Geen pick up

[Hope 2]

Hallo

Vandaag bericht gekregen dat pick up niet doorgaat omwille van progesteron waarde die te hoog is. Nochtans gebruik ik suprefact. Enkele dagen geleden begon mijn progesteron te stijgen waardoor men wat begon te vrezen voor de pick up. Vandaag viel de uiteindelijke beslissing dat er geen pick up zal gebeuren. Had nu eindelijk mooie eitjes ook al is de start moeilijk verlopen omdat eitjes in begin niet goed groeiden enkel eentje deed het goed. Dit eitje is plots verdwenen waardoor men vermoedt dat hierdoor mijn progesteron is beginnen stijgen. Heb drie weken menopur moeten spuiten voor de groei van de eitjes dan verwacht je niet dat er plots geen pick up zal zijn... Bij deze had ik graag s gehoord of er nog mensen zijn in deze situatie of gelijkaardige situatie...

[lieze81]

Ik heb hier geen ervaring mee (ook nog maar 1 Pick up gehad) maar wens je veel sterkte om deze teleurstelling te boven te komen.

[Hope 2]

Dag Lieze81

Dank je voor je reactie. Is de stimulatie en pick up van jou anders goed verlopen? Heb je goed gereageerd op de medicatie?

[Sloebertje]

Dag Hope 2,

ik heb onlangs hetzelfde meegemaakt. Vreselijk hé, heel je lijf wordt klaargestoomd voor een pick up en dan is er geen. Bij mij stond mijn progesteron op 13. Bij ICSI heb ik een topic geopend, je moet maar eens zoeken, maar veel werd daar niet op gereageerd omdat het een probleem is dat niet zo vaak voorkomt..
Ik vermoed dat ik dit al alle keren heb voorgehad, alleen heb ik er nooit een uitleg bij gekregen. De volgende keer krijg ik Decapeptyl Depot toegediend (langdurige werking), maar of dit zal helpen, dat weten ze nog niet.

In welk ziekenhuis ga jij? Was dit je eerste poging?
Sterkte!

[lieze81]

@Hope2: ja, van mij was de rest wel goed verlopen. Nergens last van gehad.
Nu zijn we aan het wachten op de TP van cryo 1.

[Hope 2]

@ lieze81: heb je al een idee wanneer de tp zal zijn? Hoeveel ingevroren embryo-tjes heb je?

@ sloeber: dank je voor je berichtje. Het is was de bedoeling dat het mn tweede verse poging zou zijn. De eerste groeiden mijn eitjes goed maar had ik last van beginnende overstimulatie. De kwaliteit van de eitjes was dan ook niet zo goed waardoor er maar twee embryo s waren waarvan eentje werd terug geplaatst en het tweede werd ingevroren en nadien terug geplaatst. Toen gebruikte ik suprefact en gonal f maar door die overstimulatie werd nu gewerkt met menopur, de suprefact bleef. Probleem nu was eerst dat er maar een eitje echt groeide terwijl de rest precies sliep. Hierdoor diende ik drie weken menopur spuiten. De andere eitjes begonnen uiteindelijk groeien. Vrijdag zei men me dat mijn progesteron plots begon te stijgen. Het kwam van 0,1 naar 1,... naar 2,... Naar 5 naar 7 en uiteindelijk 15. Toen werd beslist om de behandeling stop te zetten. Ze vermoeden dat deze waarde beginnen stijgen is doordat dat ene grote eitje plots verdwenen was en dus waarschijnlijk die progesteron stijging veroorzaakte. De dokter zou nu kijken om terug mijn medicatie te wijzigen. Ik ga naar uz leuven ( had vooraf al gynaecologische problemen waarvoor ik in leuven ben behandeld geweest en daarom ben ik daar gebleven) En waar ga jij?
Het is misschien een rare vraag maar ik heb nu nog een aantal eitjes zitten en vroeg me af wat ik nu kan verwachten van bijv. pijn en hevigheid van maandstonden?

[Sloebertje]

Dag Hope2,

Ik ga nu in het UZ Gent.
15 is ook erg veel hé. Normaalgezien mag de progesteronwaarde tussen 0,1 en 3 zijn voor de eisprong, waarbij 3 al erg veel is. Raar dat ze je na 5 nog lieten verder doen..
Ik had 12 follikels klaar zitten en omdat ze bang waren voor een meervoudige zwangerschap (alsof daar kans op is, ik doe niet voor niks ICSI) en cystes, moest ik nog zeven dagen na de pregnylspuit cetrotide inspuiten, dit om mijn cyclus plat te leggen. Exact 14 dagen na de pregnyl-inspuiting kreeg ik mijn regels, jammer genoeg dubbel en dik. Ik heb drie dagen pijn gehad. Hoop dat het jou beter vergaat.
Hoe voel je je ondertussen?

Groetjes,
Sloebertje

[Hope 2]

Dag sloebertje,

In leuven zeiden ze me dat de progesteron niet hoger mocht zij dan 2,5. Ze wilden me toch nog een kans geven, in de hoop.dat de waarde plots terug zou dalen, ik denk dat ze daarom nog eventjes hebben afgewacht. Ik heb immers drie weken menopur moeten spuiten daar in het begin er maar een eitje goed groeide en de andere precies in slaap waren. Uiteindelijk kwamen ze allemaal wakker en waren ze goed gegroeid maar dan kwam die progesteron waarde roet in het eten gooien... Momenteel valt de pijn nog mee, heb wel pijnlijke borsten en heb soms pijn in de buik... Ik moet nu tot aan mijn maandstonden nog 3 maal daags suprefact neusspray puffen. Volgende week moet ik terug voor echo en bloedname om te kijken of alles goed in "elkaar stuikt". De pregnyl hebben ze bij mij niet gezet. Hoe lang is het geleden van jou? Wanneer denk je van opnieuw te starten?

Groetjes en nog s bedankt voor je reacties en info. Je zit soms met vragen waar je niet altijd direct veel info over terugvindt en een mens begint dan te piekeren enzo ... Het is dan fijn om iemand te vinden die je wat meer info kan geven...en die ook goed weet wat er allemaal gebeurd en weet hoe t aanvoelt (mentaal en lichamelijk)...

[Sloebertje]

Dag Hope2,

het voelt inderdaad fijn aan als iemand hebt om mee te babbelen die in hetzelfde schuitje zit. Ik had een te hoog progesterongehalte in de paasvakantie, ongeveer twee maanden geleden. Ik heb toen heel het internet afgeschuimd op zoek naar mensen die dit ook voor hadden. Ik voelde me zo vreselijk alleen en had zoveel vragen / frustraties / verdriet..

Binnen anderhalve week heb ik terug een afspraak in het ziekenhuis om eens te horen hoe het er nu verder gaat uitzien. Leuk dat ze bij jou bloed gaan trekken om te kijken of de suprefact heeft geholpen. De eerste twee dagen heb ik via de telefoon veel uitleg gekregen, maar daarna voelde ik me een beetje aan mijn lot overgelaten. Ik ben toen naar mijn huisdokter geweest om bloed te laten prikken en te kijken hoe mijn hormoonwaarden waren. Die stonden gelukkig weer op normaal pijl.

[Hope 2]

Dag sloebertje,

We zullen ongeveer rond dezelfde tijd terug meer info hebben over een nieuwe procedure. Ik heb binnen twee weken een nieuwe afspraak. Ben blij dat het zo dichtbij is zodat ik dan terug weer wat vooruitzichten heb... Ik had erop gerekend om voor de grote vakantie nog een terugplaatsing te hebben... Als dat dan toch niet zo is, is dat een grote teleurstelling... Heb je al een idee hoe ze je volgende procedure eventueel zien? Tegen mij hebben ze gezegd dat z waarschijnlijk zullen veranderen van medicatie, nl decapeptyl proberen maar zal natuurlijk meer horen binnen twee weken.

Ongelofelijk toch hoe alleen je je soms kunt voelen hé in onze situatie... Ik heb soms ook dat gevoel... Als je dit niet zelf meemaakt, weet je niet hoe dit voelt... Mensen reageren dan soms vlug van "je bent er teveel mee bezig"... Ja idd ik ben er veel mee bezig maar we kunnen ook niet anders: dat tijdstip moet je die medicatie nemen, dat ogenblik die medicatie, dan die dag bloedname en echo, s middags wachten op telefoon,... En natuurlijk ook dat verlangen naar je eigen kindje kun je ook niet zomaar weg toveren hé... Ook is het soms moeilijk om voor jezelf te kunnen omgaan met alle emoties: verdriet, frustraties, jaloers zijn terwijl je niet jaloers wilt zijn want zo ben je niet,...

[Sloebertje]

Dag Hope2,

ik zal ook decapeptyl krijgen. Decapeptyl Depot, de langwerkende versie. Die krijg ik dan op dag 21 van mijn cyclus toegediend en twee weken nadien moet ik een echo laten nemen om te zien of alles plat ligt. Probleem is alleen dat dit net tijdens mijn reis valt, dus de dokter weet nog niet goed of ze dan twee keer de spuit gaat geven of wachten. Het is ergens wel een geruststelling dat ze jou ook decapeptyl gaan toedienen.. Ik heb volgende week maandag gesprek, waarbij ik hopelijk wat nieuws krijg dat me geruststelt en terug wat moed geeft om er weer tegenaan te gaan. Ik zou dan waarschijnlijk eind augustus een pick up hebben en hopelijk deze keer ook een tp. Zolang ik nog geen les aan het geven ben, komt alles me goed uit. Vanaf september wordt het een stuk organisatorisch lastiger, maar ook lichamelijk. Stimuleren en werken zijn bij mij een vreselijke combinatie.

Om van te braken hé, van die reacties van 'je bent er te veel mee bezig'. Mensen die niet weten wat het is, zouden beter gewoon hun mond houden in plaats van 'goed bedoeld' advies te geven, maar ja.. Zoals je zegt, we kunnen niet anders dan er mee bezig zijn, jammer genoeg.. Constant rekenen, agenda bijhouden, spuiten, bloed laten trekken, pff. Ik ben ook echt jaloers geworden op mensen bij wie het allemaal vanzelf gaat. Mijn leven staat al 2,5 jaar on hold, hoewel we natuurlijk wel proberen om er het beste van te maken en leuke dingen te doen.

Hoe is je eerste poging verlopen?

Laten we hopen dat we beiden tegen het einde van de zomer goed nieuws krijgen!

[Hope 2]

Dag sloebertje,

Mijn eerste verse poging liep ook niet helemaal zoals het zou moeten: er was immers probleem van overstimulatie, pick up werd gedaan en terugplaatsing was toen eerst ook twijfelachtig, uiteindelijk is tp toch doorgegaan. Van de bijna twintig follikels konden er 16 worden uitgehaald waarvan er 11 rijpe waren maar er uiteindelijk waren er maar twee embryo'tjes die het overleefden: eentje voor tp en eentje om in te vriezen.

We zitten ook al twee jaar in de medische mallemolen... De tijd gaat voorbij en maar zelf heb je t gevoel dat je ter plaatse blijft trappelen...

Zo n gesprek kan er niet rap genoeg zijn hé, je wilt zo vlug mogelijk nieuws over het verdere verloop/stappen zodat je weer de moed hebt om er tegen aan te gaan...

Oei lijkt me idd wat moeilijker om alles te regelen als je les geeft... Hiervan heb ik dan nog het geluk dat ik dit wat makkelijker kan regelen ook al blijft het toch altijd wel moeilijk want je kunt niet altijd op voorhand alles plannen...

Sowieso is het ook zowel lichamelijk als mentaal een zware reis die we moeten doorstaan...

We gaan idd duimen en hopen dat er vlug goed nieuws aankomt...

Groetjes

[onzeker-mevrouwtje]

Hoi...

ik zeg altijd, beter geen pickup, dan wel een zonder resultaat en een beurt kwijt!
hoe emotioneel het ook is, en hoe ongezond de hormonen ook zijn, als ze van te voren al weten dat het niet zal lukken de pickup, doe het dan ook niet!

groetjes

[Hope 2]

Dag Sloebertje,

K duim voor je dat je morgen hopelijk meer nieuws en info krijgt. T beste hé!


Groetjes

[Sloebertje]

Hoi Hope2,

bedankt vr je berichtje! Ik heb een goed gesprek gehad. We gaan zes maanden ICSI in natuurlijke cyclus proberen, dat betekent dat er elke maand een eitje wordt geplukt mr dat ik mr een minimale stimulatie krijg vanaf dag 10 van mijn cyclus (75eenheden menopur en cetrotide om mijn eisprong te onderdrukken). Alle eitjes die tijdens die zes maanden gevonden worden, worden ingevrozen en na zes tot acht maand ontdooid. Dan worden ze geïnjecteerd. Zo hopen ze het progesteronprobleen te omzeilen. Ik krijg wel mr een minimale terugbetaling van het ziekenfonds, de medicatie en invriezing moeten we zelf betalen. Extra nadeel, we zullen ten vroegste in februari meer weten en eventeel dan een tp hebben.
We blijven dus nog een tijdje ter plaatse trappelen.. Ons leven staat on hold he.
Hoe gaat het nog met jou? Ik hoop ook dat je een goed gesprek hebt!

Zeg, blijf jij ondanks alles ook hopen op een mirakel elke maand? Of heb je een manier gevonden om ermee om te gaan?