Pagina 1 van 1
x
Geplaatst: 27 augustus 2008, 14:57
door Sterretje
Heeeeeeel leuk hé Babs. Da's toch weer een tikkeltje meer zekerheid.
Geniet ervan.
Liesje,
Ik hoop dat je je nog steeds een beetje kan amuseren. Fixeer je niet te veel op die datum van 17 september, maar laat de dagen in elkaar overvloeien. je kan de tijd niet versnellen (heb ik ook al geprobeerd).
Heb je iemand om je gezelschap tehouden? dat verzacht de pijn!
Groetjes
Geplaatst: 27 augustus 2008, 18:42
door liesje000
Hoi sterretje,
Je moet het echt eens meemaken hoor vooralleer je weet wat het is. Je moet weten dat ik een super bezige bij ben met een druk verenigingsleven buiten de werkuren. En dan van het ene moment op het andere mag je totaal niks meer, behalve in een bedje liggen tussen 4 muren. Weg sociale contacten, weg buitenwereld,..... Overdag zijn alle vrienden en kennissen hun boterham verdienen, kan je je wel voorstellen hoe rustig het hier is en volgende week maandag gaat ons zoontje van 7 ook alweer naar school. Wie brengt hem naar school, naar de voetbaltraining? naar...... Je moet altijd beroep doen op alles en iedereen wat niet altijd vanzelfsprekend is. Ik kan je verzekeren dat dit ook heel wat kopzorgen teweeg brengt en tijd om te piekeren heb ik in overschot.....
Het is echt niet makkelijk hoor, hoe goed het ook iedereen met je voor heeft. Ik voel me weeral gestraft, eerst omwille van het feit dat we moeilijk zwanger geraken en nu omdat we nog moeten afwachten of alles wel goed komt. Waaraan hebben we dit toch verdiend?
Liesje
Geplaatst: 28 augustus 2008, 10:25
door grootgevaarke
hey Liesje,
mijn vriendin heeft na 7 IVF's ook 8 maanden moeten plat liggen maar haar tweeling blaakte van gezondheid bij de geboorte (nu nog trouwens)
Geplaatst: 28 augustus 2008, 10:32
door Sterretje
Liesje,
Ja, het is onvoorstelbaar wat een geregel en organiseren er nog bij komt kijken. Maar in tijden van nood is alles mogelijk hé. Dat het niet leuk is, laat geen twijfel. Maar zie het niet als een 'ongelukstreffing' en houdt het goede doel voor ogen.
Ik heb ook een paar keer gedacht dat ik voor het ongeluk geboren was omdat alles in een bepaalde periode mis ging (kinderloosheid, vader, opa en nonkel gestorven, partner in een depressie, schoonvader in coma, partner zijn oog bijna kwijt na een accidentje in de tuin, ...) was voor ons ook te veel op 1 jaar tijd. maar... wij hebben het ook overleefd.
Ik hoop dat je achteraf deze periode kan relativeren en blij zijn met je gezonde baby.
Groetjes
xxx