De Verdwaalde Ooievaar

Hallo allemaal,

Ik lees hier al een een hele tijd mee maar tot nu toe nooit ergens op gereageerd.
Zoals het onderwerp al aangeeft zit ik voor mezelf met een groot dilemma.. En ik zou heel blij en hopelijk geholpen zijn met wat adviezen of misschien zelfs ervaringen hiermee.
Ik zal eerst even wat meer over mijn situatie vertellen;

Ik ben 22 jaar en mijn vriend is 25 jaar, we zijn 8 jaar samen en we zijn ondertussen iets meer dan 2 jaar bezig om zwanger te worden, voor mijn gevoel denken veel mensen je bent nog zo jong, nog kansen genoeg, vruchtbaar genoeg enz. voor mij is mijn leeftijd alleen maar beangstigend omdat ik constant denk ' wat als het nu al niet eens lukt, hoe zal het dan ooit nog wel gaan lukken'?
Bij ons is beide niets gevonden en voor zover bekend werkt bij mij alles goed en het zaad van mijn vriend is erg goed, bij de vijfde IUI zelfs 90 miljoen goede zwemmers.

We zijn inmiddels bezig met de zesde en laatste IUI. Gisteren heb ik met mijn eigen gynaecoloog een gesprek gehad over wat hierna en zij is erg voor de ivf in eigen cyclus wat word gedaan in groningen, hier is zij 10 jaar werkzaam geweest. Met deze methode heb je 6x een behandeling wat geld als één gewone ivf poging.
Ik ben al vanaf gisteren bezig met afwegingen maken maar ik kom er maar niet uit.
We wonen anderhalf uur van groningen af en zouden misschien zomaar 3 tot 6 keer in de week er naar toe moeten gaan, ik heb geen idee hoe we (vooral ik) dit ooit met werk moeten gaan doen. Wat zou dat enorm veel gestress op gaan leveren. En dat voor 1 eicel waar zoveel mee kan gebeuren in de tussentijd dat je misschien al die keren voor niks gaat.

Voor de gewone ivf poging kan ik al het 'voorwerk' een 20 min van ons vandaan laten doen en dan voor de punctie alsnog naar groningen gaan. Dit scheelt heel wat reistijd.
Natuurlijk heb ik het er allemaal graag voor over maar met de gewone ivf heb ik voor mijn gevoel meer kans van slagen doordat er vast meer eicellen zullen zijn en dus meer of betere embryo's.

Eerst was ik heel positief over wat ze vertelde maar nadat ik er meer informatie over opzocht werd ik toch iets negatiever. Natuurlijk ga ik het liefst voor de meeste kansen maar als dit gepaard gaat met veel meer stress, behandelingen die uiteindelijk op niks uit lopen en al die reistijd voor niets word dit voor ons denk ik alleen maar ellende.

Wat zouden of hebben jullie gedaan?

Ik denk dat het ervan afhangt hoe je lichaam reageert op de medicatie. Ik had in het begin steeds heel weinig eicellen, dus eigenlijk leverde de "gewone" ivf me dan weinig op, zou je kunnen zeggen. Met ivf in een natuurlijke cyclus zou het resultaat *misschien* gelijkaardig geweest zijn. Als ik het goed begrijp, zou die ivf-poging in natuurlijke cyclus veel goedkoper uitkomen. Dan zou de keuze in mijn geval wel makkelijk geweest zijn.
Anderzijds heb je ook mensen bij wie "gewone" ivf net heel veel eitjes en dus heel veel kansen in 1 beurt oplevert...

In jouw plaats zou ik waarschijnlijk 1 ronde "gewone" ivf doen om te kijken wat dat geeft, en dan evalueren. (Al kan het natuurlijk zijn dat je op een bepaald soort medicatie slecht reageert en op de andere soort niet, maar dat maakt het alleen complexer)

Ja idd daar had ik nog niet eens aan gedacht..
De gewone ivf zal veel goedkoper uitvallen ivm de reisafstand maar de kosten zijn eigenlijk niet de reden waarop ik zou kiezen.. Het nadeel is dat ik niet heen en weer kan gaan na 1 mislukte poging, het is de bedoeling dan eerst de 6 pogingen te doen, teminste zo heb ik het begrepen.