De Verdwaalde Ooievaar

Hoi iedereen,
Al heel lang volg ik jullie verhalen op, en zonder het te beseffen zijn jullie al die tijd mijn steun en toeverlaat geweest
Het wordt dus wel stilaan eens tijd dat ik er ook bij kom... Mijn naam is Cindy, inmiddels 40j (bijna 41 ) en draai ook al enkele jaren mee met de mallemolen. Net gestart nu met ivf poging 4, hopelijk deze keer met wat meer geluk. Heb nu andere hormonen (450E menopur + orgalutran) dus is weer ff afwachten hoe dit zal uitdraaien.
Ik vind het wel steeds moeilijker worden, psychisch vooral, mede door mijn leeftijd. Ik was 36 toen we begonnen, op zich geen abnormale leeftijd, maar nu wordt het stilaan een ander verhaal. Vind het alleen zo moeilijk om de beslissing te nemen ermee te stoppen (heb nog steeds geen (b)engeltje). Zijn er hier nog anderen die mijn leeftijd hebben?

Groetjes,
Cindy

Dag Cindy,

Een geruime tijd heb ik ook actief op dit forum meegeleefd en meegeschreven (topic IVF clubje). Ik heb er heel veel steun en medeleven aan om van meerdere dames de verhalen te volgen en met elkaar mee te leven. Ik volg de verhalen nog steeds, alleen ben ik iets minder "actief" met het meeschrijven.

Net als jij ga ik richting een grensleeftijd... ik ben ook (net) 41 jaar. Met mijn ex-man was kinderen onbespreekbaar helaas. Na mijn scheiding toen ik eind 30 was, heb ik al snel een nieuwe lieve man leren kennen, met kinderwens. Na een jaartje "zelf knutselen", hebben we ons laten testen op vruchtbaarheid. Om een heel lang verhaal kort te houden... ik ben (gelukkig) nog heel gezond, mijn man niet. Hij heeft veel te weinig zaad en niet tot nauwelijks zwemmend...

Dus voor ons ook de medische molen. Vol goede moed ben ik met IVF begonnen. Het viel me reuze mee, al het prikken, de punctie enz. Ook had ik prachtige scores en ingevroren cryo's als resultaat. Toen ik met een negatieve zwangerschapstest in mijn handen stond, was ik heel erg verbaasd en verdrietig. Toen door naar de ontdooiingen.... Van de 5 ingevroren cryo's heeft er maar eentje het overleefd. Ook nog heel matigjes, dus voor mij ook helaas nog steeds een lege buik...

Nu zit ik volop in de 2e IVF poging. Vanmorgen controle gehad, ik heb ca. 9 rijpe en mooie follikels, a.s. vrijdag weer een punctie en dan hopelijk a.s. maandag weer een terugplaatsing.

Veel liefs,
Gijsje

Hoi Gijsje,

Dankjewel voor je reactie! Toch stiekem fijn om te horen dat ik niet de enige "veteraan" ben

Waar ben jij in behandeling? Ik heb morgen ook de punctie en hopelijk a.s. maandag terugplaatsing Ik ga morgen zeker aan je denken, en vooral enorm duimen!!

Dikke knuffel,
Cindy.

Hoi Cindy,

Klopt, ik ben net als jij een "veterraan" met IVF. Maar ja... ik heb mijn man niet eerder ontmoet...
Hoe is jouw punctie gegaan??? De mijne ging goed, pijn viel erg mee (nu wel behoorlijk last van mijn buik), er zijn 14 cellen geoogst.

Was nog wel even heel spannend, want mijn man moest zijn zaad produceren terwijl ik uit lag te rusten, en op een gegeven moment kreeg ik een whats 'appje dat zijn zaad niet goed was!! Ik helemaal in paniek!! Dacht dat alles voor niks was geweest.... Ook de verpleegsters om mij heen schrokken erg! Hij moest een "2e ronde" produceren.

Aan dat wachten of die zaadjes wel goed zouden zijn kwam geen eind. Maar gelukkig waren die beter, pfff, wat stressen even zeg! Morgen krijg ik telefoon of er cellen bevrucht zijn en hoeveel. Verder had ik wel overstimulatie, maandag voor het evt. terugplaatsen krijg ik eerst nog een controle echo en ik moet bloed laten prikken.

Hoe voel jij je nu?
Veel liefs en dikke kus Ik heb ook voor jou geduimd!

Gijsje
P.s. ik ben in behandeling in Hengelo/Zwolle (NL) Hengelo is de kliniek en Zwolle voor het terugplaatsen

Hoi Gijsje,
Hoe gaat ie?
Mijn punctie viel wat tegen wat de pijn betreft In tegenstelling tot de vorige keren was deze erg pijnlijk. Had maar 6 follikels, waarvan 3 hele kleintjes, en die waren moeilijk te doorprikken. Uiteindelijk slechts 3 eitjes, maar daar was/ben ik zeker blij mee, aangezien ik bijna door mijn voorraad heen ben Sinds ik dat weet is elke eicel voor mij een mooi geschenk!

De 3 eitjes zijn wel alledrie bevrucht, maar eentje was niet genoeg gedeeld voor terugplaatsing. De 2 overige zijn dus weer 'thuis' zoals de gynaecoloog het zo mooi zei Vorige keer heb ik er wel 3 teruggekregen maar dat is duidelijk ook geen garantie dat er eentje blijft, dus ben met deze 2 meer dan tevreden

De 2 embryo's hebben allebei assisted hatching en embryo glue gehad, en ook moet ik nog 3x gregnyl spuiten (om de 3 dagen 1x). Mijn wachtweken duren daardoor wel langer, maar daar moet ik nou maar ff doorheen

Verder voel ik me top. Alleen moe, maar dat komt door de utrogestan, had ik vorige keren ook heel erg. Dat nemen we er maar met alle liefde en plezier bij hè

Hoe gaat het met jou?

Dikke kus,
Cindy.

Hoi Cindy,

Gister heb ik de terugplaatsing gehad van 2 embryo's, ging prima! De kliniek heeft er nog 5 in kunnen vriezen. Op zich heel mooi, en daar ben ik blij mee, maar dat had ik bij de eerste ronde ook. Eentje heeft het er toen maar "matigjes" overleefd.

Maar we gaan voor deze 2 teruggeplaatste!!! Geweldig om te lezen dat het bij jou ook goed is gegaan. Heb je de vorige keer 3 embryo's terug mogen plaatsen? Helaas mag dat in Nederland niet , 2 is maximaal. Ook assistance hatching doen ze hier niet aan, heb ik gister aan de betreffende arts nog explixiet gevraagd....

Ik heb veel verhalen gelezen dat dat bij ons "oude dametjes" vaak wordt toegepast, en dat daar mooie resultaten uitkomen en meer zwangerschappen. Alleen ons (domme) kikkerlandje gelooft daar (nog) niet in. Vandaar dat veel NL stellen uitwijken naar Belgie of Duitsland. Tot hoe lang moet je nu wachten?

Verder voel ik me redelijk, heb vrij veel pijn in mijn buik. Ook is deze behoorlijk opgezet en heb ik last van steken in mijn zij. Herken jij dit ook?? Maar dat heb ik er net als jij met liefde voor over!!

Heel veel liefs!!
Ik leef met je mee!!
Knuffel, Gijsje

Hoi Gijsje,

Ik heb vorige x idd 3 embryo's teruggeplaatst gekregen, maar je ziet, dat is evenmin een garantie Ook heb ik de vorige keren assisted hatching gekregen, maar zonder resultaat. Enkel de embryo glue en de pregnyl na de tp is nieuw voor me. We wachten dus maar weer af...
Ik kom in Antwerpen idd veel Nederlandse stellen tegen. Jammer dat het in NL zo anders gaat. Dat is voor mij ook de reden waarom ik op medisch vlak met alles in Bels blijf (woon sinds kort in NL ).

Die opgezette buik herken ik idd, de steken in de zij niet. Maar dat zal voor iedereen wel anders zijn. En het ellendigste van deze wachtweken is dat elk pijntje nu uitgelicht wordt. Ik vind deze wachtweken echt het moeilijkst van al. En door de pregnyl duren die bij mij nou nog langer Mijn laatste pregnyl spuit moet ik zetten op 29/06 en dan is het nog 10 dagen wachten voor ik naar het ziekenhuis moet voor bloedafname en echo. Dat gaat in NL ook anders zeker? Moet jij niet gewoon zelf testen, of wordt dat ook in het ziekenhuis gedaan? In Bels moet je bloed laten prikken en mag je eigenlijk niet zelf testen.

Maar nog ff doorbijten en we weten waar we aan toe zijn Ik hoop zooo voor je mee!!

Dikke knuf,
Cindy.

Hoi Cindy,

Klopt hoor wat je zegt, meerdere embryo's terugplaatsen hoeft niet altijd wat te zeggen. Mijn arts vertelde me dat de kans wel iets hoger is bij 2. Maar bij mijn eerste IVF had ik 2 top-embryo's teruggekregen volgens de kliniek, kon niet beter. Dus ik was er echt helemaal van overtuigd dat er minimaal wel eentje zou blijven zitten.

Toen ik mocht testen, was ik mega-nerveus!! In mijn ogen kon het niet anders of deze zou positief zijn... Maar nee... al na een paar seconden gaf ie hartstikke negatief aan. Ik was echt heel erg verbaasd... Nu heb ik weer 2 toppertjes teruggeplaatst gekregen, maar ik ben wel wat "nuchterder".

De arts in de kliniek vertelde me dat zij ook vaak heel verbaasd zijn. Echte toppers leiden tot soms niks, en sommige hele matige cellen leiden tot een zwangerschap. Eigenlijk niet eerlijk hè! Volgens mijn arts kan ik ook echt helemaal NIKS doen om een innesteling te bevorderen, hoeveel verhalen je op internet ook leest. Het is gewoon geluk hebben zegt ze en ik moet er vertrouwen in hebben.

Ik heb gevraagd of ik bepaalde dingen (eten/werk) moet laten, maar ook nee... gewoon leven zoals normaal. Het enige wat echt ontzettend slecht is, is stress. Stress is ontzettend killing! Ook mocht ik best af en toe een glaasje wijn drinken als ik dat wilde. Pas als ik een positieve zwangerschapstest in mijn handen heb, is het verstandig om alcohol te laten staan.

En jij?? Heb jij nog adviezen gekregen?? In Nederland gaat het echt behoorlijk anders. Vooral met de ontdooingstechniek, die zijn in België en Duitsland vele malen beter. Vandaar dat ook veel NL-stellen uitwijken naar het buitenland. En ga je b.v. naar Spanje, dan gaan ze nog veel verder.

Het wachten nu gaat nog goed, de laatste paar dagen vind ik wel vreselijk! Maar ja... wie niet?? In mijn nabije omgeving zijn 2 dames door een "ongelukje" zwanger geworden, echt niet eerlijk... Ik moet inderdaad gewoon zelf testen, bij de drogist een test kopen en op de voorgestelde datum testen. En het resultaat doorgeven.

De komende tijd inderdaad weer doorbijten . Ik duim ook heel erg met jou mee!!!
Veel liefs,
Gijsje

Hoi Gijsje,
Kom je de dagen nog een beetje door? Wanneer mag je testen? Ben al even nieuwsgierig voor jou dan voor mezelf

Adviezen heb ik ni echt meegekregen. Mijn gynaecoloog zegt altijd "leef zoals je altijd hebt gedaan, met af en toe een lekker wijntje erbij, maak van elke dag een feest". Toen ik vroeg of ik mocht sporten zei hij dat enkel paardrijden niet goed was (buiten de extreme sporten natuurlijk, maar daar doe ik toch niet aan ) en hardlopen moest ik de eerste week ook best laten. Dat vond ik minder, want ik loop zo'n 3x in de week. Nu doe ik in de sportschool maar op de crosstrainer want dat mocht wel, en veel wandelen met de hond.

Verder valt er idd weinig zelf aan te doen idd. Ik kan ook echt niet tegen zulke verhalen over 'ongelukjes' e.d. Een vrouwke hier uit de buurt kwam ik laatst tegen op een feestje, kon amper op haar benen staan, weet ni wat ze allemaal op had. Anyway, hoor ik 3 dagen later dat ze 2 maanden zwanger was Daar word ik zo boos om. En bij zulke mensen blijft het natuurlijk ook gewoon goed gaan hè
Een goede vriendin van mij moet maandag a.s. bevallen. Vind ik ook moeilijk. Ze kent mijn verhaal gelukkig. Heb er dus met haar over gesproken, wat ze echt waardeerde en ook begreep.
En een andere vriendin had vorige maand babyshower en hun wisten het niet. Toen eenmaal de kleine rompertjes e.d. tevoorschijn kwamen, stortte ik in en ben jankend naar buiten gelopen. Hartstikke kut natuurlijk, want de sfeer was gelijk anders. Ik baalde zo van mezelf. Toen ook maar mijn hele verhaal op tafel gegooid, en eigenlijk luchtte dat wel op.
Maar ik vind het verschrikkelijk dat ik stilaan het gevoel krijg het niet meer uit te kunnen staan van anderen. Of wat is het precies? Ik weet het niet. Ik gun ze het natuurlijk wel, maar denk steeds vaker "waarom zij wel en ik niet??" Is gewoon raar, want zo ben ik van nature helemaal niet. Zal er ook allemaal wel bij horen zeker?

Maar misschien zijn wij de volgende wel die zullen lachen

Dikke kus XXX

P.S. Waar kom je precies vandaan?

Hoi Cindy,

Mijn dagen gaan tot nu toe best goed, een paar dagen voordat ik mag testen (volgens mij 7 juli), word ik denk ik weer heel nerveus . Ik blijf behoorlijk buikpijn houden, steken in mijn zij en ook is mijn buik erg opgezet. Maar dat heb ik er uiteraard allemaal heel graag voor over als ik straks een positieve test mag hebben.

En jij?? Hou je het nog een beetje vol? Heb je nog klachten??

Bij mijn eerste IVF was ik echt supervoorzichtig, geen druppeltje alcohol, geen koffie, heel rustig bewegen enz. Mijn arts vertelde me dat dat echt niet nodig is, het beste is om zo normaal mogelijk te leven. Ik heb van mezelf een hele gezonde levensstijl dus ze zei me niks te veranderen. En zoals jij ook zegt, als ik 's avonds zin heb in een glaasje wijn, deze gewoon kan nemen.

Op zich vind ik het niet erg moeilijk als iemand om mij heen zwanger is, ik gun iedereen het geluk van een prachtige baby. In mijn vorige topic waarin ik op heb meegeschreven, heb ik wel een verhaaltje gepost van een dame in mijn nabije omgeving (van mijn man) waarvan ik het heel erg vond dat ze zwanger was. Zal ik je niet te veel mee vermoeien maar wij zijn "allesbehalve vriendinnen".

Ze heeft een hekel aan mij en ik aan haar. Ze had al een kindje maar nr. 2 liet nogal op zich wachten. Ze was heel depressief dat er geen kindje bij mocht komen. Dat vind ik pas erg!! Wees blij dat je er eentje gegund is, daar doe ik een moord voor! Maar nee, dat kon ze niet accepteren. Toen ineens hoorde ik van mijn man dat ze toch weer zwanger was. Dat vond ik heel erg moeilijk. Was voor mij hele zware tijd, ik was toen met mijn eerste IVF bezig. Maar inmiddels is ze bevallen en kan ik er beter mee leven.

Ik kan me heel goed voorstellen dat jij die babyshower heel erg moeilijk vond. Wel fijn toch dat je vriendin begrip heeft voor jouw situatie. Is jouw vriendin die moet bevallen ook "een beetje op leeftijd"? Als ik verhalen lees van "oudere" dames die zwanger zijn, geeft mij dat extra hoop.

Ik hoop voor jou net zo veel als voor mij dat wij straks allebei een positieve zwangerschapstest mogen hebben!! En dat er ons ook een klein ukje is gegund. Tot die tijd leven we met elkaar mee !!
Zelf woon ik in Hengelo, vlak bij de grens bij Duitsland. En jij??

Veel liefs, en heel fijn weekend!
Dikke knuffel,
Gijsje

Pff, ik heb sinds gisteren een beetje een zeurende buikpijn. Het ongerust zijn is dus weer begonnen En ik moet pas 9 juli naar het ziekenhuis, het zullen nog lange dagen worden...
Jij testen op 7 juli? Dat kan niet anders dan goed gaan, is net mijn verjaardag

Mijn vriendin die maandag moet bevallen is jammer genoeg geen "oudje". Ze is 29. Daar moeten we ons dus niet aan optrekken Ze moet bevallen met een keizersnede omdat het jongetje in stuit ligt.

Ikzelf woon momenteel in Vught

Geniet nog van je weekend, en ...
Keep up the good work!!

Dikke kus, Cindy.

Hoi Cindy,

Hoe gaat ie?? Is de buikpijn al wat minder?? Bij mij eigenlijk alles prima, mijn opgezette buik wordt nu wat minder, en de buikpijn begint ook weg te trekken. Als mijn IVF "volgens plan" gaat, zou afgelopen weekend de innesteling ongeveer hebben plaatsgevonden.

Ik had gehoopt op een beetje innestelingsbloeding (had ik bij mijn eerste IVF ook), maar heb niks gehad. Dus maar gewoon afwachten tot aan 7 juli. En das jouw verjaardag?? Dat is toevallig ja! Ik hoop maar dat het voor ons beiden een mooie datum wordt dan!

Jouw vriendin bevalt vandaag? Ja, inderdaad nog erg jong, kunnen wij ons niet mee optrekken helaas... Maar mijn arts zegt altijd dat geen enkele vrouw hetzelfde is. Ze heeft jonge dames in de praktijk die naar tig behandelingen met een lege buik blijven, en oudere dames waar het wel bij lukt. Dus we moeten gewoon moed houden!

Vind je het moeilijk om straks bij jouw vriendin op kraamvisite te gaan?? Ik hoop voor haar dat alles goed gaat en dat ze een pracht van een zoon krijgt

Veel liefs,
Gijsje

Hoi Cindy,

Ik ben ook even helemaal in de stress... ....
Vanmiddag ging ik naar het toilet en ik zag iets op het toiletpapier, een heel klein bruinachtig bolletje, leek een beetje op een sesamzaadje.

Toen ik het zag, wist ik direct dat ik dat eerder had gezien. Volgens mij bij mijn eerste IVF poging. Het voelde hard aan, ik heb maar het "stuk gemaakt", en vanbinnen was het zwart. Allemaal wel heel klein, maar duidelijk zichtbaar. Ik ben doodsbang dat dat 1 van de teruggeplaatse embryo's is. Excuus voor het ietwat onsmakelijke berichtje, maar ik moest het even kwijt. Heb al een mail naar mijn arts gestuurd, kan niet wachten tot ik een reactie krijg...

Ik heb me suf gegoogled, maar de verhalen zijn zo uiteenlopend, pfffff, om helemaal gek van te worden!

Hoe is het met je vriendin? Is ze al bevallen?

Veel liefs, Gijsje

Oh neeeeeee, da meen je niet??? Weet je er al iets meer over. Oh God, laat dit aub toch goed aflopen!!! Je uitleg en woorden maakt echt ni uit hoor. Snap wel dat je het kwijt moet. Pff, wat een ellende. Was het dan tijdens die eerste ivf ook een embryo? Of hebben ze je dat nooit duidelijk kunnen zeggen? Dit heb ik eigenlijk nooit eerder gehoord. Voel je je verder wel oké?
Ik heb ook nog steeds buikpijn. Probeer het constant te vergeten, maar hoe meer ik probeer het niet te voelen, hoe erger het wordt. Verschrikkelijke tijd is het, die wachtweken...

Mijn vriendin is vandaag bevallen ja. Een gezond kereltje, Jax

Dikke dikke dikke knuffel,
hoop dat je snel beter nieuws hebt!!

Hoi Cindy,

Ja ben me echt rot geschrokken gister , bij mijn vorige IVF heb ik er toen verder niks bij gedacht, maar nu wel omdat ik precies hetzelfde zag.

Ik weet helaas niks meer... , mijn arts heeft me een mail teruggestuurd dat ze mij geen antwoord kan geven. Ze had het nog niet eerder meegemaakt dat een dame al voor het testen "iets" heeft gezien. Maar ik heb gister wel de halve dag gegoogled voor informatie. Heb veel verhalen gelezen dat een vroege miskraam eruit ziet als een "boontje". Dat waren echter wel verhalen over miskramen van dames die al een paar weken (4- 8 weken) onderweg waren, niet pas 1 week zoals ik (en jij).

Afijn, ik weet het ook niet... kan niet meer doen dan wachten toch??

Jij nog steeds buikpijn? Wat zegt jouw arts daarvan?? Inderdaad niet leuk die wachtweken, maar we doen er helaas niks aan Hoe is het je vriendin gegaan? Viel het haar mee, de keizersnee? Ik hoop dat je het er niet te moeilijk mee hebt en dat je voor haar blij kunt zijn. Bijzondere naam moet ik zeggen

Andere vraag : kun jij er met je man/vriend goed over praten?? Ligt bij jullie ook het "probleem" bij hem zoals bij mij? Mijn man is er heel nuchter onder. Hij zou het prachtig vinden als een baby voor ons weggelegd is, maar hij kan er ook heel goed mee leven als dat niet het geval is. En dat hij nagenoeg onvruchtbaar is.... tja... hij zit er niet echt mee. Hij zegt me altijd van ik kan er toch niks aan doen, dus waarom van wakker liggen. En daar heeft ie natuurlijk wel gelijk in.

Dikke knuffel!!
Gijsje