Doorgaan met IVF of kiezen voor adoptie?
Geplaatst: 18 december 2014, 10:40
Dames,
Ik twijfel momenteel enorm om met de IVF verder te gaan of bewust te kiezen voor adoptie. Ik heb zowel PCO als endometriose en ben bang dat als ik een meisje zou krijgen, dat zij hetzelfde heeft als ik. Ik zou me zo schuldig voelen als ik ooit een dochter zou hebben, die hetzelfde moet meemaken. Dat ik dit moet meemaken, daar kan ik nog mee leven, maar je kinderen wil je toch beschermen voor zulke dingen. Dat is dus de reden waarom ik twijfel om verder te doen met de IVF. Ik wil niet gewoon verder doen en er niet over nadenken of dit wel de juiste keuze is. Ik heb er lang over nagedacht of ik zeker kinderen wilde, omdat ik vermoedde dat het niet vanzelf zou gaan. M'n kinderwens en m'n moederhart zijn echter zo groot, dat we 2,5 jaar geleden beslisten om voluit voor kinderen te gaan. Ondertussen is het al een helse rit geweest, maar dat heeft m'n moedergevoel enkel nog versterkt. Ik ben er ook van overtuigd dat ik een adoptiekindje minstens even graag zou zien als een biologisch eigen kindje. Mijn man en ik hadden al beslist, dat als het niet lukt om zelf kinderen te krijgen, dat we zowiezo voor adoptie zouden gaan. Ik voel me al heel lang schuldig dat als ik zwanger zou geraken en het een meisje zou zijn, dat zij m'n PCO en endometriose zou erven. Ik zou dat niemand willen aandoen, zeker niet je eigen kind. Aan de andere kant, het zijn geen levensbedreigende ziektes, maar vooral de endometriose geeft wel constant lichamelijke klachten.
Zijn er nog dames die met deze twijfel worstelen? Om de behandelingen stop te zetten en te gaan voor adoptie? Ik hoop dat ik er uit geraak want ik wil de beslissing nemen waar ik me het beste bij voel. Dat is momenteel niet echt gemakkelijk aangezien ik al enkele weken met een miskraam bezig ben, maar ik denk dat dat niets met m'n twijfels te maken heeft. Het is gewoon het schuldgevoel om m'n 'mankementen' door te geven.
Groetjes,
Polleke
Ik twijfel momenteel enorm om met de IVF verder te gaan of bewust te kiezen voor adoptie. Ik heb zowel PCO als endometriose en ben bang dat als ik een meisje zou krijgen, dat zij hetzelfde heeft als ik. Ik zou me zo schuldig voelen als ik ooit een dochter zou hebben, die hetzelfde moet meemaken. Dat ik dit moet meemaken, daar kan ik nog mee leven, maar je kinderen wil je toch beschermen voor zulke dingen. Dat is dus de reden waarom ik twijfel om verder te doen met de IVF. Ik wil niet gewoon verder doen en er niet over nadenken of dit wel de juiste keuze is. Ik heb er lang over nagedacht of ik zeker kinderen wilde, omdat ik vermoedde dat het niet vanzelf zou gaan. M'n kinderwens en m'n moederhart zijn echter zo groot, dat we 2,5 jaar geleden beslisten om voluit voor kinderen te gaan. Ondertussen is het al een helse rit geweest, maar dat heeft m'n moedergevoel enkel nog versterkt. Ik ben er ook van overtuigd dat ik een adoptiekindje minstens even graag zou zien als een biologisch eigen kindje. Mijn man en ik hadden al beslist, dat als het niet lukt om zelf kinderen te krijgen, dat we zowiezo voor adoptie zouden gaan. Ik voel me al heel lang schuldig dat als ik zwanger zou geraken en het een meisje zou zijn, dat zij m'n PCO en endometriose zou erven. Ik zou dat niemand willen aandoen, zeker niet je eigen kind. Aan de andere kant, het zijn geen levensbedreigende ziektes, maar vooral de endometriose geeft wel constant lichamelijke klachten.
Zijn er nog dames die met deze twijfel worstelen? Om de behandelingen stop te zetten en te gaan voor adoptie? Ik hoop dat ik er uit geraak want ik wil de beslissing nemen waar ik me het beste bij voel. Dat is momenteel niet echt gemakkelijk aangezien ik al enkele weken met een miskraam bezig ben, maar ik denk dat dat niets met m'n twijfels te maken heeft. Het is gewoon het schuldgevoel om m'n 'mankementen' door te geven.
Groetjes,
Polleke
.