De Verdwaalde Ooievaar

Ik,heb even behoefte om mijn verhaal neer te schrijven want bijna niemand in mijn omgeving kan snappen wat ik nu voel.

Wij zijn 1,5 jaar geleden gestart met Clomid omdat ik om de 3 maanden een eisprong had.
Zonder resultaat... gewoon geen reactie op.

Overgestapt naar Menopur dit elke keer met een mooie follikel die klaar zat maar geen zwangerschap.
Steeds weer met de nodige teleurstelling.
Mijn gynaecoloog zag dat het mentaal wat zwaar begon door te wegen dus zijn we een stapje verder gegaan naar IVF.

Eerst een kijkoperatie en mijn man testen... geen van ons beide heeft een probleem dus mochten we starten.
Na de operatie ben ik ontslaan op mijn werk omdat ik zo stom ben geweest om eerlijk te zijn zodat ze zouden snappen waarom die afspraken bij de gynaecoloog zo belangrijk waren.
Maar goed, dan maar het positieve aan het negatieve koppelen...geen stress meer om excuses te zoeken waarom ik weer naar de dokter moest.

Mijn stimulatie ging prima, ik zet de spuiten zelf in mijn buik omdat je anders moet thuis blijven voor de verpleegster en op het einde zijn het er al 2 om te zetten, 1 's morgens en 1 's avonds. Ik heb wel een lichte overstimulatie gehad dus mijn
Pick-up was ondanks de 2 verdovende spuiten een hel! Rechts geen probleem maar links gewoon niet te doen! terwijl de meeste hier slechts een lichte druk van waarnemen.

9 follikels geprikt en 3 bevrucht. Na 5 dagen 1 terug plaatsing gehad.
4 dagen na de transfer ben ik 's nachts wakker geworden van sterke menstruatiepijn dus ik dacht dat ik mijn regels zou krijgen, maar nee hoor, borsten deden pijn was ongelofelijk moe ....Test gaan halen en ja hoor.... Eindelijk zwanger!!
Ons geluk kon niet op! Bloedtest laten doen en alles ging de goed kant op totdat ik na 5 weken opeens minder moe was en mijn borsten deden niet meer pijn... Terug een bloedtest laten doen en mijn HCG was bijna niks meer.

Geloof mij als ik u zeg dat mijn hart gewoon brak. Hoe fel ge ook uw best doet om nog niet te houden van dat kleine guppytje in uw buik .... Onmogelijk gewoon.
2 dagen later is de bloeding begonnen ...
Ik heb 2 dagen geweent, niet altijd bij mijn man want met alle respect maar die snappen het niet volledig. Dit snap je alleen als vrouw.
De antwoorden van: beter nu dan over een paar weken.... of och ja volgende keer beter die zijn om gek te worden.

Nu is het op naar de volgende poging, ik weet wel niet hoe vaak ik dit ga aan kunnen want ben nog steeds niet over m'n eerste miskraam heen! ........

Dag Jasha,

Het valt niet mee he. Van zodra je die positieve test hebt, begin je toch te rekenen en denken oh, dan ben ik samen zwanger met XXX en kunnen die kindjes later samen spelen. Eindelijk, na lang genoeg wachten is het zover. En je weet dat er nog vanalles kan misgaan en dat het voorzichtige blijheid is, maar toch...

Ik had momenten dat ik de tranen niet kon tegenhouden en andere momenten dat ze totaal niet kwamen. Op rustige momenten werd het soms weer wat veel. Opmerkingen als: 'het is dan tenminste toch al gelukt om zwanger te raken', 'XXX heeft een miskraam gehad op zoveel weken, da's veel erger',...zijn meestal goed bedoeld, maar het helpt niet...(ik heb al een kindje, dus in mijn geval komt daar nu ook nog bij 'dat ik er al eentje heb')

Ik vond het zo'n verademing toen mijn osteopate tegen me zei: 'amai, ik weet niet goed wat ik daarop moet zeggen'. Da's eerlijk en je hoeft tenminste niet te doen alsof je het allemaal niet zo erg vindt.

Ik hoop dat je nog bij iemand anders terecht kan met je verdriet, behalve je man? Ik heb zelf veel aan mijn mama gehad en ik ken ook wat vrouwen die ook met IVF bezig zijn. Dat ik ook bij hen mijn verdriet kon uiten, heeft ook geholpen...

Voor nu: in elk geval, een dikke knuffel van mij...

(mijn achtergrond: dec 2010-maart 2011: stimulatie Clomid resulteert in zwangerschap en miskraam op 10 weken (mei 2011), juni 2011-aug 2011: terug stimulatie met Clomid resulteert in zwangerschap en dochter. In jan 2013 begonnen voor tweede kindje: 7 cycli Clomid en Menopur, 4 IUI's, 1 IVF: zonder resultaat. IVF van eerste cryo: miskraam op 5 weken (juni 2014), nu op naar tweede IVF (zal iets voor september zijn))

klinkt hard: maar welkom bij de IVF-Club...

Hier kan je altijd je hartje luchten!
Iedereen luistert naar iedereen, en iedereen heeft hier hetzelfde meegemaakt..

Miskramen, mislukte pogingen enzo..

Laat de moed niet zakken.. hier zelf al 5j bezig met proberen zwanger te worden, miskraam gehad ook aan 6 weken en nu uiteindelijk na 3de volledige IVF poging eindelijk probleemloos zwanger van ons eerste (en laatste) beebje..

Succes en laat zoals ik zei de moed niet vallen! ooit lukt het je!

xxx Liefs Anneleen