De Verdwaalde Ooievaar

Hallo,

ik heb een klein vraagje...hopelijk kan iemand mij helpen...
Ik heb dinsdag 16dec. mijn tweede terugplaatsing gekregen. Nu heb ik van zondag (vijf dagen later) het gevoel dat mijn regels er al aankomen!? Heeft hier iemand ervaring mee? Kan dit wel zo vroeg? Ik weet echt niet meer wanneer ik de vorige keer al besefte dat onze poging was mislukt!?

alvast bedankt...
groetjes x

Missy, kan vanalles zijn, innestelingspijnen bvb.
Ik had 2 dagen na de TP zo'n pijn dat mn man me al naar spoed wou voeren... Maar achteraf gebleken was het de innesteling... Ik heb nog dagen last gehad van buikpijn alsof mn maandstonden er aan kwamen.
Helaas, liep t slecht af op 8w5d... (1ste ICSI)

Heb ook al gehoord dat de pijn ook kan voortkomen van lichte overstimulatie. En van de baarmoeder die zich vormt enz enz. Hoeft dus geen slecht voorteken te zijn !

Succes nog !

x

dag nikita,

pff...ik hoop echt dat je gelijk hebt...
ik denk dat ik het moeilijk zal hebben om te aanvaarden als het terug fout loopt.
zeker als je weet ze er twee terug geplaatst hebben...dan zou er teminste toch eentje zijn best kunnen doen hé!
nu zeker met die dagen voor de deur...
tzal een plezante oudejaar worden als de bloedtest 30 december negatief is!

bij ons was het nu ook de eerste keer icsi...
ik vind het heel erg voor je! je bent dan eindelijk zwanger...en dan moet je het toch terug afgeven!!!

ben je nu terug bezig aan een nieuwe poging

groetjes en merci voor je reactie x

ik heb mn lijstje bij op het topic "who is who" staan.. kan je een beetje mee volgen

Was de eerste poging om zwanger te worden trouwens.
Mn man is gestereliseerd, al n 13 jaar. (die was er supervroeg aan begonnen met zn ex). En daarom meteen overgegaan tot ICSI.

Twas natuurlijk te mooi om te waar te zijn. 1ste poging en ICSI en meteen raak...

Bij 3de bloedname bleek al dat hcg niet mooi mee steeg (was toen een 6 weken). Ikke smeken om een echo. Blijkt er wel hartactiviteit. Maar toen ik ging, was ik volgens mn kalender al 6w5d en op de echo wast vruchtje maar 6w1d. Niet bij stilgestaan. Ik dacht gewoon da k er zelf naast zat en ze pas beginnen tellen waren van aan de TP. Terwijl ik telde van de dag van de bevruchting. Maar enfin, toch een hartje ! Dan mocht ik terug op 8w. En daar zakte de stoel onder mn lijf weg.. .
Ikke eerst "oooh wat ist gegroeid" ... de gyn "tis wel wa klein"... daarna ... "en we zien wel geen hartactiviteit eh" ... pfff En je bent al 8w5d, bijna 9w dus. (dus IK zat wél juist met de telling!) Dat onthoud ik wel voor de volgende keer zenne !

Maar alé... curettage gehad op 10/12

Vandaag op controle-echo. En alles bleek ok, geen restanten van de curettage. En baarmoeder weer mooi gevormd. En er zaten al terug folikkels klaar. Dus mn cyclus is terug op gang. Toch wel een beetje goed nieuws. Want dat zou kunnen betekenen dat ik ergens in januari (ik denk ergens eind jan/begin feb) een TP van een (mn enige) cryo kan krijgen. ALS dat het ontdooiproces overleeft tenminste. Daar ben ik nu wel bang voor. Ook om opnieuw zwanger te worden hoor...

Dus ja, ik zal in januari terug in de running zitten. Voor mij kan 't niet snel genoeg gaan. Ik mis t zwanger zijn heel erg... vooral nu mn petekindje ook geboren is, 4d na de curettage (best lastig!)

grts xxx

dag nikita,

amaj wat een verhaal...
en ik zit te zeuren over het feit dat ik die twee wachtweken erg vind!
jij heb nog veel langer met dat ongeruste gevoel gezeten.
ik hoop dat je cryo het overleeft...dan hoeven al die hormonen teminste niet hé.

ik had ook maar twee goeie embryo's en zo mocht ik kiezen tussen een of twee om terug te plaatsen.
heb gekozen voor twee maar dat wil zeggen dat ik dus géén cryo heb en dus direkt terug met de spuiten kan starten
de vorige keer had ik zelfs géén enkel deftig embyo...ben dus enorm bang als deze poging mislukt...dat ik misschien de volgende keer wéér geen enkel goe zal hebben.
het is lastig hé! en zeggen dat andere maar moeten denken aan kinderen en hup...ze zijn zwanger!!!
ik zie mijn petekindje ook enorm graag maar soms is het zo lastig om dan terug in de realiteit te vallen en weten dat wij er straks weer helemaal alleen voor staan en dat je broer zijn kleine spuit voor altijd bij zich kan houden en wij enkel van zoiets kunnen dromen...

veel succes met je cryo en hopelijk kan je zo vlug mogelijk terug starten...x

Sjah Missie, ik vond die wachtweken ook t ergst van al hoor. Ik voelde helemaal niks, buiten de buikpijn. dus verwachtte totaal niet dat ik zwanger zou testen.

K hoop dat t allemaal goed komt met je en dat je op zn minst 1tje bij je houdt. Een tweeling zal ook wel leuk zijn zeker ?
Als ik mocht kiezen, maar ik kan (nog) niet, dan liet ik r ook 2 terugplaatsen. Maar ben er "maar" 32 en dan krijg je de eerste 2 pogingen zowiezo maar 1 teruggeplaatst. Ik weet niet of die cryo als 2de poging telt; of dat t gaat om "verse" pogingen.

Mn petekindje is ook super super super lief en schattig enzo... en de dag na haar geboorte had ik haar al vast... super en t ging goed met me, was zo fier als ne gieter. Wonderbaarlijk, kort na zo'n miskraam. Vorig weekend barstte ik wel in tranen uit als ik haar vast had... dus zo sterk was ik dus toch niet. Vanavond komen ze bij ons eten. Kijk er naar uit. Maar inderdaad... wij blijven met lege handen achter terwijl mn 6 jaar jongere (!) zusje haar babietje wel altijd bij zich heeft ...

We blijven duimen !
Opdat ik mn kan krijgen, en jij net NIET !
x

Prettige kerst !