De Verdwaalde Ooievaar

Een lang verhaal kort maken, ik ben er niet goed in, maar ik probeer het toch.
Ik ben in behandeling in het Middelheim en daar werkt sinds kort een assistent gynaecoloog, die niet bepaald zacht tewerk gaat. Bij de ochtendecho’s was dat al ongemakkelijk, maar bij de terugplaatsing bleef hij ‘op zoek’ naar mijn baarmoeder en dat was serieus pijnlijk (duwen, draaien, schrapen). Uiteindelijk heeft de toezichthoudende arts het overgenomen.
Ik heb het diensthoofd via mail op de hoogte gebracht dat ik mij er ongemakkelijk bij voelde.

Nu opnieuw de ochtendecho’s: vanochtend was ik al helemaal gestresseerd toen ik hem zag, maar gelukkig moest ik niet bij hem komen, maar was mijn beurt bij het diensthoofd.

Ze vroeg hoe het met me ging en ik zei dat ik al gestresseerd was toen ik hem zag. Ik huilde. Ze vroeg me of het allemaal niet wat veel werd en vroeg me of ik niet eens met een psycholoog wou praten. Het wordt me ook wel wat veel, maar dat staat los van de handelingen van de assistent. Het kwam op mij over of het probleem bij mij lag. Ik heb al heel wat echo’s, een zeer pijnlijke punctie en een paar terugplaatsingen achter de rug. Er is een verschil tussen pijn die nodig is (omdat follikels moeilijk aanprikbaar zijn) en pijn die het gevolg is van ‘gepruts’ mijn inziens.
Ze zei me ook dat er medisch niets is foutgelopen (ik kan dus geen officiële klacht doen ofzo) en dat het een lieve jongen is.

Nu ben ik bang dat het tot een breekpunt gaat komen. Ik wil niet dat hij mij nog aanraakt. Ik ben helemaal ondersteboven van het bezoek vanmorgen en dat wil ik echt niet elke keer meemaken wanneer ik daar binnenstap. Ik heb vertrouwen in mijn arts, maar je hebt nooit garanties dat zij de behandeling zal doen, dus ik weet niet of ik nog verder kan in dit ziekenhuis. Het maakt me erg verdrietig.

Ik denk ook dat het diensthoofd sowieso wel voor het personeel zal kiezen als ik haar duidelijk maak hoe diep het zit bij mij, dus er zal wellicht geen andere optie opzitten dan voor een ander ziekenhuis te kiezen (maar ik wil nieeeeeet).

Ik wil ook al deze negativiteit er niet nog bovenop, dat maakt het allemaal nog veel zwaarder.

Hoe zouden jullie dit aanpakken? (Heb momenteel ook nog 2 cryo’s in dit ziekenhuis, wat daarmee?)

Oh, wat vervelend!
Ik snap wel dat men werkervaring moet opdoen om de job te leren, maar als jij je niet gemakkelijk voelt bij iemand dan mag je toch gewoon vriendelijk weigeren?
De volgende keer als je bij hem komt, zeg dan dat je respect hebt voor hem en zijn werk; maar dat hij je de vorige keer toch wel wat pijn heeft gedaan en dat je toch liever door iemand anders behandeld wil worden. Misschien wordt zijn eer dan wel een beetje gekrenkt, maar op zich doe je daar niets verkeerd mee. Als je niet wil dat een bepaalde dokter/assistant je aanraakt dan moet men dat respecteren.

Ik zou niet zomaar van ziekenhuis veranderen vanwege 1 nieuwe dokter. Ze zijn er toch altijd met meerdere tegelijk aan het werk. En voor de rest zijn ze er wel goed. Ik ben er ook in behandeling geweest en heb er alleen maar positieve ervaringen gehad.

Succes!

Groetjes,

Sofie

Dag Sofie,

Bedankt voor je reactie. Er straalt rust van uit. Ik vind het goede raad.
Ik heb ondertussen nog contact gehad met het ziekenhuis en het is zoals je zegt dat ze er quasi altijd met 2 zijn en aangezien ze me al langer kennen, willen ze rekening houden met mijn verzoek. Het is een ware opluchting en ik heb het gevoel de 'zorg' te krijgen waar ik behoefte aan had.

Ben weer een pak rustiger en dat was nodig!

Groetjes,

Jana

Hoi Jana,

Ik ben blij voor je. Dikke knuffel en veel success met je verdere behandelingen!

Groetjes,

Sofie