De Verdwaalde Ooievaar

Hey iedereen,

Ik en mijn vriend hebben al een hele weg afgelegd waarbij ik er eigenlijk altijd van uit ging dat ik diegene van ons twee was dat geen kindjes kon krijgen ofwel moeilijk. Ik heb in een vorige relatie reeds 2 jaar geprobeerd om zwanger te raken maar zonder reslutaat nu heb ik met mijn huidige partner ook reeds 1,5 jaar geprobeerd en ben dan echt wel naar de gyne gestapt om dit verder te laten bekijken, resultaat : waarschijnlijk endometriose! was al een harde dobber voor mij maar mits operatie nog mogelijkheid op natuurlijke zwangerschap.
Voor de operatie diende er wel eerst een spermastaal van mijn partner onderzocht te worden en alsof het nog niet erg genoeg was was het resultaat hiervan ook niet positief, veel te weinig zaadcellen en ook de vorm was niet goed.

Nu dienen we een tweede staal binnen te geven om hier definitief een antwoord op te krijgen, maar gyne heft mij al duidelijk gemaakt dat ivf dan nog de enige mogelijkheid is om zwanger te geraken en de operatie voor mij dus ook geen nut heeft. Ik zakte bijna door de grond.

Ik heb altijd opengestaan voor adoptie in dergelijk geval maar nu lees ik in de krant dat hier een wachtlijst voor is van 15 jaar en hier voorlopig een stop is ingevoerd!

Heeft er iemand een dergelijke ervaring?

hallo, wij zijn ook al 3 jaar bezig met onze kinderwens.
ik heb ook endometriose in de ergste graad. operatie gehad en nu inmiddels bezig met ivf.
ik vroeg me af waarom je al meteen denkt aan adoptie ?
waarom niet proberen met ivf ? er zijn vele koppels met endometriose die ook een kindje krijgen via ivf.
is het omdat je er niet in geloofd ? ixci is perfect mogelijk in jullie situatie. toch ?
de keuze is natuurlijk aan jullie en jullie moeten doen waar jullie je goed bij voelen. maar ik zou het toch een kans geven .
ik moet je geen foefjes wijs maken.het is best zwaar maar ik ben er van overtuigd dat het allemaal ooit de moeite loont !
succes in ieder geval wat je ook beslist

Hallo Maxi561,

Ik zou zeker de hoop niet opgeven en ook de mogelijkheid van ivf niet zomaar opzij zetten. Onze situatie is nagenoeg hetzelfde. Ik had een ernstige vorm van endometriose, mijn partner een zeer slechte kwaliteit zaadcellen. We konden enkel zwanger worden met ivf volgens fertiliteitscentrum. Op het moment dat we de behandeling wilden starten zoveel jaar geleden, was ik na een jaar proberen ineens natuurlijk zwanger, gewoon door de temperatuurmethode elke maand toe te passen. Na mijn zwangerschap ben ik geopereerd van de endo en hebben we verder op natuurlijke wijze blijven proberen, tevergeefs gedurende 4 jaar, met ook het terugkomen van de endo trouwens, we hadden schrik van de ivf mallemolen en dachten het lukte in het verleden toch vanzelf dus we moeten maar geduld hebben. Gezien mijn leeftijd nu (40+) en de tijd echt dringt, zijn we toch maar gestart met ivf, na de tp van een ingevroren embryo enkele maanden geleden was ik zwanger maar spijtig genoeg is dit een miskraam geworden.....nu doen we nog maar een tijdje verder. Maar soms ben ik wat boos op mezelf en mijn partner, waarom hebben we niet vroeger de stap naar ivf gezet, vraag ik me vaak af! Dan hadden we nu misschien al lang een tweede gehad, want gezien mijn leeftijd nu is het echt niet evident meer en de kansen slinken elke dag.........dus ik zou zeggen, denk er toch eens grondig over na, er zijn echt wel goede kansen op een zwangerschap met ivf/icsi en zelfs voor een zwangerschap op natuurlijke wijze is er misschien een kans, die je tussen de behandelingen en pogingen door kan blijven benutten. In het ziekenhuis zei men hierop: "Ja, eigenlijk moet je maar 1 goede zaadcel hebben en het kan bingo zijn!" In ieder geval veel sterkte en succes gewenst!