De Verdwaalde Ooievaar

Hallo iedereen,

Ik ben op zoek naar lotgenoten in het IVF/ICSI traject.
Binnenkort wordt ik 39 dus de 40 komt akelig dichtbij..
In december 2013 ben ik gestopt met de pil en nog steeds geen zwangerschap, het maakt me soms zo triest en verdomd moeilijk om erin te blijven geloven.
Na 6 mislukte IUI pogingen zijn we begin dit jaar gestart met ivf in Gent. Ik had 10 eicellen ondanks lage amh waarde, wat hadden we weer goede moed. Helaas heeft het ons 1 biochemische zwangerschap en 1 miskraam (4 weken) opgebracht. Geen reden waarom het maar niet wil lukken. Vorige maand naar Jette overgestapt en eind deze week heb ik reeds een hysteroscopie, zij snappen niet waarom dit nooit in Gent werd gedaan. Een hsg onderzoek heb ik reeds in 2014 laten uitvoeren, eileiders perfect doorgankelijk. Alle hoop ligt nu in Jette voor ons. Helaas komt er kanker voor in mijn familie op jonge leeftijd met slechte afloop (eierstokkanker en borstkanker) waardoor er in Jette een extra genetisch onderzoek bij mij werd uitgevoerd om te kijken of ik drager ben van zo'n ( kanker) gen, zo ja zullen ze Pgd uitvoeren ipv ivf. Op deze manier kunnen ze enkel embryo's terugplaatsen die niet belast zijn met dit gen. Het is veel om te verwerken en ik hoop hier toch enkele lotgenoten te vinden want vrienden en familie begrijpen het niet wat zulke behandelingen met een mens doen.

Hey me77, ik zit in een gelijkaardige situatie. Ik ben 39, wordt in februari 40. Dus ben er al iets dichterbij.
Ik ben september 2014 gestopt met de pil. Na een half jaartje toch maar effe laten onderzoeken of alles nog ok was bij mij. Ik was tenslotte al 38. En jawel, bij mij was alles nog ok. Maar bij mijn vriend werd een volledige azoospermie vastgesteld. Geen zwemmertjes gevonden. Ook niet bij de tese. Dus aangewezen op donor en het begin van ons traject in de medische mallemolen. 3 iui verder, 1 biochemische zw en 1 miskraam op bijna 7 weken. Daarna overstap naar ivf. 1e cyclus, escape iui moeten doen omdat er maar 1 follikel was. En nu in de wachtweken van ivf 1 bis.

Hey Carootje, dat is ook een hele boterham..
Moet zeker niet makkelijk geweest zijn om zo slecht nieuws te krijgen, was het een heel moeilijke beslissing om voor donor te kiezen? Ik neem aan dat zoiets niet onmiddellijk beslist wordt.
Waar zijn jullie in behandeling?

Jammer dat de tijd zo vliegt en de 40 dichtbij komt.
Maar toch moeten we erin blijven geloven, wij geven het nog een klein jaartje de kans.
Daarna stopt het echt voor ons.

Dat was idd een hele harde klap. Ik heb toen 2 dagen onophoudelijk gehuild. Maar er gaat ook heel wat tijd over tussen het moment dat je voor de eerste keer die vermoedens uitgesproken hoort worden en de moment dat het effectief bevestig wordt. We hebben begin juni het verdict gekregen dat er in zijn staal helemaal niets gevonden was. Ik wist op die moment noto bene zelfs niet dat dat kon, gewoon helemaal niets. Dus je staat zo aan de grond genageld en weet niet wat zeggen, denken of vragen. Gelukkig konden we 2 weken nadien al in Leuven terecht waar de vermoedens al voor een stuk bevestig werden. Er was nog een beetje hoop met een tese, maar maar iets van een 30%. Dat kregen we dan in augustus te horen. Maar in Leuven zouden we tot november moeten wachten voor die tese. En een eerste afspraak voor mij bij fertiliteit kon dan pas eind december Daar zit je dan, je zit bijna aan die 39 en krijgt te horen dat je zomaar effe een half jaar moet wachten. Geen optie voor ons. Dus op zoek naar een alternatief in Antwerpen uitgekomen. Daar hebben ze in oktober de tese gedaan. En 1 week later had ik al de eerste afspraak bij fertiliteit. En kwam het verdict dat er ook bij de tese niets gevonden was. Maar ondertussen hadden wij al 4 maanden de tijd gehad om na te denken en te praten met mekaar. Dus toen die diagnose kwam, stond het voor ons al vast dat we liever een kind van een donor hadden dan helemaal geen kind. Je groeit dus eigenlijk gewoon in dat proces. En die korte tijd dat ik zwanger was, was ik ook gewoon zwanger van ons kindje. En dat voelde zo goed. Moest die zwangerschap blijven duren hebben, was ik bevallen net voor mijn 40. Wat altijd mijn droom geweest is. Maar die hebben we ook weer maar moeten opbergen.
Nu ga ik al blij mogen zijn als het nog gaat lukken voor mijn 41e, want de tijd gaat snel. En wanneer het voor ons gaat stoppen? Ik weet het niet en doe er ook geen uitspraken meer over. Als er iets is wat ik gedurende dit proces al geleerd heb, is dat grenzen heel snel verlegd worden.

Ook wij hebben in november al een afspraak in jette op de agenda staan. Want daar zijn ook weer wachtlijsten. En onze tijd om te wachten geraakt op. Dus wij wedden op 2 paarden tesamen. We doen voorlopig verder in Antwerpen en gaan zien wat ze in jette zeggen over hoe ons verdere verloop daar gaat zijn.

Maar eigenlijk hopen we natuurlijk dat we dat allemaal niet meer nodig hebben en dat deze poging de goeie gaat zijn.

Wel fijn dat jullie dezelfde keuze gemaakt hebben dus ga ervoor! Het kon ook anders denk ik en dat maakt het dan zeker niet makkelijker.
Klopt inderdaad, de grenzen worden verlegd omdat de kinderwens blijft en we er echt alles voor willen doen.
Volgend jaar wordt ik 40 dus misschien lukt het, we zien wel.
Ik hoop van harte dat het jullie deze poging lukt, wanneer weten jullie meer?

Ondertussen weten we dat ook deze poging in uitgemond in een biochemische zwangerschap. Donderdag bij bn een hcg van 11 en gisteren zijn mijn regels dan doorgekomen. Dus hier ook terug naar af. Ik ben eens benieuwd of ze in Antwerpen nu een hysteroscopie en andere testen gaan willen doen of niet. Want na 2 biochemische zw en 1 mk zou een mens toch graag wat zekerheid hebben.

Is de overstap naar jette bij jullie meegevallen? Ben daar bij ons ook wel benieuwd naar.
En weet je ondertussen al meer van dat genetisch onderzoek? Want dat is niet alleen voor jullie boeleke belangrijk maar voor jezelf ook he. Dat is niet niks om zo maar efkes te horen te krijgen.

Dit is zo jammer Carootje...heel veel sterkte!!
Ik haat de term biochemische zwangerschap, het klinkt zo onnatuurlijk vind ik.

Tijdens ons intake in Jette vorige maand, vroeg de arts onmiddellijk waarom er nog nooit een hysteroscopy werd uitgevoerd in Gent, tja wij ook niet..
Dus in Jette zit je daarvoor wel goed, ze zetten er 'vaart achter' omdat ik ook geen prille dertiger meer ben.
Daar hou ik wel van!
De overstap valt goed mee tot nu toe, hopelijk brengt het ons het langverwachte beebje...

Het gesprek is volgende week woensdag, ik probeer er niet te veel aan te denken.
Zenuwen zullen nog wel komen vrees ik..

Wanneer gaan jullie naar jette?