START IVF JULI

[Ashton]

Hey iedereen.

Hoe gaat het?
Sanne, ik denk heel veel aan je.

Ik mag 14 maart mijn medicatie in Leuven gaan halen, zou in de week dat nu komt ook mijn schema moeten aankrijgen. Ik ben benieuwd wat ik nu moet doen. Ik hoop eigenlijk dat ik weer een ronde mag doen met in mijn neus te spuiten. Had dat vorige keer aangegeven. Omdat ik daar toch het ‘beste’ resultaat mee gehad had. Drie eitjes. Wat in mijn geval al heel veel is
Het is toch altijd gaan en leven van stap tot stap eh.

Goed dat je u rust neemt. Lichaam moet toch veel meemaken.
Mensen zeggen vaak dingen zonder nadenken eh. Soms wil je gewoon eens bevestiging van dat moeilijk en hard is wat je moet doen.
Bij mij is de standaard vaak, maar je hebt toch al 1 gezond kindje. Ik zou het lot niet tarten...
Alsof ik niet gelukkig ben met mijn zoontje. Ik ben zo dankbaar want dat is gewoon een wonder dat hij er is. Maar aan men tafel en in men hart is nog plaats. Ik wou altijd een groot gezin. Ik had mij nooit voorgesteld dat ik in deze situatie zou zitten. Ik riep altijd dat ik mama ging worden. Mijn zus moest er niet aandenken, maar kreeg vlotjes twee gezonde kindjes. Wat ik haar absoluut gun uiteraard.
Vrijdag gingen wij uit eten met ons drietjes. Bediend worden door een zwangere vrouw. Naast ons twee koppels, iemand met een baby’tje en de andere was zwanger.
Toen zei mijn vriend dat hij het zelf al lastig kreeg.

Toch altijd een rouw proces vind ik.
Pfff

Maar ik duim voor jullie voor de volgende stappen
Elk klein positief nieuwste is al fijn om te lezen.

[YDV]

@Mitte: progynova is om het baarmoederslijmvlies stimuleren om te groeien en zorgt dat je geen cyclus aanmaakt. Maar ik maak geen natuurlijke cyclus aan. De vorige keer was na 12 dagen mijn BMS 8,5mm dus hopelijk terug weer goed resultaat. En als de datum vast ligt hopen dat ons embryo weer goed ontdooit he!
Bij mij was de eerste echo altijd om te kijken of er geen cystes waren, dus ik vermoed dat dat bij jou ook zo zal zijn. Ik duim ook mee voor jou dat je mag starten!

@Ashton: mensen bedoelen het altijd goed maar beseffen niet hoe hard dat kwetst. Bij mij zeggen ze altijd: je bent al eens zwanger geweest dus het zal wel weer lukken. Ondertussen zijn we al een jaar verder en is het nog niet gelukt.
Is moeilijk om steeds positief te blijven he.. het is een zwaar traject en dat begrijpen sommigen niet.

[VDVM]

Hey iedereen.

Hoe gaat het?
Sanne, ik denk heel veel aan je.

Ik mag 14 maart mijn medicatie in Leuven gaan halen, zou in de week dat nu komt ook mijn schema moeten aankrijgen. Ik ben benieuwd wat ik nu moet doen. Ik hoop eigenlijk dat ik weer een ronde mag doen met in mijn neus te spuiten. Had dat vorige keer aangegeven. Omdat ik daar toch het ‘beste’ resultaat mee gehad had. Drie eitjes. Wat in mijn geval al heel veel is
Het is toch altijd gaan en leven van stap tot stap eh.

Goed dat je u rust neemt. Lichaam moet toch veel meemaken.
Mensen zeggen vaak dingen zonder nadenken eh. Soms wil je gewoon eens bevestiging van dat moeilijk en hard is wat je moet doen.
Bij mij is de standaard vaak, maar je hebt toch al 1 gezond kindje. Ik zou het lot niet tarten...
Alsof ik niet gelukkig ben met mijn zoontje. Ik ben zo dankbaar want dat is gewoon een wonder dat hij er is. Maar aan men tafel en in men hart is nog plaats. Ik wou altijd een groot gezin. Ik had mij nooit voorgesteld dat ik in deze situatie zou zitten. Ik riep altijd dat ik mama ging worden. Mijn zus moest er niet aandenken, maar kreeg vlotjes twee gezonde kindjes. Wat ik haar absoluut gun uiteraard.
Vrijdag gingen wij uit eten met ons drietjes. Bediend worden door een zwangere vrouw. Naast ons twee koppels, iemand met een baby’tje en de andere was zwanger.
Toen zei mijn vriend dat hij het zelf al lastig kreeg.

Toch altijd een rouw proces vind ik.
Pfff

Maar ik duim voor jullie voor de volgende stappen
Elk klein positief nieuwste is al fijn om te lezen.

Ik herken heel veel wat je schrijft.
Ik zie overal gezinnen met twee kindjes of vrouwen die zwanger zijn een kindje hebben van de leeftijd van mn zoontje. Ondanks ik heel blij en gelukkig met mn zoontje heb ik toch een beetje het gevoel dat er nog iets ontbreekt..

Wij hebben spontane zwangerschap gehad van mn zoontje. Nu 4 keer mislukte inseminatie. Deze maand hebben we maandje rust genomen. Volgende week hebben we uitleg over medicatie voor ivf en m'n schema. Weet niet goed wat te verwachten.. Zo'n schema wordt beetje op maat gemaakt veronderstel ik. Ik lees vaak dat je eerst de pil aantal dagen of weken moet pakken? Waarom is dit dan? Is dat elke keer zo?

[Ennas]

Hey allen,

Bij mij is het nu duidelijk over en uit. Op mijn vraag mocht ik de utrogestan en progynova nog een weekje extra nemen, maar zelfs met die medicatie heb ik sinds gisteren wat spotting. En de misselijkheid is volledig weg, de pijnlijke borsten zijn ook aan het afnemen. Mijn vrouw kan er intussen gelukkig wel wat over praten. We hebben beslist dat we toch graag een curettage zouden willen laten doen, zodat ze misschien iets kunnen vinden waardoor het misgegaan is. Nu heb ik alleen wat 'schrik' dat het toch vanzelf zal afkomen, nog voor de curettage kan plaatsvinden en we dus niets kunnen ontdekken. En mijn grootste schrik is dat ik het ook zal moeten zien dan, dat wil ik eigenlijk liever niet. Morgen om 15u afspraak met de gynaecoloog. Zouden ze de curettage nog snelsnel kunnen plannen, denken jullie?

Ik herken trouwens ook veel van jullie verhalen. Bij mij is een terugkomende reactie 'Oké, je hebt nu twee miskramen gehad. Maar je bent wel twee keer zwanger geraakt he, op twee terugplaatsingen, da's toch goed nieuws? Dat betekent dat zwanger geraken toch lukt!'. Pech dan maar dat het doel een kindje krijgen is, niet alleen maar zwanger geraken?

Maar goed.. Ik zie dat een aantal van jullie binnenkort opnieuw mogen starten met een nieuwe poging. Veel succes gewenst!
@Ashton, ik heb ook al veel aan jou moeten denken. Ik hoop echt zo hard dat je deze keer wat beter reageert op de stimulatie, het is je gegund! Laat je iets weten wanneer je je schema hebt?

[Ashton]

Hey allen,

Bij mij is het nu duidelijk over en uit. Op mijn vraag mocht ik de utrogestan en progynova nog een weekje extra nemen, maar zelfs met die medicatie heb ik sinds gisteren wat spotting. En de misselijkheid is volledig weg, de pijnlijke borsten zijn ook aan het afnemen. Mijn vrouw kan er intussen gelukkig wel wat over praten. We hebben beslist dat we toch graag een curettage zouden willen laten doen, zodat ze misschien iets kunnen vinden waardoor het misgegaan is. Nu heb ik alleen wat 'schrik' dat het toch vanzelf zal afkomen, nog voor de curettage kan plaatsvinden en we dus niets kunnen ontdekken. En mijn grootste schrik is dat ik het ook zal moeten zien dan, dat wil ik eigenlijk liever niet. Morgen om 15u afspraak met de gynaecoloog. Zouden ze de curettage nog snelsnel kunnen plannen, denken jullie?

Ik herken trouwens ook veel van jullie verhalen. Bij mij is een terugkomende reactie 'Oké, je hebt nu twee miskramen gehad. Maar je bent wel twee keer zwanger geraakt he, op twee terugplaatsingen, da's toch goed nieuws? Dat betekent dat zwanger geraken toch lukt!'. Pech dan maar dat het doel een kindje krijgen is, niet alleen maar zwanger geraken?

Maar goed.. Ik zie dat een aantal van jullie binnenkort opnieuw mogen starten met een nieuwe poging. Veel succes gewenst!
@Ashton, ik heb ook al veel aan jou moeten denken. Ik hoop echt zo hard dat je deze keer wat beter reageert op de stimulatie, het is je gegund! Laat je iets weten wanneer je je schema hebt?

Pfff.. ik vind het wel hevig hoor. Wat je nu meemaakt en moet doorgaan. Ik zou ook wel graag een onderzoek hebben gehad, om inderdaad een eventuele oorzaak te vinden, of is het gewoon altijd ‘pech’ geweest. Al vind ik dat niet het juiste woord.
Persoonlijk zou ik het zwaarder vinden om zwanger te zijn en dan het kindje te verliezen. Je hebt dan emoties van geluk even. Je maakt al klein beetje plannen. Je kijkt en leeft naar die echo toe. Zoiets is in mijn ogen nog een hardere klap in het gezicht. Maar zoiets is persoonlijk natuurlijk.
Ik heb zelf geen weet van die dingen en kan jammer genoeg niet helpen. Ik heb geen idee..
Gelukkig dat je met je vrouw er toch wat over kon praten. Denk dat soms niet erg is om even met jezelf en je verdriet om te gaan. Eigen verdriet en dan jou troosten want jij droeg het kindje. Dat lijkt me zwaar
Pfff verdomme toch. Ik had het u zo gegund.

Ik heb vandaag mijn nieuw schema gehad. Ik mag terug in men neus spuiten. Waar ze de vorige keer voor minder hormonen gingen, heb ik nu ineens de hoogste dosis dat ik ooit al gehad heb. 300 IU. Denk dat ze zelf toch maar te weinig reactie vonden vorige keer.
Ik zou al blij zijn als het lukt om er twee terug te plaatsen. Dat is al twee keer het plan geweest. Maar nooit gehaald.

Bedankt om ondanks alles even naar mij te vragen! Kan mij niet inbeelden hoe je u moet voelen.
Sterkte. Ik denk aan je!

[Sara1987]

Hey allen,

Bij mij is het nu duidelijk over en uit. Op mijn vraag mocht ik de utrogestan en progynova nog een weekje extra nemen, maar zelfs met die medicatie heb ik sinds gisteren wat spotting. En de misselijkheid is volledig weg, de pijnlijke borsten zijn ook aan het afnemen. Mijn vrouw kan er intussen gelukkig wel wat over praten. We hebben beslist dat we toch graag een curettage zouden willen laten doen, zodat ze misschien iets kunnen vinden waardoor het misgegaan is. Nu heb ik alleen wat 'schrik' dat het toch vanzelf zal afkomen, nog voor de curettage kan plaatsvinden en we dus niets kunnen ontdekken. En mijn grootste schrik is dat ik het ook zal moeten zien dan, dat wil ik eigenlijk liever niet. Morgen om 15u afspraak met de gynaecoloog. Zouden ze de curettage nog snelsnel kunnen plannen, denken jullie?

Ik herken trouwens ook veel van jullie verhalen. Bij mij is een terugkomende reactie 'Oké, je hebt nu twee miskramen gehad. Maar je bent wel twee keer zwanger geraakt he, op twee terugplaatsingen, da's toch goed nieuws? Dat betekent dat zwanger geraken toch lukt!'. Pech dan maar dat het doel een kindje krijgen is, niet alleen maar zwanger geraken?

Maar goed.. Ik zie dat een aantal van jullie binnenkort opnieuw mogen starten met een nieuwe poging. Veel succes gewenst!

Oh Sanne, ik had toch nog zo gehoopt dat het bij jou anders zou lopen. Virtuele knuffel is onderweg...

Bij mij was de reactie van de secretaresse van de gynaecoloog, toen ik zei dat ik hoopte dat het toch van zichzelf zou afkomen: 'ja, zie dan wel dat je het kan opvangen, hé. Het moet wel weg voor onderzoek'. Ik vond dat idee zo griezelig, alsof ik iedere keer met een tupperware potje naar de wc kan gaan .

Mijn HCG bleef gewoon stijgen, dat vond ik erg stevig. Je weet dat er geen embryo te zien is, maar je voelt je nog even zwanger. Nadeel is dan ook dat het even duurt voor het op 0 staat. Resultaat = cyclus laat wel op zich wachten. Ik moet nu wachten tot mijn menstruatie er is, voor ik verder mag van de artsen. Daar zit ik dus al even op te wachten, maar aangezien mijn vruchtbare periode wat langer op zich heeft laten wachten, ook dit dus nog...

Ik wens je in ieder geval nog veel sterkte!

[Ennas]

Hey Sara,

Dank je wel voor de virtuele knuffel. Ik had ook gehoopt dat 't nog anders zou uitdraaien, maar de gynaecologe wond er geen doekjes rond dus ik had het wel voelen aankomen.

Zie, zo'n reactie van de secretaresse, daar heb je toch echt niets aan he. Wat rot dat ze je dit gezegd hebben. Dat is net wat ik wil vermijden, dat ik het vruchtje moet zien.

Ik vrees ook dat het hier een tijdje kan duren eer ik terug een cyclus heb. Bij mijn eerste miskraam (op 5w, dus maar heel pril) stond mijn hcg vrijwel meteen terug op 0, maar toch 3 maanden geen cyclus gehad. Nu dus langer zwanger geweest, dus ik verwacht hier ook weer een tijd geduld te moeten hebben. Bij jou ook geen cyclus meer sinds eind december? Hopelijk start alles snel terug op.

[Sara1987]

Hoi Sanne,

Mijn curettage is nog maar van 7/2, dus ik denk dat ik eigenlijk nog 'geluk' heb dan. Maar toch voelt het zo als een verloren tijd aan. Naar mijn aanvoelen was ik vorige week dinsdag-woensdag vruchtbaar, dus ga nog wel een week geduld moeten sprokkelen.

Ik heb onder het onderdeel IUI een stukje over wachten na curettage neergeschreven. Ik vind het soms moeilijk om in de topics tussen de hopende en wachtende dames mijn zeg te doen...

Groetjes,

Sara

[YDV]

@Ennas: bij mij is dat allemaal heel snel gegaan. Op een maandag controle bij een andere gynaecoloog (gespecialiseerd in tweelingen) die normaal alle opties met ons ging bespreken, bleek bij echo dat de hartjes gestopt waren met kloppen. Direct moeten kiezen hoe we het gingen laten afkomen. Gekozen voor curettage en de dag nadien al binnen gemoeten.
Achteraf gezien vond ik dat allemaal wel heel snel, maarja ik wou het toch ook liever niet zelf zien afkomen..
Hoop voor jou dat je het allemaal een beetje kan verwerken, want het is toch zwaar allemaal. Is goed dat je met je partner er al kan over praten.
Heel veel sterkte!

Aan de andere dames: veel succes met de start van een nieuwe poging!

[VickyV]

Hey iedereen!

Ik lees hier al een tijdje mee, vanuit het IUI-clubje. Na meerdere negatieve IUI-pogingen, werd uitgekeken naar de start van IVF. Ik vind het persoonlijk nog altijd wat surrealistisch… zaterdag kreeg ik mijn maandstonden door, zondag medicatie gehaald en vandaag de eerste echo en start met Gonal F.

Bij mij is vooral de schrik voor de PU aanwezig, naast mijn angst voor naalden is dat, denk ik, hetgeen waar ik absoluut niet naar uitkijk. Vooral omdat ik al wat horrorverhalen heb gelezen i.v.m. pick-up in Sint-Augustinus. Maar goed , we hebben allemaal duidelijk wat voor onze kinderwens over!

@Ennas; het spijt me dat het voor jullie niet gelukt is. Ik wens jou en je partner alvast heel erg veel sterkte!

[Ennas]

Hey Sara, ik had je onderschrift verkeerd gelezen, vandaar dat ik december dacht, sorry. Ik heb net je stukje over wachten na de curettage gelezen. Ik snap je volledig, dat wachten is écht niet leuk. En voelt inderdaad als verloren tijd. Ik volg wat mich in jouw topic zegt ook, het is gewoon ook niet leuk dat we zo weinig zelf te beslissen hebben in zo'n traject. Je wil graag verder, je voelt dat het een ideaal moment is want je merkt dat je in een vruchtbare periode zit, maar het 'mag niet van de dokter'. Dat is gewoon kut. Ik heb die periode dat ik mijn regels niet kreeg proberen door te komen door mij te focussen op andere zaken, wij hebben in die periode bv een huis gekocht en heb mij daar dan wat op gestort. Al bleef het toch de hele tijd door mijn hoofd spoken. Ik hoop dat je iets vindt wat voor jou werkt en dat je deze periode snel achter je kan laten.

@YDV, dank je wel, het stelt wel gerust dat het bij jou zo snel vastgelegd is. Zal bij mij ook wel nog deze week kunnen gebeuren, vermoed ik.

@VickyV, ook aan jou dank je wel voor het meeleven. Is echt lief dat iedereen hier zo solidair is. Ik heb geen ervaring met Sint-Augustinus, maar wel met een pick-up. Ik had er ook veel zenuwen voor, maar is achteraf wel meegevallen hoor. Ik had een goed verdovingsmiddel gekregen, waardoor ik na twee aanprikkingen zo van de kaart was dat ik de rest van de pick-up niet bewust heb meegemaakt. Als je op voorhand veel schrik hebt, kan ik je aanraden om aan je gynaecoloog te vragen om de procedure even met je te overlopen. Misschien kan het je helpen met de angst om te gaan, als je al weet waar je je precies aan kan verwachten. Succes!

[Ennas]

Hey allemaal,

Net terug thuis van de gynaecoloog. Het ging eigenlijk zoals verwacht, het hartje was nu wel volledig gestopt. Ik ben wel blij dat we gevraagd hebben die week extra te wachten om te beslissen, ik was nu veel rustiger tijdens de afspraak en heb al mijn vragen kunnen stellen.

Ik krijg donderdag een curettage. We hebben ook beslist dat we graag snel verder willen en de terugplaatsing van onze laatste cryo niet willen uitstellen. Na mijn eerste miskraam kreeg ik maanden geen cyclus (terwijl ik anders heel regelmatig ben), en om dat probleem deze keer te omzeilen moet ik vanaf vrijdag ook aan de pil. 4 weken later zou ik mijn regels moeten krijgen, waarna alles voor die laatste cryo gestart wordt.

Het is nog steeds een kutsituatie, maar al bij al heb ik wel vrede met hoe het nu gelopen is.

[YDV]

Hey allemaal,

Net terug thuis van de gynaecoloog. Het ging eigenlijk zoals verwacht, het hartje was nu wel volledig gestopt. Ik ben wel blij dat we gevraagd hebben die week extra te wachten om te beslissen, ik was nu veel rustiger tijdens de afspraak en heb al mijn vragen kunnen stellen.

Ik krijg donderdag een curettage. We hebben ook beslist dat we graag snel verder willen en de terugplaatsing van onze laatste cryo niet willen uitstellen. Na mijn eerste miskraam kreeg ik maanden geen cyclus (terwijl ik anders heel regelmatig ben), en om dat probleem deze keer te omzeilen moet ik vanaf vrijdag ook aan de pil. 4 weken later zou ik mijn regels moeten krijgen, waarna alles voor die laatste cryo gestart wordt.

Het is nog steeds een kutsituatie, maar al bij al heb ik wel vrede met hoe het nu gelopen is.

Als ik het zo lees denk ik dat die extra week wel beter was voor jou. Je hebt nu ook de bevestiging dat de zwangerschap niet doorgegaan is. Ikzelf kon dat niet, kiezen om te beëindigen als er nog een hartslag was. Voelt om de een of andere reden toch ‘beter’ aan dat de natuur zelf beslist heeft.
Is goed dat ze je niet te lang laten wachten voor de curettage. Zo kan je het allemaal proberen achter jou te laten en weer vooruit kijken. Maar geef jezelf ook zeker de tijd om te rouwen, verdrietig te zijn, boos te zijn..
Ikzelf ben na 2 maand terug mogen starten. Was wel nog enkel follikel stimulatie. Dus weet niet hoe dat zit als het over een terugplaatsing gaat.
Ik wens je veel moed toe voor donderdag!

[Mitte]

X

[Kito]

Na een pauze sinds augustus mogen we eindelijk volgende cyclus starten met ons ivf traject
Vind het allemaal wel spannend worden nu