De Verdwaalde Ooievaar

Ook al is het de veertiende keer in mijn leven dat ik in de wachtweken zit, ook al heb ik al twee prachtige kinderen, toch raak ik niet gewend aan de wachtweken. Integendeel, het wordt precies elke keer erger en zenuwslopender.

Je leeft tijdens stimulaties zo toe naar die tp. Je kijkt er naar uit. Je bent even dolgelukkig met dat nieuw leven in je buik. Maar dan, plots en onverwachts, slaat de onzekerheid toe. De angst.

Je wilt dat de tijd vooruit gaat, maar ook weer niet. Want de testdag kan ook een einde betekenen aan de hoop. Je wilt testen, maar ook weer niet. Want een witte test slaat je droom weer aan diggelen.

Je wilt dingen doen als afleiding, maar ook weer niet. Want dan vragen mensen er misschien achter en dan sluit je je liever alleen op. Maar soms wil je er dan net wel over praten, maar weet je niet met wie. Want niemand lijkt het te snappen.

Iedereen geeft hetzelfde advies. Niet aan denken, dan lukt t wel. Maar wat ik ook doe, mijn gedachten zijn vierentwintig uur per dag bij die twee sprotjes in mijn buik. Ook in mijn dromen.

Elk steekje, elk krampje, alles wat je voelt, doet je denken: is het iets? Je googelt even of anderen zwanger waren met die symptomen, of net zwanger waren zonder symptomen. En voor je t weet zit je uren te lezen.

Bij alles wat je doet, denk je: zou het kwaad kunnen? Of het tegenovergestelde: kan ik dingen doen of eten om het te doen lukken?

De wachtweken. We moeten erdoor, er is geen andere manier. De angst, de hoop, de rollercoaster van emoties die je krankzinnig lijken te maken.

Maar weet je, we mogen er niet teveel mee bezig zijn...

Voor mij is dat ook zo...
Wachtweken vóór de behandeling en wachtweken na de behandeling!
Nachtmerries, angsten, opzoekingswerk, en ja... er veel mee bezig zijn.

Succes!!

Echt perfect beschreven ! Ik sta er elke keer weer van versteld dat we allemaal met zo vergelijkbare gevoelens te maken hebben. Op die manier voel ik mij ook minder alleen in dit lastige parcours...

Ster, zooooooooooo herkenbaar geschreven! helemaal zoals het is!

Ja ik moest t ff kwijt want echt NIEMAND uit mijn omgeving snapt t. Alleen hier, jullie snappen het dan allemaal. En dat maakt het dan weer net iets draaglijker... Ik vind t ook mooi dat iedereen hier oprecht blij is wanneer iemand zwanger is en omgekeerd oprecht meeleeft bij negatief nieuws.

Ik duim in alle geval voor jullie allemaal!

Amai ik kon dit zelf geschreven hebben want het is echt helemaal zo! Ik dacht dat enkel ik het was, blij te weten dat bijna iedereen dit meemaakt! en idd niemand begrijpt je, zelfs mijn eigen man begrijpt mij in deze wachtweken niet.

Hier idem Wendy, ventje is keilief maar snapt toch niet hoe het voor mij voelt, dat ik er zo hard mee bezig ben.

Voelt goed hè, te weten dat je niet alleen bent. Ik haal enorm veel steun uit dvo!

Ja dat is waar. Ik lees sowieso zeer veel tijdens die weken en zoek alles echt alles op. Mijn ritueel 's avonds als ik in mijn bed lig is standaard opzoeken wat ik die dag allemaal gevoeld heb en ik heb dat echt nodig, had ik de vorige keer ook. Helpt mij om te ontspannen ergens.

Die wachtweken zijn echt slepend. Ik zou liever 3 weken langer spuitjes gezet hebben, dan die wachtweken te moeten meemaken...
Op den duur durfde ik al die fora niet meer te lezen, want ik maakte mezelf zot!

Hier zijn ze vroegtijdig voorbij vanochtend opgestaan met veel bloedverlies. Had pas vrijdag bn en heb nog nooit eerder mijn regels gekregen, integendeel moest altijd lang wachten voor ze kwamen bij neg resultaat. Heb dan maar getest, negatief natuurlijk. Ben er helemaal kapot van want was stilaan overtuigd dat het gelukt was.

oooh wat erg! Veel sterkte meid.. Woorden voldoen op zo een moment echt niet, knuffel!
Hier ook getest deze morgen, negatief. Maar was de vorige keer ook en was uiteindelijk positief, afwachten dus. Maar ik denk het eerlijk gezegd niet. Ik had goeie hoop en vandaag is alles omgeslagen.

Bedankt Wendy! Nog niet opgeven jij hoor het is nog vroeg he! Moest ik niet zo een bloedverlies hebben had ik pas morgen of donderdag getest. Zolang geen bloed kan het nog! Kop oppie meid!!!

Ik heb vandaag een dipje. Echt schrik om weer teleurgesteld te worden, en ik zie het niet zitten om een nieuwe poging te beginnen en weer te gaan spuiten en doen.. Pff zal wel overgaan zeker. Ga alleszins niet meer testen want dat haalt echt mijn gemoedstoestand volledig naar beneden.
Moet je mij horen terwijl het zo erg is wat jij vandaag meegemaakt hebt!

Was rotdag... Heb energie niet meer om alles hier te schrijven maar je kan t lezen op brusjes in de maak forum.

Ik blijf voor je duimen! Bij ons is t nu maanden wachten ben echt kapot van de emoties van vandaag en zit met klotegevoel van weer pogingen weggegooid te hebben.

Heb het gelezen, je wilt een kijkoperatie? Is idd een goed idee, dan weet je wel wat meer. En ik zou idd ook de cryo's erna pas terugplaatsen. Stel dat er iets is waardoor het nu niet zou lukken en u cryo's dan ook verspild zijn.
Ga maar lekker op reis, het zal je veel deugd doen! En superlief dat Decleer je getroost heeft, het pakt mij enorm is echt een superdokter!