinken, ik lees in de artsenrichtlijnen in Nederland dat er pas dringende beslissingen moeten genomen worden als blijkt dat er effectief weken voordien al een missed abortion heeft plaats gevonden.

Ik heb dit als alleenstaande doorworsteld, wat iedereen als erg dapper en stoer en weet ik veel wat bestempeld. Maar ik kreeg wel een hoop steun van mijn omgeving, mijn collega's, mijn ouders,... Als je daar met dit nieuws staat en je draait je naar je partner, die je dan geen steun kan geven... Dat moet pas moeilijk zijn.

Virtuele knuffel is onderweg naar je!

Groetjes,

Sara

[YDV]

@Mitte: goed te horen dat je zo snel weer kan starten! Wij zijn ook alweer terug begonnen. Dit weekend kwamen mijn regels erdoor. Volgende week terug controle en vermoedelijk de week nadien terugplaatsing.

Helaas als je zo’n verdriet moet verwerken is het soms niet zo makkelijk om bij elkaar steun te vinden als je beide anders erop reageert.
Vorig jaar hebben wij bij de eerste echo toen ook meteen slecht nieuws gekregen (bleek een tweeling die zowel vruchtzak als placenta deelden). Hebben toen weken in onzekerheid gezeten, werd ook gesproken over stopzetten van de zwangerschap (veel risico op complicaties, vroeggeboorte, alsnog fout lopen vd zwangerschap) Wat ik niet wou en mijn vriend wel. Veel discussies over gehad toen. Uiteindelijk heeft de natuur zelf beslist. Het legt toch een enorme druk op je relatie. Gelukkig hebben we dit samen overleeft en zijn we er sterker uit gekomen.

[Ennas]

Hey allemaal,

Dank jullie wel voor jullie lieve berichtjes. Dat helpt toch een beetje.

Ik begrijp wel dat mijn partner er anders op reageert hoor. Iedereen gaat anders om met slecht nieuws. Ik wil er graag over praten, zij wilt graag alleen en in haar eigen wereldje zijn. Da's moeilijk, maar ik laat haar doen. Ik heb wel twee vriendinnen die mee zijn in het verhaal & meteen vroegen om af te spreken. Had ik vandaag nog geen zin in, maar ik ga toch de komende dagen mijn hart eens bij hen luchten denk ik. En ik ben blij dat ik hier ook mijn verhaal kan doen.

@Sara1987, dat is al een geruststelling dat ze in Nederland niet pushen om snel te beslissen. Dat zat toch ook in mijn hoofd, 'wat als het vruchtje vanzelf sterft en mijn gezondheid daardoor risico loopt'. Maar zo'n vaart zal het dan wel niet lopen op een week tijd. En 't is écht heel dubbel. Ik heb het hartje gehoord, het gezien, en toch vertellen ze je dat het niet levensvatbaar zou zijn. Denk dat 't daardoor ook niet helemaal kan doordringen, omdat ik mij toch nog vasthou aan die hartslag.

@Mitte, ik kom de dag door met series bingewatchen... Ben wel opgelucht dat ik een paar dagen thuis ben van het werk. En dat mijn twee nauwste collega's het weten & meteen mijn werk op hen genomen hebben. Ik zie dat jij binnenkort opnieuw mag starten. Wel lief van je gynaecoloog dat zij er ook over waakt dat jij thuis mag blijven als je het nodig hebt. 't Is allemaal niet niks he.

@YDV, bij jou ook geen gemakkelijk parcours dan. Ik zie dat jij ook een curettage hebt moeten laten uitvoeren? Als de volgende echo bevestigt wat we bij deze echo hebben gezien, dan ga ik ook voor curettage kiezen en niet wachten tot het vanzelf afkomt, denk ik. Mijn vorige miskraam is wel vanzelf afgekomen, maar daar had ik dagen heel felle buikpijn van en heeft 't maanden geduurd eer ik weer mijn maandstonden kreeg. Mag ik je vragen of zo'n curettage pijnlijk is? Als het niet te moeilijk is voor jou om erover te praten tenminste, als je er liever niets over vertelt snap ik het volledig.

[YDV]

@Ennas: wij hadden toen ook de keuze tssn medicatie en een curettage. Maar omdat het er 2 waren was de kans groot dat ondanks medicatie miss niet alles zou afkomen en er alsnog een curettage zou moeten gebeuren. Ik ben ‘blij’ dat ik toen voor dit gekozen heb. Was onder volledige verdoving, dus toen ik wakker werd was alles voorbij. Nadien was het was vergelijkbaar met iets hevigere maandstonden. Denk dat na ongeveer 2 weken het bloedverlies zo goed als gedaan was. Op zich lichamelijk ben je er snel van herstelt, na 6w moest ik op controle en was mijn hcg bijna volledig gezakt. Emotioneel heb ik nadien wel een enorme klap gehad. Ben wel een week thuis geschreven van mijn werk.
Ik snap dat het momenteel voor jou wat dubbel is. Je hebt een hartje zien kloppen en je wilt je nog vasthouden aan elk sprankeltje hoop he..

[Sara1987]

@Ennas

Ik denk dat iedereen na een curettage wat anders herstelt. Ik heb van de curettage zelf niets gemerkt (volledige narcose), op het ogenblik dat je wakker wordt, zit je nog goed onder de pijnstillers. Heb de avond daarna een pijnstiller genomen om zeker goed te kunnen slapen, nadien niets meer nodig gehad. Ik vond het bloedverlies véél minder dan een gewone menstruatie, maar die zijn bij mij halve bloedbaden dus ja. Ik heb een week bloedverlies gehad, maar véél minder dan bij mijn menstruaties. Ik moet wel eerlijk zijn, mijn zwangerschap is vroeg mis gelopen hé. Het vruchtje was zo klein dat het op de echo niet te zien was, dus dat is zeker niet te vergelijken met een curettage van een zwangerschap waar het wel langer goed is gelopen (denk ik toch).

[Sabje05]

@Sanne
Ik weet echt wat je nu doormaakt...
Ik had vorig jaar in juni net hetzelfde. Bloedwaarden waren altijd goed en bij de eerste echo gezien dat het vruchtje veel te klein was. Een curettage wilden ze in eerste instantie niet doen omdat er altijd een risico is op littekenweefsel in de baarmoeder wat nefast zou kunnen zijn voor een eventuele volgende zwangerschap. Ik heb dan cytotec vaginaal moeten opsteken om de miskraam op te wekken. Dat gebeurde wel maar na 3 weken bloedverlies bleek er nog altijd weefsel achtergebleven te zijn in de baarmoeder en hebben ze toch nog een curettage moeten doen omdat het risico op infectie te groot werd. Ik moet eerlijk zeggen dat ik van de curettage zelf totaal geen last heb gehad... Behalve dan wat lichte krampjes en een 3tal dagen licht bloedverlies.
Emotioneel is het natuurlijk wel allemaal niet te onderschatten. Probeer er toch zeker met iemand over te praten want er alleen mee blijven zitten maakt het alleen maar zwaarder... Heel veel moed!!!

@mitte
Goed dat je snel terug kan beginnen. Ik hoop voor jou dat je er terug in gelooft. Nieuwe poging, nieuwe kansen! Ik duim mee!

Ik heb de laatste dagen niet veel tijd gehad om alles bij te lezen...
Maar zeker ook heel veel moed en succes voor alle andere dames hier op het forum.

Ikzelf tel af naar mijn maandstonden... Die komen binnen een dag of 10 vermoed ik. Dan moet ik voor een bloedafname en hopelijk krijg ik dan groen licht om te starten met progynova om de terugplaatsing voor te bereiden...

[Mitte]

X

[Mitte]

X

[Tiny22]

Herkent iemand dit of zou het normaal zijn?
Vorige week vrijdag bruinverlies en vanaf zaterdag rood bloedverlies. Dus die dag met de pil begonnen.
Normaal duurt mijn menstruatie een dag of 4.
Nu was het ook vanaf woensdag nog wat bruinverlies maar dat stopt niet? Het is nu al dag 8. Het is super weinig, eigenlijk enkel bij afvegen, ik heb zelfs geen inlegkruisje nodig. Daarnet was het zelfs weer minder bruin. Ben bang dat er iets mis is en dat ik dan niet met de volgende cyclus ga kunnen starten.
De pil is even sterk als degene die ik vroeger nam..

Hoi Mitte, ik heb dat ook gehad toen ik opnieuw de pil moest nemen.
Heb toen niet gevraagd of dat normaal was, maar denk dat dat geen invloed heeft.
Veel succes!

[Tiny22]

Wat is dat trouwens dat mensen al-tijd over adoptie beginnen als je vertelt dat je bezig bent met een ivf-traject? Alsof dat makkelijker is? En ik wil niet adopteren, ik wil een baby in mijn buik voelen groeien

Ik vind dat mensen echt verschrikkelijk achterlijk zijn als het over ivf / andere fertiliteitsbehandelingen gaat. Erg.. mensen zijn zo onwetend

[Mitte]

X

[YDV]

Veel succes woensdag Mitte! Toch goed dat je niet te lang moet wachten om terug een nieuwe cyclus op te starten.
Ik moet vrijdag gaan, dan heb ik 12 dagen progynova genomen. Normaal gezien weet ik dan wanneer de terugplaatsing zal zijn.

[Mitte]

X